Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-03-14 10:11

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 22-03-14 10:11

Ik vond en vindt ook dat de vriend van mijn moeder geen recht heeft om mij terug te fluiten, hier heb je al een vader en een moeder voor. Hij heeft niks met mijn opvoeding te maken en mag hoogstens iets zeggen over huishoudelijke dingen. Dit jaar flipte hij omdat ik er niet bij was met kerst, absoluut niet iets waar hij iets over te zeggen heeft.

Zijn ideeen over opvoeden zijn heel anders dan dis van mijn ouders en nu ook mezelf. Hij moet vanaf de zijlijn toekijken maar dat kan hij niet en dat botst bijna dagelijks. Hij heeft er volgens mij geen seconde over nagedacht hoe het zou zijn met drie kinderen, je moet je echt heel goed realiseren wat de gevolgen zijn en of je dat allemaal wel wil.

**Geplaatst**: 22-03-14 10:13

Geplaatst: 22-03-14 10:13

Zoals ik nu opmaak uit jouw teksten met daarin je gevoelens lijkt het mij beter om inderdaad uit de relatie
te stappen.
Dit omdat je aangeeft dat je het niet op kan brengen om met haar om te gaan. Ik denk namelijk dat de
enige manier om dit te doorbreken is investeren, investeren in de band tussen jou en haar.

Hierin zal jij het voortouw moeten nemen en dat gaat je zeker veel energie kosten.
Niet omdat je nu ineens overdreven je best zal moeten doen, maar omdat je aangeeft dat de gewone
omgang je al veel energie kost.

Het is allemaal lastig zat hoor, en vind het echt heel knap hoe je het voor jezelf kunt relativeren.
Maar als je vriend ook duidelijk aangeeft een bepaalde manier van leven als gezin te willen en jij
kan dat niet dan moet je voor jezelf kiezen.

Ik ben zelf ook in een relatie gestapt waar al twee kinderen waren van 7 en 9 jaar. Mijn vriend heeft
daarin tegen een hele schappelijke ex wat al heel veel dingen makkelijker maakt.
Nu ben ik zelf ook zwanger en ipv dat er jaloezie heerst ondervind ik juist dat nu onze band als
gezin hechter wordt. Iedereen kijkt uit naar deze baby en eigenlijk verbind deze baby ons ook met
elkaar kwa bloedband.

**Geplaatst**: 22-03-14 11:37

Geplaatst: 22-03-14 11:37

Jennyj01 schreef:
Hoezo geen recht? De tiener maakt toch ook deel uit van jou leven?

Ze waren brutaal en zopen zich lam . Maar ojee als ik er wat van zei .
Paps was veel te bang dat zijn dochters dan niet meer langs kwamen.

**Geplaatst**: 22-03-14 11:45

Geplaatst: 22-03-14 11:45

Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders dus misschien heb je iets aan mijn reactie.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was, ook een moeilijke scheiding voor ons allemaal. Mijn ouders hadden beide vrij snel weer een nieuwe partner, iets dat ik moeilijk kon verkroppen omdat papa en mama voor mij nog steeds bij elkaar hoorden. Het heeft bij mij echt heel veel tijd en geduld nodig gehad voor ik me open kon stellen naar de nieuwe partners maar mijn stiefvader zou ik nooit meer uit mijn leven willen.
Door mijn vaders relaties ben ik stuk voor stuk teleurgesteld en daardoor blijft her af en toe lastig voor mij, maar dat is weer een ander onderwerp.

Kortom ik denk dat je, om iets op te bouwen met dit meisje, heel veel geduld moet hebben en hierin ook goed je grenzen aan moet geven naar je vriend toe en ook rekening houden met de grenzen van het kindje. Het is echt iets dat tijd nodig heeft.

