Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-04-13 18:19

Geplaatst: 23-04-13 18:19

Kwanyin schreef:
Mijn vriend zou liever gisteren dan vandaag nog beginnen...hij is ook een paar jaar ouder dan ik en zijn biologische klok tikt al veel langer...heeft vast werk..er zijn soms momenten dat hij iets heeft van "ach kom, we zitten niet in de ideale situatie maar we gaan er gewoon voor en alles zal wel gewoon los lopen, zoveel koppels die 'oeps'zwanger worden in nog veel slechtere situaties die leven ook nog allemaal..." . Maar ik durf zo'n risico's gewoon niet nemen.

Bij ons is het precies andersom

Het is dat ik nog iets van realisme in me heb, anders was ik het liefst meteen begonnen

Mijn vriend wil ook wel, maar voor nu is het gewoon nog te vroeg. Aan de andere kant: wat is precies 'te vroeg' wanneer je het allebei graag wilt. Is het dan te vroeg voor jezelf of voor de buitenwereld?

**Geplaatst**: 23-04-13 18:26

Geplaatst: 23-04-13 18:26

Urielle schreef:
@Kwanyin, de ideale situatie komt nooit. Het is ook rot om net na een vast contract aan te moeten kondigen dat je zwanger bent...

Klopt ja. Maar in deze situatie...ik heb geen vast werk..we huren... en de uitkeringen in België zijn zo aangepast dit jaar dat je heel erg snel zakt op een minimum als je werkloos bent en zeker als je nog niet lang hebt gewerkt. Heb nog maar een jaar werkervaring en dat wil zeggen dat als het tijdelijk contract wat ik nu heb in juli afloopt, ik nog een jaar een redelijk inkomen zal hebben als ik met mijn vriend samenwoon, maar daarna zakt het pijlsnel en als ik na jaar twee nog geen werk heb zit ik gewoon op een minimumloontje waar ik nog even niet van zie hoe ik er met een kind erbij van ga moeten rondkomen -O-

. En dan kan je denken, joh je vindt in twee jaar toch nog wel werk maar echt als je ziet hoe rampzàlig het is om maar iets te pakken te krijgen hier, laat staan als je ook nog eens moet zeggen dat je een kleine hebt en dus minder flexibel...en bij een vast contract kunnen ze je ook nog altijd de deur wijzen en dan sta je even ver...maar toch...

**Geplaatst**: 23-04-13 18:29

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 23-04-13 18:29

Kwanyin, dat is lastig zeg $:\$ en in deze tijd is het dan helemaal onzeker.

Ik heb wel een baan (maar nog geen contract) en werk ook nog eens thuis, dus dat scheelt. We wonen nog niet samen en dat zie ik in ieder geval tot na de zomer ook nog niet gebeuren. Ik wil met het oog op de toekomst wel deze baan houden omdat het ideaal zou zijn met kinderen (thuis werken bespaart toch een berg aan kinderopvang etc). Zover denk ik al vooruit

**Geplaatst**: 23-04-13 18:40

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 23-04-13 18:40

Hoi,
Ik meld mij hier ook even

Het lijkt wel alsof de openingspost door mij is geschreven ...
Tot een tweetal jaar geleden riep ik ook steeds dat ik geen kinderen wou, leuk voor een ander maar liever niet van mezelf. Totdat ... ik een jaar en half geleden mijn vriend leerde kennen. Ondertussen heb ik een fantastische en stabiele relatie, we hebben beide een eigen auto, beide een vast contract en zijn aan het uitzien om te gaan samenwonen. Daarnaast ben ik 24 en hij 30 waardoor dus ook heel onze vriendenkring zich aan het voortplanten is

En ik? Ik voel mijn eierstokken serieus rammelen ...
Daarnaast werk ik ook nog eens in een babyspullenspeciaalzaak en zie ik dus niets anders dan zwangere vrouwen en kleine baby's, dat helpt uiteraard ook :')

**Geplaatst**: 23-04-13 18:43

Geplaatst: 23-04-13 18:43

Mylady_E schreef:
Daarnaast werk ik ook nog eens in een babyspullenspeciaalzaak en zie ik dus niets anders dan zwangere vrouwen en kleine baby's, dat helpt uiteraard ook

Naar het schijnt zie je als je aan het proberen bent ook niets anders meer op straat lopen dan zwangere vrouwen en kinderwagens :')

.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-04-13 18:52

Geplaatst door de TopicStarter : 23-04-13 18:52

Urielle schreef:
Wacht maar tot de tijd dat je gaat proberen, op de kalender kruisjes gaat zetten om je vent in bed te trekken (normaal leuk, maar niet als het is om nageslacht te produceren) en dan een half uur met je benen en kont omhoog tegen de muur gaat om het sperma zijn doel te laten bereiken
(dat is net zo'n geval van: Zoiets doe ik nooooit, echt niks voor mij! Wacht maar tot je een keer of 3 a 4 ongesteld bent geweest terwijl je denkt zwanger te kunnen zijn )

