Bokt.nl

kellykeuhh schreef:

Ze heeft uiteraard jaren voor mij gezorgd (alleenstaande) waarvoor ik haar erg dankbaar ben.. Ook laat ze toe dat mijn vriend hier in het weekend gelogeerd. Dit gebruikt ze telkens weer om een schuldgevoel op te wekken.. en dit werkt..

BaileyMix schreef:

Moeilijke kwestie, waar je als buitenstaander misschien ook niet zo goed over kan oordelen. Ik kan alleen maar zeggen: Vergeet niet dat het jouw leven is en niemand je kan verplichten te helpen! Als je helemaal niks wil doen doe je lekker niks, daar heeft zij in principe weinig tegenin te brengen. Maar ik begrijp dat dat voor jou moreel gezien niet helemaal lekker ligt.

Ik zou zeggen; Biedt aan te helpen met klusjes die écht nodig zijn (en dus imo niet dingen als het tuinhuisje opruimen, als je dat 1x keer doet is hij toch opgeruimd!?) en wanneer het jou en je vriend uitkomt. Dus geen vaste dagen af gaan spreken, dat gaat wrijving veroorzaken omdat je je verplicht voelt. Ik snap dat je moeder misschien hulp van jou verwacht, maar ze kan je niet opeisen. Zoals ik al zei, het is jouw leven en ook jij hebt af en toe rust en tijd voor jezelf nodig!

RoyceMack schreef:

Jouw moeder klinkt als een typisch gevalletje 'echt' zieke patienten.
Zij voelt zich ziek, is ziek, gedraagd zich ziek en zegt dat ze ziek is. Ziek ziek ziek ziek. Kan niks, mag niks, voorzichtig zijn, goed rusten, mag dit niet, kan dat niet.
Juist vanuit mijn vakgebied(ergotherapie) is het de kunst om een client zelf zijn klussen te laten doen. Dus zo veel mogelijk zelf doen.

Echter, heb je dan vaak wel te maken met een client die graag WIL veranderen en geen hulp WIL van zijn naasten.
Er zal dus eerst een gedragsverandering plaats moeten vinden bij je moeder wil zij ooit echt niet hulpbehoevend meer zijn. Als dit niet gebeurt, zul jij en je vriend altijd op afroep bij je moeder moeten verschijnen.
want ze gelooft dat ze het niet zelf kan. en dan ben je uitgepraat.

Dus het is of een taak voor een ergotherapeut/psycholoog om haar een gedragsverandering te laten doormaken. Of jij moet heel sterk in je schoenne staan en een gesprek aangaan met haar waarbij je die verantwoordelijkheid terug bij haar legt, dus zij is verantwoordelijk voor HAAR huis. en jij start dan je eigen leventje met je vriend en je hebt straks wss ook klussen die bij jullie thuis gedaan moet worden.
gaat je moeder dan ook voor jullie koken? want dat kan ze nog wel? Of strijken als ze dat nog kan? Gaat ze dat dan ook voor jullie doen als tegenprestatie?

Ik heb altijd een beetje een afkeer voor mensen die zich ook echt ziek gedragen.
Snap dat je als chronisch zieke af en toe doodmoe wordt van de pijn/ongemakken etc. en dan je mindere dagen hebt en veel dingen opzij moet zetten. Ik weet er alles van, maar ik weet ook hoe graag de meeste chronische patienten van hun vermoeidheid/pijn/futloosheid af willen.

RoyceMack schreef:

Jouw moeder klinkt als een typisch gevalletje 'echt' zieke patienten.
Zij voelt zich ziek, is ziek, gedraagd zich ziek en zegt dat ze ziek is. Ziek ziek ziek ziek. Kan niks, mag niks, voorzichtig zijn, goed rusten, mag dit niet, kan dat niet.
Juist vanuit mijn vakgebied(ergotherapie) is het de kunst om een client zelf zijn klussen te laten doen. Dus zo veel mogelijk zelf doen.

Echter, heb je dan vaak wel te maken met een client die graag WIL veranderen en geen hulp WIL van zijn naasten.
Er zal dus eerst een gedragsverandering plaats moeten vinden bij je moeder wil zij ooit echt niet hulpbehoevend meer zijn. Als dit niet gebeurt, zul jij en je vriend altijd op afroep bij je moeder moeten verschijnen.
want ze gelooft dat ze het niet zelf kan. en dan ben je uitgepraat.

Dus het is of een taak voor een ergotherapeut/psycholoog om haar een gedragsverandering te laten doormaken. Of jij moet heel sterk in je schoenne staan en een gesprek aangaan met haar waarbij je die verantwoordelijkheid terug bij haar legt, dus zij is verantwoordelijk voor HAAR huis. en jij start dan je eigen leventje met je vriend en je hebt straks wss ook klussen die bij jullie thuis gedaan moet worden.
gaat je moeder dan ook voor jullie koken? want dat kan ze nog wel? Of strijken als ze dat nog kan? Gaat ze dat dan ook voor jullie doen als tegenprestatie?

Ik heb altijd een beetje een afkeer voor mensen die zich ook echt ziek gedragen.
Snap dat je als chronisch zieke af en toe doodmoe wordt van de pijn/ongemakken etc. en dan je mindere dagen hebt en veel dingen opzij moet zetten. Ik weet er alles van, maar ik weet ook hoe graag de meeste chronische patienten van hun vermoeidheid/pijn/futloosheid af willen.

pipo schreef:

Dat begrijp ik ook, ben zelf ook hartpatiënt. 44 jaar 6 paarden 6 honden, en de rest van de dieren. Daarnaast 4 kids waarvan 2 kids 9 en 11 die veel energie kosten.(de andere 2 wonen 250 km verderop) Dus heb ik vaak kijkpaarden en geen doe paarden. Maar goed, t is niet anders. en soms lig ik op bed aangezien ik net teveel heb gevergd van mezelf. Ik ga niet mijn oudste of jongste kids op laten draaien voor wat ik niet kan. Tuurlijk kan ik wat vragen en tuurlijk moet mijn 11 jarige dochter haar eigen paard doen. Zo niet gaat ie weg, het is geen fiets! Wij doen poep en voeren zij moet vegen,rijden, borstelen en watergeven. Afspraken maken en je eraan houden.. Maar uitgevlogen mag je niet verwachten dat ze terug jouw zooi moeten komen in orde maken. Kan je niet verwachten!

Jis_ schreef:

Je hebt recht op een eigen leven natuurlijk echter als jullie band goed is en zij heeft liefdevol voor jou gezorgd is het heel normaal vind ik dat je ook wat terug doet en lees dat jij dat zelf ook vindt.
Zal voor je moeder ook wel even wennen worden om er alleen voor komen te staan straks, misschien dat ze daardoor wat onredelijk reageert?

Je hebt geen broers of zussen waarmee je deze taken kunt delen?

Breghje schreef:

Jis, vind je het redelijk dat als TS ééns in de 14 dagen een weekend samen met haar vriend vrij is, ze dat weekend geheel MOET besteden aan klusjes voor haar moeder???

En vooral omdat het in feite nu nog niet eens speelt, TS gaat wrs pas over een paar jaar samenwonen en dus het huis uit, maar haar moeder is er nu al over bezig.