**Geplaatst**: 22-03-14 11:53

Geplaatst: 22-03-14 11:53

Citaat:
we zijn na het werk continu samen, maar als ik dan naar mijn paard moet/wil dan neemt hij me dit kwalijk want dan kom ik aan onze Quality time

Het hele verhaal vind ik klinken alsof hij iemand zoekt als nieuwe moeder, om een gezin te vormen, en het niet zozeer om jou gaat. Ik mis erg zijn aandacht voor jou in het hele verhaal. Vindt hij ook belangrijk wat jij doet? Ik zou lekker op mezelf gaan wonen en zien of je de relatie opnieuw kunt aanvliegen, opnieuw kunt starten op een prettigere manier. En dan eens iets aparts doen met zijn dochter, jij en zij alleen, zonder hem, elkaar leren kennen op een leuke manier.
En hij en jij beiden evenveel energie in de relatie steken. Ik vind het een beetje klinken als 'er is hier een gat in het gezinsplaatje en vul jij die maar op en pas je aan'.

**Geplaatst**: 22-03-14 12:06

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 22-03-14 12:06

Het komt op mij over alsof hier 2 dingen spelen.
Niet alleen het omgaan met het kind is lastig, maar ook de manier waarop de vader hier mee om gaat.
Ik krijg eerlijk gezegd de kriebels als jij aangeeft dat hij moeilijk doet als jij even naar je paard wilt.
Steunt hij je wel in de omgang met het kind?
Het lijkt mij dat een heel goed gesprek met je vriend eerst van belang is, in de hoop dat hij wat meer begrip krijgt voor jouw situatie.
Jij moet echt wel de tijd krijgen om ook nog iets voor jezelf te kunnen doen.
Kan je wel gewoon met een vriendin afspreken in het weekend/op een avond bijvoorbeeld?

En dan in overleg met je vriend inderdaad proberen om wat leuke dingen met zijn dochter te doen. Maar alleen als jij je daar ook goed bij voelt.

**Geplaatst**: 22-03-14 16:12

Geplaatst: 22-03-14 16:12

ik snap dus totaal niet wat voor energie het jou kost om even wat leuks te doen zo nu en dan..
keertje samen tutten, haartjes doen, nageltjes lakken, daarvoor kan je op je kont zitten en hoef je enkel gewoon eventjes lief te zijn , als je dat al niet op kan brengen, dan stap alstjeblieft uit die relatie en begin niet aan kinderen,

schrik echt van je reactie dat je dat niet kan eventjes lekker tutten met die kleine meid,
die zit in een situatie waar ze niks aan kan doen, ze is pas 3 kom op , meisje voelt jou afkeer naar haar toe echt wel .

Cowgirltjuh schreef:
Sparky10: en zulke dingen met haar doen, kost mij gewoon gruwelijk veel energie en dan heb ik gewoon het gevoel dat zij iemand beter verdient, die haar dat wel kan geven;. Zodat zij toch een betere keus heeft..

als dat jou al energie kost, sorry maar waarvoor ben je dan in godsnaam aan die relatie begonnen?
Stel dat mijn vriend en ik uit elkaar zouden gaan , en de nieuwe vriendin van mijn vriend , dan zo met mijn dochtertje om gaat,...dan zou ik als moeder een huilend hart hebben en mijn dochter dus niet meer bij hem laten als jij daar in de buurt bent,
klinkt hard , maar jeetje wat kom jij hard over naar dat kindje toe, ze is 3 heeft hier niet voor gekozen, en snapt er waarschijnlijk geen reet van !

**Geplaatst**: 22-03-14 16:15

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 22-03-14 16:15

TS bedoelt mentale energie, de onzekerheid tegenover het meisje, het proberen te verwerken van de signalen van het meisje, de twijfel of ze de signalen wel goed oppakt, hoe ze dan moet reageren.
TS wil het vooral goed doen, niet voor iedereen gaat het contact met een kind vanzelf.

Het is niet de energie die de activiteit met het meisje zelf kost, maar de interactie en onzekerheid wat energie vreet.

