Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-09-13 19:19

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 02-09-13 19:19

Mm ik vind het knap hoe je er nu over denkt.
Ik ben ook wel zo als jij. Ik ben ook wel een controlfreak en ik zou er echt niet tegen kunnen aan zo'n situatie. Het is het of wel of niet.

Maar als die twijfel al zo vaak is geweest, zou ik er wel even goed over nadenken.
Ik snap dat het voor hem ook best lastig is. En ik denk dat praten dit alleen op kan lossen. En vooral moet hij duidelijk zijn. Misschien moet hij is met iemand erover praten...waar het nou ECHT van komt.
Zo te lezen weet hij het zelf ook niet, of hij wilt het niet weten?

Maar goed dit kan jij alleen voorstellen... Uiteindelijk is het zijn keuze wat hij nu wilt.
Maar dat hij je een week, in zo'n situatie laat zitten

Wat de rest ook zegt; denk ook aan jezelf, ga zelf ook leuke dingen doen en nadenken wat JIJ wilt.

**Geplaatst**: 03-09-13 14:21

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 03-09-13 14:21

Ik denk dat jouw vriend zich te jong vindt om zich te settelen en te denken aan kinderen, het gehele 'huisje-tuintje-boompje' gebeuren. Het is beangstigend. Ik ken het gevoel. Je bent bang dat je iets gaat missen door routineus te gaan leven of dat het leven misschien nog beter kan door nog even vrijgezel te zijn. In het 'ideale' plaatje gaan jullie nu uit elkaar en komen jullie terug samen wanneer je vriend beseft dat hij 'uitgefeest' is en klaar is om zich te settelen. Maarja, ik denk dat zo'n situaties heel onrealistisch zijn. TS, ik denk dat het beter is als jij gewoon de knoop doorhakt. Jouw vriend zit duidelijk in een tweestrijd (te bang om de grote stap naar vrijheid te zetten en daarbij jou te verliezen) en zal waarschijnlijk nog een hele tijd aanmodderen. Veel sterkte ermee!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-13 14:28

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-13 14:28

Hoi

Ik heb gisteren avond de knoop doorgehakt na een naar voorval.
Dat was voor mij de druppel, dat hij niet eens wilt werken aan de relatie te verbeteren, of het nu is met oog op later of gewoon het hier en nu.
Hij is er inderdaad niet klaar voor. En ik mag hem dat niet kwalijk nemen, we zitten op verschillende treinen op een geheel ander perron.
Zijn vrienden zeggen me dat ik moet wachten, maar ook dat ze me ook begrijpen. Dat ze zelf niets begrijpen van hoe hij momenteel doet of wilt in het leven.
Dat ideale plaatje lijkt hij ook zo te willen in zijn gedachten, maar dan moet dat zonder mij. Want mijn knoop is doorgehakt, hoe moeilijk het mij ook valt want we houden van elkaar.

**Geplaatst**: 03-09-13 14:44

Geplaatst: 03-09-13 14:44

Jij hebt ook je leven waar je mee verder wilt en om je dan helemaal weg te cijferen voor hem, omdat hij niet kan beslissen of hij bij je wilt blijven of niet... Moedige beslissing maar na al wat ik gelezen heb, denk ik wel een verstandige beslissing. Veel sterkte in ieder geval want makkelijk zal het niet zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-13 15:33

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-13 15:33

Dank je Dana, het is inderdaad niet makkelijk.
Zoveel mogelijke plannen die ik moet maken: huren, zelfs iets kleins kopen, huis verkopen of hem laten erin wonen en geld terug geven. Al die praktische zaken.. pff

En dan stel.. die eerste nacht alleen... op een nieuwe plek die niet aanvoelt als mijn thuis. Dat gaat hard zijn. Alleen gaan mijn katten wel mee, daar bestaat geen twijfel over.

