Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-07-13 08:52

Geplaatst: 11-07-13 08:52

Bot gezegd denk ik dat jouw vriend jullie relatie binnenkort verbreekt.... $:\$ $:\$ omdat hij nu al een tijdje tegen een punt van overspannenheid aan zit en hij niet 2 partijen tevreden kan houden, begrijp ik uit je verhaal. Hij zal ook beseffen dat jij niet de beste match bent als jullie toekomstdromen zo ver uit elkaar leggen en een vader kiest toch altijd eerst voor zijn kinderen, dan de moeder van zijn kinderen, en vervolgens de nieuwe vriendin. Ik heb hier al vele voorbeelden van gezien dus ik spreek een beetje uit ervaring

Zoals al gezegd: blijf voorlopig vrienden en probeer zijn situatie zelf ook los te laten. Wie weet denken jullie er over 2 maanden alweer heel anders over.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-07-13 10:58

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-07-13 10:58

Ik zou het heel jammer vinden als hij zich gedwongen voelt om dat te doen, maar als dat zijn besluit is dan heb ik daar weinig aan te veranderen. Nu zelf de stekker er uit trekken omdat ik bang ben dat hij dat gaat doen, dat vind ik zelf niet kunnen. Als ik het uit zou maken, dan zou dit zijn vanwege mijn eigen gevoelens (en dat punt kan best gaan komen). Hij loopt over en het kan zijn dat hij het niet trekt en het uitmaakt, maar al wat ik daaraan kan doen is hem steunen. Overigens is dit gesprek er wel geweest en geeft hij aan toekomst te zien. Alleen weten we geen van beide hoe deze er uit zal gaan zien en hoe we er invulling aan moeten gaan geven. Het kan heel goed zijn dat we moeten besluiten dat deze er niet is, maar voor nu kan en wil ik dit besluit niet nemen. Mijn vriend moet dit op zijn beurt ook voor hemzelf besluiten.

**Geplaatst**: 11-07-13 11:09

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst: 11-07-13 11:09

Ik zou blijven latten of de relatie verbreken, heb zelf ervaring in deze situatie en was gek met de kinderen die al snel helemaal bij ons woonden, maar toch is het niet gelukt. Achteraf zou ik het niet weer doen, heb erg veel stress gehad van zijn ex en hoe hij met de situatie om ging, zijn familie, de rol van stiefmoeder en hoe je als stiefmoeder steeds met argwaan bekeken wordt, ook al doe je nog zo je best.

Sterkte..

**Geplaatst**: 11-07-13 11:55

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst: 11-07-13 11:55

Pfff een relatie aan gaan met iemand met kinderen die in een moeizame scheiding ligt én zelf geen kinderwens hebben, ga daar maar aan staan. Mijn cup of tea zou het absoluut niet zijn. Ik heb ook geen kinderwens en ik zou het niet kunnen hoor, de kinderen van een ander opvoeden

.

Hoe je het ook wendt of keert, je zult vroeg of laat een rol gaan spelen in het leven van de kinderen. Denk goed na over de toekomst, als het co-ouderschap door gaat en jullie relatie houdt ook stand, dan komt er een moment dat je zult willen gaan samenwonen. Dat betekent dat je dus 50% van de tijd met zijn kinderen erbij woont en een ex hebt die altijd een rol zal spelen in je leven. Ik zeg niet dat dat onoverkomelijk is maar bedenk wel heel goed of je dit wilt en kunt.

Mijn broer is net gescheiden met twee kinderen (5 en 7) en is ook voor het co-ouderschap gegaan en heeft een nieuwe vriendin. Het opstellen van een ouderschapsplan, de communicatie en de scheideing verliepen/verlopen niet zonder slag of stoot. De kinderen krijgen daar een knauw van, hoe goed je het ook probeert te doen. Zijn nieuwe vriendin heeft wel een kinderwens (alhoewel de vraag wel is of ze, iig met mijn broer, ooit kinderen van zichzelf zal krijgen) en ik maak een diepe buiging voor haar dat zij haar handen niet van dit zaakje heeft afgetrokken

. Maar het is niet makkelijk

, absoluut niet.