**Geplaatst**: 22-03-14 19:13

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 22-03-14 19:13

Ik denk dat de dochter van je vriend niet het grootste probleem is. Jij en je vriend hebben duidelijk verschillende opvattingen en jullie slagen er niet in om overeen te komen over zaken die toch wel erg bepalend zijn.
Door je eigen verleden denk ik dat je een soort jaloezie hebt naar het dochtertje toe. Kan het dat je bang bent dat zij jou als indringer ziet, maar dat het misschien net omgekeerd is? Dat is niet gemeen bedoeld, maar het zou menselijk zijn.
Het kind begrijpt waarschijnlijk 0,0 van de hele situatie, heeft ze ooit de kans gehad om met jou kennis te maken? In elk geval kan je niet van zo een jong meisje verwachten dat ze anders gaat reageren, zeker niet als de vader jullie band niet kan ondersteunen of stimuleren.
Ik denk dat je idd best goed nadenkt alvorens te investeren in de relatie met hem en in die met zijn dochter.

**Geplaatst**: 23-03-14 12:52

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 23-03-14 12:52

Misschien heb ik er overheen gelezen maar is het geen optie om apart te gaan wonen en wel de relatie te behouden?

**Geplaatst**: 23-03-14 17:54

Geplaatst: 23-03-14 17:54

Joolien schreef:
Misschien heb ik er overheen gelezen maar is het geen optie om apart te gaan wonen en wel de relatie te behouden?

Ik heb wel ergens iets dergelijks gelezen maar ik geloof dat TS haar vriend daar ook niet helemaal voor 100% achter kon staan.

**Geplaatst**: 23-03-14 17:57

Geplaatst: 23-03-14 17:57

supertinkie schreef:
Joolien schreef:
Misschien heb ik er overheen gelezen maar is het geen optie om apart te gaan wonen en wel de relatie te behouden?

Ik heb wel ergens iets dergelijks gelezen maar ik geloof dat TS haar vriend daar ook niet helemaal voor 100% achter kon staan.

Ok ik ben benieuwd naar de reactie van ts maar t kan toch ook grijs zijn ipv zwart of wit denk ik dan

**Geplaatst**: 23-03-14 21:41

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 23-03-14 21:41

Op pagina 2:

Citaat:
Ik heb ondertussen een eigen huis gekocht.. Hij heeft een huurhuis en ondanks dat we nu samen wonen wilt hij niet bij mij komen wonen, ondanks het financiele voordeel omdat hij zegt dat dat slecht is voor zijn dochtertje..

**Geplaatst**: 23-03-14 21:53

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 23-03-14 21:53

Hij wil niet bij jou komen wonen omdat dat slecht is voor zijn dochtertje... Ik heb een blond momentje maar ik snap ´m niet. Tenzij hij niet zo´n vertrouwen heeft in jullie relatie en het haar niet wil aan doen om als het niet lukt weer te moeten verhuizen. Dan weet je toch genoeg ... Gewoon een poosje latten en kijken of het wat wordt.

Jullie zijn veel te snel gegaan en ik vermoed dat jullie ideeën over jullie rollen in de relatie ook niet helemaal overeen komen.

**Geplaatst**: 23-03-14 21:58

Geplaatst: 23-03-14 21:58

Maflinger_S schreef:
Hij wil niet bij jou komen wonen omdat dat slecht is voor zijn dochtertje... Ik heb een blond momentje maar ik snap ´m niet. Tenzij hij niet zo´n vertrouwen heeft in jullie relatie en het haar niet wil aan doen om als het niet lukt weer te moeten verhuizen. Dan weet je toch genoeg ... Gewoon een poosje latten en kijken of het wat wordt.

Jullie zijn veel te snel gegaan en ik vermoed dat jullie ideeën over jullie rollen in de relatie ook niet helemaal overeen komen.

Ja dat snap ik dus niet ,waarom moet hij dan meteen naar jouw huis verhuizen? Wat is het probleem om uit elkaar te wonen?

**Geplaatst**: 24-03-14 08:32

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 24-03-14 08:32

Misschien dat een beetje afstand juist tot een verbetering kan leiden.
Jij hebt even je rust en hij kan quality time hebben met zijn dochter als hij alleen is met haar maar ook op de momenten dat jij er wel bij bent. Jij kan als je in je eigen huis bent lekker je eigen ding doen, die ook belangrijk voor je zijn.
Snapt hij het überhaupt wel dat je dat soort dingen in je leven hebt of verwacht hij dat je alles omgooit voor hem?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-03-14 10:06

Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-14 10:06

Joolien, voor mij zou er op zich geen probleem zijn om uit elkaar te wonen en elkaar maar enkele malen per week te zien, maar hij zou het hier gruwelijk zwaar mee hebben..

