Ayasha schreef:Wat ik overigens wel kan doen is minutenlang "niets ziend" voor me uit kijken. Soms lijkt er dan ergens aan de rand van mijn bewustzijn iets "te prikkelen" en dan kom ik tot de conclusie dat er iemand in mijn gezichtsveld zat (wat ik dus niet zag.) dan mompel ik beschaamd sorry..
Maar dan ben ik me er dus oprecht niet bewust van dat ik iemand zit aan te staren.
Dat heb ik ook wel eens, in de bus of trein
Maar dat is een ander soort blik dan dat je iemand expres aan gaat zitten staren. Vaak zie je wel of het een lege blik is (die naar het oneindige kijkt) of een blik om naar iemand te staren
) dan mompel ik beschaamd sorry..
Maar dan ben ik me er dus oprecht niet bewust van dat ik iemand zit aan te staren.
ik ook..
Vrouwen gaan niet zozeer over op fysiek geweld maar het staren en één van de twee doen "opgeven" (want je kan daar geen nachtenlang blijven zitten) heeft denk ik nog veel meer met intimidatie te maken dan bij mannen (juist omdat mannen wellicht wél over gaan op het fysieke aspect als één van de twee niet opgeeft en het zo "beslechten" hoewel ik niet zomaar durf te beweren dat dat bij vrouwen niet zou kunnen gebeuren. De ene vrouw is de andere niet.)