Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-09-14 16:17

Geplaatst: 10-09-14 16:17

Om te beginnen, ik ben 23 en leen ook nog geld van mijn ouders. Hun hebben het breder dan ons en lenen het mij (en mijn vriend) dan ook met veel liefde.

Ik snap dat mensen zich kunnen vinden in het gedrag van die meiden, maar kom op. Dit is niet de manier om het op te lossen, zeker niet van hun. Woorden kunnen héél hard aankomen, zeker als je zo ergens tussenin staat. Hoe moet de man van TS zich niet voelen... Hij is gevallen voor een vrouw die iets ouder is dan zijn oudste dochter, daar krijgt hij vast ook scheve gezichten van, en toch is hij verliefd op haar, dusdanig dat hij met haar wilde trouwen.

Zijn dochters hebben zich niet zo te gedragen, of ze zich nou aan de kant geschoven voelen, of wat voor gevoelens dan ook. De meiden zijn 20 & 24!!!!!! VIERENTWINTIG, dat is gewoon volwassen, hier had ze ook op een volwassen manier met haar vader over kunnen praten.

Als ik in dezelfde situatie zat zou ik hetzelfde doen, financieel bijdragen prima, maar telefoonrekeningen van €130,-, sorry hoor dat ging er bij mij ook niet in.

Die geldkraan zou ik ook dichtdraaien. Niemand kan kijken in de financiële situatie van TS en haar man. En nu ze getrouwd zijn heeft zij daar zeker wat in te zeggen naar mijn mening.

Ts, ik wil je een virtuele knuffel geven. :(:)

Mijn PB box staat voor je open.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:17

Geplaatst: 10-09-14 16:17

Raponsje, ook al zegt vader dat, de schuld zal hoe dan ook naar de TS gaan.
Ik vind ook dat de vader wel iets meer verantwoordelijkheid bij de kinderen mag neer leggen en zeggen dat ze moeten gaan werken e.d.
Maar in deze situatie voorkom je niet dat de kinderen elke gedragsverandering afschuiven op de nieuwe vrouw. Er moet toch iemand de schuld krijgen en het is altijd makkelijker als je dat zelf niet bent

Eerlijk? Nee helemaal niet, maar zo werkt het vaak wel.

TS ik denk echt dat je met je man om tafel moet en met hem afspraken moet gaan maken. Ook ben ik wel benieuwd hoe de moeder van de kinderen hier nu eigenlijk instaat? Want een gevecht is nou niet echt iets om trots op te zijn. Zowel de TS als de dochter niet. Waar was de vader toen trouwens? Dit heeft hij dus gewoon laten gebeuren, want zoals ik het lees was hij er gewoon bij.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:18

Geplaatst: 10-09-14 16:18

Vreemd, iedereen die hier een topic zou openen met de vraag of het gedrag van haar jongere(J) zus normaal is zou van iedereen te horen krijgen dat ze een schop in haar reet moet krijgen. Nu moet ts in één keer wel medelijden/begrip/alles maar slikken omdat ze zo zielig zijn.
Ts, zit je tijd uit tot ze 21 is, probeer er met je man over te praten zonder de meiden te veroordelen en laat gaan, word gelukkig met je man, zorg voor gescheiden rekeningen en laat hem maar met zijn geld doen wat hij wil, klassieke fout die veel gescheiden ouders maken is op financieel gebied een stel gigantische etters grootbrengen en ze bedekken problemen met de mantel der liefde.
Tot de geldkraan dichtgaat dan zijn de poppen aan het dansen.
Ik mis hier het verhaal over de ex van je man, hoe komt die in het hele verhaal voor anders kan je man eens met haar gaan praten over het gedrag van hun gezamenlijke kroost. De dametjes zijn bang voor nieuwe kids voor papa want dan moeten de centen gedeeld worden.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:18

Geplaatst: 10-09-14 16:18

Brainless schreef:
@Guess
Stel jouw ouders zijn gescheiden en je paard staat al jaren bij je vader en hij betaald de stal/voerkosten.
Gaat prima, en nooit problemen met je vader.

