
Vaak weet ik niet wat ik wil, ik hecht niet zoveel waarde aan dat soort zaken. Toen ik 18 werd heb ik van mijn ouders mijn rijbewijs gekregen. Alles in 1x en binnen 1 pakket gehaald, dus heb ze gelukkig niet helemaal blut gemaakt. Ben ze er ook heel dankbaar voor, want had het zelf nooit kunnen betalen en het is zo verdomd handig om een rijbewijs te hebben.
Daarnaast gaat elk kleinkind met de 18e verjaardag met oma een gouden sieraad uitzoeken. Ik draag geen goud en nauwelijks sieraden dus heb ik een heel mooi maar erg duur horloge gekregen die ik al heel lang wilde. Ik vond het alleen te duur om helemaal te laten betalen door mijn oma, dus gezegd dat ik dan de helft zelf zou betalen. Maar uiteindelijk heb ik dat deel nog van mama gekregen.
Normaal doen we cadeautjes onder de €100. Daarboven vind ik ook gewoon overdreven.

Edit: en ondanks dat je niet altijd dure dingen hoeft te krijgen is het wel vervelend als je helemaal niks krijgt. Mijn broer heeft me toen ik 18 werd niks gegeven, hij wist namelijk niet wat ik wilde hebben. Het doet dan toch best 'zeer' als hij niet even moeite heeft gedaan om op zijn minst even een tekening te maken oid.

Hij was afgelopen maand jarig en we geven de cadeau's altijd 's ochtends bij de jarige op bed. En Fee, wat heb jij? "Nee sorry, heb niks.. Wist niet wat je wilde hebben." Schrok hij toch best van. Hoop dat hij er iets van geleerd heeft.
Uiteindelijk 's avonds nog wel een cadeau bon op zijn kussen gelegd. Omdat ik het toch niet over mijn hart kon verkrijgen om echt niks te geven.


), op maat gemaakt zadel (oke dat was voor kerst
)