Heel veel sterkte!!

**Geplaatst**: 11-07-13 18:38

Geplaatst: 11-07-13 18:38

vriendin_van schreef:
spotless schreef:
Hoe moeilijk ook, ik denk dat je vriend eens moet gaan bedenken of een co-ouderschap haalbaar en in het belang van de kinderen is. Het zou zo maar kunnen dat co-ouderschap de situatie voor de kinderen alleen maar moeilijker maakt omdat er zoveel contact moet zijn tussen beide ouders en dus gelegenheid te over om ruzie te zoeken voor de moeder. E.e.a. hangt denk ik ook af van hoe oud de kinderen zijn.

Het gaat hier om zeer jonge kinderen, 1 en 4 jaar oud. Wat jij beschrijft is mijn moeilijkheid, want ik zie de problemen zwart/wit als buitenstaander. Als ik naar het totaalplaatje kijk dan vraag ik mij exact dat af. Zelfs zonder een relatie te hebben met hem, zou ik de mening zijn toegedaan dat dit een te hoge prijs is om te betalen. Het probleem is echter dat ik hier niets over mag/kan zeggen. Want naast de feiten speelt er wel degelijk een persoonlijk aspect mee. Geen co-ouderschap zou het voor mij een stuk makkelijker maken, een omgangsregeling is iets waar ik mij wel in kan vinden. En dus kan ik hier heel moeilijk over praten, ik wil namelijk niet degene zijn die zijn keuze bepaald/beinvloed. De kans dat mij dat verweten gaat worden is groot en ik wil niet over iemand anders zijn geluk beslissen.

Ondertussen sta ik gevoelsmatig onder hoogspanning. Op dit moment loopt het niet lekker en dat heeft alles te maken in het hier en nu. Ik loop op mijn tenen merk ik. De spanning in hem is voelbaar en er lijken wel steeds meer zaken aan hem te trekken. Ik heb het gevoel ook nog aan hem te trekken. Frustrerend!

Weet hij van dit topic? Dan geef je mij toch gewoon de schuld

De relatie is nog redelijk pril natuurlijk (dus ik weet niet in hoeverre hij dat zal kunnen geloven/jou in dat opzicht al kan vertrouwen) maar als jij aangeeft dat je geprobeerd hebt je persoonlijke gevoelens er buiten te houden en dat iemand anders ook deze suggestie heeft gedaan...
Het gaat er tenslotte niet om dat jij (of wie dan ook) hem dat niet zou gunnen ofzo. Het gaat om wat het beste is voor de kinderen! Laat in ieder geval één van de twee dat voorop stellen. :(:)

Hij moet het helemaal zelf weten natuurlijk maar misschien zet het hem aan het denken.

**Geplaatst**: 11-07-13 20:13

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst: 11-07-13 20:13

Ik kan me voorstellen dat hij het voor het welzijn van de kinderen het beste vindt als ze niet vervreemden van hun vader

Het komt volgens mij toch best vaak voor dat kinderen om de week van huis veranderen?

Moet je liefst wel bij elkaar in de buurt wonen natuurlijk zodat ze in principe alleen van kamer / ouder wisselen maar wel gewoon met hun vriendjes en klasgenootjes blijven.

**Geplaatst**: 11-07-13 20:32

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst: 11-07-13 20:32

Je ziet ook vaak dat (als 1 van de ouders nog geen goede woning heeft) dat de kinderen in hun eigen huis blijven en dat de exen om de week in het ouderlijk huis wonen.

