Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-08-13 21:02

Geplaatst: 27-08-13 21:02

Ik heb absoluut een kinderwens! Dit wist ik al op redelijk jonge leeftijd (15 ofzo)..
Zit nu een jaar in Zweden als au pair, en wat geniet ik elk moment van die kleine meid. Ik heb ook altijd al gezegd dat ik jong moeder wilde worden (voor 25), weet alleen niet of dat gaat lukken hehe, aangezien ik op het moment geen relatie heb en niet zomaar de eerste de beste jongen wil als vader van mijn kinderen.
maar ieder kind dat ik zie vind ik leuk, schattig en lief. Huilend vind ik ze soms iets minder haha, maarja, ze willen toch iets uiten denk ik dan.. Ik kan het verder niet echt uitleggen, 'bepaald gevoel' in mijn buik en hoofd denk ik?

**Geplaatst**: 27-08-13 21:06

Geplaatst: 27-08-13 21:06

TS ik vraag me dat inderdaad ook weleens af wat dat gevoel dan zou moeten zijn :')

Ik heb namelijk zelf nog absoluut niet het gevoel dat ik zelf een kind zou willen, zie zoveel meer nadelen dan voordelen op dit moment

Ik denk dat je er echt samen absoluut klaar voor moet zijn voor je eraan begint en bij ons zal dat voorlopig nog niet zijn

Ook vind ik dat je vooraf echt goed na moet denken, is je relatie stabiel, ben je bereid veel in te leveren en is je financiële situatie goed, kortom kun je je kind echt genoeg bieden..
Vriendlief en ik vinden onszelf ook nog een beetje te jong nu. We zijn 24 en 26, dus op zich niet eens heel jong, maar we willen nog zo veel andere dingen

Beetje groeien in het werk (met bijbehorende verhogingen

), wat verre reizen maken, stedentripjes, veel sparen en gewoon lekker samen genieten

.
Ik vind dat als je een wens hebt om bijvoorbeeld een land te willen zien en het kán dat je het dan moet doen.. Sommige mensen zeggen dan dat ze later wel reisjes gaan maken, als de kinderen de deur uit zijn bijvoorbeeld.. Maar zelf zijn wij denk toch meer van het leven in het hier en het nu, misschien ben je er over 15 jaar wel niet meer.. Dan heb je dat soort dingen opgegeven om jong ouders te worden, maar heb je de reis die je graag wilde maken gemist..
Beetje dat idee dus

Eerst lekker samen doen waar we zin in hebben en we zien wel of één van ons de kinderwens-gevoelens krijgt

Ik vind het trouwens zo'n enorme dooddoener dat mensen nu steeds vragen of we kinderen willen, omdat we gaan trouwen..

Want nee, we gaan niet trouwen omdat we kinderen willen. Die komen er misschien ooit wel, of misschien wel niet, maar we trouwen omdat we voor elkaar kiezen..
Blijkbaar is dat iets raar ofzo

.

Zwangere vrouwen vind ik vaak wel mooi, tenminste als ze mooi zwanger zijn..

Ik vind ook redelijk veel vrouwen niet mooi zwanger

.

**Geplaatst**: 27-08-13 21:08

Geplaatst: 27-08-13 21:08

Citaat:
Wil ik zo'n klein huilbabytje of zo'n day in day out lachebekje in huis waar ik 24/7 voor klaar moet staan?

Ik denk dat de meeste mensen een huilbaby willen -O-

**Geplaatst**: 27-08-13 21:25

Geplaatst: 27-08-13 21:25

KimD schreef:
@Diablo, mag ik heel brutaal vragen hoe oud je was toen je je kinderen 'compleet' had, als je nu 40 bent? Niet kwaad bedoeld hoor, zie mezelf ook als jonge moeder.

