Ik was met mijn vriend op de vlucht voor een bende die ons iets wilde aandoen. Opeens kwamen bij de rand van een donker bos met ervoor een groene wei, en daar stond mijn oude paardje rustig te grazen. Mijn oude paardje stond op dat moment irl ergens een heel eind van mij vandaan te genieten van haar oude dag onder de hoede van hele goede mensen. En ik wist dat haar diagnose was dat ze op elk moment kon gaan en had de belofte dat als ze het niet meer aankon zij haar ook niet langer zouden laten lijden. Ik droom heel zelden over haar en als het al was dan had het een of andere vrolijke toon.
Ze was daar op haar gemakje aan het grazen en ik geraakte helemaal in paniek. Want die bandieten zouden haar vinden zo en zouden mij zeker willen kwetsen door haar iets aan te doen. Dus ze moest met ons mee het donkere bos in vluchten en ik probeerde haar wanhopig mee te krijgen en op te jagen richting bos. Maar zij bleef gewoon rustig grazen en negeerde mijn wanhopige pogingen volledig. En toen ebde mijn paniek weg en kreeg ik plots een gevoel van geruststelling over me heen. Opeens dacht ik "Weet je, het is goed geweest zo, jij redt het wel", en ik liet haar achter terwijl ik wegliep in veiligheid.
's avonds kreeg ik het bericht dat ze er niet meer was.
Ik heb altijd in puur toeval geloofd maar ik kan nog steeds niet begrijpen waarom ik puur toevallig net zoiets ga dromen.
En een vrolijker noot van toeval: Ooit eens een opleiding begonnen waar ik aan begon zonder dat ik iemand kende. Stond daar in mijn eentje tussen honderden studenten te wachten tot we in een grote zaal mochten gaan zitten en dan ingedeeld werden in klassen. Ik zag er ergens een meisje staan, dacht "die ziet er wel sympathiek uit"
en ben naast haar gaan zitten. Toen ik met een andere buur daar begon over mijn woonplaats, sprak dat meisje mij plots aan "kom jij ook van daar, ik ook!", bleken we dorpsgenoten te zijn, in dezelfde klas te komen te zitten en we zijn hele goede vriendinnen geworden. Vond ik ook wel toeval dat ik toen uit àl die honderden studenten besloot om net naast haar te komen zitten
. 
Kan me voorstellen dat je dan wel even een kop koffie nodig hebt.
Is toch toeval dat je dingen denkt die later echt gebeuren!