Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-06-13 09:26

Geplaatst: 14-06-13 09:26

Hier ligt het ook een beetje apart. Ik kan best met mijn schoonouders door een deur, maar ze zijn nogal van de oude stempel. Dit in de zin van het enige recht van vrouwen is het aanrecht, dit steekt mij nogal. Ik steek nu niet zoveel moeite in mijn studie om vervolgens huisvrouwtje te worden en aangezien we beide erg druk zijn vind ik dat het huishouden ook verdeeld hoort te worden (gelukkig is mijn vriend het hier wel mee eens). Helaas merk ik als we bij zijn ouders zijn geweest die week vaak strijd is en dat ik wat meer moet doen in het huishouden.

Wat mij nog steeds het meeste steekt is dat mijn schoonmoeder letterlijk tegen mij heeft gezegd dat als ik zo zou blijven doen, dat onze relatie niet lang stand zou houden.
Ik ben een type dat niet over mij heen laat lopen en als het mij aangaat geef ik mijn mening. Moederslief vond blijkbaar dat mijn vriend te veel over zich heen liet lopen, terwijl onze relatie altijd erg gelijkwaardig is geweest en zal zijn.

Sinds mijn vriend en ik samen wonen gaat alles zeer goed en ik ben blij dat mijn schoonouders niet veel invloed hebben op onze relatie (we wonen zo'n 180 km uit elkaar). Ik word geaccepteerd, maar ik krijg het benouwd als ik daar langer ben dan een weekend. Ik voel het vaak als opluchting als ik weer thuis ben. Kan dan weer volledig mezelf zijn, zonder dat ik bang hoef te zijn dat er op mij neer wordt gekeken of dat ik het gevoel heb dat ik op moet passen met wat ik zeg.

**Geplaatst**: 14-06-13 09:28

Geplaatst: 14-06-13 09:28

oei eerlijk?? Nooit!
Wij zijn al ruim 15 jaar bij elkaar, twee en een half jaar geleden getrouwd en nog steeds doen ze moeilijk. Inmiddels
ook geen contact meer....
Ik mis er niks aan, hoe hard het ook klinkt, want ik kan wel een reeks boeken schrijven, over die mensen...
De allerlaatste keer dat we ze zagen, was vorig jaar november, op een verjaardag bij mijn schoonzus (inmiddels
óók geen contact meer, want die heeft de zelfde trekken als dr moeder) en toen deed mijn schoonmoeder ook
dr mond niet meer open tegen mijn kinderen!!! Terwijl ze altijd gek was met ze, en altijd kregen de kinderen wel iets, al was het maar een snoepje
uit oma's tas.... Kinderen helemaal verdrietig toen we naar huis gingen... Dát was voor mij de druppel. Ik heb toen tegen mijn man gezegd...
ik vind alles goed, maar IK ga er niet meer heen! Als ze mijn kinderen er bij gaan betrekken, dan zijn ze absoluut verkeerd bezig!
Noujah, mijn man dacht daar hetzelfde over, en sindsdien geen contact meer...
Ik moet zeggen dat zelfs de kinderen niet naar die oma en opa vragen.

Ik heb ze nooit iets aangedaan ofzo. Ik zie het zo, dat ik in hun ogen hun kind hebben afgepakt.
Belachelijk natuurlijk. Als je kind gelukkig is, dan zal ik dat ok zijn, maarjah... zij denken daar schijnbaar anders over.

Is jouw vriend de jongste? Of misschien zelfs enig kind?
Nou... ik wens je veel succes met alles

**Geplaatst**: 14-06-13 09:28

Geplaatst: 14-06-13 09:28

Yv_ schreef:
Het is immers het leven van hun kind, niet die van hun..

Dat zou je wel denken, maar in de praktijk is het vaak anders hoor.