"Ineens" is daar een andere vrouw die ook snel bij je vader intrekt.
Zij bepaald dat de paarden weg moeten, want zij wil niet dat je vader ervoor betaald.
Zeg jij dan netjes: Natuurlijk mevrouw, geen probleem hoor"
Of loop je boos naar je vader om te vragen hoe het nu zit, en waarom zij ineens dat beslist?!
Je vader zegt dat het prima is.. zij geeft je een ultimatum.

En dan zegt Bokt: Joh, laat dat kind maar voor haar eigen paarden zorgen hoor. Jij als nieuwe partner staat in je recht en jij mag natuurlijk beslissen dan de paarden eruit gaan.

Ald ze graag paarden wil hebben die pa betaald, maar werkloos is, geen opleiding volgt, geen klote doet..dan zou ik.dat idd niet willen sponsoren.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:19

Geplaatst: 10-09-14 16:19

Ayasha schreef:
Ts de excuses aanbieden? Zijn jullie helemaal van het padje af?
Die meiden zijn volwassen. Als ze er moeite mee hadden, zouden ze dat op een fatsoenlijke manier moeten zeggen en niet als een stel holbewoners tekeer gaan. Als een vrouw (eender welke vrouw) mijn man aanvalt (die niks zou terug doen) grijp ik ook in. Klaar.

Ts wat zegt je man van dit alles? heb je er al over gepraat met hem wat je hier van denkt? Zijn jullie financiën gezamelijk nu of niet?

Gezien het feit dat de TS de wettelijke stiefmoeder is en dus een voorbeeldfunctie heeft, is ze het naar mijn mening moreel verplicht om zich te verontschuldigen. Niks meer zeggen maakt het er niet beter op en reken er maar op dat die meiden een nog grotere hekel aan de TS hebben gekregen door deze stunt. Nee sorry, wil je de situatie ook maar een beetje verder helpen dan moet je soms dingen doen die je liever niet doet. Bovendien kan ik ze eigenlijk wel begrijpen. Mijn ouders zijn gelukkig niet gescheiden maar als mijn vader ineens zou aankakken met een meid van maar een paar jaar ouder dan mijzelf (waar amper overleg over is geweest met de kinderen. Nou sorry hoor, maar wat een DOMME actie), mijn leventje anders wil inrichten en bemoeien met zaken die nooit van haar zijn geweest? Dan zou ik ook geen engel meer zijn. Dan laat ik dat gevecht nog is buiten kijf. Wat mij betreft hebben de volwassenen in deze situatie een hoop zelf in de hand gehad.

Verder vind ik dat wat betreft de situatie rondom het geld een issue is voor de vader en niet de stiefmoeder. Praat er met hem over, maar trek je handen ervan af. Het zijn niet jouw dochters, maar die van je man en zijn ex-vrouw. Je kan er een heleboel van vinden maar het is naar mijn mening niet jouw plek, maar die van de ouders.

Maar dit is mijn mening. Je hoeft het er niet mee eens te zijn

**Geplaatst**: 10-09-14 16:19

Geplaatst: 10-09-14 16:19

@brainless

Ik snap je punt maar dat is toch een ander verhaal als elke week langs gaan om te vragen om 20 euro?
Ik neem aan dat vader ook met zijn nieuwe vrouw praat over afspraken en kosten aan de kinderen, zoals in dit geval ook het mobiele abonnement.

Misschien kijk ik ook niet helemaal goed op deze situatie omdat ik zelf vanaf mijn 1e fulltime baan al zorg dat ik onafhankelijk ben en betaal dan ook al mijn vaste lasten en paarden zelf.

Ik vind dit een ontzettend lastige situatie. Ben wel van mening dat vader de kinderen op de hoogte moet stellen van veranderingen die er gaan komen en niet TS.
Misschien moet TS haar moedergedrag los laten en zich wat op de achtergrond houden. Vader zoekt het dan maar uit en komt er vanzelf wel achter waarvoor hij echt belangrijk is bij zijn meiden.

