Ik heb regelmatig de meest belachelijke dingen in mijn leven gedaan.
Van veel dingen heb ik achteraf heel erg geleerd, dus heb ik absoluut geen spijt van.
Toch blijven er dingen aan mij knagen die ik nog heel graag had willen doen/zeggen/zien wat nu niet meer kan.
Zo had ik heel graag mooie foto's gehad van mijn 4 paarden bij elkaar. Ze zijn maximaal 3 maanden bij elkaar geweest, toen stierf mijn kampioen. 2 maanden later mijn andere merrie...
Ik heb twee schitterende merrie's overgehouden, maar ik wilde dat ik wat meer gewaardeerd had wat ik toen die tijd had.
Dit is de enige foto van hun vieren.
[
Afbeelding ]
Verder had ik gewild dat ik niet zo'n rotpuber was voor mijn moeder. Ik heb echt de meest vreselijke ongein uitgehaald en dat merk ik pas nu mijn broertje erg begint te puberen en mijn moeder weer van voor af aan moet beginnen. (Godzijdank, de jongste en dus de laatste

)
Dan zie ik hoe erg ik mijn moeder eigenlijk pijn heb gedaan met opmerkingen die mijn broertje nu ook maakt.
Ik heb spijt dat ik vriendschappen te lang heb aangehouden. Ik had ze al veel eerder moeten breken en dat heeft mij heel veel emotionele schade aangericht.
En daardoor heb ik weer spijt dat ik te veel energie in deze vriendschappen stak, dat ik geen tijd meer maakte voor mijn échte vrienden en die als een baksteen liet vallen.
Maar bovenal, heb ik spijt van dat ik nooit miljonair ben geweest. Dan had ik mijn maatje kunnen laten opereren en was hij er misschien nog geweest. God wat mis ik hem...