Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-05-14 16:16

Geplaatst: 10-05-14 16:16

lrtj_ schreef:
Ze heeft een gastric bypass gehad, dus ze valt zonder iets te doen af, ik maak mij juist heel erg zorgen, zij doet niks en kan daardoor in het ziekenhuis behandelen.
Maar als zij niet sport breken botten en spieren zich af. Omdat zij door die operatie 50 cm darm over heeft en eigenlijk neemt ze ook niks echt op.
Dus als zij zo door gaat komt ze in het ziekenhuis!

Ik wil hier toch even op reageren. Ik heb de situatie aan beide kanten mee gemaakt. Mijn moeder is op eigen kracht afgevallen en vond dat ik dat ook moest kunnen

Een GBP is absoluut niet een makkelijke oplossing voor overgewicht.
Voor de buitenwereld lijkt het vaak dat je afvalt zonder er iets voor te doen. Bedenk wel dat je moeder een ontzettend zware risicovolle operatie heeft ondergaan hier voor en er ook ontzettend veel voor moet laten.
Ik snap wel dat ze het vaak over haar afvallen heeft. Misschien niet goed maar wel een logisch gevolg.
Ja het advies van te voren is om te sporten, echter kan dit niet bij iedereen.
Sterker nog, mij is nu een half jaar na operatie geadviseerd om vooral nog niet te sporten, tot ik niet meer af val omdat mijn lichaam dat helemaal niet trekt.

Als zij wel braaf haar vitamine suplementen neemt en haar voorgeschreven calcium tabletten, zal de afbraak mee moeten vallen. Hoe moeilijk het ook voor jou is. Iemand met zo'n ingreep, kan het niet alleen en heeft inderdaad ondersteuning en bevestiging nodig.
Ben jij dan de aangewezen persoon? nee waarschijnlijk niet, maar heeft ze iemand anders?

Ik zeg niet dat jij hier fout zit TS maar ik probeer de andere kant van het verhaal te schetsen. Je moeder heeft een onzettend moedig besluit genomen om voor de GBP te gaan zodat ze jou kan zien trouwen en haar eventuele klein kinderen kan zien opgroeien.

Het enige advies wat ik je kan geven is zoek zsm wat voor jezelf, een andere oplossing, en probeer het tot die tijd gezellig te houden met de tips die al gegeven zijn.

En ja, op jezelf is lastig met een paard. Maar soms is dat een knoop die je moet doorhakken. Helaas heb ik daarom ook de paardjes weg moeten doen. Niet leuk, maar nun wel een redelijk normale band met mijn moeder.

**Geplaatst**: 10-05-14 16:22

Geplaatst: 10-05-14 16:22

LastDream schreef:
dito schreef:
kun je niet een keer samen met je moeder iets ondernemen, iets gezelligs al is het ergens lunchen of even naar het strand even quality time samen...

Dat is moeilijk hoor... omdat je niet weet hoe je moet reageren.

Is moederdag niet ideaal? Zelfgemaakte 'tegoedbon' voor een dagje samen iets doen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-14 16:23

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-14 16:23

Mijn moeder neemt haar vitamines enz niet... ook haar ijzer is erg gedaald en doet er vrij weinig mee.
Ik snap prima dat het een zware operatie was.
Maar ze gaat er wederom laks mee om.
En haar is geadviseerd om nu juist te gaan sporten allen doet ze dit niet.
En dan denk ik kom op, je moet ook zorgen dat je zo blijft. En je spieren sterker worden.

De operatie is een jaar geleden.

**Geplaatst**: 10-05-14 16:30

Re: Zucht moeders.....

