Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-02-14 00:29

Re: Wat doe ik toch fout..

Geplaatst: 18-02-14 00:29

Hulpverleners hebben geheimhoudings plicht volgens mij. Je moet ze alles kunnen vertellen en ook dat je bang bent voor je ouders hun reactie. Daar moeten zijn mee om kunnen gaan, zodat ze jou kunnen helpen en niet in onveilige situaties brengen. Zou toch meer tegen de hulpverleners zeggen, want dit kan niet... Jou ouders moesten zich schamen.. sterkte ts!!

**Geplaatst**: 18-02-14 00:55

Re: Wat doe ik toch fout..

Geplaatst: 18-02-14 00:55

Jeetje ts,
Wat een verhaal

Denk eerst eens aan jezelf, wellicht dat je op school kan bellen met de huisarts, met je schoolcoach erbij,
Dat geeft je misschien net het beetje meer zelfvertrouwen om de stap te zetten om te bellen,

Hebben je buren geen vermoeden, dat het zo niet goed gaat, er is niet eens eerder aangifte gedaan?
Het lijkt me toch dat de zelfbeheersingsproblemen van je vader te 'horen' moeten zijn?

En je broertje dan
Praat hij er wel over? Bv met jou, en hoe oud is hij als im vragen mag?

Naar mijn idee moet je nu eerst rust vinden, misschien een idee om het op te schrijven wat je wilt, mbt tot je vader, moeder, financien (aangifte, uit huis, studie) ect,
Als je dan een keer dicht klapt staat het op papier, en misschien word het praten makkelijker zo.

In ieder geval, een hele dikke knuffel voor je!

**Geplaatst**: 18-02-14 09:59

Re: Wat doe ik toch fout..

Geplaatst: 18-02-14 09:59

Als je aangeeft bij de huisartsassistent dat je je moeder daar niet wilt tegenkomen zullen daar vast en zeker rekening mee houden, kan niet anders.

**Geplaatst**: 18-02-14 10:24

Re: Wat doe ik toch fout..

Geplaatst: 18-02-14 10:24

Hee TS ik heb even vlot alles doorgelezen en ik weet niet of het al genoemd is.
Ik ben zelf op mijn 16e uit huis gegaan/geplaatst dus het hier wel enige ervaring mee, vanuit dat punt wil ik je graag wat tips geven.

Je kunt bij je maatschapelijk werker aangeven dat je liever niet meer naar huis wilt, zij kan eventueel de boel op gang zetten dat je tijdelijk naar een woongroep oid kan en daarna evt naar kamertraining. Ik denk dat dat de beste optie voor nu is. Je hebt recht op een veilige omgeving en als je ouders je die niet kunnen geven moet het wel anders. Hier hebben jouw ouders ook minder zeggen meer over jou, ze kunnen echt niet de groep opkomen om jou een portie klappen oid te komen verkopen.

Je mag me een pbtje sturen voor meer informatie als je dat wilt, ik zie dat je in Gelderland woont en ik ken evt een aantal instanties die daar werkzaam zijn. Als je het eng vind om alleen te gaan wil ik desnoods aanbieden om met je mee te gaan.

Heel veel sterkte TS!

**Geplaatst**: 18-02-14 15:12

Geplaatst: 18-02-14 15:12

max66 schreef:
ik heb alleen de op gelezen.
Het is natuurlijk een eenzijdig verhaal. Ik begrijp dat er al vaker hulpverlening is geweest maar dat dit niet heeft gewerkt. Ik vraag me af waarom niet.

Je zegt dit: "Elke keer als ze dichterbij proberen te komen durf ik niet meer.." Dit heeft een oorzaak natuurlijk. Laat je wel hulp toe?

Als de situatie feitelijk zo is als jij beschrijft dan was je (en je broertje) al lang uit huis geplaatst, ik neem aan dat de hulpverlenende instanties op de hoogte zijn?!. Ik weet niet wanneer je 18 geworden bent, maar zo te lezen spelen de problemen al een tijdje.

Een begeleid kamer-wonen traject was misschien ook wel iets voor je geweest. Is daar al aan gedacht?

Ik denk inderdaad dat TS meer haar verhaal kwijt wil dan echt daadwerkelijk hulp vanaf bokt.
Misschien om de laatste duw in de rug te krijgen om eens stappen te zetten naar een oplossing.

Nomineer dit bericht ×