**Geplaatst**: 11-07-13 21:14

Geplaatst: 11-07-13 21:14

pmarena schreef:
Ik kan me voorstellen dat hij het voor het welzijn van de kinderen het beste vindt als ze niet vervreemden van hun vader

Natúúrlijk is dat het beste! Maar dan moeten beide ouders zich wel gedragen...

Brainless schreef:
Je ziet ook vaak dat (als 1 van de ouders nog geen goede woning heeft) dat de kinderen in hun eigen huis blijven en dat de exen om de week in het ouderlijk huis wonen.

Ook hier geldt dat beide ouders dit écht moeten willen.

Hebben jullie geen vecht-scheidingen meegemaakt, zelf of in je omgeving? We kunnen nog allemaal om het hardst roepen dat ouders hun problemen niet over de ruggen van de kinderen moeten uitvechten maar de realiteit is vaak anders, helaas.

Zeker in het 2e geval wat ik noemde is het echt een en al ellende. En natuurlijk hoor ik daar ook maar een kant van het verhaal maar zelfs als ik de verhalen met een kilo zout neem lusten de honden er geen brood van

We weten allemaal hoe gemeen en achterbaks mensen kunnen zijn. En wat moet je dan?

**Geplaatst**: 12-07-13 01:07

Geplaatst: 12-07-13 01:07

Ik denk dat het op dit moment teveel gevraagd is van je vriend om en een leuke vriend te zijn die oog heeft voor haar behoeftes, en ondertussen met zoiets belangrijks als het zien van zijn kinderen in de toekomst bezig te zijn.

Ik zou zeker voor nu een pauze inlassen. Niet zozeer dat je elkaar helemaal niet spreekt, maar wel dat je elkaar even de ruimte gunt. Hij trekt het op dit moment niet om een gezellige leuke vriend te zijn en zo te lezen word jij ook niet vrolijker en stabieler van het hele gebeuren.
Je zei zelf ook dat er al zoveel aan hem trekt en dat je het idee hebt dat jij ook nog aan hem trekt. Doe dat dan ook niet, heb begrip voor z'n situatie en geduld.

Ik denk dat je jullie relatie ook meer kans geeft op deze manier.

**Geplaatst**: 12-07-13 10:25

Geplaatst: 12-07-13 10:25

Mwoah, zo veel gevraagd vind ik het eigenlijk niet

Ook al heb je allerlei belangrijke dingen aan je hoofd, met alle respect, maar iedereen heeft wel eens problemen.

Dan "moet" je nog wel gewoon een beetje gezellig met je partner en de mensen om je heen om kunnen gaan....niet alleen voor hen maar ook voor jezelf, je kunt juist de broodnodige energie halen uit de fijne mensen om je heen

Dat je wellicht geen zin hebt om te hossen en te feesten enzo dat is begrijpelijk, maar gewoon samen sterk staan met je nieuwe partner lijkt me wel zo fijn en belangrijk voor de nieuwe relatie. Als je je dan afzondert of in jezelf keert voelt dat toch als een soort afwijzing van de partner :(:)

