Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-08-13 22:29

Geplaatst: 24-08-13 22:29

Pffff zo vreselijk herkenbaar dit... Ik lees mee.
Voor mij is het nooit genoeg, en wil ik meer en meer etc.
(Heb trouwens borderline)

**Geplaatst**: 24-08-13 22:36

Geplaatst: 24-08-13 22:36

Waar je mee moet beginnen, minimaal álles in een keer anders kan het geen zin hebben.
Bij mij is een beetje nog teveel dus wil je weten of het voor je werkt moet je alles schrappen.
Stel dat het dan goed gaat kan je kijken waar je wel tegen kan en in welke hoeveelheden.
Groente/fruit/vlees/aardappelen/witte rijst/eieren/enkelvoudige kruiden zijn allemaal geen probleem.
Enige is dat je kant en klaar zoveel mogelijk moet schrappen maar het hoeft niet perse.
Er is zat broodbeleg zonder melk en gluten gewoon standaard te krijgen, enige is ontbijt.
Er zijn best veel soorten glutenvrij brood en muesli enzo, even proberen en ik rooster dingen altijd.
Soja gebruik ik heel beperkt, alleen als toevoeging ergens in of wat ketjap ofzo.
Of je gaat aan de groente/fruit smoothies met wat chiazaadjes, gojibessen, wat kokosvet bijvoorbeeld.
Kan je heel veel troep ingooien zonder dat je het proeft, en ik eet er nog en/of een rijstwafel bij.
Smoothies zijn nog verassend lekker, ik ben niet zo van de vreemde smaakjes nl.

Voordeel is dat je zo je bloedsuiker heel stabiel houdt en dus ook minder snaaitrek hebt en dus minder zin in dingen die illegaal zijn dan.

Snoep is er genoeg glutenvrij, naturelchips mag, wokkels en sommige pure chocolade, mayonaise ed is er gewoon gluten/melkvrij.
Er zijn zat koekjes/taart/dat soort meuk recepten op internet te vinden mocht je eens lekker taart willen ofzo, of je past het zelf aan.

Melk zit in veel dingen, maar met glutenvrij mag je dingen vaak sowieso niet. Het is veel puurder.
Ook raad ik aan om frisdrank/lightproducten te schrappen als je dat doet, beter suiker als chemische zoetstoffen.
Stevia/tagatose/agavesiroop/honing/palmsuiker is altijd nog beter als dat.
Zelf drink ik aanmaaklimonade en af en toe eens fris een keer per dag. Maar dat scheelt ook bakken met suiker per dag waar ik gevoeliger van wordt zeker bij veel gebruik.
Knal niet ineens alle suiker er uit als je het heel veel binnen krijgt bouw het af want het kan serieus afkickverschijnselen geven soms.
Ik ben wel wat dagen flauw en slappig geweest en was geen grote verbruiker.

Ik zeg ook niet dat je suiker helemaal moet schrappen, maar laat gluten en melk echt staan, en niet een beetje ook.
Eerst kijken of het helpt, dan kijken wat je wel kan hebben of niet.
Melk bevat meerdere bestanddelen, sommige mensen kunnen geen melksuiker hebben, sommige melkeiwit. Ik kan slecht tegen beiden.
Varkensvlees schijnt veel hormonen te bevatten en Fibro is hormoongevoelig, kijk dus of het aanslaat ja of nee en hoeveel je wel of niet kan hebben.
Ik kan het soms wel eten, maar moet het binnen de perken houden.

Als je vragen hebt staat mijn pb open, op http://www.livaad.nl staat een database van producten en over wat wel of niet melk/gluten bevat.
Kan sporen bevatten van mag je negeren, dat is gewoon zelden zo met de huidige hygieneregels en tenzij je zeeeeer overgevoelig bent kun je dat negeren.
Enige is dat ik geen boekwijtmeel zou kopen van koopmans omdat die veel gluten verwerken, zeer laag glutengehalte en volgens de wet glutenvrij door het lage gehalte ook even vermijden tot je meer weet.