Natuurlijk mag je dat vragen. Wij hebben drie dochters. De oudste is 16, de tweede is 14 en de jongste is 10.
Ik was dus 29 toen de laatste geboren werd. Daarna heeft het nog wel even gekriebeld hoor, daarom begon ik me al zorgen te maken, ik zag mezelf al op tv met 16 kinderen, haha. Maar het is goed gekomen, het is bij drie gebleven

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-08-13 21:30

Geplaatst door de TopicStarter : 27-08-13 21:30

suuzepuus schreef:
Citaat:
Wil ik zo'n klein huilbabytje of zo'n day in day out lachebekje in huis waar ik 24/7 voor klaar moet staan?

Ik denk dat de meeste mensen een huilbaby willen

Nou ik ken iemand die een ontzettende huilbaby had, ik kreeg de neiging een kussen uit te halen! Geintje moeders, geintje! Maar zij vond het prachtig, een huilbaby heeft immers veel meer aandacht nodig. Ze ging dan ook gerust uren rondrijden in de auto met dat kind voor hem maar stil te houden. In mijn ogen was dat huilen die huilbaby aangeleerd.

**Geplaatst**: 27-08-13 21:40

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 27-08-13 21:40

Altijd als mijn ouders vroegen; 'Wat zou je ervan vinden als je een broertje of zusje zou krijgen?' trok ik meteen een gezicht alsof ze gek waren. Maar meestal in de winter, als het zo ijzig koud is, en ik op de fiets naar school ga, en ik zie mensen lopen met hun kindje die ze naar school brengen, helemaal ingepakt en zo schattig met een schooltasje op hun rug, een rood neusje van de kou. Dan heb ik echt zoiets van, had ik maar een zusje of broertje die ik dan als grote zus, naar school mocht brengen.

Maar over n jaar of 13, zelf een kind ? Ik moet tt zien gebeuren :')

**Geplaatst**: 27-08-13 22:31

Geplaatst: 27-08-13 22:31

@KimD: Ik kan me niet voorstellen dat ze dat prachtig vond. Een huilbaby huilt altijd, ook als het niet uit komt en ook als je aan je wel verdiende nachtrust toe bent en niet krijgt omdat je kind de godganse nacht ligt te huilen. Geloof me, dan vind je het al gauw niet prachtig meer en ga je van ellende 's nachts kilometers autorijden om het huilen op te laten houden.

**Geplaatst**: 27-08-13 22:49

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 27-08-13 22:49

Pff ik heb een vriend met rammelende eierstokken.. hij wil graag aan kinderen beginnen.
Ik vind het vooral doodeng. Op zich zijn we er klaar voor, vaste relatie vaste baan. (Schoon)ouders die staan te springen om op te passen.

Appartement is niet ideaal, maar staat 2 jaar te koop. Maar het zou kunnen, de tweede slaapkamer is in aanbouw.
Maar dan.... Ik wil nog zoveel! Ik wil blijven paardrijden. Ik wil eigenlijk mezelf nog omscholen en uit de horeca.
Ik beb geen baby mens. Ik wil wel kinderen van mezelf maar ik heb bij andermans kinderen dus geen bijzonder warme gevoelens of zo.
Dus ik vindt t bijzonder moeilijk. Soms lijkt het of ik in de middelbare school modus ben blijvem hangen van ver van mn bed show en vooral eng.
Hoe kom ik hier overheen? Is t echt anders als ze van jezelf zijn?
Heel mijn leven kinderloos zie ik gek genoeg ool niet gebeuren.

**Geplaatst**: 27-08-13 22:56

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 27-08-13 22:56

Kinderwens was voor mij dat ik moest en zou zwanger worden. Ik raakte echt overstuur van elke menstruatie, ik kon andere zwangere vrouwen alleen een beetje zuurzoet feliciteren, ik dacht bij seks alleen maar aan de kans dat het raak was, ik wist rationeel wel dat er minder leuke kanten zijn aan kinderen (en baby's) maar die praatte ik weg, ik wist exact op welke dag van mijn cyclus ik zat en wat dat inhield voor mijn vruchtbaarheid (en schommelde tussen hoop, vastberadenheid, elk teken van mijn lijf analyseren en diepe wanhoop als ik weer ongesteld werd), ik wilde dolgraag bij de zwangere-vrouwen-en-moeders-club horen en mee kunnen praten over bandenpijn, spataders en lekkende borsten. Met andere woorden: tijdelijk finaal geschift.

