vuurneon schreef:Er leiden meerdere wegen naar Rome!
Sowieso!
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
vuurneon schreef:Patriciaa: Loop maar met mij mee als er buikgriep heerst, dan komt het uit alle hoeken en vluchten is geen optie
Overigens kun je hier prima voor naar de psycholoog; Google maar eens op exposure therapie. Werkt echt goedis heftig, maar de kans is zeer groot dat je iig niet gillend weg wil rennen zodra iemand al wat wit wegtrekt, begint te zweten en te boeren...

Wel beroerd, komt wel omhoog en alles, maar meer ook niet 
LS_ schreef:Goed van je dat je zo rustig bent gebleven.
Ik ben ook panisch voor overgeven, ik word helemaal gek als ik het nog maar hoor van iemand anders. Ik hoop voor jou dat je niet ziekt wordt, maar voor het geval dat wil ik je al wat moed inspreken.
Ik heb het zelf ook gehad vorige week en ik heb het overleefd. De eerste keer was echt héél eng, nadien heb ik het gewoon allemaal maar laten gebeuren, mijn angst nam eigenlijk af. Soort van exposure therapie?
Ik merk nu bij mezelf dat ik al veel beter omga met maagpijn ed. Vroeger begon ik dan al te stressen en nu kan ik echt denken van, achja als het eruit wil dan komt het er toch uit, niets erg aan.
Tot vorige week had ik al bijna 10 jaar niet meer overgegeven
Ik heb al vaker gezegd : Moest nu eens wat gemakkelijker overgeven, bv ook bij gewone griep ofzo, dan vond ik het vast allemaal zo eng niet...Maar helaas heb ik in heel mijn leven (van wat ik me bewust heb meegemaakt dan, geen baby en klein kind) nog maar 2 keer moeten overgeven, beide bij acute buikgriepen, dus dat het je het ook niet rustig voelt aankomen
Op die momenten zelfs was ik achteraf ook heel rustig, ik zat er niks mee als ik nog een keer moest, maar na een paar weken is het 'bekende' dan weer weg en wordt het stilletjes aan weer eng...En nu zie ik vooral op tegen de angstgevoelens en nu bij mijn vriend ook, ik zit hem nog steeds met een schuin oog in de gaten te houden
En dat vind ik nu het vervelendste... Nell_ schreef:Wat goed dat je zo rustig bent gebleven!
Kan je als je dit hebt ook niet goed verhalen erover lezen?
Zelf kan ik écht niet tegen overgeven. Als manlief het moet dan spaart hij mij ook door te zeggen dat ik beter boven kan blijven, muziek aan kan zetten etc. En hoe ziek hij ook is, hij maakt de wc daarna zo goed schoon dat ik niks zie
Wij hebben inmiddels 2 kindjes, en ik kan wel tegen babyspuug, maar dus ook niet als ze vast voedsel krijgen.
Onze dochter (over 2 weken 2 jaar) heeft nog nooit gespuugd *klopt af*, maar ik ben best bang voor de dag dat dat ooit gaat komenWant als ik dan alleen thuis ben durf ik dat vast niet op te ruimen. Dus hoop maar dat áls ze het ooit doet dat manlief er is!
Kan trouwens ook niet tegen dieren braaksel!
Maar er zijn best veel emetofoben voor wie dat triggerend is en dus al angstgevoelens krijgen bij het lezen ervan
Daarvoor ook even de waarschuwing aan het begin van mijn post