**Geplaatst**: 12-07-13 10:37

Geplaatst: 12-07-13 10:37

Kwanyin schreef:
Een ding moet je altijd goed beseffen: Kinderen gaan ALTIJD voor op wat jij graag zou willen. Daar kan en mag jij je absoluut niet mee moeien. En het is zijn volste recht om vader te willen zijn. Als hij enkel een gelegenheidsvadertje wilt zijn die zijn kinderen eens in de zoveel weekenden eens ziet dan zal dat voor jou geen probleem vormen. Maar als hij echt iets wil betekenen in het leven van zijn eigen kinderen, dan gaat hij toch echt ook moeten vechten om zijn kinderen zo vaak mogelijk te zien. En daar heb jij dan niks aan te beïnvloeden of te zeggen.
Dan kan je alleen je ofwel aanpassen aan de situatie. Misschien eerst met hele kleine stapjes door in het begin slechts af en toe te komen als de kinderen er ook zijn. Je er soort van aan gewennen. Misschien krijg je trouwens zelf na een poosje een band met zijn kinderen en ga je ze vanzelf leren appreciëren,ookal heb je nu helemaal niet graag kinderen. Soms kunnen die dingen veranderen.
Ofwel moet je het inderdaad maar doen zoals je zegt en een relatie aangaan waar je slechts halftijds bij je vriend bent. Of je daar gelukkig mee wordt? Dat kan niemand zeggen, misschien wel maar hou er rekening mee dat nog altijd zijn kinderen op de eerste plaats zullen komen en het wel eens kan gebeuren dat die levens overlappen met de jouwe.
Ofwel moet je door de korte pijn heen en het loslaten als je denkt dat je écht niet ermee kan leven. Als jij écht geen leven met kinderen ziet zitten, als jij écht geen leven ziet zitten waar jij maar 50% "droomt" en dan nog vaak zal zien dat je op de tweede plaats komt, dan kan je er niet aan beginnen.

$_/-\o_$ Sluit ik me helemaal bij aan. Je vriend is op de eerste plaats een vader voor zijn kinderen en je ken en mag hem daarin niet in de weg staan. Maar je bent het ook aan jezelf verplicht jezelf gelukkig te maken dus wees heel kritisch in deze situatie

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-07-13 12:20

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst door de TopicStarter : 12-07-13 12:20

Ik ga daarin met pmarena mee. Een pauze of het afkappen dat zie ik niet als oplossing voor dit moment. Afkappen doe ik alleen op het moment dat ik er in het hier en nu ongelukkig van wordt. Als hij het af wil kappen om deze reden dan is dat geheel zijn keuze. Dit gesprek is geweest en hij heeft duidelijk aangegeven dat hij voor ons wil gaan en hij begrijpt ook dat daar ook een stukje van hem richting mij moet komen, zeker op de momenten dat het niet goed gaat in zijn hoofd. Ik kan en wil hem hierin steunen. Hij geeft ook aan dat hij dat fijn vindt. Er zit ook een patroon in. Op het moment dat er mediation is geweest, gaat het slechter met hem en als er weer ruzie of onenigheid is geweest. En dan bij mij het patroon dat ik dit oppik en me hier eenzaam in ga voelen omdat hij onbereikbaar wordt en ik het gevoel heb van los zand. Beetje geven en nemen daar denk ik.

Hij is op de momenten dat hij de kinderen heeft bij zijn ex in huis, geen ideale situatie, maar het is niet anders. Maar ook dit adds to the stress.

Verder voor de mensen die de OP lezen en de andere reacties (begrijpelijk) niet lezen, de opzet van dit topic is niet om hem bij zijn kinderen weg te krijgen. Absoluut niet, zijn keuzes moeten die zijn waar hij gelukkig van wordt, met of zonder mij. Alleen probeer ik mijn opties hierin te overzien (waarbij samenwonen met 50% van de tijd twee kinderen voor mij een situatie is die voor mij een stap te ver is om meerdere redenen, daarom de vraag hoe het anders zou kunnen, bij een omgangsregeling heb ik best warme gevoelens).

@spotless, jij verwoord wat ik zie gebeuren en waar ik bang voor ben wat hem te wachten staat. Ik heb dit 1 maal aangeven (hij vroeg mij om mijn mening). En hij ziet zelf ook de problemen en de moeilijkheden. Maar de liefde en de verantwoordelijkheid voor zijn kinderen zijn natuurlijk geen feiten en ik snap dat hij dat heel graag wil. En kan, mag en wil ik niet tussenkomen. Mocht de situatie zo worden, dan hoop ik dat hij het zelf in gaat zien.

**Geplaatst**: 12-07-13 14:49

Geplaatst: 12-07-13 14:49

vriendin_van schreef:
voor de mensen die de OP lezen en de andere reacties (begrijpelijk) niet lezen...