**Geplaatst**: 27-08-13 23:17

Geplaatst: 27-08-13 23:17

Urielle

Het is vast heel rot om dat gevoel te hebben, maar ik moest wel hardop lachen. :')

Hier absoluut geen kinderwens. Nooit gehad ook.

Ik kan ze soms heel schattig vinden (zit achter de kassa bij een supermarkt, dus zie er een hoop), maar 9 van de 10 keer wil ik ze het liefst gebruiken om mijn dwergwerp-skills op te vijzelen.

**Geplaatst**: 27-08-13 23:23

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 27-08-13 23:23

Ik had ook geen kinderwens, heb inmiddels wel een kind, maar het is bij 1 gebleven en ik had hem niet willen missen.

**Geplaatst**: 27-08-13 23:24

Geplaatst: 27-08-13 23:24

Amvbeek schreef:
Pff ik heb een vriend met rammelende eierstokken.. hij wil graag aan kinderen beginnen.
Ik vind het vooral doodeng. Op zich zijn we er klaar voor, vaste relatie vaste baan. (Schoon)ouders die staan te springen om op te passen.

Appartement is niet ideaal, maar staat 2 jaar te koop. Maar het zou kunnen, de tweede slaapkamer is in aanbouw.
Maar dan.... Ik wil nog zoveel! Ik wil blijven paardrijden. Ik wil eigenlijk mezelf nog omscholen en uit de horeca.
Ik beb geen baby mens. Ik wil wel kinderen van mezelf maar ik heb bij andermans kinderen dus geen bijzonder warme gevoelens of zo.
Dus ik vindt t bijzonder moeilijk. Soms lijkt het of ik in de middelbare school modus ben blijvem hangen van ver van mn bed show en vooral eng.
Hoe kom ik hier overheen? Is t echt anders als ze van jezelf zijn?
Heel mijn leven kinderloos zie ik gek genoeg ool niet gebeuren.

Heel herkenbaar! Ik zie me 'later' niet zonder kinderen, maar nu vooral niet met!
Maarja, te laat eraan beginnen vind ik ook niet echt wat, stel dat het moeilijk lukt.

En sinds ik heb gelezen dat je na je 25ste al minder vruchtbaar wordt voel ik me bijna opgejaagd

**Geplaatst**: 28-08-13 13:01

Geplaatst: 28-08-13 13:01

KimD schreef:
Ziek, zwak & zwanger. Uitspraak van de dag!

Dank

En na je 35ste al? T was toch na je 30ste?? oliebol dan moet ik nog haast maken ook

(Iemand enig idee waar ik in 3 maanden een vent, een nieuwe baan en een huisje vandaan haal? Oh, en ook hoe ik de dingen wil gaan doen in die 3 maanden kan proppen? :')

)

**Geplaatst**: 28-08-13 13:04

Geplaatst: 28-08-13 13:04

Het tijd-gedoe is ook een ding

Kinderen zijn voor 'als je later groot bent' maar hey, wanneer ben je groot genoeg?

Eerst volg je allerlei opleidingen en als je dan je diploma behaalt, zou je klaar moeten zijn voor het beroep dat je hebt gekozen. Terwijl je de rest natuurlijk in de praktijk leert maar dan nog. Waarom is er geen diploma 'Nu ben je klaar voor een kind'?

**Geplaatst**: 28-08-13 13:06

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 28-08-13 13:06

Bij mij kriebelt het ook, wil alle baby's en kinderen bij wijze van vasthouden en knuffelen.

Toch is er ook twijfel. Met mijn gezondheid is niet zeker of het mogelijk is en hoe combineer je het met je paarden. Erg lastig maar tijd zat om na te denken.