Succes en kijk maar wat je er mee doet, ik wordt echt heeeel depri van melkproducten en krijg mijn hoofd dan ook echt niet meer op een rijtje waardoor ik me nóg rotter voel.

**Geplaatst**: 24-08-13 23:40

Geplaatst: 24-08-13 23:40

Zwerfkei schreef:
fuego3 schreef:
een eigen plekje gaan zoeken is misschien de moeite waard , alleen denk ik niet ts , dat je er daarmee bent.
dit denk ik omdat je ook geen geluk uit je sociale contacten haalt en , ook werken haal je geen voldoening uit.
ik wil je niet bestempelen , maar depresief klink je wel en als dit al zo lang speelt ms wel manisch ?
ik zou hiervoor wel hulp gaan zoeken , je ben immers nog zo jong en zou in de bloei van je leven moeten zijn.

sterkte

Als een depressie al lang speelt heet dat niet manisch depressief

zo zou je het kunnen lezen idd , maar dat was ook niet mijn intentie.
t ws dus geen normale depresie , bedoelde ik.

ik vind de voedingstip zekers de moeite waard om eens te proberen , zo staat voeding veel vaker in verband met geestelijke moeilijkheden zoals adhd ,,

en als je al zoveel geprobeerd hebt ? altijd de moeite waard dan denk ik.

**Geplaatst**: 24-08-13 23:50

Geplaatst: 24-08-13 23:50

Wat zijn er veel mensen die dit gevoel hebben zeg..

**Geplaatst**: 25-08-13 11:45

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 25-08-13 11:45

Wauw, ik dacht dat ik de enige was die hiermee rondliep..

**Geplaatst**: 25-08-13 11:59

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 25-08-13 11:59

Ik krijg het idee dat zowat élk mens dit een keer krijgt,de gedachte:wat doe ik hier nog?
Dat je geen zin meer hebt in het leven.Ook ik heb dit gehad,en ik was toen niet depressief.
Ik weet wat depressie is,heb het gehad,maar toen ik geen zin meer had in het leven was ik dus niet depressief.
TS ik weet niet hoe lang je deze gedachte al hebt? maar geloof me,het gaat over.Bij de een duurt het wat langer als bij de ander.Bij mij is het ook over gegaan en ik ben nu blij dat ik leef,ondanks alle ellende op de wereld,wat me erg aangrijpt.

**Geplaatst**: 25-08-13 12:05

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 25-08-13 12:05

Ik herken het ook.
Ik ben nu al 4 jaar in behandeling bij de ggz
Ik slik ook citalopram 20 mg nu eerst jaren 40mg
Sterkte hoor!

**Geplaatst**: 25-08-13 12:10

Geplaatst: 25-08-13 12:10

Je bent absoluut niet de enige met dit soort gedachten en gevoelens..
Stichting 113 Online is een anonieme chat en telefoon lijn waar je terecht zou kunnen.
Daar zitten mensen bij wie je je verhaal af en toe kwijt zou kunnen. Het is volledig anoniem en vrijblijvend. Er wordt je verder niets opgedrongen. Deze stichting zorgt geloof ik ook voor een soort praatgroepen via de chat, maar dat is iets wat pas volgt als diegene zelf aangeeft hier behoefte aan te hebben.