Off topic: bij dit soort topics vind ik dit niet begrijpelijk... Als je niet de moeite wilt nemen alles te lezen kun je je ook geen gedegen mening vormen en advies geven, dus houd dan je mond

vriendin_van schreef:
@spotless, jij verwoord wat ik zie gebeuren en waar ik bang voor ben wat hem te wachten staat. Ik heb dit 1 maal aangeven (hij vroeg mij om mijn mening). En hij ziet zelf ook de problemen en de moeilijkheden. Maar de liefde en de verantwoordelijkheid voor zijn kinderen zijn natuurlijk geen feiten en ik snap dat hij dat heel graag wil. En kan, mag en wil ik niet tussenkomen. Mocht de situatie zo worden, dan hoop ik dat hij het zelf in gaat zien.

Zolang hij zich maar niet blind staart op wat hij graag zou willen is het goed denk ik. :-)

En als jij hem daarin kunt blijven steunen zonder jezelf te verliezen dan komt het met die kindjes ook wel goed; dat is een peulenschilletje hierbij vergeleken... :(:)

Wat zegt zo'n mediator trouwens van het idee van co-ouderschap in dit geval of geeft zo iemand helemaal geen mening? (gelukkig geen ervaring mee...

)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-07-13 15:12

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst door de TopicStarter : 12-07-13 15:12

De rol van een mediatie is er volgens mij om te begeleiden en ervoor te zorgen dat ze er samen uit gaan komen. Een vrij neutrale rol heb ik het idee. Ik hoop dat zij ook een sturende rol gaat aannemen, maar ik denk niet dat dat haar functie is. Zij is meer een neutrale derde heb ik het idee.

Op dit moment staan de financiën centraal in de gesprekken. Ouderschapsplan is nog niet aan bod gekomen.

**Geplaatst**: 12-07-13 15:23

Geplaatst: 12-07-13 15:23

Ik heb altijd geroepen "ik wil een man met een kind, hoef ik ze niet meer te krijgen en lekker makkelijk"... Maar dan zag ik het wel om in het weekend de kids te hebben (om het weekend dus) en dan vooral leuke dingen er mee te doen en dat leek me eigenlijk best leuk :')

Nouja, jongen leren kennen, zijn ex was vreemd gegaan terwijl ze zwanger was... dus was al heel lang uit, geen verdere drama erbij etc. Dus "geen probleem"... (Uiteindelijk niets geworden hoor

maar had een andere oorzaak...)

Maarja, ken ook weer iemand, vriend van me, 3 kids, 2 verschillende vrouwen (laatste was "spontaan zwanger" toen het niet meer zo goed zat en hij had gezegd dat ie twijfelde... paar maanden later "schat ik ben zwanger" :')

) maar zij is echt zo'n bitch die echt gebruik maakt van haar "macht".... Gewoon vrienden, dus ging wel ooit naar hem toe, even bijpraten etc. En dan gewoon boze berichtjes via FB krijgen, wat ik wel niet dacht, want zij had net een kind van hem gehad en hoe ik het in mijn hoofd haalde om met hem wat te gaan drinken

Dus mjah... de wijze les hiervan: je kan altijd last hebben van een ex omdat ze altijd contact zullen hebben voor de kids... Dus mjah... Kan goed gaan, kan ook vreselijk zijn...

Verder wil ik wel even meegeven.. Ga niet mee in iemand anders problemen... Het is heel leuk om iemand te hebben om je heen, maar weeg dat af tegen alle dingen die erbij komen kijken... Zo zou ik nooit iets beginnen met iemand die het voor zichzelf niet helemaal goed voor elkaar heeft.. Gewoon omdat ik dan meegetrokken zal worden... En daar pas ik voor... (Niet alleen financieel, maar ook emotioneel is dat gewoon zwaar)

**Geplaatst**: 12-07-13 15:47

Geplaatst: 12-07-13 15:47

Pffff.... herkenbare situatie. Naar aanleiding van mijn ervaringen: hoe reeël is de kans op co-ouderschap? Het "gelijk" ligt volgens de nederlandse rechtspraak toch wel vaak bij de moeder, en als hij aangeeft 50% van de tijd voor de kinderen te zorgen zal ze dat zeker proberen te dwarsbomen, en de kans is heel groot dat dat lukt met wat hulp van de rechtbank, jeugdzorg en andere instanties.