Mijn man komt uit een zwaar christelijk gezin, zijn ouders hebben bepaalde gedachten over hoe je moet leven en moet doen.
Vooral dat doen is erg belangrijk, de buitenwereld moet vooral denken dat alles goed gaat en dat er niets aan de hand is.
Mijn man is al eerste van de kinderen uit het gezin gescheiden, dat was heidens, toen volgde zijn zus, ook dat was van geen kanten goed te praten, nu is de oudste uit het gezin inmiddels ook gescheiden...
Een hele lange tijd zijn van de 5 kinderen 3 niet meer thuis geweest, dat geeft te denken toch?
De anderen hebben zich er bij neer gelegd, pikken alles wat hun opgelegd wordt, mijn man niet. Hij heeft zoiets van ik heb mijn eigen leven, ben gelukkig en jullie accepteren dat maar. Ik heb er werkelijk alles aan gedaan maar niets heeft geholpen. Tja ik kan er nu ook niets aan doen dat ik eerlijk durf te zeggen wat ik ergens van vind, dat ik niet gelovig ben, en absoluut niet van achterbaks en schijnheilig doen houd.
Ik ben wie ik ben, geen kledingstuk zal dat veranderen.

**Geplaatst**: 14-06-13 09:33

Geplaatst: 14-06-13 09:33

Blue_Eyes schreef:
Ongeveer een halve seconde
Ik heb schatten van schoonouders, iedereen is welkom. Ze hebben zes totaal verschillende kinderen en zes totaal verschillende schoonkinderen, en iedereen is hen even lief.

Zo hoort het ook.
Het grappige is dat de oma van mijn man exact die instelling had, je voelde je altijd welkom en speciaal bij haar. Iedereen was ook altijd erg gek met haar.
Ik verwonderde me er altijd over. De oma van mijn man die kan het wel opbrengen om je te accepteren zoals je bent en zijn ouders, een jongere generatie kunnen en willen dat niet.

**Geplaatst**: 14-06-13 09:38

Geplaatst: 14-06-13 09:38

Jeetje wat een ervaringen hier! :oo

Je zou toch zeggen dat ouders blij zijn als ze hun kind blij, verliefd en gelukkig zien met een ander?!
Ben eigenlijk altijd geaccepteerd door schoonfamilie, alleen had ik soms zelf meer moeite met ze

Bij mijn huidige schoonouders al geaccepteerd voordat ze me zagen vorig jaar

(13 jaar geleden kort samengeweest met mijn vriend, nu weer samen). Wordt compleet geaccepteerd door de gehele familie, juist altijd heel gezellig. Moet wel zeggen dat we allebei uit een paardenfamilie komen, dat verbind enorm

Nee mijn schoonouders zijn de meest geweldige schoonouders die je je maar kunt wensen. Nooit commentaar op ons, bemoeien zich ook niet met wat we doen en hoe. We wonen sinds kort samen en daar zijn mijn schoonouders helemaal blij mee en kan ook voor alles aankloppen bij ze. Ik ben er ontzettend blij mee en zuinig op en hoop dat ze nog heeeeeel lang meegaan!
Als ik dat hier lees, besef ik wel dat ik in mijn handjes mag klappen...

**Geplaatst**: 14-06-13 09:52

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 14-06-13 09:52

Ik vind het erg dat ik het op deze manier moet zeggen.. Maar wat fijn om te lezen dat er nog mensen zijn die niet geaccepteerd worden door hun schoonouders.

Mijn vriend ken ik ondertussen al héél erg lang (van toen we nog erg klein waren). Ondertussen zijn we een jaar samen (nadat het voor iedereen al een jaar duidelijk was dat wij ooit een koppel zouden worden). En sinds wij samenzijn doen mijn schoonouders niets dan slecht praten over mij, niet enkel tegen mij, maar tegen iedereen die het horen wil.
Ze stoken echt gigantisch hard..
Ik kon er eerst niet mee om, maar ondertussen heb ik het opgegeven en kom ik er ook gewoon niet meer. Iedereen zegt dan wel 'ooit komt dat wel in orde'. Maar als ik dat zo hoor hier.. Denk niet dat dat ooit nog goed komt. Denk ook niet dat ik het ze ooit kan vergeven dat ze allemaal leugens over mij hebben zitten zeggen. Gelukkig staan mijn vrienden en hun ouders allemaal 'aan mijn kant' en geloven ze alle leugens niet.. (het nl. niet de eerste keer dat ze zoiets doen over iemand).
Ohja, basis van het probleem: ik ben 23, vriend is 20. Volgen hun horen wij niet samen wegens het leeftijdsverschil.