Maar ik vind wel dat de dames wat respect bijgebracht moet worden en moeten accepteren dat hun vader VOOR TS gekozen heeft! Op een gegeven moment houd het ergens op, ook bij TS. Ik had in hetzelfde geval die meid misschien ook wel bij de haren gegrepen.

Laatst bijgewerkt door Guess_NH op 10-09-14 16:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 16:20

Geplaatst: 10-09-14 16:20

Overigens, om even terug te komen op mijn eerdere reactie. Tuurlijk doen die meiden ook dingen fout en is dat verslapen echt heel naar. Fysiek geweld vind ik sowieso van de zotte. Mijn reactie was om ook eens de eventuele andere kant te belichten.

Wat vaker gezegd is, er ligt een hele hoop bij de man van ts.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:20

Geplaatst: 10-09-14 16:20

Ik zou eerst eens -in plaats van een potje janken- een goed gesprek met je man aan gaan. Hoe zie jij het, hoe ziet hij het? Iig aangeven dat je niet in je eigen huis gekleineerd wilt worden, dat zou ik ook niet accepteren.

Vervolgens is het aan je man, en ik vind wel een klein beetje dat hij zich als een slappe zak opstelt, om orde op zaken te stellen. Dat wil niet zeggen dat hij z'n dochters moet bannen, helemaal niet. Ik zou het gesprek juist heel open in gaan. Dit wordt er wel betaald, dat niet. Duidelijk maken dat ze nog steeds op hem kunnen rekenen maar dat profiteren niet geaccepteerd wordt.

Als jij de band beter wilt maken wat mij verstandig lijkt, is een goed gesprek met de dochters op z'n plaats. Ik vind wel dat je je excuses moet maken, haren trekken is niet zo handig en bovendien had je veel eerder aan moeten geven wat je dwars zat. Gewoon open dat gesprek in gaan, wat je dwars zit en wat je fijn vind. En ook open staan voor die dochters dan, niet zelf gaan zitten drammen.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:21

Geplaatst: 10-09-14 16:21

wiebke schreef:
Van dat gevecht, waarbij ik dus schuldig ben aan het trekken aan J haar haren en verder mezelf verdedigd heb, hield ik meerdere grote blauwe plekken over, een gekneusde dikke pink en een gebroken teen. Lekker, zo vlak voor je bruiloft.

Lekker dan?
Je valt het kind van je man aan en jij klaagt over blauwe plekken? Ik zou mijn ogen uit mijn kop schamen als ik jou was en duizendmaal mijn excuses aan gaan bieden, ongeacht het gedrag van zijn kind.

De situatie is echt bijzonder rot, maar dat wist je al voordat je ging trouwen. Het zijn ZIJN kinderen, ik snap dat je woest wordt van dat pamperen en financieel onderhouden, maar dat is ZIJN keuze en niet die van jou.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:21

Geplaatst: 10-09-14 16:21

Er is al heel veel gezegd, ook minder leuke berichten. Wat ik wel kwijt wil is dat ik alleenstaande moeder ben van 1 zoon van 2. Als ik een nieuwe vriend zou krijgen dan wil ik ten eerste duidelijkheid dat hoe niet leuk ook, ik en zijn vader de volledige zeggenschap hebben kwa opvoeding.

Mijn zoon is ook verwend, ook al is hij pas 2, bijna 3. Als ik mijn zoon dingen wil geven dan is dat aan mij.
als ik vind dat iets wel of niet mag, is dat ook aan mij. (mijn zoon woont bij mij fulltime).

Als er een nieuwe partner komt respecteer ik zijn mening, maar ik zal altijd de laatste zijn (met de vader) wie iets bepaald.