**Geplaatst**: 28-08-13 13:07

Geplaatst: 28-08-13 13:07

Tamara schreef:
Waarom is er geen diploma 'Nu ben je klaar voor een kind'?

Omdat dat per persoon verschillend is. Inmiddels is 1 vriendin bijna aan het bevallen, 1 is net zwanger, een ander gaat met een maandje nummer 3 eruit persen. Allemaal 24 jaar. En ik? Met mijn 24 jaar zit ik eigenlijk alle kanten op te vliegen, behalve in die van richting kinderen :')

Ze zijn heel leuk, voor 5 minuten. Na die 5 minuten zoek ik een uitweg om van ze af te komen.

**Geplaatst**: 28-08-13 13:10

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 28-08-13 13:10

Wat een leuk topic, heb er nooit zo over nagedacht. Ik heb absoluut geen kinderwens, als in, ik wil geen kinderen. Maar ik kan heerlijk genieten van mijn kleine broertje (ik nu 18 en hij net 5) en dat heb ik altijd gedaan, alsof het mijn eigen kindje was

Gelukkig wil mijn vriend ook geen kinderen.

**Geplaatst**: 28-08-13 13:11

Geplaatst: 28-08-13 13:11

Urielle schreef:
Kinderwens was voor mij dat ik moest en zou zwanger worden. Ik raakte echt overstuur van elke menstruatie, ik kon andere zwangere vrouwen alleen een beetje zuurzoet feliciteren, ik dacht bij seks alleen maar aan de kans dat het raak was, ik wist rationeel wel dat er minder leuke kanten zijn aan kinderen (en baby's) maar die praatte ik weg, ik wist exact op welke dag van mijn cyclus ik zat en wat dat inhield voor mijn vruchtbaarheid (en schommelde tussen hoop, vastberadenheid, elk teken van mijn lijf analyseren en diepe wanhoop als ik weer ongesteld werd), ik wilde dolgraag bij de zwangere-vrouwen-en-moeders-club horen en mee kunnen praten over bandenpijn, spataders en lekkende borsten. Met andere woorden: tijdelijk finaal geschift.

Dat klinkt inderdaad als totaal geschift, maar het overkomt een hoop vrouwen.
Mij ook, alleen bij mij is er geen hoop op het resultaat wat ik wil

Zo langzamerhand is het gevoel wel gezakt en heb ik er vrede mee, maar makkelijk was dat niet.

Kinderwens is er absoluut nog wel, het woord zegt het eigenlijk al, je wenst dat je kinderen krijgt.
Helaas komt die wens niet altijd uit...

**Geplaatst**: 28-08-13 13:31

Geplaatst: 28-08-13 13:31

Urielle schreef:
Kinderwens was voor mij dat ik moest en zou zwanger worden. Ik raakte echt overstuur van elke menstruatie, ik kon andere zwangere vrouwen alleen een beetje zuurzoet feliciteren, ik dacht bij seks alleen maar aan de kans dat het raak was, ik wist rationeel wel dat er minder leuke kanten zijn aan kinderen (en baby's) maar die praatte ik weg, ik wist exact op welke dag van mijn cyclus ik zat en wat dat inhield voor mijn vruchtbaarheid (en schommelde tussen hoop, vastberadenheid, elk teken van mijn lijf analyseren en diepe wanhoop als ik weer ongesteld werd), ik wilde dolgraag bij de zwangere-vrouwen-en-moeders-club horen en mee kunnen praten over bandenpijn, spataders en lekkende borsten. Met andere woorden: tijdelijk finaal geschift.

Ik lig helemaal in een deuk. Je beschrijft precies hoe ik me voelde en wat ik deed toen ik in de fase zat

Geweldig!!!

Ik ging van "anti"kinderen binnen een paar maanden naar dat gevoel (dat gelukkig wel verdwenen is

)
Nu zijn mijn kinderen 4 en 2, ik hou onvoorwaardelijk van ze. Ik heb veel opgeofferd en mijn leven is totaal veranderd. Maar ik zou niet anders willen. Soms wil ik ze achter het behang plakken, want ja, ook mijn eigen kinderen doen soms dingen die ik niet absoluut niet uit kan staan, maar het zijn kinderen en geen robots.