Mijn ouders zagen het eerst ook niet zitten, maar ondertussen is hij meer dan welkom.

**Geplaatst**: 14-06-13 09:57

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 14-06-13 09:57

Voor diegenen die zo afgeven op hun schoonouders, accepteren jullie hen wel? Ik zie nogal wat eenzijdige verhalen, waarvan ik een aantal erg apart over vindt komen. Zo kan ik mij nl. slecht voorstellen dat het enige waar de ouders met zoon/dochter over praten is het ‘aanrecht’ en wie het huishouden doet. Er zullen ook vast wel andere (normale) dingen ter sprake komen. En als je thuiskomt en manlief doet wat minder zal eerder te maken hebben met moeders die alles opruimt en waar mannen erg snel aangewend raken dan dat ze hele dagen zitten te hameren dat hij thuis niks moet doen. Als dat zo zou zijn, dan zou manlief thuis nl. wel heibel maken dat hij het daar mee eens is.

(Schoon)ouders worden zo slecht afgeschilderd hier, maar er zijn zat schoondochters/zoon die zich als een hork gedragen.

*voor zover de knuppel in het hoenderhok*

**Geplaatst**: 14-06-13 09:57

Geplaatst: 14-06-13 09:57

niet !!

**Geplaatst**: 14-06-13 10:12

Geplaatst: 14-06-13 10:12

@ Sammie, ik denk dat jij je niet goed kan voorstellen hoe het is om zo'n schoonouders te hebben. (Ik bedoel dit trouwens ook niet slecht, ik wil het gewoon uitleggen).

Ik wist dat mijn schoonmoeder geen gemakkelijke was. Ik had hier geen probleem mee, en als ze het gewoon gehouden had op 'ik vind mijn schoondochter niet zo leuk, maar verder maken we geen ruzie', dan was er ook geen probleem geweest. Mijn schoonvader daarintegen heb ik altijd een leuke man gevonden. Door hem heb ik elk jaar vakantiewerk kunnen doen en mijn vader is de laatste twee jaar elke zaterdag samen met hem gaan werken. Je zou dus denken: waar zit het probleem?