Geplaatst: 10-05-14 16:30

Ik kan me voorstellen dat je zorgen maakt... was vast ook doodeng dat je moeder een hartinfarct heeft gehad... en dat ze nu zo laks doet met haar lichaam terwijl ze juist zo goed op weg was.
Dat ze daarnaast jou nog bekritiseerd en steeds lof wil horen over het afvallen... voelt tegenstrijdig met haar lakse gedrag.
Alleen jij kan haar niet veranderen... je moeder is nooit zuinig geweest op haar lichaam heeft waarschijnlijk altijd gedacht dat het niet voor haar was om slank te zijn / gezond ... en nu heeft ze hulp gehad maar pakt ze zelf niet door (en dat heeft waarschijnlijk veel psychische oorzaken).
Dat ze door haar gedrag jou enorm kwetst en jij de angst van het verliezen van je moeder steeds blijft... loopt de emoties wel steeds hoog op.
Maar je kan mensen niet dwingen hulp te zoeken voor zichzelf... daar moeten ze zelf achterstaan.

**Geplaatst**: 10-05-14 16:39

Geplaatst: 10-05-14 16:39

lrtj_ schreef:
Mijn moeder neemt haar vitamines enz niet... ook haar ijzer is erg gedaald en doet er vrij weinig mee.
Ik snap prima dat het een zware operatie was.
Maar ze gaat er wederom laks mee om.
En haar is geadviseerd om nu juist te gaan sporten allen doet ze dit niet.
En dan denk ik kom op, je moet ook zorgen dat je zo blijft. En je spieren sterker worden.

De operatie is een jaar geleden.

Je kan iemand niet dwingen om te gaan sporten (vind zelf sporten ook verschrikkelijk)
Morgen moederdag een mooie dag om bv een brief te geven met dingen waarom je trots op haar bent en dat je je ook wat zorgen maakt. Mooie bos bloemen er bij .

**Geplaatst**: 10-05-14 16:57

Geplaatst: 10-05-14 16:57

Rebeccaa schreef:
Get over it. Als je zo'n hekel hebt aan je moeder op 19 jarige leeftijd, zoek je maar een manier om op kamers te gaan.

Nou nou, beetje inlevingsvermogen kan geen kwaad he?

**Geplaatst**: 10-05-14 17:54

Geplaatst: 10-05-14 17:54

dito schreef:
kun je niet een keer samen met je moeder iets ondernemen, iets gezelligs al is het ergens lunchen of even naar het strand even quality time samen...

Dat is moeilijk hoor... omdat je niet weet hoe je moet reageren.[/quote]

Is moederdag niet ideaal? Zelfgemaakte 'tegoedbon' voor een dagje samen iets doen?[/quote]

nou Moederdag zou idd goeie optie zijn. Je kunt toch ook in een kaartje terugblikken dat je het zo knapt vind wat er afgelopen jaar is gebeurd bij haar en dat het niet makkelijk is etc. Je zet de deur dan even op een kier wie weet wat er dan gebeurd...

**Geplaatst**: 10-05-14 18:04

Re: Zucht moeders.....

Geplaatst: 10-05-14 18:04

Jeetje, wat een nare situatie. Ik kan begrijpen dat je op dit moment zo over je moeder denkt!

Zo horen ouders in mijn ogen niet met hun kinderen om te gaan.

Die horen te uiten dat ze trots zijn op hun kinderen, dat ze gelukkig zijn.
Ja, ik kan me voorstellen dat moeder hun jonge dochters af en toe zeggen dat ze moeten oppassen met wat ze eten. Dat doet mijn moeder ook, en daar heeft ze groot gelijk in

Het zou voor jou alleen een stuk dragelijker zijn om dit aan te horen, terwijl ze andere dingen tegen jou zegt, die je wel doen opbeuren, die jou wel laten merken dat ze trots op je is...

Ik zou naar je huisarts gaan om te kijken of jij naar een psycholoog kan, en in overleg met de psycholoog een brief naar haar schrijven. Dat je heel erg trots op haar bent, maar dat je tegelijk heel erg verdrietig bent omdat je een moeder mist. Dat je heel erg verdrietig bent dat ze ondanks wat ze nu heeft bereikt met afvallen, zo slecht met haar eigen lichaam om gaat...