**Geplaatst**: 03-09-13 15:41

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 03-09-13 15:41

Hey ik herken mezelf een beetje in het verhaal. vorig jaar zijn mijn opa en mijn oom kort na elkaar overleden. Toen was voor mij even de zin van het leven weg zegmaar. Ik had echt nergens meer zin in en ik stootte echt iedereen af. gelukkig heb ik er nooit aan gedacht om mezelf wat aan te doen. maar ik was goed de weg kwijt. ik wou helemaal niks meer. vooral het stukje waarin staat dat hij ziet dat alle relaties stuklopen. mijn motto was:alles gaat toch naar de donder.

Ik denk eerlijk gezegt dat hij tegen een burn out aanzit en dat hij met iemand moet gaan praten(een phsycholoog oid)

**Geplaatst**: 03-09-13 15:44

Geplaatst: 03-09-13 15:44

Heel veel sterkte maar ook heel veel succes met de stap die je nu genomen hebt, gaandeweg het topic kreeg ik wel het gevoel dat dit stond te gebeuren. Misschien niet nu maar zeker in de toekomst. Als hij in het huis wil blijven wonen dan kun je je uit laten kopen en dit als opstapje gebruiken. Ik zou je wel het advies willen geven om eerst iets te huren, het kan maar zo zijn dat je op een gegeven ogenblik ergens anders beter af bent en als je overhaast wat koopt zit je daar weer mee. Je bent een moedig mens en vooral verstandig dat je voor jezelf kiest(ook al voelt het nu heel erg poedersuiker)

**Geplaatst**: 04-09-13 23:55

Geplaatst: 04-09-13 23:55

Pittige beslissing, maar begrijpelijk. Als er al meerdere signalen naar voren zijn gekomen in het begin van jullie relatie, dan is dit nu wel echt een teken aan de wand. 27 is misschien een leeftijd waarop je 'een vaste, serieuze relatie' zou moeten hebben, maar veel mannen van deze leeftijd willen nog niet eens binden. Ik kan het weten, want ik zit zelf ook in die leeftijdscategorie.

Natuurlijk zegt een huwelijk niet of iets gaat slagen of niet. Zonder een huwelijk ook niet. Iemand zal nooit jouw eigendom zijn (behalve dan je kind natuurlijk

) en het kan altijd ten alle tijden fout gaan. De huwelijksdag is misschien prachtig, maar voor de rest gaat je relatie gewoon verder. Waarom zou ik trouwen? Iedereen bij elkaar, een mooie dag ter herinnering, maar voor de rest is het voor mij gewoon een duurzame relatie, met hopelijk op een dag een kind.

Mijn ultieme teken van liefde voor elkaar, is een kind. Geen huwelijk.

Het is zo simpel als dit: wil jij kinderen en wil jij enige zekerheid dat je deze krijgt? Dan moet je voor die zekerheid gaan.
Groei jij, maar groeit de ander niet mee? Groei verder: alleen.

Geloof me, 27 is niet oud, je bent nog hartstikke jong. Mannen voelen zich op deze leeftijd vaak nog jong. Jij komt heus wel een man tegen die wel de dingen wil die jij wilt.

Sommige mannen zijn er wel klaar voor en jij op een gegeven moment ook, als je weer je eigen 'ik' helemaal terug hebt gevonden. De eerste stap is gezet!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-13 08:03

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-13 08:03

Ondertussen zijn er weer wat 'complicaties' gevormd.

Dinsdag avond hebben we een goed gesprek gehad, heel vriendschappelijk. Dat we het beide spijtig vinden dat het zo moet lopen. Ook wat praktische dingen aangehaald, hoe het verder moet.
Na ons gesprek is hij een beetje gaan wandelen, hij ging nog eens bellen met zijn oom (die zijn vader op het sterfbed heeft beloofd altijd wat 'vader'schap op zich te nemen). Hij belt steeds met die oom bij de grotere issues in zijn leven. Die geeft een luisterend oor en geeft wat objectieve raad.
Toen ik hem zag wegstappen uit het raam deed me dat serieus verdriet. Ik dacht wat zie ik hem toch nog zo graag

.