Wel.. Het begon al direct toen we samen waren: vriend mocht maar 1x per week naar mij komen. En ze hadden liever niet dat ik bij hen kwam. Als ik kwam moest ik op zondag avond komen, dan waren hun nooit thuis. Goed, geen probleem, als dat hun wens is doen wij dat hé. Na een maand of 3 wou mijn vriend mij toch meer zien, na een hele heisa mocht hij 2x per week komen. En ik bleef op zondag avond naar hem thuis gaan, dan waren de ouders niet thuis. (Als ze trouwens thuiskwamen als ik er was, gingen ze direct naar bed. Zonder iets te zeggen). In die tijd gingen mijn vader en zijn vader nog samen werken. Toen we 4 à 5 maand samenwaren hoorde ik van mijn vrienden dat mijn schoonmoeder niet zo vriendelijk was geweest over mij op een feest. Toen ik vroeg was ze had gezegd, wilde hun dat liever niet zeggen. Ze wilde het afwimpelen onder het mom van 'zo erg was het niet...'. Na een half jaar kwam een vriendin naar me toe. Ze kon het niet meer aanhoren dat mijn schoonmoeder mij zo bleef zwartmaken. Ze vertelde me dat ze bv. nooit mijn naam zei, in de plaats van mijn naam zei ze blijkbaar altijd 'die trut'. Dit is slechts 1 voorbeeld van hoe ze over mij deed (ik ga hier niet meer plaatsen, dat vind ik het niet waard). Tijdens die periode was het ook kerstmis/nieuwjaar. Ik ging gewoon mee naar zijn familie, die mij trouwens wel accepteerd. Zijn opa vind mij trouwens fantastisch, gewoon al omdat ik ook paardrij. Zijn ouders hebben mij daar compleet genegeerd. (onze vaders werkte nog steeds samen op zaterdag).
Na nieuwjaar is echter de bom gebarsten. Vriendinnen van mijn moeder (zijn tevens ook de moeders van mijn vriendinnen), konden het niet langer aanhoren hoe m'n schoonmoeder over me deed. Ze hebben dan ook alles tegen mijn moeder gezegd. Mijn moeder wist van niets, want die wil haar zo weinig mogelijk moeien met alles. Volgens mij heeft ze na die avond wel 3 dagen gehuild. Ze kon het niet begrijpen waarom iemand haar dochter zo wou zwartmaken..
Mijn vader is dan ook direct gestopt met werken op zaterdagen. Achteraf gezien deed de vader van mijn vriend ook gewoon mee met mij zwart te maken, terwijl hij wel vrolijk elke zaterdag met mijn vader ging werken.
Ik weet niet of het verhaal duidelijk is, maar ondertussen kom ik niet meer bij mijn vriend thuis. Ik heb geen zin in ruzie, dus ik blijf er gewoon weg.
Als hun het ooit goed willen maken mogen ze me altijd bellen, voor een gesprek sta ik open.
Maar of ik het hun ooit ga vergeven? Nee.. Ze hebben me werkelijk zwart gemaakt bij iedereen die het wou horen. Mensen die er niets mee te maken hebben zijn er in betrokken zonder dat ze het wensten.
Ik snap zoiets niet hoor.. Als ik dan al eens iets verkeerd had gedaan, oké.. Maar er iets niets verkeerd gebeurd. En ook als mijn vriend vraagt aan zijn ouders: 'wat is nu net het probleem?', geven ze geen antwoord.

**Geplaatst**: 14-06-13 10:20

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 14-06-13 10:20

Ik heb helaas geen schoonouders meer. Schoonvader is 14 jaar geleden overleden en schoonmoeder in februari. Ik heb mijn schoonmoeder niet echt gekend aangezien ze ver weg woonde.

Maar lijkt me erg vervelend als je niet geaccepteerd wordt, is voor je vriend ook niet prettig lijkt me.

**Geplaatst**: 14-06-13 10:22

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 14-06-13 10:22

Nooit!! haha

**Geplaatst**: 14-06-13 10:25

Geplaatst: 14-06-13 10:25

@lienbono wat een verschrikkelijke schoonouders, echt een nare situatie. Achterbakse mensen bah daar houd ik echt niet van. Ook ontzettend vervelen voor je vriend trouwens, het zijn wel zijn ouders maar hij kan het niet helpen.

Gelukkig zelf nooit problemen gehad met schoonouders *afkloppen*

**Geplaatst**: 14-06-13 10:26

Geplaatst: 14-06-13 10:26

xMercury schreef:
Nooit!! haha

zijn gewoon }:0

**Geplaatst**: 14-06-13 10:27

Geplaatst: 14-06-13 10:27

Ik heb mijn schoonouders nog nooit gezien eerlijk gezegd

... Ik heb nu een jaar een relatie met een islamitisch meisje (lesbische) en daardoor moet het allemaal stiekem, omdat het in de islamitische wereld echt niet oke is! Maar ik denk daarom ook niet dat ik ooit word geaccepteerd helaas..
Wel ken ik haar zus en die is hartstikke leuk