Whahahahaha _O-

Nee inderdaad. .. dat zou ik nu wel roepen.
Maar uiteindelijk zou ik er alles aan doen en elk bijgeloof uitvoeren denk ik :Y)

**Geplaatst**: 23-04-13 19:17

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 23-04-13 19:17

wil je dat ik de "aaaaah cute" nu gaan je eierstokken zeker rammelen plaats , of de waslijst met dingen waardoor je toch gaat zeggen "misschien moeten we nog even wachten"

:Y)

een kind is fantastisch, maar tamelijk loeizwaar (vind ik)

**Geplaatst**: 23-04-13 19:47

Geplaatst: 23-04-13 19:47

Kwanyin schreef:
Maar in deze situatie...ik heb geen vast werk..we huren... en de uitkeringen in België zijn zo aangepast dit jaar dat je heel erg snel zakt op een minimum als je werkloos bent en zeker als je nog niet lang hebt gewerkt.

Ik snap het maar toch... in deze tijden ben je van zo weinig zeker... je baan al helemaal niet.
Wij hadden net onze tweede en een huis gekocht toen mijn vriend bij zijn vaste baan waar hij al vijf jaar werkte en drie maanden ervoor nog opslag had gekregen ineens werd ontslagen?! 8)7

Vaste contracten worden weinig meer gegeven en zijn ook net zo snel weer verbroken. -O-

**Geplaatst**: 23-04-13 19:52

Geplaatst: 23-04-13 19:52

Ojajoh schreef:
wil je dat ik de "aaaaah cute" nu gaan je eierstokken zeker rammelen plaats , of de waslijst met dingen waardoor je toch gaat zeggen "misschien moeten we nog even wachten"

een kind is fantastisch, maar tamelijk loeizwaar (vind ik)

Graag, plaats maar :')

Misschien remt het mijn hormonen _O-

**Geplaatst**: 23-04-13 20:45

Geplaatst: 23-04-13 20:45

Zó herkenbaar... :Y)

Sinds beste vriendinnetje drie jaar geleden is bevallen, ben ik om. Ik wil ook!

**Geplaatst**: 23-04-13 20:50

Geplaatst: 23-04-13 20:50

ook in mijn omgeving veel zwangeren of die willen of gek zijn op kids...of al kids hebben. (ben wat ouder)

nou ik hoef echt geen jankende baby in mijn armen..

ik zit liever minimaal op 5 meter afstand van elk kind..

pas vanaf een jaar of 4 5 kan ik voor een middagje wel leuk vinden maar daarna wil ik graag weer die rust.

dus ik zal best een leuke tante zijn, maar moeder nee.

en een vriend heb ik ook totaal geen behoefte aan.

**Geplaatst**: 23-04-13 20:50

Geplaatst: 23-04-13 20:50

Wat heb jij een geniale schrijfstijl. Dat vooropgesteld! :')

Twee jaar geleden moest ik echt (nog) niet denken aan kids hoor..
Ook niet aan het idee dat ze er zouden komen, gezien mijn toenmalige partner dat niet zag zitten..
Dus ik paste me aan..

Tegenwoordig heb ik een partner die weg is van kids..
Net als ik..
En tuurlijk zijn we nog te jong, ik ben net 21, zij is 19..
Maar het kriebelt wel..
We staan regelmatig te kijken bij kindjes en roepen dan: 'Die willen we wel adopteren! Kom, we gaan de ouders zoeken!'
Vriendinlief heeft een obsessie met babysokjes ( :')

) dus die gevoelens zitten er bij ons ook allebei.
Natuurlijk zijn het nu nog hele on-concrete toekomstplannen die we hebben, maar de rammelende eierstokken vliegen je bij tijd en wijlen wel om de oren.. :')

**Geplaatst**: 23-04-13 21:02

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 23-04-13 21:02

Totaal niet herkenbaar!

Heb mij afgeloprn zaterdag weer gruwelijk loprn ergeren op de volwassen verjaardag. Twee kids die de boel regeerden, kwam uit de volwassen geen zinnig woord..

**Geplaatst**: 23-04-13 21:06

Geplaatst: 23-04-13 21:06

Haha, het komt opzetten als poepen

Het is voor mij al 21 jaar geleden, maar dat gevoel vergeet ik nooit! En nu heb ik twee kinderen, een van 15 en een van 20, zo leuk.

Ik was net als jij, had niks met kinderen (nog steeds heel weinig met die van anderen) en verkondigde altijd dat ik er nooit aan zou beginnen. Tot........ tja, ik een kind moest!!! Geen houden aan. De omstandigheden waren alleszins optimaal. De relatie was niet erg stabiel, partner had een tijdelijk contract en stond met een been in zijn thuisland, over ons 'huis' en woonomgeving zeg ik maar niks (krijg ik half bokt over me heen

) maar ik kon wel zelf mijn brood goed verdienen. Op mijn 26e kwam Sara! Geen seconde spijt van gehad, ook al heb ik haar grotendeels alleen grootgebracht.