Je zou eens op hun site kunnen kijken. Dan kun je altijd nog overwegen om eens te chatten of bellen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-08-13 13:46

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst door de TopicStarter : 25-08-13 13:46

Bedankt voor de tips en steun allemaal

Goya: Ik voel me al ongeveer de helft van mijn leven zo, sinds mijn 13e en ik ben nu 21. Dus een twintigerscrisis lijkt het mij ook niet

**Geplaatst**: 25-08-13 13:55

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 25-08-13 13:55

Wow, zo herkenbaar. Ik wou er laatst ook al een topic over openen maar dacht ik doe het toch maar niet, wedden dat er niemand is die het herkent?
Wel dus.
Ik ben 17 en voel me ook zo, al wel 1 of 2 jaar. De laatste tijd is het wel erger geworden.
Ik vraag me ook erg af wat ik hier doe. Wat is het nut? Ik wil geen kinderen, ben relaties nu al zat zonder er ooit 1 gehad te hebben en ga het liefst later in een hutje op de hei wonen.
Dat er voor mij (nog) geen doel is in dit leven vreet aan me.

Kan nu niet zo uitgebreid reageren want ga zo weg. Ik vind het ook lastig om het er over te hebben.
Maar ben wel een beetje 'opgelucht' dat ik blijkbaar niet de enige ben.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-08-13 14:02

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst door de TopicStarter : 25-08-13 14:02

amoj: join the club, lucht je hart

You never walk alone.

**Geplaatst**: 25-08-13 14:22

Geplaatst: 25-08-13 14:22

Ik heb ook lang een soort van schaduwleven geleefd, eigenlijk bestond ik alleen maar. Ik had werk waar ik me niet fijn bij voelde, een partner die weliswaar heel lief voor me was maar me niet aanvulde en geestelijk ondersteunde.

In mijn kindertijd had ik nog echte geluksgevoelens en die raakte ik kwijt naarmate ik ouder werd leek het wel.
Heb flink wat issues moeten overwinnen om te zijn waar ik nu ben. Zo heb ik rigoreus mijn leven omgegooid toen mijn huidige man op mijn pad kwam. Hij bezit namelijk 1 geweldige eigenschap die ik kwijt was, hij staat nog compleet in contact met het kind in hem. Hij is begin 20 ernstig ziek geweest (kanker) en heeft daarna besloten dat hij elke dag wil leven alsof het ertoe doet en doet daarin geen concessies. Hij heeft gewoon door simpel te zijn wie hij is, mij weer in contact gebracht met mezelf.

Het is met ups en downs maar als je eenmaal die stijgende lijn weer te pakken dan doen steeds meer dingen ertoe.

Wat voor mij werkte was uit mijn comfortabele zone stappen en dingen ondernemen die ik niet vanuit mijzelf zou doen. Het presenteert nieuwe uitdagingen en je wordt gedwongen om voor jezelf uit te maken wat jij van iets vindt. Dat wist ik namelijk nooit.

Natuurlijk kan ik niet in jouw "keuken" kijken maar ik ken je gevoelens en weet 1 ding, helemaal niets ondernemen brengt ook niets.

Sterkte meid!

**Geplaatst**: 25-08-13 23:38

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 25-08-13 23:38

Zal ook even wat over mij vertellen, heb er nu tijd voor. Lucht voor mij misschien op en misschien herken jij je wel weer in dingen

Ik ben vroeger gepest, vanaf de basisschool tot en met de 2e van de middelbare. Omdat ik 'anders' ben. Ik ben zegmaar geen meeloper, ik draag geen make up, hou niet van uitgaan, dat soort 'simpele' dingen. Ik voel mij vaak niet begrepen en kan moeilijk contact maken met mensen. Ik ga veel liever met dieren om dan met mensen.
Vooral door het stukje niet begrepen voelen en weinig eigenwaarde hebben, denk ik net zo over het leven als jou TS. Nutteloos, wat doe ik hier? Ik heb het gevoel dat ik ergens op wacht, op iets, wat mijn leven verrijkt. Maar ik wacht er nu al bijna 2 jaar op en voel me nog steeds k*t. Iemand schreef hier dat ze het gevoel had dat zijn leven op pauze stond, daar kan ik het mee beschrijven.
Ik heb hele erge 'woede/jank' buien, ik weet niet hoe ik ze moet noemen. Als ik zo'n bui heb raak ik helemaal in paniek en begin te huilen. Zo erg dat ik het op een gegeven moment gewoon benauwd krijg en moet overgeven.
In zo'n bui heb ik al eens met een mes gestaan, maar ergens in mijn achterhoofd wist ik dat ik dat niet moest doen. Ik heb wekelijks 'ik gooi mezelf voor de trein' gedachtes. Maar iets in me zegt dat ik mezelf geen pijn wil doen.