Gelukkig krijg ik er wel iets heel moois voor terug en dat is mijn vriendinnetje

**Geplaatst**: 14-06-13 10:36

Geplaatst: 14-06-13 10:36

Mijn ex-schoonmonsters hebben mij in de 19 jaar dat ik een relatie met hun zoon had nooit geaccepteerd. Zij runden ook een echte ouderwetse huishouding. Pa was de baas, ma achter het aanrecht etc. Ik kwam uit een moderner gezin en dan was ik ook nog zo stom om gewoon te zeggen wat ik vond als ze me dat vroegen. Dom dom...ik had moeten zeggen wat zij altijd wilden horen. Ze hebben het zelfs gepresteerd om toen mijn ex met zijn vreemdgaan scharrel bij hun thuis kwam, gezellig koffie te drinken met hun zoon en scharrel (for the record...ik wist van niets). Ik was niet de enige over wie ze een oordeel hadden, dit hadden ze ook over bijvoorbeeld de buren, of ze wel of niet de gordijnen dicht deden 's avonds, wie er bij de buren op visite kwam etc.etc. Hoe dingen 'hoorden', hoe anderen zich 'hoorden te gedragen'. Ze waren heel goed in toneelspelen, mijn moeder heeft (gelukkig) nooit doorgehad hoe ze werkelijk waren, zij vond het heel gezellig als ze daar op visite kwamen. Toen mijn moeder ernstig ziek was wilden ze liever niet langskomen want...mijn moeder had al 'zo'n kleur' en mijn ex-schoonvader kon daar niet tegen....Uiteindelijk stierf mijn moeder en toen hoorde ik via mijn schoonzus het commentaar wat mijn schoonmonsters hadden op de crematie, toen was ik er klaar mee, maakte mij niet meer uit wat ze van mij of van wie dan ook vonden. Toen ik er uiteindelijk achter was gekomen wat mijn ex allemaal uitspookte en wij uit elkaar gingen hadden ze ook niet het fatsoen om mij even te bellen. In plaats daarvan kreeg ik via mijn ex het bericht dat wanneer ik daar behoefte aan had, ik hun altijd mocht bellen om te praten. Nou..never nooit niet...vrat nog liever m'n schoen op. Een aantal maanden later kwam ik hun toevallig tegen in het dorp..voelde opeens een arm om m'n middel...m'n ex schoonloeder...op haar allerliefst vragend: 'hoiiiiiii...hoe gaat het met je????" Ik was stomverbaasd dat ze zo poeslief deed. Heb alleen maar geantwoord dat het goed ging en me losgewurmd. Later zag ik waarom ze zo deed, er stonden een paar vriendinnen van haar om ons heen. Ze moest natuurlijk doen alsof he

Inmiddels is mijn ex-schoonfamilie uit elkaar gevallen, 1 broer van mijn ex heeft geen contact meer met zijn ouders en de jongste zus. De jongste zus en mijn ex hebben geen contact meer met hun oudste zus en jongste broer. Zegt genoeg over wat daar allemaal speelt.
Ik was dus ook enigszins nerveus toen ik mijn nieuwe schoonfamilie ontmoette. Mijn schoonouders had ik al een paar keer kort ontmoet bij mijn man, maar de rest van de familie (nog 4 broers en 1 zus en maar liefst 16 kids) had ik nog nooit gezien. En wat was de eerste gelegenheid....moederdag

De hele hut zat vol hahaha! Kon al die namen niet onthouden maar het was zo gezellig. Een heerlijke warme familie zonder onderling gezeik, neefjes en nichtjes die allemaal goed met elkaar kunnen, met elkaar uitgaan etc. Helaas heb ik mijn schoonmoeder maar een jaar gekend, toen werd zij ook ernstig ziek en stierf na de diagnose binnen 2 weken. Zij was de warme moederkloek die iedereen onder haar vleugels nam. Een gezellige, lieve vrouw. En ik voel me als enige atheïst helemaal geaccepteerd in mijn katholieke schoonfamilie. We klitten niet constant aan elkaar, maar als iemand hulp nodig heeft dan is er altijd hulp. Zo kan het dus ook, zo zou het moeten zijn, maar helaas is dat niet vanzelfsprekend.