Ik was m'n bed ingekropen, mijn troostende katten bij me, ze zijn zo lief

. Ondertussen belde zijn tante, ze had een gemiste oproep van hem en wilde hem terugbellen. Ik zei haar dat hij op wandel was buiten. Ze voelde dat er iets scheelde en vroeg me wat. Ik zei haar dat we wat problemen hebben en dat het eigenlijk zo goed als uit was. Ze schrok erg en verstond het niet. Ze vond het zo spijtig, zijn beslissing en begreep hem gewoon niet. Ze zei me dat het komt owv het verlies van zijn ouders, dat hij bindingsangst heeft bij alle grote stappen in zijn leven denkt ze. Ik zei dat ik hem niet kon binden als hij dat niet uit vrije wil wou. Dat ik er mij moet bij neerleggen hoewel het pijn doet.
Na een uur kwam hij terug binnen gewandeld. Hij ging naar de woonkamer en ging hem zeggen dat z’n tante had gebeld. Hij zat er triest bij en bekeek me… “wat denk jij nu” vroeg hij me. Ik zei dat het me pijn deed dat het zo moest eindigen, dat ik het enorm spijtig vind.
Hij zei me dat hij me nog graag ziet, maar niet weet of die gevoelens van twijfel kunnen veranderen. Hij vroeg me of ik vond of we het nog een kans moeten geven. Ik zei dat ik dat wel wilde, maar dat we daarvoor met twee moeten zijn. Naar mijn gevoel had het op die moment weinig zin om er nog over te praten en ik zei dat we beiden erg moe zijn en maar beter gingen slapen (hij slaapt nog steeds apart). Het leek hem een goed idee.

De volgende ochtend kreeg ik op het werk een smsje met de vraag of ik het nog de moeite vond om ons een kans te geven. Ik antwoorde opnieuw dat ik het een kans wil geven maar dat hij dat ook moet willen. Maar dat ik er wel opsta dat als we verder gaan we met iemand gaan praten (en hij op die manier misschien op termijn ook kan werken aan dat verwerking van verlies dat hij volgens mij nog niet te boven is). Maar ook dat wanneer hij voor zichzelf al een beslissing heeft genomen hij dit eerlijk moest zeggen.

Hij stuurde me terug dat hij me graag ziet en dat ik een goed meisje ben, dat hij het nog een kans wil geven maar dat hij me niet kon beloven dat er iets aan zijn gevoelens zou veranderen. Daarbij vroeg hij me ook of het slim was om even een week apart te logeren, bij een vriend (degene die hij voorstelde is vrijgezel). Ik zei dat het voor mij niet hoeft, maar dat als hij daar nood aan heeft om duidelijkheid te krijgen dat van mij mag doen. Maar dat het mij niet slim leek aangezien hij nooit twijfelt als we samen leuke dingen doen en net telkens als we een tijd elkaar weinig zien.
Daar is verder niet meer over gestuurd. Hij heeft moeten overwerken en zou die avond naar zijn tante gaan om wat te praten.
Ik ben gisteren avond mijn gedachten gaan verzetten bij mijn paard. Die was ook zooooo lief, ach wat wie ik hem toch graag .
Zijn oom dat hij de avond voordien had gebeld heb ik ook even opgebeld, om te vragen wat hij denkt, of er nog kans is dat het goedkomt. Hij zei me ook dat hij mijn vriend niet begrijpt. Dat hij heel veel op het spel zet en daar nadien enorm veel spijt van gaat krijgen. Dat heeft hij ook tegen mijn vriend gezegd. Voor hem leek het alsof het voor mijn vriend een gemaakte zaak was: we zouden stoppen. Ik vroeg hem wat hij vond dat ik moest doen met zijn ervaring en goede band met mijn vriend. Hij zei me rechtuit dat ik beter voor mezelf er zou uitstappen. Dat het niet leefbaar is voor mij en dat hij denkt dat mijn vriend ALTIJD gaat twijfelen, aan ons. Dat het niet de eerste keer is dat hij twijfelt over ons.

