Geplaatst KingYasFenn schreef:Jouw moeder heeft toch eeuwig 'bij jou' in huis gewoond?
tenminste jij regelde alles.
dus waarom niet terug met haar naar het koophuis?
ik neem aan dat ze niet zo brutaal is om te weigeren...
en tja, banketstaaf maar waarheid,
het is niet lekker gegaan en ik denk dat de keuzes in het verleden niet helemaal optimaal zijn geweest..
(zoals verhuren en zelf ergens anders gaan wonen, daar los je problemen niet mee op)
en het feit dat je gaat studeren 'omdat mam toch bij mij woont' is ook niet echt de optie,
wat beter over na moeten denken denk ik zo,
en je kan niks tegen die plantage doen, klopt
je moeder moet terug.
maar jij hebt alles 'opgegeven' voor je mam,
en nu heb je niks.
het gaat even niet om willen maar om wat kan
ga met je mama mee naar huis,
je zegt dat je met je vriend gaat samenwonen (dat is dus niet zo dat hij nu bij jou woont?) en laat hem dan even lekker zitten waar hij nu woont,
is eventjes niet anders.. maar helaas kan je je door helpen van ene ander zelf flink in de oliebol werken..
Overigens kan je inderdaad met studiefinanciering bij sommige woningbouw verenegingen huren. overal als je iemand hebt die garant staat.
het is overduidelijk dat het je mam niet gaat worden, maar misschien andere familie?
Een kamertje vind je niet snel voor twee inderdaad en een studio soms..
zoeken en je vind
zal echter gewoon eerst even met je mam mee naar huis gaan
en rustig zoeken
en accepteren dat het zo gelopen is... want zo kunnen de dingen nou eenmaal lopen als je halve oplossingen bedenkt vanaf het begin..
overigens even voor de duidelijk dit is geen aanval naar hoe je het aangepakt hebt met je moeder!
ik denk gewoon echt dat je even niet veel anders kan dan op de blaren zitten..
over hierboven met 2kamers, kan, maar vele staan dit niet toe als je een stelletje bent.
zo heb je namelijk dat een koppeltje dat samen in het huis zit enorm veel opeist, zoals de woonkamer etc. en de keuken samen.. willen veel studentehuizen gewoon niet hebben. Je bent wel een koppel en niet alleen
Inderdaad achteraf gezien is het niet zo slim geweest, maar was toen voor mij een oplossing waar ik voor ben gegaan. Mijn vader was net overleden en ik zat er helemaal aan en was klaar voor een nieuwe start.
Had ik toen maar gewoon een kamer genomen en mijn moeder achtergelaten, maar dan had er niemand voor haar gezorgd en was ze er in het ergste geval gewoon overleden omdat ze bang was voor chemo en echt iemand nodig had die er voor haar was en haar aanmoedigde dit toch te doen.
Misschien dom om alles op te geven voor 'mams' maar ik zou het niet anders gedaan hebben als ik het opnieuw mocht doen.
De optie toen was dus huis te koop, wij naar een huurhuis en huurders erin (dit was trouwens wel toegestaan door de bank). Zou het huis dan verkocht worden hadden wij alvast een nieuwe plek. Maarja de huizenmarkt lag toen ook al op zijn gat. Dankzij het huurhuis hebben we de dingen wel wat beter kunnen doorstaan. Bijvoorbeeld een badkamer op dezelfde etage als waar ze in bed lag zodat ze niet in haar zwakke staat twee trappen af en op moest als ze doodziek werd.
Ik ben ook niet 'zomaar even gaan studeren omdat mijn moeder toch bij me in huis zat'. Ik was er van op de hoogte dat ik dat huis uiteindelijk zelf (of eventueel met een partner) zou gaan moeten behouden. Met een diploma dierverzorging zag ik dat niet echt als reëel beeld. Daar is sowieso al weinig betaald werk in en omdat werk in iedere branche nu schaars is heb ik heel goed overwogen dat ik een vangnet moest hebben, een tweede diploma in een richting waar wel banen in te vinden zijn. Omdat ik op dat moment het huis nog niet alleen hoefde te runnen met het vooruitzicht (door de arts) dat we zeker nog 2 a 3 jaar samen zouden zitten voor ze volledig was hersteld ben ik daarom nog een studie gestart. Ik zag dat als een kans, want als ik alleen was komen zitten had ik het waarschijnlijk niet kunnen redden qua verhouding van studie/baan.