Het zou mooi zijn als je voor je uiteindelijk uit huis gaat, toch nog een paar mooie jaren met ze kan hebben

**Geplaatst**: 10-05-14 18:10

Geplaatst: 10-05-14 18:10

Citaat:
Weleens aan gedacht dat je moeder wel zo veel moest werken. Kinderen kosten namelijk geld en niet iedereen is gezegend met genoeg geld zodat ze thuis kunnen blijven.

Dan moet je niet aan kinderen beginnen vind ik.

**Geplaatst**: 10-05-14 18:11

Re: Zucht moeders.....

Geplaatst: 10-05-14 18:11

Dan zou in de huidige tijd niemand meer aan kinderen kunnen beginnen?
Hoeveel gezinnen met kinderen en hypotheek kunnen er van 1 inkomen rondkomen?

**Geplaatst**: 10-05-14 18:12

Geplaatst: 10-05-14 18:12

lrtj_ schreef:
Ze woog altijd 185 kilo en is nu 70 kilo afgevallen na een operatie hoera voor haar

Hoera voor haar.. Klinkt erg sarcastisch. Jammer..
Ik begrijp dat het misschien af en toe vervelend is, maar begrijp ook dat dit een levensverandering voor haar is, daar mag ze ook trots op zijn!
Wat er vroeger is voorgevallen, weet ik niet maar je geeft aan dat ze er niet voor je was. Dat is erg naar. Je weet denk ik niet goed hoe je met een moedermoeder om moet gaan. Geef het een eigen invulling en kijk wat je van haar wil. Je bent nu 19 en kunt dit zelf beslissen. Maar gun haar ook haar geluk en respecteer en begrijp dat.

**Geplaatst**: 10-05-14 18:13

Geplaatst: 10-05-14 18:13

LBLGypsyCobs schreef:
Dan zou in de huidige tijd niemand meer aan kinderen kunnen beginnen?
Hoeveel gezinnen met kinderen en hypotheek kunnen er van 1 inkomen rondkomen?

Nee idd, je neemt geen kinderen om iemand anders er voor te laten zorgen.
Dat is mijn mening.

Vervelend TS, heb je wel eens gedacht om een gesprek met haar erover te beginnen.
Dat je het zo vervelend vind als ze dat zegt.

**Geplaatst**: 10-05-14 18:14

Geplaatst: 10-05-14 18:14

vrouwke schreef:
Citaat:
Weleens aan gedacht dat je moeder wel zo veel moest werken. Kinderen kosten namelijk geld en niet iedereen is gezegend met genoeg geld zodat ze thuis kunnen blijven.

Dan moet je niet aan kinderen beginnen vind ik.

Ik wil niet eens later huismoeder zijn, alsjeblieft niet! Vind dat zo ouderwets.
En daarbij, voor kinderen is het ontzettend goed voor de ontwikkeling om naar een crèche oid te gaan, hier leren zij zo veel van!!
Juist wel gaan werken, beide ouders. Hup, het is 2014 hoor!

**Geplaatst**: 10-05-14 18:16

Geplaatst: 10-05-14 18:16

Alles wat je zegt ben je zelf zeggen ze wel eens, dus alles wat je moeder zegt over jou slaat misschien wel op haar. Dus dat ze dat zelf allemaal zou willen? Ik weet niet of ze (te) veel is afgevallen, misschien stoort dat haar juist zonder dat ze dat toe durft te geven. Het enige wat jij kan doen is haar liefde sturen, het huis uit gaan is geen oplossing.

**Geplaatst**: 10-05-14 18:20

Geplaatst: 10-05-14 18:20

vrouwke schreef:
Citaat:
Weleens aan gedacht dat je moeder wel zo veel moest werken. Kinderen kosten namelijk geld en niet iedereen is gezegend met genoeg geld zodat ze thuis kunnen blijven.

Dan moet je niet aan kinderen beginnen vind ik.

Mijn moeder moest veel werken omdat mijn vader buiten beeld was verdwenen en er toentertijd geen goede vangnetten waren.