Maar goed, om terug te komen naar de eigenlijke vraag. Toen ik dit gevoel had wat Urielle omschrijft, toen wist ik dat ik toch wel echt een kinderwens had.

**Geplaatst**: 28-08-13 13:34

Geplaatst: 28-08-13 13:34

Anc schreef:
Urielle schreef:
Kinderwens was voor mij dat ik moest en zou zwanger worden. Ik raakte echt overstuur van elke menstruatie, ik kon andere zwangere vrouwen alleen een beetje zuurzoet feliciteren, ik dacht bij seks alleen maar aan de kans dat het raak was, ik wist rationeel wel dat er minder leuke kanten zijn aan kinderen (en baby's) maar die praatte ik weg, ik wist exact op welke dag van mijn cyclus ik zat en wat dat inhield voor mijn vruchtbaarheid (en schommelde tussen hoop, vastberadenheid, elk teken van mijn lijf analyseren en diepe wanhoop als ik weer ongesteld werd), ik wilde dolgraag bij de zwangere-vrouwen-en-moeders-club horen en mee kunnen praten over bandenpijn, spataders en lekkende borsten. Met andere woorden: tijdelijk finaal geschift.

Dat klinkt inderdaad als totaal geschift, maar het overkomt een hoop vrouwen.
Mij ook, alleen bij mij is er geen hoop op het resultaat wat ik wil
Zo langzamerhand is het gevoel wel gezakt en heb ik er vrede mee, maar makkelijk was dat niet.

Kinderwens is er absoluut nog wel, het woord zegt het eigenlijk al, je wenst dat je kinderen krijgt.
Helaas komt die wens niet altijd uit...

Dat is heel vervelend, weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Lijkt me heel erg moeilijk voor je omdat te "accepteren"

**Geplaatst**: 28-08-13 13:38

Geplaatst: 28-08-13 13:38

Ik heb een heel sterke kinderwens gehad, zo een waarbij ik 's nachts lag te janken omdat ik zo graag een kindje wilde, helemaal liep te zwijmelen bij de meest vervelende blagen, stikjaloers was op (aanstaande) moeders etc etc.
Gelukkig besefte ik al heel gauw dat het niet eerlijk is ivm genetische afwijking om een kind op de wereld te gaan zetten.
De kinderwens is dus in de ijskast gezet en zal daar niet meer uit komen.
Moeilijk?
Ja, soms wel.
Maar ik heb gelukkig een heel leuk neefje die tot voor kort wekelijks bij me was en heb nu ook de keerzijde van een kind kunnen zien (driftbuien, gebonden zijn aan).

**Geplaatst**: 28-08-13 13:40

Geplaatst: 28-08-13 13:40

Kan er nu heel makkelijk en zonder "pijn" over praten, maar dat heeft wel even gekost.
Ben er nu heel laconiek onder, mijn man en ik hebben het ook goed samen en we hebben genoeg kinderen om ons heen om van te genieten.

Het enige waar ik af en toe nog van door het lint dreig te gaan, is de "leuke" opmerkingen van mensen.
Je wilt niet weten hoe onbeleeft mensen kunnen zijn als je getrouwd bent en een bepaalde leeftijd hebt.
Ik heb al zo vaak de vraag gehoord waarom ik nog geen kinderen heb en dat het nu toch echt wel tijd wordt...

Knalde er dan altijd glashard uit "Ik wil wel, maar ben onvruchtbaar", altijd leuk om de verschrikte koppies te zien :')

Dat is dus ook een kant van een kinderwens hebben.