Kan je alleen maar adviseren je niet te veel weg te cijferen. Stel dat het ooit zover komt, of in een omgangsregeling, of in de vorm van co-ouderschap: reserveer een plek voor jezelf. Een fysieke plek in huis waar de kinderen niet komen, een plek in de week waar jullie een avond echt met z'n tweeen hebben, een moment waarop hij vraagt hoe het met jóu gaat. Niet alleen voor jou, maar ook om hem even uit de ellende te trekken en zijn gedachten ergens anders over te laten gaan.

De opmerkingen van medebokkers dat zijn kinderen toch altijd op 1 komen lijken me overbodig: zij zijn zijn nieuwe partner niet, net zoals jij zijn kind niet bent.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-07-13 16:04

Geplaatst door de TopicStarter : 12-07-13 16:04

Ik heb het vermoeden dat zij het co-ouderschap niet zal dwarsbomen, maar wel veel zal eisen in de verdeling ervan. De huidige verdeling is zo opgezet dat het goed uitkomt met haar werk en veranderingen in dag op veel weerstand stuiten. Ik vermoed (en dat klinkt heel gemeen, maar gebaseerd op hoe het nu gaat) dat het volledige ouderschap haar niet zo best uitkomt.

**Geplaatst**: 12-07-13 16:43

Geplaatst: 12-07-13 16:43

Ik denk dat de manier waarop die ex zich gaat gedragen ten op zichte van jullie heel erg bepalend gaat zijn in hoe goed jullie relatie kan standhouden. Als zij goed kan overeenkomen over de afspraken en er geen problemen mee heeft jou te moeten accepteren in het leven van haar kinderen, dan gaat het voor jou ook een heel stuk makkelijker zijn om je aan te passen aan deze voor jouw wat ongewilde situatie. Maar als ze het vuil wil spelen dan maakt ze jullie leven-helaas vaak over de rug van de kinderen-tot een ware hel. En dan moet je nog veel sterker in je schoenen staan en nog veel harder in de liefde geloven om alle stormen te kunnen weerstaan. Dat is zwaar als je moet vechten terwijl je de kinderen te gek vindt, maar ik kan me inbeelden dat het nog veel zwaarder is als je eigenlijk heel stiekem gehoopt had dat je droomprins kinderloos was.

**Geplaatst**: 12-07-13 17:09

Geplaatst: 12-07-13 17:09

Ik vind dat je heel eerlijk in deze relatie staat. Je zegt eerlijk dat je het met de kinderen niet ziet zitten en dat je twijfelt hoe dit gaat aflopen. Ook besef je heel goed hoe belangrijk de kinderen zijn voor je vriend en toch steun je hem in alles. Ik vind je heel erg sterk en eerlijk.

Volgens mij is het verstandiger om even afstand te houden, wel gewoon de relatie behouden (via een lat relatie) en wachten tot de scheiding en alle regelingen zijn afgerond. Als dan alles bekend is kun je zelf ook makkelijker beslissen, misschien lost alles zich van zelf op. Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest. Ondertussen aan jezelf denken en van elkaar en het leven genieten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-07-13 21:11

Geplaatst door de TopicStarter : 12-07-13 21:11

Dat zijn ware woorden Kwanyin en het is iets waar ik ook bang voor ben. En als dat het geval gaat zijn, dan wordt het voor mijn vriend nog moeilijker, hij zal iedereen tevreden moeten houden. Ik maar met 1 persoon.