Dat deed wel pijn. Omdat het ergens mijn gevoel bevestigd.
Maar net omdat ik ook denk dat er veel mee te maken heeft dat hij het verlies van zijn ouders en grootmoeder niet verwerkt heeft gekregen, vind ik het zo laf van mezelf om eruit te stappen. Dat houdt me hierin. Anders had ik allang dag gezegd. Maar ik vind het dan zo laf .

Wat denken jullie?

**Geplaatst**: 05-09-13 08:14

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 05-09-13 08:14

Moeilijk hoor, maar het lijkt een beetje of hij nu de mening van de oom overneemt. Namelijk dat je goed voor hem bent en dat hij er spijt van gaat krijgen. Dat is geen reden om bij elkaar te blijven, want blijkbaar denkt hij er in het diepst van zijn hart anders over. Het is haast meer een praktische overweging. De vraag is kan jij met die onzekerheid leven, want waarschijnlijk is het iets wat zal blijven terugkomen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-13 08:21

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-13 08:21

Niet alleen zijn oom zegt dat, iedereen zegt hem niet te begrijpen. Ik denk niet dat het alleen afhangt van het telefoontje met zijn oom, maar gewoon omdat iedereen het zegt.
Ja dat vind ik ook moeilijk, dat hij in zijn hart misschien wel wilt stoppen. Maar waarom zegt hij dan steeds: 'ik ga spijt hebben, ik ga spijt hebben'. Hij is degene dat twijfelt, maar hij is degene dat ook altijd verder wilt proberen.
Ik heb het zekr moeilijk met die onzekerheid. Vooral omdat ik niet weet of het voorkomt van die issues van z'n jeugd, of dat hij gewoon echt wil stoppen omdat zijn hart dat zegt. Dat zou het voor mij makkelijker maken. Als het niets met vroeger te maken heeft is het voor mij oke. Dan wil ik ook stoppen, is het zelfs beter lijkt me.
Maar als ik stop zeg, en het heeft wel degelijk te maken met vroeger, bevestig ik gewoon wat al de rest al heeft bewezen: hoe graag hij ook iemand kan en mag zien, je bindt je beter niet wat je wordt toch verlaten.
Da's zo'n morele kwestie voor mij lijkt het. Ik ga voor mezelf maandag met iemand praten, om zelf ook wat op een rijtje te zetten want ik raak er zelf ook niet uit.

**Geplaatst**: 05-09-13 08:38

Geplaatst: 05-09-13 08:38

witteRaaf schreef:
Maar als ik stop zeg, en het heeft wel degelijk te maken met vroeger, bevestig ik gewoon wat al de rest al heeft bewezen: hoe graag hij ook iemand kan en mag zien, je bindt je beter niet wat je wordt toch verlaten.

Oké, wordt er niet makkelijker op! Maar wat je hier zegt, lijkt me toch wat tegendraads want in alles blijkt dat hij vooral veel twijfels heeft. Uiteraard jij nu ook door dit hele voorval want als ik het goed begrijp, jij ziet hem oprecht graag en hebt er blijkbaar veel voor over om het te doen slagen. Dus in mijn ogen is het niet hij dat verlaten gaat worden, maar jij.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-13 08:40

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-13 08:40

Ander perspectief Dana, zo had ik het nog nooit bekeken.