Als mijn toekomstige partner er niet mee eens is, ben ik best bereid hiernaar te luisteren om te zien of er wat in zit etc. Mijn zoon word naar de normen en waarde opgevoed die ik ook heb. Ik zal wel eerst met die partner praten hoe ik de opvoeding zie en vind dat het moet gebeuren, voor wij samen gaan wonen.

Nu snap ik dat t enigzins niet vergelijkbaar is ivm de leeftijd, maar ik vind dat de leeftijd weinig uit moet maken. Ja de kinderen van hem kunnen werken, maar als ze al 20 jaar zeker niks hoeven te doen, dan kan je ook niet verwachten als "nieuwe" binnenkomer dat alles gaat hoe jij t misschien gewend ben in jouw omgeving of zin.

Misschien kan je met je vriend/partner/man gaan praten hoe hij het ziet. Maar uiteindelijk zal hij dit met de moeder moeten beslissen. Ik snap best dat dat niet makkelijk zal zijn omdat jij enigszins ook het gevoel hebt dat jij hierin een rol speelt. Het klinkt heel hard, maar over de kinderen heb je niks te zeggen... Geweld plegen lijkt me helemaal geen oplossing, tenslotte zou jij 1 van de ouderrollen spelen en een voorbeeld moeten zijn...

Ik hoop dat je eruit komt met je partner, en zijn kinderen. Maar blijf vooral rustig, dan los je veel meer op als dat je overkomt als een agressieve nieuwe partner

**Geplaatst**: 10-09-14 16:22

Geplaatst: 10-09-14 16:22

amintah schreef:
Wat lees ik hier? Dat de ts haar excuses moet aanbieden??
Nee hoor.. die kinderen zijn ook volwassen en mogen zich zo eens beginnen gedragen! En dat ze gadsamme eens respect leren hebben voor haar!
De zoon van men vriend die beziet me ook niet als 'stiefma' of wat dan ook, maar als 'vriendin van zen pa'. En hij weet dat ik zen ma niet ga spelen en ik weet dat ik het ook niet moet proberen.. Hij heeft zen ma en ik ben geen vervangster. Hij ziet daarentegen wel dat zen pa enorm gelukkig is nu

Overigens, zijn zoon accepteert wel goed bedoelde raadgevingen van mij..

In jouw post lees ik tussen stiefzoon en jou een wederzijds respect. Jullie kennen en respecteren elkaars "plek"? Uit de tekst van TS lees ik geen respect voor de dochters van haar man.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 10-09-14 16:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 16:23

Geplaatst: 10-09-14 16:23

En je denkt dat haar excuses aanbieden die hekel gaat doen minderen? jij bent zelf nooit 20 geweest zeker?

Mijn ouders zijn wel gescheiden, ik heb niet de illusie, en nooit gehad, dat mijn vader (of moeder) verantwoording aan mij af te leggen hebben betreffende hun relaties. Ik zal hun melden indien ik het er niet mee eens ben maar uiteindelijk heb ik daar simpelweg niks over te zeggen. Klaar.

Indien de financiën gescheiden zijn zeg ik: TS houd je er buiten, het zijn je zaken niet. Zijn de financiën echter samen gekomen nu ligt de situatie anders. Dan is het nl. ook haar geld dat op gaat aan die overjaarse pubers (want dat zijn dit.)

Nee, ik zou mijn excuses niet aanbieden ténzij er daadwerkelijk een normaal gesprek te voeren zou zijn met de dochter waarin op een rustige manier naar elkaars standpunt geluisterd kan worden, dan zou ik wél bereid zijn (en het nut in zien van) het aanbieden van mijn excuses.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:23

Geplaatst: 10-09-14 16:23

Als er een nieuwe moeder van ongeveer mijn leeftijd kwam zou ik dat ook niet accepteren hoor . Walgelijk. Nee als je mijn moeder werd kreeg je geen respect en al helemaal geen getuige. Jij wil iemand zo oud als je vrienden toch ook niet als je moeder? en dan ook nog ruzien en je dure taal en de onopgevoede kinderen ben jij ze de les dan aan t lezen ook met het geld besef wel dat je ff binnenkomt stormen en ineeens alles om wil gooien.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:24