**Geplaatst**: 14-06-13 10:40

Geplaatst: 14-06-13 10:40

knetterhard schreef:
Ik heb mijn schoonouders nog nooit gezien eerlijk gezegd ... Ik heb nu een jaar een relatie met een islamitisch meisje (lesbische) en daardoor moet het allemaal stiekem, omdat het in de islamitische wereld echt niet oke is! Maar ik denk daarom ook niet dat ik ooit word geaccepteerd helaas..
Wel ken ik haar zus en die is hartstikke leuk

Gelukkig krijg ik er wel iets heel moois voor terug en dat is mijn vriendinnetje

weten haar ouders wel dat ze lesbisch is ?

**Geplaatst**: 14-06-13 10:43

Geplaatst: 14-06-13 10:43

_JTM schreef:
Vanaf het moment dat mijn vriend me voor de eerste keer meenam naar zijn ouders werd ik geaccepteerd. Zijn hele lieve warme mensen.

Precies hetzelfde hier, mijn 'schoonouders' zijn zowat nog gekker op me dan mijn eigen ouders :')

Ik mocht gelijk overal mee naartoe en mag altijd naar alles mee, ook al doe ik dat vaak niet.
Nu ik dit topic lees, merk ik toch wel dat ik ontzettend veel geluk heb. Mijn schoonouders doen heel veel voor me, omdat ik erg ziek ben brengen ze me vaak naar therapeuten etc. Echt heel lief

Wat vervelend dat ze je niet accepteren.. als hun zoon gelukkig is is het toch goed? -O-

(ga er even vanuit dat je niet een of andere heel apart gevaarlijk type bent)

Laatst bijgewerkt door DaisyDarling op 14-06-13 10:44, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-06-13 10:44

Geplaatst: 14-06-13 10:44

fjordie333 schreef:
knetterhard schreef:
Ik heb mijn schoonouders nog nooit gezien eerlijk gezegd ... Ik heb nu een jaar een relatie met een islamitisch meisje (lesbische) en daardoor moet het allemaal stiekem, omdat het in de islamitische wereld echt niet oke is! Maar ik denk daarom ook niet dat ik ooit word geaccepteerd helaas..
Wel ken ik haar zus en die is hartstikke leuk

Gelukkig krijg ik er wel iets heel moois voor terug en dat is mijn vriendinnetje

weten haar ouders wel dat ze lesbisch is ?

Nee, dat weten ze niet! Ik weet ook niet als het wel goedkomt als ze het ooit verteld

**Geplaatst**: 14-06-13 10:44

Geplaatst: 14-06-13 10:44

lienbono schreef:
@ Sammie, ik denk dat jij je niet goed kan voorstellen hoe het is om zo'n schoonouders te hebben. (Ik bedoel dit trouwens ook niet slecht, ik wil het gewoon uitleggen).

Oh ja wel hoor. Niet persoonlijk, want met mijn schoonouders is niks mis. Maar ik ken wel goede vrienden en familieleden met verschrikkelijke schoonouders (die ik ook persoonlijk ken/mee heb gemaakt). En in sommige gevallen snap ik heel goed dat je het contact verbreekt. Maar ik ken ook verschrikkelijke schoondochters/zonen die hun schoonouders verschrikkelijk vinden, maar dit eigenlijk bij hen zelf moeten zoeken.

Zo ken ik een stel waarvan zijn pa niet meer mag komen op vrijdagavond want dat was inbreuk van de privacy. Het enige dat die man even kwam doen is een paar biertjes en een praatje. Hij zorgt voor hun hond, want ze werken beiden fulltime. Hij haalt elke werkdag die hond bij hen op. En hij moet die hond terug komen brengen wanneer het hen uitkomt, waardoor ze dus altijd gehaast moeten eten/ niet weg kunnen gaan want anders is het te laat en dat wil zij niet. De vriendin van pa mag niet bij hen thuis komen, maar ze mag wel voor de hond zorgen.. Die man vindt het verschrikkelijk, maar hij is dol op die hond en de spaarzame momenten die hij nog met zijn zoon kan doorbrengen, maar eigenlijk wordt ie gewoon misbruikt.