Nee, ik hou ook echt niet van het leven. Waarom zijn mijn ouders zo egoistisch geweest om mij 'te maken'?

Ik kan nog niet iets vinden waar ik plezier aan heb in het leven. Dat was tot een jaar geleden paardrijden, maar ook dat vind ik niet meer leuk. Het leukste vind ik dan nog stagelopen, daar haal ik wel een beetje energie en vrolijkheid uit.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-04-14 22:53

Geplaatst door de TopicStarter : 02-04-14 22:53

Ik heb me nu maar aangemeld op 113online.nl, maar dat is niet een heel actief forum

**Geplaatst**: 03-04-14 19:26

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 03-04-14 19:26

Erg herkenbaar dit.

Sinds mijn veertiende komen die donkere gedachten ook in me op. Ik ben jarenlang in therapie geweest, sinds een half jaar therapievrij maar nog steeds heb ik van die dagen waarin ik me afvraag: wat voor zin heeft het eigenlijk, ik wil dit allemaal niet meer.
Het gekke is dat ik op veel dagen tevreden ben, gelukkig ben, want de zon die nu schijnt, of de geur die de lente brengt, of de vogels die fluiten, mijn speels veulen bekijken... de kleine dingen kunnen me intens gelukkig doen voelen.
Maar als ik dan denk aan de maatschappij waarin ik leef, de mentaliteit die onder veel mensen heerst, de manier waarop er met elkaar wordt omgegaan, mijn mislukte opleidingen, geen leuk werk vinden daardoor, niet genoeg verdienen om weer op mezelf te gaan, geen partner vinden waar ik lekker mezelf kan zijn, als ik daaraan denk, voel ik mezelf weer helemaal negatief worden en zie ik het allemaal niet meer zitten.

Ik probeer daarom ook gewoon te leven in het Nu. Niet nadenken en piekeren over wat er niet is, maar intens genieten van het moment, hoe het voelt om adem te halen, hoe mijn handen bewegen, wat ik om me heen zie of hoor. Blij zijn met wat er wél is, en niet bezig zijn met wat er niet is en waarvan ik zou willen dat het er wel was. Dat is niet altijd makkelijk, zeker niet als ik zo'n negatieve bui heb, dan ben ik helemaal koppig en blijf ik me liever "slecht" voelen, dan goed. Maar ook dat gaat weer voorbij, hoe eerder ik het opmerk , hoe sneller het verdwijnt.

Jarenlang heb ik me afgevraagd wat het nut is, de bedoeling, de reden. Maar die is er denk ik niet. We leven gewoon, en als ik eraan denk hoe zalig dat was als kind, gewoon leven, dan krijg ik weer even dat lichte gevoel. Dat gevoel ervaar ik ook wanneer ik intens geniet van gewone dingen Nu.
Dus niet luisteren naar mijn gedachten, zo min mogelijk aandacht geven en focussen op dingen die er nu wel zijn, helpen mij om wel blij te zijn met het feit dat ik leef. Want dat op zich is verwonderlijk, mijn zintuigen en waarnemingen , daar bewust mee bezig zijn hélpt mij

(maar zoals ik zeg, niet constant en altijd, anders zou ik het niet herkennen )

**Geplaatst**: 03-04-14 19:27

Geplaatst: 03-04-14 19:27

ik herken dit ik ben kapot gemaakt door pesters en leef eigenlijk best vaak ongelukkig paarden zijn me redding geweest

**Geplaatst**: 03-04-14 22:50

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 03-04-14 22:50

Meer dan een half jaar later kan ik zeggen dat mijn leven een stukje opgebloeid is.