Maflinger: hij vindt het slecht voor haar dat ze zou moeten verhuizen omdat ze al zo veel heeft meegemaakt..

Tieneke: we zijn er dit weekend idd achter gekomen dat het dochtertje nog niet zo zeer het probleem is, maar het feit dat hij idd echt de happy family wilt, zoals Stefje al aangaf, en daarbij stappen wilt overslaan waardoor ik juist afstand wilt en hij zich wilt vastklampen..

Sparky: Natuurlijk kost het mij geen fysieke energie om met haar te tutten! Dat vind ik zeker niet erg! Het is mentaal gewoon super zwaar, dat is voor mij persoonlijk een groot verschil..

We hebben nu ook besloten een tijdje uit elkaar te gaan en daarna wel weer verder te zien.. Aangezien onze prioriteiten nogal verschilden..

**Geplaatst**: 24-03-14 10:27

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 24-03-14 10:27

Ook hier geen kritiek van een moeder en stiefmoeder. Ik vind het juist heel moedig dat je hierover nadenkt voor de kleine meid. Het zou pas egoïstisch zijn als je jezelf boven haar zou verkiezen in de relatie.

Mijn vriend had al 3 kinderen toen ik hem leerde kennen. Zijn dochters (toen 6 en 8) komen ieder weekend op zaterdag en soms mogen ze een paar dagen blijven, zijn zoon (nu 3) woont sinds december bij ons.
Met zijn dochters hou ik mij ook altijd wat op de achtergrond. Nu, na bijna 3 jaar, beginnen ze meer en meer naar mij toe te komen voor hulp, spelletjes en leuke activiteiten. Ik grijp verder alleen in wanner ze niet naar hun vader willen luisteren, maar ze weten dat ze altijd bij mij terecht kunnen als dat nodig is. Ook zij zullen uitzichzelf geen gedag zeggen, dus is het hier de gewoonte om te zeggen dat ze gedag moeten zeggen omdat het tijd is om te vertrekken.

Zijn zoontje is een ander verhaal natuurlijk, die woont hier en staat daardoor ook onder mijn verantwoordelijkheid. Al zit er wel een heel groot verschil in de opvoeding tussen mijn vriend en mijzelf. Dat zorgt wel weer regelmatig voor wrijving, omdat ik voor zijn zoontje strenger ben als voor die van mij/ons (eentje(bijna 3) uit een eerdere relatie die 6 weken was toen we elkaar leerde kennen en een zoontje (19maanden) van ons samen), maar dit ook weer omdat K in het verleden in een verkeert milieu gezeten heeft, slechte opvoeding heeft gehad en gewoon 0,0 respect heeft voor vrouwen. Bij hem kan het niet anders. Stilletjes aan zie je hier ook wel de vruchten van.

**Geplaatst**: 24-03-14 11:28

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 24-03-14 11:28

TS, goede beslissing denk ik om even uit elkaar te gaan en eens te overdenken wat jullie willen en hoe jullie dat willen vormgeven.

Ik vind je een topper als ik lees hoe je over alles nadenkt en de juiste beslissing probeert te nemen. Je bent een sterk iemand.

**Geplaatst**: 24-03-14 11:31

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 24-03-14 11:31

Moeilijke maar wel goeie beslissing denk ik TS. *knuffel* :(:)

**Geplaatst**: 24-03-14 13:19

Geplaatst: 24-03-14 13:19

Cowgirltjuh schreef:
Joolien, voor mij zou er op zich geen probleem zijn om uit elkaar te wonen en elkaar maar enkele malen per week te zien, maar hij zou het hier gruwelijk zwaar mee hebben..

Maflinger: hij vindt het slecht voor haar dat ze zou moeten verhuizen omdat ze al zo veel heeft meegemaakt..

