Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Miracle_ schreef:Leren waarderen wat je hebt/krijgt.![]()
Je vriend bedoelt het vast heel erg goed, en kan me heel goed voorstellen dat hij gekwetst is. Als je een ring van je vriend krijgt is dat toch speciaal? Dus zit er ook een speciale betekenis aan lijkt me.

). Meid, je (volwassen) leven is nog amper begonnen. En geloof me, je gaat nog zoveel meemaken. Leuke en minder leuke dingen. Ik had op mijn 17e ook al een hoop achter de rug, maar dat was nog niets wat ik nu op mijn 42e achter de rug heb. Ik sta nu heel anders in het leven dan toen. Wel sterker en zelfs nog positiever, dat wel. Ik snap dat dat voor jou nog ver weg is, maar ik kan je alleen maar adviseren om rustig aan te doen wat dit soort dingen betreft. Trouw niet voor je 40e, zou ik bijna zeggen.
Tieneke schreef:Gefeliciteerd, 20 juli is een goeie dag!
Ik snap ergens wel waar je gevoel vandaan komt, maar anderzijds... wil je nu een heel issue maken om iets wat uit liefde en met de beste bedoelingen gegeven is? Dan maak je zelf er een groter probleem van, dan dat het eigenlijk is. En je kan er idd een ketting van maken, dan is het toch opgelost?

Nikka schreef:cam schreef:Meisje onze trouwringen liggen ergens in een la. Zou zelfs moeten zoeken want weet niet eens welke la.
De ring is maar een voorwerp.
Grappig, behalve op de trouwdag hebben we ze ook nooit gedragen
funnygirl1 schreef:Omdat ik dus alleen zoiets wil als hij zijn woord geeft, ik heb vaak weinig vertrouwen door vervelende ervaringen uit vorige relaties en zoek veel zekerheid.
Ik heb vaker een ring gekregen en daarna gebeurde er dingen waar de honden geen brood van lusten.
Ik wil niet weer rondlopen met iets wat 'weinig' betekend.
Twiggy2008 schreef:Overigens zou ik niet gaan samenwonen op mijn 17e of 18e (en daarna ook nog even niet). Meid, je (volwassen) leven is nog amper begonnen. En geloof me, je gaat nog zoveel meemaken. Leuke en minder leuke dingen. Ik had op mijn 17e ook al een hoop achter de rug, maar dat was nog niets wat ik nu op mijn 42e achter de rug heb. Ik sta nu heel anders in het leven dan toen. Wel sterker en zelfs nog positiever, dat wel. Ik snap dat dat voor jou nog ver weg is, maar ik kan je alleen maar adviseren om rustig aan te doen wat dit soort dingen betreft. Trouw niet voor je 40e, zou ik bijna zeggen.
![]()
Maar goed, iedereen moet zijn of haar leven maar leven, je komt er vanzelf wel achter (al is dat vaak wel de harde leerschool). Succes, hoor!
op zich kun je best trouwen voor je 40e als je je persoonlijke issues maar opgelost hebt, maar goed, ik snap de strekking van je post
en die is goed.xSlvna schreef:Niet volwassener, wel realistischer en vaak met meer inzicht, andere denkwijze, wat trouwens best goed kan, maar Vero, wat is dan weer 'volwassener'?
Heel ander onderwerp, maar ik blijf het me steeds afvragen en vind het niet iets voor een nieuw topic...
) was het de gewoonte om elkaar eerst een kettinkje te geven met zilveren plaatje eraan met daarop de naam, van je geliefde.