Ik heb toen ik jonger was ook veel conflicten hierover gehad met mijn moeder, maar nu ikzelf 3 kids heb en een stukje ouder ben kan ik het veel beter begrijpen.
Mijn moeder heeft toen keuzes moeten maken, soms "verplicht" soms bewust, maar voor toen heel begrijpelijk.
Achteraf is het makkelijk praten, maar je weet dan ook niet hoe het gelopen was als mijn moeder niet veel was gaan werken.
Dan had ik misschien geklaagd dat het beter was geweest als ze gewoon meer was gaan werken voor haar kinderen.

**Geplaatst**: 10-05-14 18:26

Re: Zucht moeders.....

Geplaatst: 10-05-14 18:26

Hoe vervelend nu ook, ze is en blijft je moeder en ik ben van mening dat je echt gewoon hard je best moet doen om de relatie met je moeder te verbeteren. Begin klein, doe iets leuks voor moederdag en werk van daaruit verder. Als je nu het huis uit gaat en daardoor het contact verliest, dan is dat zonde. Beter kun je proberen er iets van te maken. Ik zeg altijd: liever spijt van dingen die je WEL gedaan hebt, dan spijt omdat je dingen niet gedaan hebt.

**Geplaatst**: 10-05-14 18:40

Geplaatst: 10-05-14 18:40

Ik snap jou echt wel, ik heb heel veel met mijn moeder meegemaakt waardoor ik juist het heel erg waardeer dat ik haar nog heb (bijna dood ervaring etc.) Ik ben ook iemand die zich nogal kan irriteren als mensen zeggen dat ze hun moeder doodwensen, etc. Maar toch snap ik jou woede ergens wel.

Praten met begeleiding etc. is inderdaad de beste optie, omdat er een spanning ontstaat waardoor jij niet rustig je woord kan doen zonder dat je moeder eens echt luisterd.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar wat er voorheen nog was, als je het wilt, m'n pb staat open

**Geplaatst**: 11-05-14 11:39

Geplaatst: 11-05-14 11:39

lrtj_ schreef:
En dan denk ik kom op, je moet ook zorgen dat je zo blijft. En je spieren sterker worden.

En dat 'moet' ze dus helemaal niet. Ze mag helemaal zelf beslissen of ze dat wel of niet doet. En jij hebt de keuze tussen je daar vreselijk aan blijven ergeren, of stomweg accepteren dat je moeder een in jouw ogen onverstandige keuze maakt. Je hoeft het niet met haar keuzes eens te zijn, maar ik vind je wel érg kritisch over je moeder in dit topic, en als je (onbewust) ook zo tegen haar doet dan begrijp ik wel dat daar ruzies door ontstaan.

**Geplaatst**: 12-05-14 19:56

Geplaatst: 12-05-14 19:56

Dani schreef:
Ik denk dat jij moet leren accepteren dat niet iedereen alles volgens jouw maniertjes doet. Jij zit je vreselijk op te naaien omdat je moeder niet sport en niet goed eet en weet ik veel wat, maar dat is haar keuze. Het is haar leven en zij mag doen wat ze wil. En ja, ik weet heel goed hoe dat voelt. Héél goed. Maar je moet het loslaten. Zeg dat je het knap vindt dat ze zoveel is afgevallen, dat je liever geen commentaar hebt op je eigen gewicht of eetpatroon, en laat het daarbij. Begint ze toch? Gewoon weglopen, naar buiten of naar je kamer of zo. "Mam, ik vind dit soort opmerkingen vervelend, wil je stoppen?" Niet? Weglopen. Wordt ze boos? Rustig zeggen dat je geen ruzie wil, en weglopen.

En als je dat niet kan zoek dan een constructieve manier om met jouw frustraties om te gaan. Ga op kickboksen, zoek een therapeut, ga een eind fietsen. Maar reageer het niet op je moeder af, daar schiet niemand iets mee op.

Amen!