In oktober ben ik stage gaan lopen op een nieuwe plek. Vond dit gezin erg gezellig. Vooral met de man kan ik goed opschieten. Hij had al vrij snel door dat er iets met mij was. Heb toen stukje bij beetje alles verteld, en nu weet hij alles van mij. Ik logeerde er vaak op stagedagen, nu woon ik er bijna bij in, ga meestal 2 dagen in de week naar mijn ouders.
Alhoewel het op school nog niet super gaat met mij, (nog veel afwezig) gaat het verder al wel een stuk beter, of ik ben iig op de goede weg. Ik ga nu naar haptonomie, volgende week een afspraak bij de psycholoog en loop nu al een tijdje bij een maatschappelijk werskter via school.

Ik ben zo ontzettend blij met dit gezin, en vooral met die man. Kan lezen en schrijven met hem, hij kent me beter dan wie dan ook, heel apart.

**Geplaatst**: 03-04-14 23:35

Re: Ik hou niet van het leven

Geplaatst: 03-04-14 23:35

Zoek eens op dysthyme stoornis. 1 op de 20 personen heeft dit.

**Geplaatst**: 03-04-14 23:42

Geplaatst: 03-04-14 23:42

antje_vip schreef:
Hoi Bokkers Ik heb op zich een prima leven hoor, ik zit thuis met een wajong-uitkering en inmiddels ben ik hier aan gewend en heb ik me bij deze situatie neergelegd. Maar ik heb nu al ongeveer de helft van mijn leven, dat ik er niks aan vind om te leven. Ik zit hier maar een beetje te wachten tot ik dood ga. Wat voor nut heeft dat? Het enige nut dat ik mezelf zou kunnen geven, is anderen helpen en gelukkig maken. Mensen die wel zin hebben in het leven. (Helaas is dit mij nog niet gelukt)
Maar ik ben dus niet zo'n mens. Het is ook niet zo dat ik constant dood wil (soms wel) maar als ik erover na denk, heb ik wel zoiets van: het leven heeft geen nut, dood ga ik toch, wat moet ik hier al die jaren nog?
Af en toe heb ik wel wat mindere periodes, dat ik ook bang word voor mezelf dat ik mezelf ooit nog eens écht van kant maak. Er blijft wel altijd een klein stukje gezond verstand in mij, die wel als een 'gezond verstandig' mens nadenkt en mij dan maar vertelt dat ik mezelf niet dood moet maken. Maargoed dan blijft de vraag dus: waarom niet?

Ik vroeg me af of er mensen zijn die dit herkennen. & Is het raar om zulke gedachtes te hebben? Of is het eigenlijk best logisch? Moet ik er iets aan doen? Moet ik gewoon het leven uitzitten met deze gedachtes in mijn achterhoofd?

. Hoi Ik zit ook thuis n vandaag heb iik bv een oude mevrouw geholpen met haar kat , moest hem vangen, maar helaas de tuindeur stond open. Kat moet behandeld worden met zalf en ik heb kat voor hem onverwacht naar de da gebracht. Kat is dus niet blij met mij. En iemand zei vandaag kan je niet beter bij de blokker gaan werken als geintje in plaats van zo moeilijk op kattenjacht te gaan. Dat waren mijn avonturen van vandaag. Echt ik heb ook dagebn dat er weinig gebeurt maar ik ga wel bijna elke dag naar buiten en mn huis opruimen komt later wel. Lekker koffie drinken in de straat , is een winkel straat. maar slaap ook erg veel hoor. Dus joh geniet van je vrijheid hoeveel mensen hebben die vrijheid. Ik heb wl een vriend en dat maakt het leven ook een stuk gezelliger dat zeker maar joh ga eens naar een dating site ofzo. Weet niet of je een vriend hebt natuurlijk. Succes

Nomineer dit bericht ×