Geplaatst: 10-09-14 16:24

Citaat:
Gezien het feit dat de TS de wettelijke stiefmoeder is en dus een voorbeeldfunctie heeft, is ze het naar mijn mening moreel verplicht om zich te verontschuldigen.

wettelijk gezien stiefmoeder, ok.. je bedoelt dat ze wettelijk ingetrouwd is in de familie..

echter een moederrol wordt nergens verwacht als de kinderen al ruim volwassen zijn, evenals 'voorbeeldrol'.

dit vind ik van toepassing als de kinderen nog in de opvoedbare leeftijd zitten. niet als ze 20+ zijn..
dan horen ze gewoon een verstandige volwassene te zijn.. behalve financieel horen ze 'wettelijk' ook onafhankelijk in het leven te staan.. als volwassene.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:25

Geplaatst: 10-09-14 16:25

In deze situatie lijkt mij een mediator geen overbodige luxe. Ik heb het idee dat van beide kanten veel onbegrip is en je nu beter een compleet neutraal tussenpersoon erin kan zetten.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:25

Geplaatst: 10-09-14 16:25

Ayasha schreef:
En je denkt dat haar excuses aanbieden die hekel gaat doen minderen? jij bent zelf nooit 20 geweest zeker?

Nee, ik zou mijn excuses niet aanbieden ténzij er daadwerkelijk een normaal gesprek te voeren zou zijn met de dochter waarin op een rustige manier naar elkaars standpunt geluisterd kan worden, dan zou ik wél bereid zijn (en het nut in zien van) het aanbieden van mijn excuses.

TS is de (krappe) oudere in dit verhaal.
Als zij bepaald gedrag wil zien zou het fraai zijn dat zij dit gedrag zelf als voorbeeld stelt. Simpel.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:25

Geplaatst: 10-09-14 16:25

Waarom zou je je excuses niet aanbieden? Je kunt toch zelf normaal zo iemand tegemoet treden. Als het dan vervolgens weer escaleert hou je het lekker bij jezelf: jammer dat je nu voor strijd kiest, het spijt me en ik wilde graag met je in gesprek over hoe nu verder. Je verkiest er zelf voor om dat te blokkeren, dus bij deze zijn wij klaar.

Je hoeft je niet alles te laten zeggen, kom nou. Maar ik zou iig wel proberen om de eer aan mezelf te houden. Beetje koppig gaan zitten doen om te zien wie het eerste breekt.. is wel heel onnozel.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:26

Geplaatst: 10-09-14 16:26

Ik zou in jouw plaats al vermijden van mij te moeien met wat je man hun geeft aan geld of spullen. Voor jou lijkt dat abnormaal, maar ze zijn niet anders gewend en je komt dan regelrecht tussen hen en hun vader te staan. Probeer zelf eens iets aan hen te geven als je merkt dat ze het echt nodig hebben.

Mijn stiefmoeder heeft mij en mijn broers jarenlang beschouwd als mislukkingen zonder opvoeding. Ze heeft ondertussen met mijn vader een ander kind van 14j en denk daar nu ondertussen toch wel anders over.
Mijn stiefvader daarentegen is er voor mij altijd als een echte vader geweest. Mijn stiefvader en moeder zijn echt mijn alles, maar mijn stiefmoeder daar is het jarenlange rancune toch blijven hangen ook al uitten we dat niet meer en kunnen we sommige gesprekken met elkaar wel waarderen, maar hecht zullen we nooit worden.

Je zou kunnen aangeven dat het ook jouw huis is en dat ieder zijn mening mag zeggen, maar zonder geschreeuw of scheldwoorden te gebruiken en dat jij voor hun ook meer respect zult hebben, want ik lees uit jouw berichten toch een afgunstige toon tegenover hen. Dat voelen ze en geloof mij dat is echt verschrikkelijk.

