Dank allemaal.
Hehe, we waren om half drie in het ziekenhuis daar en waren vanavond om half acht weer thuis. Toen we aankwamen zei de oom waar ik niet zo goed mee kan dat het niet om aan te zien was, dus ik dacht.. dan ga ik maar niet naar binnen.
Even later vroeg m'n 'fijne' oom (en tevens de vader van de persoon in kwestie) of ik hem nog wilde zien, toen zei ik wat ik gehoord had en zei hij nee hoor, dat valt echt reuze mee. En dat viel het ook. Ik kon wel echt zien dat het m'n neef was.. Tuurlijk, dat zijn mooie haren weg waren en dat hij verband op zijn hoofd had maakte het wat anders, maar het was zeker niet akelig om te zien.
Nu ben ik ontzettend blij, of nou ja... tevreden is een beter woord, dat ik hem toch nog heb gezien en dat ik afscheid heb kunnen nemen.
Hij is eigenlijk afgelopen nacht om 04.00 uur al 'overleden', van 01.00 uur tot 04.00 uur had hij een soort crisissituatie in z'n hoofd en om 4u is hij eigenlijk hersendood geworden. Dat moet alleen door drie onafhankelijke partijen worden verklaard, dus ze spraken het niet zo letterlijk uit. Heel apart, mijn tante zei dat ze afgelopen nacht om 4u wakker was geworden met een naar gevoel. En dat was dus ook het moment dat m'n neef eigenlijk wegging.
Anyway.. Het dringt totaal niet door dat hij er niet meer is en dat we hem maandag of dinsdag gaan begraven. Ik zit nu in een roes, kan ook niet meer huilen, voel me heel nuchter en tja.. normaal? Of zo? De echte klap komt denk ik nog.
Nogmaals, heel veel dank voor de sterkte wensen.. Lijkt van zo weinig betekenis, maar het heeft me écht wel gesteund hoor!
Edit: Ik vergeet nog wat. Hij had een hele flinke aneurysma in zijn hersenen en dat heeft de bloeding veroorzaakt. In feite liep hij dus eigenlijk rond met een tijdbom in z'n hoofd en vanuit dat perspectief ben ik eigenlijk nog heel blij en dankbaar dat we hem maar liefst 26 jaar hebben mogen kennen. Het had hem ook op z'n 6e, of z'n 13e kunnen overkomen..
Laatst bijgewerkt door Anoniem op 30-07-14 21:21, in het totaal 1 keer bewerkt