phormicola schreef:Ik heb serieus nog geen kinderen door m'n emetofobieIk ben bang voor zwangerschapsmisselijkheid, overgeven tijdens de geboorte en het ziek worden van eventuele kinderen.
De kinderen achteraf vind ik een enger idee...daar heb je weer minder controle over enzo...je kan ze niet verplichten om de hele dag een emmer vast te houden voor het geval dat , wat ik zelf wel doe als ik me ziek voel
Ruby1995 schreef:Ik heb ook emetofobie, tenminste dat denk ik wel.
Ik ben bang om overgevende mensen te zien en te horen, ook ben ik heel erg bang om zelf over te geven, ook ben ik bang voor overgevende dieren. Ik vind het gewoon een naar iets.
Bij het lezen van je verhaal dacht ik alleen maar ieeeeeeeeeehhh.
Hopelijk word je niet ziek........
Ik doe de opleiding doktersassistente en ben bang dat ik er ooit wel weer mee te maken krijg, wil er zo graag vanaf.... maar weet gewoon niet hoe....
Het is voor iedereen onaangenaam natuurlijk, dus de grens is soms moeilijk te trekken..Er bestaan hele goede exposure therapieën voor! Melisjee schreef:Jeetje TS, dat lijkt me nog best wel eens lastig.
Zo te lezen ben je ook zeker niet de enige... Nooit geweten dat zoveel mensen hier last van hadden.
Inmiddels vind ik overgeven niet zo heel erg meer, prettig is natuurlijk anders. Maar met migraine-aanvallen komt het bij mij 9 vd 10 keer samen met overgeven, soms als ik een lichte migraine dreig te krijgen, geef ik liever over want dat scheelt vaak veel in pijn.. Klinkt vreemd zo
.
Maar wat is dan precies waar je bang voor bent, of van in paniek raakt?
Maar het is niet zo vanzelfsprekend en niet zo duidelijk omdat het voor iedereen natuurlijk onaangenaam is en veel mensen denken er niet bij na dat iemand het meer dan 'gewoon vies' vindt zeg maar en daarom de kamer uitgaat.
En zo ken ik nog meer mensen
Ik heb zelf ook last van migraine, word daarbij hééééél erg misselijk, maar tot nu toe nog nooit erbij moeten braken....
Maar dat is dan weer iets wat mensen zonder fobie ook vaak hebben, dus maak ik me niet druk om! vuurneon schreef:Bij een goede buikgriep gaat het zelfs tegelijkertijd
Mens is een wonderbaarlijke ranzige machine op sommige momenten haha
Ik kreeg een berichtje (want was dus bij m'n ouders) : Het komt langs 2 kanten nu!! wat moet ik nu doen?!
hverbeek schreef:Ik vind het echt super knap van jou ts!
Dat je zo rustig bent gebleven. Echt respect.
Ik heb zelf ook emetofobie.
Al lijkt het gelukkig weer wat beter te gaan.
Voorheen dronk ik wel eens een wijntje of zo maar dat
Durfde ik op een gegeven moment niet eens meer.
Als mijn ziek was en had gespuugd vroeg hij daarna hoe het met mij ging
..
Had zelfs altijd pilletjes bij me tegen de misselijkheid.
Want als ik dan misselijk was nam ik meteen een pilletje in.
Want stel je voor dat.
Vorig jaar had mijn dochtertje de buikgriep en ik was alleen thuis.
Bleef vrij rustig. Moest ook wel. Wilde niet die angst bij me dochtertje laten zien.
Of het daar door komt weet ik niet maar durf af en toe weer wat te drinken
Heb de pilletjes niet meer bij me.
Gaat dus best goed.
Alleen als ik hoor dat iemand ziek is krijg ik het best even benauwd.
Ik heb mezelf altijd verboden van met pilletjes te beginnen...je kan echt psychisch afhankelijk worden van die dingen en dat wil ik absoluut vermijden! Als het echt nodig is, apotheken genoeg in de buurt, waar je ook bent
Ik doe die opleiding ook.
)
En een handdoek kan je natuurlijk ook zo in de wasmachine duwen, dat vind ik ook een fijner idee dan een emmer te moeten schoonspoelen
Al heb ik ontdekt dat in een emmer overgeven ook wel fijn is, want je kan je neus over de rand zetten, dus alleen met je mond erin zeg maar, en dan ruik je het niet
bij mij gelukkig niet tot nu toe

Hier ook wel de angst om ooit zwanger te zijn/kindje te hebben die moet overgeven, dat lijkt me echt vreselijk.
dan kan ik als het nodig is m'n muziek aanzetten en naar buiten kijken
Zinn schreef:Balen dat het je dagelijks leven zo beïnvloedt...Ik vind het reizen helemaal niet erg, bus kan je als het moet gemakkelijk afstappen, trein ga je naar een andere wagon, vliegtuig probeer ik wel voor te zorgen dat ik aan een raampje zitdan kan ik als het nodig is m'n muziek aanzetten en naar buiten kijken
![]()
Ik ben ook al wel eens zenuwachtig ervoor geweest en het spookt altijd wel een beetje door m'n hoofd...maar ik ben op dat vlak wel streng tegen mezelf, zulke dingen mag ik niet gaan vermijden, want dan voed ik de fobie alleen maar...dus huppakee, gaan met die banaan!