Wat bij mij hielp thuis was ook dat mijn moeder en stiefvader het eens waren over de regels. Deze moest ik respecteren waar bij mijn vader en stiefmoeder mijn vader heel passief bleef en ik dus steeds lijnrecht tegenover mijn stiefmoeder stond.

Door hun gedrag af te keuren ga je ze alleen maar meer en meer op stang jagen. Dat is helemaal niet productief. Je zou ze beter helpen met de eerste stappen naar zelfstandigheid. Ze dingen leren waar ze echt iets aan hebben en die jouw man en zijn ex hen duidelijk niet meegegeven hebben.

Ik weet dat zo een situatie heel moeilijk is en dat je ondanks de energie die je erin steekt je toch nog voor de slechte stiefmoeder doorgaat, maar je kunt je energie op een andere manier gaan gebruiken ook al is dat niet meteen je eigen manier van opvoeden. Je zult niet anders kunnen als je neerleggen bij hun huidige manier van leven en ze ondanks je eigen principes toch een kans kunnen geven. Misschien dat je veel anders gaat zien als je ze beter kent.

Ik was zelfs niet aanwezig op mijn vader zijn nieuwe trouw. Heb hier geen spijt van. Op dat moment was ik daar helemaal nog niet klaar voor en mijn mening telde toch niet mee. Ik voelde me aan kant geschoven en was enkel maar welkom om happy family te spelen voor de andere genodigden. Zo voelde het althans.

Ik schrijf dit vooral zodat je misschien begrijpt dat het voor die 2 meiden ook niet gemakkelijk is en dat je door je aan je eigen principes te kluisteren je de kloof tussen elkaar nog groter maakt.

Sterkte in ieder geval :(:)

**Geplaatst**: 10-09-14 16:26

Geplaatst: 10-09-14 16:26

unihorses schreef:
Als er een nieuwe moeder van ongeveer mijn leeftijd kwam zou ik dat ook niet accepteren hoor . Walgelijk. Nee als je mijn moeder werd kreeg je geen respect en al helemaal geen getuige. Jij wil iemand zo oud als je vrienden toch ook niet als je moeder? en dan ook nog ruzien en je dure taal en de onopgevoede kinderen ben jij ze de les dan aan t lezen ook met het geld besef wel dat je ff binnenkomt stormen en ineeens alles om wil gooien.

Ja dat zal allemaal best, maar ze kunnen het niet leuk vinden, maar ze hebben het uiteindelijk wel te accepteren. Het is de keuze van hun vader en als hij verliefd is op een vrouw en daar zijn leven mee wil delen is dat aan hem.
Daarnaast is TS hun moeder niet en geeft ze in de OP ook duidelijk aan dat ze dat niet wil zijn.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:27

Geplaatst: 10-09-14 16:27

Lees mijn tweede alinea: Ténzij er daadwerkelijk een rustig gesprek te voeren zou zijn. Maar van uit het niets sorry gaan zeggen? Nah dacht 't nie. Dat gaat nergens toe bijdragen.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:27

Geplaatst: 10-09-14 16:27

Citaat:
Dit noemen ze nu projecteren...jou ervaringen en referenties op een ander loslaten..niet echt netjes in zo'n beladen topic. Je zou idd kunnen noemen of ts wel begrijpt dat het moeilijk is en of ze ook de andere kant zal willen begrijpen. Maar zeggen dat ts op hen neerkijkt vind ik wat vergaan.