Ik lees inderdaad veel zij doet dit, zij doet zo .. probeer je eens in te leven in je moeder, sta open voor de dingen die ze verteld. Op deze manier praat je met elkaar en gaat het vertrouwder voelen. Dan kun je ook vertellen wat je vervelend vind, zonder dat het gelijk als een aanval is. Zoals al eerder in het topic is vermeld, zij moet helemaal niks, het is haar eigen keuze.
Ik kan me voorstellen dat je dit uit in boosheid, maar probeer jezelf eens te openen en verte tegen je moeder dat je je zorgen maakt op haar.

**Geplaatst**: 26-06-14 16:41

Geplaatst: 26-06-14 16:41

Als ik het goed heb gelezen, wil je 'gewoon ff je verhaal kwijt'.
Vervolgens krijg je een hoop commentaar, wat nogal logisch is, en duld je dat commentaar niet.
"Niets helpt", "Ik haat haar" zijn uitspraken die ook niet echt de indruk geven dat je geen puber meer bent.
Ik weet niet wat je met dit bericht wilt bereiken, maar de kritiek is niets voor niets.
Volgensmij moeten jullie elkaar meer ruimte geven.

Je bent blij voor haar dat ze zo is afgevallen, ik vind dat je gewoon moet kunnen zeggen; 'Stop met zoveel 'opscheppen' of commentaar op mij te geven.'
Maar weet je waarom ze dat doet? Ze houdt van je.

Ik weet niet hoe je je voelt in je lichaam, maar als zij zoveel commentaar heeft komt het ook ergens vandaan. Ze wil jou behoeden voor waar zij zo tegen heeft geknokt; overgewicht. Misschien kun je iets beter nadenken over wat ze eigenlijk wil zeggen met al die opmerkingen.

Ik wil je niet compleet afkraken, maar jou helpen te zien wat er écht aan de hand is. Wees blij dat je moeder er nog is. Sommige vrouwen met zulk overgewicht overlijden.
Dat je haar haat is respectloos; niet alleen tegenover haar, maar ook tegenover de mensen die geen moeder hebben.

Denk gewoon even beter na, is mijn tip.

Succes

**Geplaatst**: 26-06-14 17:00

Geplaatst: 26-06-14 17:00

lrtj_ schreef:
Ze heeft een gastric bypass gehad, dus ze valt zonder iets te doen af, ik maak mij juist heel erg zorgen, zij doet niks en kan daardoor in het ziekenhuis behandelen.
Maar als zij niet sport breken botten en spieren zich af. Omdat zij door die operatie 50 cm darm over heeft en eigenlijk neemt ze ook niks echt op.
Dus als zij zo door gaat komt ze in het ziekenhuis!

Ik denk dat het heel belangrijk is om jezelf heel goed te realiseren dat men niet zomaar overgaat op een dergelijke operatie.
Je mag ook zeker niet zeggen dat je moeder afvalt zonder iets te doen.

Ik weet dat de publieke opinie is dat mensen met overgewicht er zelf schuldig aan zijn dat ze te dikken zijn en als ze niet afvallen dat ze dan gewoon te lui zijn om te sporten en niet wilskrachtig genoeg om te diëten.
De werkelijkheid blijkt echter vele malen complexer te zijn.

Er is en word vreselijk veel onderzoek gedaan naar overgewicht en men kan er in veel gevallen toch een stuk minder aan doen dan men dacht. Of beter het afvallen en slank blijven blijkt voor deze groep ECHT veel moeilijker dan voor mensen met een normaal gewicht( of matig overgewicht )

Waarschijnlijk is je moeder echt enorm opgelucht dat het nu wel lukt. Het is ook echt enorm belangrijk voor haar gezondheid.
Wellicht niet leuk om de hele dag naar te luisteren maar haar zo nu en dan erkenning geven zou wel fijn zijn.

En dat ze zich met jouw gewicht bemoeid snap ik ook wel. Ze houdt van je en wil je behoede voor hetgeen haar overkomen is.
En ik heb geen idee wat jouw gewicht nu is....maar laat ik je waarschuwen. Als je moeder dit probleem heeft bestaat er een goede kans dat jij hier ook last van zou kunnen krijgen.

Nomineer dit bericht ×