Tieneke: we zijn er dit weekend idd achter gekomen dat het dochtertje nog niet zo zeer het probleem is, maar het feit dat hij idd echt de happy family wilt, zoals Stefje al aangaf, en daarbij stappen wilt overslaan waardoor ik juist afstand wilt en hij zich wilt vastklampen..

Sparky: Natuurlijk kost het mij geen fysieke energie om met haar te tutten! Dat vind ik zeker niet erg! Het is mentaal gewoon super zwaar, dat is voor mij persoonlijk een groot verschil..

We hebben nu ook besloten een tijdje uit elkaar te gaan en daarna wel weer verder te zien.. Aangezien onze prioriteiten nogal verschilden..

Ja dat zal gruwelijk zwaar zijn, maar beter dat dan helemaal geen relatie toch? En een happy family dat is gewoon nog niet mogelijk, hij zal toch echt zijn visie bij moeten stellen en niet zo perfectionistisch moeten kijken, want met een kindje van die leeftijd moet je dat helemaal niet willen maar juist de afstand en tijd gunnen. Ik denk dat het probleem niet bij jou ligt maar bij hem, hij zal zijn ideeen moeten aanpassen voor het slagen van de relatie.

**Geplaatst**: 24-03-14 14:07

Geplaatst: 24-03-14 14:07

Dit is echt heel moeilijk, jij moet jezelf namelijk niet gaan forceren om 'moedergevoelens' te kweken om het natuurlijk voor jezelf te maken om met zijn dochtertje om te gaan. Overigens heeft die dochter nu al een bepaald gevoel bij jou en dat veranderd niet zomaar, maar je kunt ook niet het dochtertje gaan dwingen gedag te zeggen als ze binnenkomt(tenminste, nu niet meer, dat had al vanaf het begin gedaan moeten worden..) omdat ze dan ook dingen moet gaan doen tegen haar zin.
Jij bent gek op je vriend, en daar hoort zijn dochter bij.
Het enige wat je kunt doen is er inderdaad, mee aandoen. Misschien veranderd jouw mening ten opzichte van haar als ze wat ouder wordt, misschien krijgen jullie dezelfde interesses(om maar wat te noemen, paarden, knutselen, gitaar spelen) en misschien juist daardoor een band ontwikkelen.
Straks als ze misschien hulp nodig heeft bij haar huiswerk, dan kun je haar helpen.
Kijk een klik heb je of niet, en dat kun je niet afdwingen.
Maar het is wel iets in het leven van iemand waar jij van houdt, wat niet zomaar weggeknipt kan worden en dat moet je accepteren of je moet accepteren dat dit niet gaat worden zoals jij het wilt hebben.

Ik denk persoonlijk dat het wel belangrijk is om een leuke band op te bouwen met het kind van je vriend(in).. om het jezelf ook leuk te maken, als jij elke keer met tegenzin iets moet doen met het kind erbij dan wordt het uiteindelijk een keer ondragelijk en maak je het jezelf heel moeilijk.
maar goed, om jevriend nu te laten lopen omdat zijn dochter geen band heeft met je, dat gaat ook weer ver. Zijn dochter laat ie niet gaan.

**Geplaatst**: 24-03-14 14:35

Geplaatst: 24-03-14 14:35

Ik heb een vriend met twee kinderen in die leeftijd, 3 en 4. Wij hebben samen met de moeder van zijn kinderen een boekje gemaakt waarin ik werd " aangekondigd" dus dat papa een vriendin heeft (in een berenboekje dus ik was een mevrouwen beer

) zo wisten ze al dat ik zou komen, wanneer en we zijn wat leuks samen gaan doen. En dat bouwen we op. Eerst een dagdeel, dan twee dagdelen, dan een hele dag en eten, in bad, een keer oppassen als papa er niet is, samen koken en dan uiteindelijk een keer blijven slapen en snappen ze nu dat ik bij papa hoor, een meisje ben net zoals mama maar geen mama. Ze weten dat we qua regels op een lijn zitten en ze ons niet kunnen uitspelen tegen elkaar.