Daarom staat er dan ook ik krijg het gevoel. Het staat Ts volledig vrij om dit te weerleggen

**Geplaatst**: 10-09-14 16:27

Geplaatst: 10-09-14 16:27

vuurneon schreef:
In deze situatie lijkt mij een mediator geen overbodige luxe. Ik heb het idee dat van beide kanten veel onbegrip is en je nu beter een compleet neutraal tussenpersoon erin kan zetten.

ben ik t ook mee eens, een mediator kan misschien zien waar de problemen liggen. Misschien ook met de kinderen praten over hoe hun zich voelen, is dit wel ooit gebeurd vraag ik me af... Of ben je om bot te zeggen binnengestormd en de kids moeten alles maar accepteren? Misschien kan een mediator zien waar t probleem zit en jullie helpen. Dit lijkt mij na wat er gebeurd is zeker geen overbodige luxe, voor het verder escaleert.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:28

Geplaatst: 10-09-14 16:28

Pfft moeilijk situatie zeg. Maar in dit verhaal vind ik niet dat alleen de meiden fout zijn.

Wat mij vooral opvalt is dat de man in dit verhaal (jouw man en hun vader en ex) zich wel een beetje makkelijk opstelt; hij laat het jullie (letterlijk) samen uitvechten. Zij waren hem de baas (door te zeuren en drammen) en jij stelt je nu ook als dominante vrouw naar hem op ("IK heb de geldkraan dichtgedraaid"). Wat is hij dan? Een soort groot kind, dat wil je toch niet?

Dat hij zijn dochters als getuigen heeft gevraagd is gewoon dom van jullie allebei, als het voor hun gevoelig ligt kun je er op wachten dat het hommeles wordt. Als je vader 'er vandoor gaat' met een ander is dat héél erg pijnlijk en ook de leukste, slimste meid kan daar een giftige feeks van worden.

Jij kunt niet zoveel meer doen aan de situatie, je bent de boeman voor het vorige gezin en dat stempel zul je waarschijnlijk houden, ook omdat je je uit de tent hebt laten lokken. Het enige dat er op zit voor jou is met je man praten en accepteren dat jij voor altijd na zijn dochters komt, ook al vin dje dat niet leuk. Een kind komt nu eenmaal eerst. Hij zal die meiden duidelijk moeten maken dat zij voor hem op de eerste plek staan en dat ze niet bang hoeven te zijn dat hij bij ze weggaat, maar dat hij respectloos gedrag jegens jou niet meer accepteert.

Hij moet dan dus bij een beginnende klaagzang of gescheld op jou gewoon rustig weggaan (uiteraard spreek je vantevoren door welke woorden of dingen wel kunnen en welke niet, je bepaalt de grens zeg maar). Niet ruzieen, niet toegeven, gewoon weggaan. Wil jij ze in de toekomst nog eens zien? Spreek dan ergens af op neutraal terrein. Mochten ze dan beginnen te schelden of klagen dan gaan jullie samen gewoon weg. Jullie gaan als volwassenen met elkaar om, of niet.

**Geplaatst**: 10-09-14 16:29

Geplaatst: 10-09-14 16:29

Ik sta echt te kijken van sommige reacties hier. Ik zie nergens dat TS moeder speelt over de dochters en dat ze op ze neerkijkt, eerder dat TS constant op haar tenen loopt om de vrede te bewaren. Krijg meer het idee dat de dochters gewoon een stel verwende asociale krengen zijn die het niet kunnen verkroppen dat hun vader een jongere vrouw heeft. Ja, da's misschien vreemd, maar die dingen die ik in de OP van TS lees zijn echt niet normaal hoor. Telefoonrekeningen van €130, financiele afhankelijkheid; komop zeg, ze zijn allebei 20+! Het zijn geen kleine kinderen meer. Die 2 dames komen op mij over alsof ze enorm verwend en laks zijn en gewoon eens een schop onder hun kont nodig hebben(van pa of ma, niet van TS).

**Geplaatst**: 10-09-14 16:31

Geplaatst: 10-09-14 16:31

Ik denk juist dat het op de leeftijd van de meiden de meest lastige leeftijd is als je vader met een nieuwe vrouw aan komt. Vanaf die leeftijd heb je namelijk zelf een beeld gevormd hoe een relatie er uit zou moeten zijn volgens jouw normen en waarden. Denk dat daar te weinig rekening mee wordt gehouden, van zowel vader, TS als moeders kant.

Nomineer dit bericht ×