Bokt.nl

Urielle schreef:

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik bijna 6 was, mijn moeder heeft toen een relatie gekregen met een jongere man die voor mij dus mijn stiefvader werd (met mijn echte vader heb ik geen contact meer) en helaas zijn zij ook na jaren uit elkaar gegaan en heeft mijn stiefvader ook relaties met mannen gekregen. In het begin was dat wel raar, zeker in de tijd dat hij ook zelf nog zoekende was om inhoud te geven aan zijn identiteit. Ondertussen is hij alweer jaren getrouwd met een man, die nu ook aanvoelt als familie.
Misschien helpt het je om de rollen die je vader heeft in zijn leven los te zien van elkaar. Jij bent ook anders op school dan thuis en anders bij goede vriendinnen dan bij je oma. Probeer de rol waarmee je moeite hebt (je vader als minnaar) even in de ijskast te zetten, bespreek dat ook met hem, en steun hem wel in de rol van vader. Dat geeft jezelf de tijd om je emoties een plekje te geven en de situatie te accepteren.

xSlvna schreef:

haffylover schreef:

Maar bij mijn vader ben er meer bang voor dat die vriend ook geen goeie bedoelingen heeft en ook hoe serieus is dit.

Dit is mijn vader zijn eerste homo relatie.
Dadelijk is na 2 maanden al voorbij. en dan wordt ik weer voorgesteld aan een ander.

Kwa geen goeie bedoelingen bedoel ik dan.

Ik weet dat hij alleen maar engels spreek en vermoedelijk ook asiel zoeker is. Altans op basis van wat me pa me vertelde

ik ben bang dat hij me vader kaal plukt en zo en da hebben we hem ook gezegt maa hij zeg nee zo is die niet dit en dat.

Maar ik ken pa hij ziet zoiet iets niet van mensen. Hij voelt dat niet aan

Maar dat kan met een vrouw van zijn leeftijd even goed het verhaal zijn, ik snap je best, maar een vrouw van 55 kan de zelfde kaal-plukker zijn als een jochie van net 18, bij wijze van.

xSlvna schreef:

Maar stel hij had nu een vrouw van 54 als vriendin, zou je haar dan wel willen ontmoeten, of ook niet?

Citaat:

Sorry, niet alles goed door gelezen. Geeft je vader (veel) geld uit aan die persoon?

Kitty1985 schreef:

En weer doe je aannames die nergens op gebaseerd zijn.

Als je je nou eerst eens gaat verdiepen in je "nieuwe" vader en zijn vriend en hun relatie.....dan pas kan je gaan oordelen.

Je maakt het jezelf onnodig moeilijk door dingen te zien die er wellicht helemaal niet zijn.

En dan nog? Als hij al zijn centen aan zijn vriend wil uitgeven, dan is hem dat toch goed recht?

First_Unique schreef:

Ik snap niet waarom sommige bokkers zo bot over ts haar gevoelens heen walsen!! Ik snap best dat een nieuwe relatie accepteren (ongehacht man of vrouw) best lastig is in het begin, en vooral als er vervelende voorgeschiedenis aan zit.

Maar ik denk dat vele die dit nooit meegemaakt hebben dat totaaaaal niet zullen snappen.. Ik heb er minimaal een half jaar over gedaan voordat ik de nieuwe partners van mijn ouders enigzins ging accepteren.. Er was echt te veel gebeurd wat ik niet zo snel kon verwerken..

Ts, pak je tijd en laat t zijn gang gaan.. Ik denk dat jouw vader dat echt wel begrijpt dat t niet zo makkelijk is als dat het lijkt.. (En is het nu niet, zal hij dat later wel begrijpen)

danielle_x schreef:

Ik begrijp heel goed dat je heel erg aan het idee moet wennen dat je vader een nieuwe partner heeft. En zich zo 'anders' als vroeger gedraagd maar hij is nu denk helemaal zichzelf.

Ook ik had moeite met het accepteren van de nieuwe vriend van mijn moeder. Toen ik 6 was zag ik hem voor het eerst en toen ik 11 was gingen we met zijn alle in 1 huis wonen. Ookal zat daar 5 jaar tussen die stap was veel te groot voor mij.
Ik wil hier mee zeggen ik had toen op die leeftijd geen keus maar neem de tijd zolang jij nodig heb.
Maar ga niet je vader ontlopen en praat erover zodat jou vader ook weet wat er in jou omgaat.

Zelf begrijp ik dat dit ook heel lastig is voor je vader maar als jij er nog niet klaar voor bent moet hij dat accepteren. Dat betekend niet dat je hem nooit meer ziet denk want hij is vast niet 24/7 met zijn vriend.
Praat met elkaar leg uit wat er door je heen gaat en hoe jij je erbij voelt.

Kitty1985 schreef:

Dik gedrukt en onderstreept zijn je eigen zinnen...



Echt geloof mij, als het over ingewikkelde lastige familiebanden, relaties en dergelijke gaat. Ik weet er alles van. Echt ik kan er een boek over schrijven.

Wat ik ervan heb geleerd en nog steeds leer: Accepteer iedereen hun keuzes(zij moeten er mee leven), vertel het als je het niet vertrouwd. Grijp in als het te ver gaat.

Al komt mijn vader thuis met een levende knuffel in een pimpelpaars met gele stippen konijnenpak thuis -> wees er gelukkig mee.

Zolang de partner maar boven de 18 is en geen dier.

Tigra_ schreef:

Ik begrijp ook heel goed dat dit een lastige situatie is. Ik zou toch nog eens met je vader praten en zeggen dat het voor nu gewoon nog te vroeg is om zijn vriend te ontmoeten en dat je nog heel erg aan de nieuwe situatie moet wennen. En je kan best vertellen dat je zijn vriend niet in het openbaar wil ontmoeten dat is erg ongemakkelijke situatie. Stel hem gewoon voor om nog een tijdje te wachten en als het zover is om met z'n alle bij je vader thuis te eten. Dat is toch veel comfortabeler voor jezelf dan in het openbaar voor het eerst z'n vriend ontmoeten dat is gewoon niet prettig. Ik kan goed begrijpen dat je je vader dan toch ontloopt. Dus ik zou dat je vader echt vertellen dat je dat niet wil en gewoon nog niet klaar voor bent.