Wij kunnen elkaar prima zoenen, of knuffelen zonder dat er een jaloers kind zich ertussen perst, ik denk dat je kunt proberen om met je vriend en de moeder om tafel te zitten dat je er moeite mee hebt en regels opstellen en praten over je gevoelens en proberen om een gezins gevoel te krijgen. Ik ben wel iets ouder dan jou (29) en heb me echt gerealiseerd dat ik de man heb en krijg de kinderen en zijn vorige vrouw.

Doordat we het echt samen doen, een gezamelijke agenda, een dag plannen dat we met z'n allen wat gaan doen, dus papa mama ik en de kinderen (en in de toekomst misschien de vriend van mama) en blijf je met elkaar praten ook als er iets is waar je moeite mee hebt. En zo hebben wij ook onze momenten zonder kinderen. Dus plan die tijd ook in! Eens in de twee maanden hebben we iets samen met z'n allen, eens in de maand eet ik mee, maar eens in de maand hebben wij ook een " date" Ik kan heel goed opschieten met de moeder van de kinderen en daar knijpen we allemaal onze handen mee dicht.

Lees wat boeken over stiefouderschap, en neem je vriend daarin mee en laat hem ook lezen hoe het voor jou is om ineens een dochter erbij te hebben van je vriend. En blijf vooral praten over je gevoelens, ik vind dat mijn leven verrijkt is, ook als je binnen 10 minuten weer moet stoppen omdat er nog weer iemand moet plassen, duizend keer op de dag jassen aan en uit ritsen dicht en sjaals om, " waarom" en borden die niet leeggegeten worden en ze eindeloos hetzelfde verhaaltje willen horen over dikkie dik en de sloot, en de treinrails elke 5 minuten moet worden gerepareerd. Ik zou niet meer zonder ze willen en kunnen. Ga niet de mama uithangen en verplicht jezelf niet tot moeder gevoelens ook " echte" mama's hebben soms niet meteen moedergevoelens maar probeer het misschien te doen uit liefde voor je vriend en komt er misschien vanzelf een modus waarin je makkelijker met haar om kunt gaan.

Veel succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-03-14 14:42

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst door de TopicStarter : 24-03-14 14:42

Fred_Kroket; prachtig dat het bij jullie zo kan gaan, maar haar moeder had haar vriend al nog voor haar relatie eigenlijk gedaan was, maar zij beschouwt mij echt als een dief van haar vent, terwijl ze dus al enkele maanden uit elkaar waren.. Helaas niet zo'n mooie situatie dus..

RoyceMack: Ooh, maar ik heb echt moeite gestoken in een relatie met haar, ondanks dat ik zo zwart klink hoor.. Nam haar af en toe mee naar de paarden en dat vond ze heel leuk.. Denk dat ze in mijn gedrag ook nooit echt iets heeft kunnen merken, maar denk wel dat ze het gevoeld heeft.. Ik speelde iedere dag met haar enzo.. Maar als ik haar bijvoorbeeld 's avonds moest uitkleden omdat ze in bed moest en haar vader ging dan even douchen, dan ging zij gewoon superdriftig huilen.. En dan word ik echt moedeloos.. Want ik heb dan echt niks aan hem en zij doet dat dan echt gewoon om haar zin te krijgen.. En dan weet ik gewoon totaal niet hoe ik daar mee om moet gaan wat zich dan echt wel uitwerkt op mijn humeur en energie..

**Geplaatst**: 24-03-14 14:49

Geplaatst: 24-03-14 14:49

1 Bemoei je niet met de opvoeding
2 Ga leuke dingen met haar alleen doen, dagje treinen, hutten bouwen, pretpark, pony rijden, prinsessen kleren kopen, sieraden maken, foto's laten maken, elkaar op maken ... noem het paar op!
3 Laat niet over je heen lopen en geef je grenzen aan, kinderen van 3 zitten vaan een in soort prepubertijd.

Praat veel met je vriend hier over.

Zelf ben ik moeder van 15 en 12 jarige mannen en een 3 jarige kleine dame, deze dame is van mijn nieuwe partner samen die als stiefvader fungeert voor de 2 oudsten, met alle voors en tegen.

Nomineer dit bericht ×