@Benita, dankjewel. Wat jij beschrijft is hoe ik het op dit moment wil en wat we doen. We zien elkaar wanneer dit kan en ik heb mijn eigen plekje. Ik wil de kinderen pas ook ontmoeten wanneer zij er uit zijn. Dit is tweeledig. Ten eerste omdat zij in mijn opinie rust en regelmaat nodig hebben en een derde persoon alleen maar onrust kan veroorzaken, zeker wanneer deze persoon geen stabiliteit kan bieden vanwege onzekerheid. Ten tweede omdat ik wil weten hoe wij onze relatie ontwikkelen samen en of we sterk genoeg blijken.

Inmiddels is er wel een heftig gesprek geweest waar ik mijn probleem in het hier en nu heb aangekaart. Dit weekend hebben we eindelijk de tijd voor elkaar. Hopelijk kunnen we nu weer gaan opbouwen. Heb wel voor mijzelf besloten dat ik ook voor mijzelf moet staan en dat hij wel plek moet bewaren voor mij. Ik kan de kar niet allen trekken.

Overigens wil ik iedereen bedanken voor de ware woorde, de bemoedigende woorden en de pb's die ik heb gehad. Het helpt mij de rust een beetje te vinden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-07-13 21:59

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst door de TopicStarter : 15-07-13 21:59

Eindelijk weer eens een weekend voor onszelf gehad en wat was dat fijn! Gewoon even alleen tijd en oog hebben voor elkaar en dat deed ons beiden goed. Wat wel lastig is is dat ik heel erg merk dat het met hem niet lekker gaat. Het is alsof we een bubbel om onszelf heen bouwen, een bubbel waar ik hem weg kan trekken uit de situatie en waar we lol hebben, maar op zondagavond bouwt de stress zichtbaar op bij hem. Ontzettend moeilijk vind ik dat. Want zijn reactie daarop zorgt weer voor stress bij mij waardoor ik stilletjes toch weer verdrietig word.

Toch maar weer dat plekje opzoeken voor mijzelf en wel blijven staan voor wat voor mij belangrijk is.

**Geplaatst**: 15-07-13 22:54

Geplaatst: 15-07-13 22:54

vriendin_van schreef:
Toch maar weer dat plekje opzoeken voor mijzelf en wel blijven staan voor wat voor mij belangrijk is.

Dit is volgens mij zeer belangrijk, laat je niet teveel meeslepen in zijn ellende, hoe triest het ook voor hem is. Hij heeft meer aan een positieve sterke vriendin dan aan een negatieve meehuil miep

.

**Geplaatst**: 16-07-13 09:17

Re: Co-ouderschap zonder kinderwens. Adviezen gevraagd.

Geplaatst: 16-07-13 09:17

Ik zou het voorlopig op een LAT relatie houden, af en toe samen, af en toe niet, tot er weer rust en duidelijkheid is. Of er nu co ouderschap komt of niet, daar kun jij toch niks aan veranderen. Wacht het rustig af, en kijk dan wat je er mee kunt. Geniet in de tussentijd gewoon van de mooie momenten met elkaar.

Als alles geregeld is, kon het wel eens zo zijn dat alles gewoon zichzelf wijst.

**Geplaatst**: 16-07-13 10:26

Geplaatst: 16-07-13 10:26

ik zal als man zijnde zal ik even neerpennen hoe mijn ex en ik het geregeld hebben.

vooreerst, wij hebben in het bijzijn van de kinderen steeds ruzie vermeden, daar worden de kinderen niet gelukkiger van (zie hun reacties) en daar raak je zelf als mens ook niet vrolijker van.
wij hebben een perfecte co-ouderschap, dus een 50/50 regeling, waarbij ieder zijn eigen kledij, speelgoed, .. heeft. Indien er iets van de ander bij de een terecht komt dan komt het ook terug zonder discussie. Wij spreken wel duidelijk af wat er gekocht wordt door wie (5 winterjassen heeft geen nut bv). Voor ons verloopt dit zonder enig probleem.. indien een probleem opduikt dan nemen we de telefoon en bellen we om dit te regelen (ook betreffende school/opvoeding end.)

