vuurneon schreef:xSlvna schreef:Heb meerdere keren met een kapotte fiets (ketting eraf, band stuk) langs de weg gestaan, echt
niemand die even stopt en vraagt of ik hulp nodig heb, nee iedereen fietst lekker op een slakkentempo langs terwijl ze me aankijken alsof ik 3 hoofden heb. (

)
?
Heel concreet; wat hadden ze moeten doen voor je?
En als ze zo sloom fietsen, had je ook zelf kunnen vragen; meneer, mevrouw wilt u mij helpen of mag ik uw telefoon even lenen om mijn ouders te bellen?
Daar zie ik het ook vaak mis gaan; men moet ook durven om om hulp te vragen.
Misschien helpen? Bij het erop zette van een ketting is een extra paar handen vaak héél handig. Ik ga nu eenmaal niet om hulp vragen, als iemand te beroerd is om hulp aan te bieden doe ik het wel fijn zelf.
labyrinth schreef:Waarschijnlijk zit de helft van de bus met dezelfde gedachte, "Die person daar zit er veel dichterbij, wat aso dat die niet even opstaat". Er zijn maar echt heel weinig mensen op deze aardkloot die genieten van een omaatje die haar rollator niet in de bus krijgt, het is meer iets intrinsieks van mensen dat ze altijd denken dat een ander wel opstaat. Dat is de hele basis van het "stond erbij en keek ernaar" verhaal in geval van nood. Je moest eens weten hoe raar mensen kunnen reageren hoor. Er zijn weleens kinderen verdronken met meerdere mensen die het hebben zien gebeuren van de kant. Niemand die erachter aan sprong, asociaal? Nee, mensen denken dat een ander het wel zal oplossen, dat kan heel extreme vormen aannemen zoals dit voorbeeld. Er zijn maar heel weinig mensen die daadwerkelijk in dat water springen.
Daar heb je een punt ja...