**Geplaatst**: 05-09-13 08:44

Geplaatst: 05-09-13 08:44

Klinkt nogal cru zeker?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-13 08:49

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-13 08:49

Bwa, ergens goed om mij wakker te schudden. Ik heb steeds de neiging om schipper te spelen op zinkende schepen, dus misschien goed voor mij.
Heb ik het verleden met mijn ex vriend NET hetzelfde gehad, na 3,5 jaar. Misschien krijg ik hierna wel bindingsangst haha

(Ik lach groen nu

)

**Geplaatst**: 05-09-13 12:52

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 05-09-13 12:52

Als mensen die hem zijn hele leven al kennen jou adviseren om voor jezelf te kiezen dan is het duidelijk.
Ik zie je graag en je bent een aardige meid zijn geen woorden die je gebruikt voor je partner waar je je leven mee deelt, dit zeg ik ook tegen een goede vriend/vriendin. Meid, steek er geen energie meer in en kies voor jezelf.

**Geplaatst**: 05-09-13 15:53

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 05-09-13 15:53

witteRaaf schreef:
Maar als ik stop zeg, en het heeft wel degelijk te maken met vroeger, bevestig ik gewoon wat al de rest al heeft bewezen: hoe graag hij ook iemand kan en mag zien, je bindt je beter niet wat je wordt toch verlaten.

Sorry, maar dit lijkt me persoonlijk gewoon een dom excuus voor het feit dat hij graag nog even vrijgezel wil zijn. Je haalt doorheen het topic een arsenaal aan redenen aan waarom hij twijfelt (sleur etc.) en dát lijkt me dan eerder de reden. Hij verstopt zich achter zijn heftig verleden. Je zegt zelf dat hij pas twijfelt wanneer hij op zichzelf is. Op die momenten voelt hij zijn vrijheden en realiseert hij dat hij zich prima kan redden en vermaken zonder jou. Ik zou stoppen met zoveel medelijden te hebben en er klaar en duidelijk een punt achter zetten. Niet elke dag van 'zouden we nog...'. Dat sloopt je. Meer dan hem!

**Geplaatst**: 05-09-13 16:06

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 05-09-13 16:06

Ten eerste heel veel sterkte! Zorg dat je voor jezelf altijd op de eerste plaats komt want dat verdien je gewoon... en zo te horen vindt jou omgeving dat ook.. dus wat je ook doet kies iig voor jezelf.

Daarnaast... ik kan me goed voorstellen dat de bindingsangst en al zijn twijfel voortkomt uit zijn verleden... maar... als hij daar niet actief aan gaat werken... dan hoef jij je niet schuldig te voelen... hij heeft alle mogelijkheid om professionele hulp hierbij te zoeken... en ik denk dat dat ook een voorwaarde moet zijn wil je met hem verder in een relatie. (dat betekend niet dat het meteen koek-en-ei is maar dan werkt hij iig eraan)

**Geplaatst**: 05-09-13 16:15

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 05-09-13 16:15

praten, praten, praten...
ik denk dat hij best wel wat begeleiding kan gebruiken, de dingen zijn ook niet van de poes.
Jij? Vertrouwen hebben en hem duidelijk maken wat je wel en niet verwacht, en op welke termijn. Trouwen wil je wel doen, maar niet morgen, zorg ervoor dat hij dit ook op deze manier begrijpt.
Communicatie is de sleutel, compromissen moeten van beide kanten komen. Een relatie is werken ;-)

**Geplaatst**: 05-09-13 18:42

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 05-09-13 18:42

Hmmm ik lees die topic en er komt direct zo'n achterlijke reclame banner op bokt van : Ik wil scheiden.... lekker dan.