**Geplaatst**: 14-06-13 10:47

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 14-06-13 10:47

Dat is wel heel erg Sammie, ik ken ze ook van beide kanten en ik weet ook dat het niet altijd de schuld van de schoonouders is

**Geplaatst**: 14-06-13 10:56

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 14-06-13 10:56

Ik word te veel geaccepteerd door mijn schoonouders, bah :-)

**Geplaatst**: 14-06-13 10:57

Geplaatst: 14-06-13 10:57

Ben nu dik 8jr samen en onlangs getrouwd

Ik begin nu onderhand wel een beetje aan mijn schoonfamilie te wennen... Ze zijn totaal anders dan mijn familie en daar heb ik lang moeite mee gehad. Ze zijn erg close, het is moeilijk om als buitenstaander een plekje te veroveren. Maar ondanks dat ze close zijn, doen ze ook weer erg formeel: een spontane knuffel of kus is er echt niet bij. Ik hou van jou zeggen al helemaal niet. Over problemen en gevoelens wordt sowieso niet gepraat, men moet vooral altijd doen alsof het allemaal heel gezellig is.
Nou daar word ik dus enorm opstandig van

Ze houden erg vast aan bepaalde gewoontes en tradities, en er wordt verwacht dat je je daarin schikt, enig overleg is niet mogelijk (believe me I've tried). Daarnaast lijken geld en prestaties van groter belang dan persoonlijk geluk... Ook al weer zaken waar ik jeuk van krijg

Ik geef meteen toe dat ik m.n. in het begin zelf ook echt geen moeite heb gedaan om me in ze te verplaatsen. Sinds ik me besef dat het wereldje van mijn schoonmoeder maar heel klein is (geen baan, geen vrienden, alleen haar huis, gezin en familie) kan ik bepaalde dingen wel beter plaatsen.
Daarnaast is het ze blijkbaar toch op de één of andere manier gelukt om van mijn man een leuke vent te maken (nouja heb daar in die 8jr zelf ook wel de hand in gehad natuurlijk hahaha 8-)

) en mijn schoonzussen zijn best normaal, dus het zal toch wel meevallen

**Geplaatst**: 14-06-13 11:02

Geplaatst: 14-06-13 11:02

Ik wordt redelijk geaccepteerd door zijn moeder, maar ze heeft nog wel twijfels omdat ik niet uit dezelfde zware kerk kom. Met zijn vader hebben we geen contact

**Geplaatst**: 14-06-13 11:04

Geplaatst: 14-06-13 11:04

Cynn_x schreef:
@lieveli: Wegpesten waar vrienden bijzitten, moeilijk doen als vriend wilt blijven eten of slapen (9x van de 10x een nee). Vriend altijd met mijn familie mee mogen naar uitjes en voor worden betaald.. Een keer vragen of ze me ergens af willen zetten? Nee want dat kost benzine.. Zo kan ik nog wel even tijdje doorgaan. Daarnaast hebben ze t ook tegen me gezegd. Ze willen een ander voor hem, niet ik. Waren zowat een feestje aan t vieren toen t heel kort uit was tijd geleden..

Hij is trouwens 20 en ik 19. Beide nog thuis wegens studie.

Ik ga hier later even op in, eerst even mijn dagtaak doen

**Geplaatst**: 14-06-13 11:04

Geplaatst: 14-06-13 11:04

Ik was ook niet van de kerk, wilde geen kinderen van mezelf en mijn paardenhobby niet opgeven voor zijn kinderen die bij ons woonden. Kortom, hoe ik ook mijn best deed, ik werd altijd met argwaan bekeken. Ik heb er heel veel stress van gehad en dit heeft er mede voor gezorgd dat ik de relatie beëindigd heb.

Nu heb ik een geweldige schoonmoeder!

Nomineer dit bericht ×