Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Contact was er gewoon wel, haast dagelijks, maar er was totaal geen enkele aanraking meer tussen ons. Dat hadden we besloten; geen knuffels, geen niets. Ik bleef ook niet meer bij hem slapen. Dat heeft ontzettend geholpen. Ik had zowaar haast geen last meer van de gevoelens. Ze verdwenen compleet naar de achtergrond.
, alleen. Maar hij wilde niet weg en bleef hangen. Na een halfuur star naar elkaar staren begon hij erover dat hij verdrietig was omdat ik hem blijkbaar niet meer vertrouwde, omdat ik hem niet meer alles vertelde. Hij zei "Blijkbaar zie je mij niet maar als vriend genoeg om je dingen aan te vertellen." En ik zei, dat het dat niet was, maar ik had het idee dat het gewoon niet meer kon, door alles.

.Kuggur schreef:En hij is homofiel, iets wat vanaf het begin duidelijk was.
Ja, ze wilt graag een relatie met hem maar kom op zeg, je zult wel vaker in je leven iets graag willen wat je niet kunt krijgen...
Je kunt je daar ook overheen zetten in plaats van je maanden lang in je emoties te wentelen.
Kuggur schreef:En hij is homofiel, iets wat vanaf het begin duidelijk was.
Ja, ze wilt graag een relatie met hem maar kom op zeg, je zult wel vaker in je leven iets graag willen wat je niet kunt krijgen...
Je kunt je daar ook overheen zetten in plaats van je maanden lang in je emoties te wentelen.
. Ik wil niets liever dan er overheen stappen. Dacht ook dat ik dat gedaan had tot recent. Nu voelt alles weer een warboel.
.
. Gewoon, hup, die knop omzetten. Ik moet mezelf niet meer toelaten om erover te fantaseren en er teveel over na te denken. Het is alleen wel heel makkelijk zeggen voor Kuggur en wat minder makkelijk om uit te voeren.