Maar wat moet jij het moeilijk hebben, zo'n emotionele achtbaan. Maar probeer niet te trekken aan een dood paard, als zijn gevoel weg is, of deels weg kun je dat niet zomaar veranderen. je kan alles voor elkaar hebben, een super partner, leuk huisje boompje beestje, maar nog niet gelukkig zijn. Dat hoeft niet altijd bindingsangst te zijn, maar dat je gewoon uit elkaar groeit. Op een andere spoor / perron staan zoals je zelf zegt. En dat het gevoel weggaat is niet gek, maar het gebeurt zelden tegelijk bij partners. Hij wil je ergens niet kwijt omdat hij je geen verdriet wil doen, maar als zijn gevoel echt (deels) anders / weg is komt dit vroeg of laat toch tot een eind. Hoe moeilijk ook.... als jullie voor elkaar bestemd zijn kom je wel weer bij elkaar, maar ik zou als ik jou was toch even voor jezelf kiezen desnoods tijdelijk....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-13 20:11

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-13 20:11

Weer wat reacties erbij, ben blij telkens andere inzichten te krijgen.
Vanmiddag belde hij me, vriendelijk en of ik vanavond thuis was. Ik zei normaal gezien wel. Dan kunnen we misschien even praten zei hij. Eindelijk wat duidelijkheid dacht ik zeker na zijn gesprek gisteren met zijn tante.
Nu belde hij me een uur geleden, hij was alleen op het werk en ging wat eten. Normaal werkt hij vanavond tot 22u. Hij vertelde me doodleuk dat hij vanavond nog iets ging drinken/praten met dezelfde vriend als waar hij dinsdag mee is gaan praten.
Ik was wat lastig omdat Zijn woorden van het nog een kans te willen geven niet overeenkomen met Zijn daden.
Ik zei nogal kordaat dat ik er niet mee akkoord ben, dat wij moeten praten. Hij stelde voor dat hij Zijn vriend zou bellen om een halfuur later te komen. Zei ik weer nogal kordaat dat ik het fijn vond dat ik nu wist aan welk tijdsschema ik me moest houden om te zeggen wat ik wilde zeggen. Hij zei me dat hij Zondag niets gepland heeft en we dan de hele dag kunnen praten. Nou fijn, ik heb iets geregeld zei ik. Ik vroeg hem hoelang hij ons gesprek nog dacht uit te stellen. Toen hebben we ingehaakt en een kwartier later belde hij me dat hij Zijn vriend had verwittigd dat het nog zijn dat hij misschien toch niet kwam. Zodat wij kunnen praten.

Ik zei weer nogal kordaat dat het goed was, verder geen woorden aan vuil gemaakt, gedag en opgelegd.
Ik kon hem toch moeilijk vriendelijk bedanken dat hij voor mij toch ook even de moeite wilde nemen voor duidelijkheid??! Jeetje zeg, soms vraag ik me af of hij het mij niet gewoon beu is aan het maken, zodat ik stop zeg. Dan hoeft hij geen schuldgevoel eraan over te houden.
Ik gedraag me de afgelopen 48u als vrijgezel, neem afstand. Voor mezelf.
Twee dagen geleden zegt ie het nog een kans te willen geven, maar dat hij niets kon beloven. Dan ga je toch niet elke avond weg?? Ofwel heeft hij de ballen niet om....

**Geplaatst**: 05-09-13 21:31

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 05-09-13 21:31

Je bent op de goede weg, of de relatie nu wel of geen stand houd, blijf stoppen met je hele leven in te richten naar hem. Jij bent net zo belangrijk en het is goed dat je daar nu naar handelt.

**Geplaatst**: 05-09-13 22:07

Geplaatst: 05-09-13 22:07

Jeetje, wat een vervelende en onduidelijke situatie. Heel naar dat je vriend je in deze positie brengt. Ik hoop dat het gesprek alsnog vanavond plaatsvindt en dat je meer duidelijkheid krijgt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-09-13 00:18

Geplaatst door de TopicStarter : 06-09-13 00:18

Kogel is erdoor. Het is gedaan, helemaal. Van zijn kant blijkbaar geen gevoelens meer.

**Geplaatst**: 06-09-13 00:25

Geplaatst: 06-09-13 00:25

Knuffel TS.
Ik zou je nog pb'en en ik heb het topic gevolgd maar meer kan ik niet zeggen.
Zat er nog mee in mijn hoofd, lastig hoor.

Nomineer dit bericht ×