**Geplaatst**: 28-08-13 13:50

Geplaatst: 28-08-13 13:50

Anc schreef:
Kan er nu heel makkelijk en zonder "pijn" over praten, maar dat heeft wel even gekost.
Ben er nu heel laconiek onder, mijn man en ik hebben het ook goed samen en we hebben genoeg kinderen om ons heen om van te genieten.

Het enige waar ik af en toe nog van door het lint dreig te gaan, is de "leuke" opmerkingen van mensen.
Je wilt niet weten hoe onbeleeft mensen kunnen zijn als je getrouwd bent en een bepaalde leeftijd hebt.
Ik heb al zo vaak de vraag gehoord waarom ik nog geen kinderen heb en dat het nu toch echt wel tijd wordt...

Knalde er dan altijd glashard uit "Ik wil wel, maar ben onvruchtbaar", altijd leuk om de verschrikte koppies te zien

Dat is dus ook een kant van een kinderwens hebben.

Ik snap dat soort mensen echt niet! Dat iemand uberhaubt gaat vragen: is het onderhand niet eens tijd voor gezinsuitbreiding?!
Ik vindt het heel knap dat je het een plaatsje hebt gegeven, daar moet je sterk voor zijn.

**Geplaatst**: 28-08-13 13:56

Geplaatst: 28-08-13 13:56

akishino schreef:
Anc schreef:
Kan er nu heel makkelijk en zonder "pijn" over praten, maar dat heeft wel even gekost.
Ben er nu heel laconiek onder, mijn man en ik hebben het ook goed samen en we hebben genoeg kinderen om ons heen om van te genieten.

Het enige waar ik af en toe nog van door het lint dreig te gaan, is de "leuke" opmerkingen van mensen.
Je wilt niet weten hoe onbeleeft mensen kunnen zijn als je getrouwd bent en een bepaalde leeftijd hebt.
Ik heb al zo vaak de vraag gehoord waarom ik nog geen kinderen heb en dat het nu toch echt wel tijd wordt...

Knalde er dan altijd glashard uit "Ik wil wel, maar ben onvruchtbaar", altijd leuk om de verschrikte koppies te zien

Dat is dus ook een kant van een kinderwens hebben.

Ik snap dat soort mensen echt niet! Dat iemand uberhaubt gaat vragen: is het onderhand niet eens tijd voor gezinsuitbreiding?!
Ik vindt het heel knap dat je het een plaatsje hebt gegeven, daar moet je sterk voor zijn.

Alsof het vanzelfsprekend is om kinderen te hebben..

**Geplaatst**: 28-08-13 14:02

Geplaatst: 28-08-13 14:02

Urielle schreef:
Kinderwens was voor mij dat ik moest en zou zwanger worden. Ik raakte echt overstuur van elke menstruatie, ik kon andere zwangere vrouwen alleen een beetje zuurzoet feliciteren, ik dacht bij seks alleen maar aan de kans dat het raak was, ik wist rationeel wel dat er minder leuke kanten zijn aan kinderen (en baby's) maar die praatte ik weg, ik wist exact op welke dag van mijn cyclus ik zat en wat dat inhield voor mijn vruchtbaarheid (en schommelde tussen hoop, vastberadenheid, elk teken van mijn lijf analyseren en diepe wanhoop als ik weer ongesteld werd), ik wilde dolgraag bij de zwangere-vrouwen-en-moeders-club horen en mee kunnen praten over bandenpijn, spataders en lekkende borsten. Met andere woorden: tijdelijk finaal geschift.

Dat ja!

Huilbaby vindt niemand tof, kan ik echt niet geloven. Ik vind mijn kids de leukste kids op aarde

maar mijn zoontje heeft 8 maanden non stop gehuild. Daarna kwamen we er helaas pas achter dat hij een koemelkallergie had. Allejezus, daar word je helemaal gestoord van! Inmiddels is zijn allergie onder controle (en minder heftig), is zijn zusje 4 maanden en dat is de meest relaxte baby die ik ken. $_/-\o_$
Dus dat iemand een huilbaby maakt en wil, nee, dat kan ik niet geloven.

Nomineer dit bericht ×