wat betreft jouw geval, als jij niet 100% achter je vriend staat en de kinderen dan maak je geen kans op slagen van deze relatie. Kinderen heb je niet voor even, die heb je voor het leven. Niets wat je ooit wilt of doet zal dat veranderen en zeker niet als hij zelf achter een 50/50 co-ouderschap staat.. bloed kruipt waar het niet gaan kan.. kinderen staan op de eerste plaats voor een ouder. Dat zal je of moeten aanvaarden of moeten kiezen voor een andere relatie kiezen...

my 2 cents

**Geplaatst**: 16-07-13 11:01

Geplaatst: 16-07-13 11:01

@ WilmaBoy, super dat jij en je ex dit zo hebben weten te regelen. Erg netjes. Helaas zie ik om me heen toch heel vaak dat het anders gaat. Bij jullie komt alles zonder problemen terug, ik ken gevallen waar de vader verplicht kleren moest kopen,omdat de kids altijd met kapotte zooi bij hem kwamen. Als hij dan de kinderen terugbracht met de goede kleren aan (die hij zelf kocht omdat het andere er echt niet uitzag) dan was hij dat kwijt. Nooit meer teruggezien.

Kinderen die opgezet worden (Lees een kind van 6 dat tegen de nieuwe partner van de vader zegt: Mijn moeder haat jou!). Of een kind dat aangeeft aan een nieuwe partner: Ik mag wel naar mijn vader van mijn moeder, maar ik mag niet bij jou gaan zitten, niet samen boekje lezen, niet een kusje geven, niet knuffelen, niet samen film kijken. Als jij aan de ene kant van de kamer zit, dan moet ik van mama aan de andere kant van de kamer gaan zitten.

In dat soort gevallen heb je mijns inziens niet (zoals jullie wel) de welzijn van je beider kinderen op de eerste plaats. Dan draait het alleen nog om egootjes.... helaas...

Ik heb de reacties van TS gelezen en zien veranderen.

@ TS: begrijpelijk dat je vriend in zijn cocon terugtreedt. Weer terug die zware realiteit in. Het verbreken van een relatie is een heel zwaar iets. Zeker als er kinderen bij zijn en je een (h)ex hebt die jou als vader probeert buiten te sluiten en hem kwetst op dat enige punt waar ze nog kan kwetsen: de kinderen. Hij zit nu nog middenin alle oliebol. Ik wil je aanraden je eigen plekkie te hebben. Cijfer je zelf niet weg! En begrijp dat die afsluitende houding niet aan jou ligt, maar aan de situatie rondom die (v?)echtscheiding. Hij heeft nu zoveel problemen, die ex, de omgang met de kids, geen werk, geen woning. Ikzelf zou van minder al behoorlijk "dipperig" worden. Dat kan weer overgaan denk ik, maar dat kost vermoedelijk wel een lange adem. Kun jij op die momenten voor hem klaarstaan? Wil je dat? Zorg dan dat je zeker een eigen plekje hebt / een eigen situatie hebt waar je jezelf kunt opladen. Dit soort situaties zijn energy sucking, probeer daar boven te blijven. Je redt dat alleen als je je eigen dingetjes erbij hebt (eigen huisje, stappen, paardrijden, doorhalen wat niet van toepassing is ).

Ik begreep dat de omgang nu nog bij de ex in huis is? Geef je vriend eens de hint om samen met de ex en de mediator naar een andere locatie te zoeken, die ten goede komt aan allemaal. Wellicht kan en mag hij de mediator advies vragen hoe dit bij andere stellen opgelost is. Wellicht heeft hij er iets aan en elke kleine verandering of aanpassing is er weer eentje.

Nomineer dit bericht ×