Inmiddels is het al meer dan vijf jaar geleden, ik was net 18 toen hij het uitmaakte. Ik was verschrikkelijk!!! Arme arme jongen
Oké, ik stalkte hem niet. Maar was wel behoorlijk wanhopig. We hebben nog heel wat jaren een zeer prettig contact gehad, ook erg close geweest. Maar ik heb zoiets van: "When two past lovers remain friends, they either are still in love or never were." En aangezien hij een vriendin heeft, heb ik hem gepoogd duidelijk te maken dat ik er wel klaar mee ben. Gelukkig is hij geen vervelende stalker. Al is het vrij duidelijk dat hij mij eigenlijk niet heel goed los kan laten.
Maar toen hij het uitmaakte, kreeg ik zo rond kerst een scharrel. Een jongen die ik al heel erg lang een vreselijk leuke jongen vond. Dat was eerst reuze interessant!
En bleef ook een poosje interessant, totdat hij nogal intieme smsjes begon te sturen. Daar was ik niet echt van gediend. Hij damde weer wat in, poogde weer leuk te doen. Maar ik was aan het twijfelen.
Tot bovengenoemde ex op MSN een gesprek met me begon, gewoon een simpel gesprek, niets bijzonders. Maar ik was weer om, die leuke jongen was qua karakter gewoon helemaal niet mijn type en dat heb ik hem meteen maar verteld.
Een uur later hoor ik van mijn beste vriendinnen dat ik weer met mijn ex ging en weet ik veel wat voor rare praatjes dat waren... Vervolgens bleef hij me maar smsen, vriendinnen peilen wat ik van hem vond. Vreeeeselijk irritant. Godzijdank hoor ik er niets meer van, mede ook omdat ik die vriendinnen niet meer spreek. Maar vorig jaar kwam ik een bekende tegen die tegen mij uitsprak dat ze zich afvroegen of ik überhaupt nog leefde. Toen ik vroeg wie 'ze' waren, noemde hij de naam van die jongen ook weer.. Meneer heeft een vriendin... Echt... Ik begrijp dat niet... Hoe ingewikkeld is het?
Al vind ik dat gedrag wel bij die jongen passen van hoe ik hem kende (veel te serieus en emotioneel)...

... 

