Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Hij krijgt van mij soms dus een schop onder zijn hol en ik word door hem afgeremd, maar dat kan alleen als je met elkaar blijft praten. We kunnen onszelf niet totaal veranderen (en dat moet je ook niet willen), maar we kunnen ons wel hier en daar proberen aan te passen en rekening te houden met elkaar. Als ik niet met mijn vriend over mijn onzekerheden zou kunnen praten en hij me nooit zou laten weten dat hij van me houdt, dan was het al lang over geweest. X_Linz_X schreef:Ik weet het maar ik denk ook steeds aan hoe het 'vroeger' ging. De auto zomaar naast de weg parkeren omdat hij het nodig vond om even met me te zoenen bijvoorbeeld, Me uitleggen dat ik echt geen idee heb hoe veel hij om me gaf, met voorbeelden. Het feit dat hij me mee nam naar zijn familie met kerst en dat hij dat alleen maar bij zijn eerste vriendin had gedaan. De twee die daar na kwamen had hij dat niet gedaan omdat hij dat niet serieus genoeg vond. Hij heeft me ook dingen verteld over dingen die hij heeft meegemaakt die alleen ik weet.
Hieruit blijkt toch wel dat hij het wel kán en dat er ook wel echt een vorm van liefde is geweest.
Ik mis dat soort dingen alleen de laatste tijd. En inderdaad als hij nog niet eens uit z'n strot krijgt dat ik knap ben ofzo... Tsja,..
Ook vind ik dat er wel bellen moeten gaan rinkelen op het moment dat ik hem zeg dat ik geen contact meer met hem zoek. Het gaat in mijn hoofd nu gewoon twee kanten op. Van de ene kant staat hij over een paar dagen hier aan de deur te zeggen dat hij me zo heeft gemist, dat hij zo'n sukkel is geweest en dat ik alles voor hem ben. Maar het kan ook zomaar zo zijn dat hij hier staat en zijn schouders ophaalt en zegt dat hij niet weet hoe hij mij er van moet overtuigen dat hij om me geeft, en dat het dus mijn schuld is.
Ik wil nog wel even reageren op iemand die begon over dat ik 'nog maar' 19 ben. Had het verschil gemaakt als ik zei dat ik 25 was? Ik leid namelijk wel het leven van een 25jarige.. Ik woon al jaren op mezelf, ik dop mijn eigen boontjes en verdien mijn eigen geld. Ik ben volledig op mezelf aangewezen. Ik heb een goede baan als leidinggevende, ik studeer en weet precies wat ik met mijn leven wil. Ik heb een goed beeld van dingen die ik goed en niet goed vind, ik ken mijn eigen normen en waarden, ik weet waar ik voor sta en waar ik heen wil met mezelf. Ik weet ook wat het is om van iemand te houden.
Vat dit niet op als aanval, ik zou waarschijnlijk hetzelfde denken, maar bedenk wel dat niet iedere 19jarige nog verzorgd wordt door haar ouders, het nodig vind om veel te feesten en leuk gevonden te worden. Ik heb een aardig beeld van wie ik ben, stel me kwetsbaar op als het om mijn eigen zwakheden gaat en zoek fouten bij mezelf, maar ga mezelf daarin niet voorbij.
Verder vind ik het mooi om te zien dat de reacties erg uiteenlopen. (ook frustrerend natuurlijk hahaha) Dit geeft namelijk precies weer hoe ik me voel. Van de ene kant vind ik dat hij te weinig respect heeft en heb ik weinig vertrouwen in een toekomst. Maar van de andere kant zoek ik het probleem ook bij me zelf en weet ik dat ik hem de ruimte moet geven, en hoop ik daarmee dat het goed komt. Het gaat gewoon lekker op en neer... Zou ik een vrouw zijn, misschien ?!
X_Linz_X schreef:Oké wat moet ik hier nu weer van denken.. Nu heeft ie voor het eerst sinds een jaar zijn WhatsApp profiel foto veranderd in : "what is meant to be will always find its way" en "We don't see the things the way they are. We see the things the way WE are. " is zijn nieuwe WhatsApp status. Ook sinds vandaag.
Dit laat me natuurlijk weer nadenken over wat hij bedoeld. Misschien bedoelt hij natuurlijk niks.. maar dan is het wel vreemd. Dit soort teksten heeft hij normaal niet op WhatsApp. En ook al een jaar dezelfde foto.. vreemd. Maar hij is er dus wel mee bezig . In plaats van dat hij gewoon zijn telefoon pakt en me belt dat hij het moeilijk vind....
Cryptisch gedoe allemaal..
Zwerte schreef:Ik vind het namelijk niet heel raar dat een man na een tijdje nogal ehm lui wordt in een relatie. Precies om wat hij zegt: hij is toch bij je en dat zegt genoeg? Zo simpel denken veel mannen nou eenmaal.

KoudbloedKim schreef:Lampjerulez, hebben jullie het niet toevallig over dezelfde...
(elkaar vanmorgen nog gezien
) Evelijn schreef:Zwerte schreef:Ik vind het namelijk niet heel raar dat een man na een tijdje nogal ehm lui wordt in een relatie. Precies om wat hij zegt: hij is toch bij je en dat zegt genoeg? Zo simpel denken veel mannen nou eenmaal.
Nou, ik ben nu al ruim 13 bij mijn man... en ik hoor toch bijna elke dag wel dat ik lief ben... dat kost toch weinig moeite.
Als die kerel maar beetje verstand had, dan had hij gewoon deze week met bos bloemen bij de deur gestaan zich verontschuldigen dat hij zo'n hork is.... maar beetje cryptische teksten op twitter
lampjerulez schreef:is fair zwerte, maar wel raar dat hij een ander meisje heeft leren kennen die hij wel hartjes stuurt etc. en speciaal noemt..
Dat blijft in mijn ogen gewoon fout hoe je het went of keert