Het lijkt me heel erg lastig als het krijgen van kinderen rationeel gepland moet worden. Of als je worstelt met de vraag wel of niet (terwijl de biologische klok begint te tikken). Ik ben blij dat ik toen mijn gevoel heb gevolgd. Persoonlijk heb ik het wel altijd heel erg belangrijk gevonden om financieel onafhankelijk te zijn en ook in dat opzicht goed voor je kinderen te kunnen zorgen.

**Geplaatst**: 23-04-13 21:07

Geplaatst: 23-04-13 21:07

Heeel herkenbaar! Al moet ik wel zeggen dat ik, in tegelstelling tot jou TS, altijd een kinderwens gehad heb. Ik heb mezelf altijd als toekomstige moeder gezien. Maar ik ben pas 22 en heb geen vaste vriend, dus kinderen zijn voorlopig niet in zicht. Gelukkig ben ik tante van een heeeel lief jongetje van 4 maanden oud dus daar kan ik fijn mee oefenen

**Geplaatst**: 23-04-13 21:23

Geplaatst: 23-04-13 21:23

Hier is de 'kinderjeuk' ook heel herkenbaar, maar dan al wel sinds ik 15 ben ofzo.

Helaas moet het nogsteeds even wachten. Ben bijna 22, wel een vaste vriend, maar gaan pas na mijn opleiding samenwonen en willen dan eerst even een tijdje genieten van elkaar. Ook nog geen vaste baan (bijna klaar met opleiding), en dat is voor ons denk ik toch wel een vereiste om de grote stap te zetten.

Kan niet wachten, smelt helemaal weg bij het zien van kleine babytjes en kinderkleertjes!

**Geplaatst**: 23-04-13 22:51

Geplaatst: 23-04-13 22:51

Heel herkenbaar!! je bent duidelijk 'broeds' toen ik 18 dacht ik er hetzelfde over als jij, kids no way. Op mijn bijna 23ste werd onze dochter geboren zo welkom! en er volgden nog een zoon en een dochter. Nooit een seconde spijt gehad. Ook niet van het feit dat ik best 'jong' was nog. Nu zijn ze groot en ik ben nog jong

(bijna 49

) En geniet ik van mijn grote kinderen!

**Geplaatst**: 24-04-13 07:33

Geplaatst: 24-04-13 07:33

Cayenne schreef:
Kwanyin schreef:
Mijn vriend zou liever gisteren dan vandaag nog beginnen...hij is ook een paar jaar ouder dan ik en zijn biologische klok tikt al veel langer...heeft vast werk..er zijn soms momenten dat hij iets heeft van "ach kom, we zitten niet in de ideale situatie maar we gaan er gewoon voor en alles zal wel gewoon los lopen, zoveel koppels die 'oeps'zwanger worden in nog veel slechtere situaties die leven ook nog allemaal..." .

Bij ons is het precies andersom Het is dat ik nog iets van realisme in me heb, anders was ik het liefst meteen begonnen Mijn vriend wil ook wel, maar voor nu is het gewoon nog te vroeg. Aan de andere kant: wat is precies 'te vroeg' wanneer je het allebei graag wilt. Is het dan te vroeg voor jezelf of voor de buitenwereld?

Ik heb mijn man leren kennen in januari, was al snel duidelijk dat we beide graag kinderen wilden. In juni ernstig klepperende eierstokken nadat we op kraamvisite geweest waren bij vrienden en die zelfde avond nog gestopt met de pil. twee weken later was ik zwanger.

**Geplaatst**: 24-04-13 07:42

Geplaatst: 24-04-13 07:42

Ojajoh schreef:
wil je dat ik de "aaaaah cute" nu gaan je eierstokken zeker rammelen plaats , of de waslijst met dingen waardoor je toch gaat zeggen "misschien moeten we nog even wachten"

een kind is fantastisch, maar tamelijk loeizwaar (vind ik)

+1

Het mooiste maar het regelmaat ook het zwaarste wat er is.
En, het is te erg voor woorden, alle cliché's en dooddoeners zijn waar :')

**Geplaatst**: 24-04-13 07:51

Geplaatst: 24-04-13 07:51

Pfoeh, ik wilde ook nooit kinderen. Zo lang mogelijk vrijgezel blijven en genieten van mijn eigen dingen (reizen, paarden, honden, etc.) zonder het ''gezeik'' van een man achter me aan

Maar sinds een half jaar is de vonk tussen mij en een collega toch overgeslagen. Ik ben 20, hij is 35 en ja, hij wil graag kinderen. Gelukkig wil hij wel wachten tot ik klaar ben met mijn studie (duurt nog 3 jaar), en mocht ik er dan nog niet klaar voor zijn dan wil hij best nog wel even wachten. Daar heeft hij alle respect voor. Hij heeft me al wel zo ver gekregen dat ik geen 'hekel' meer heb aan kinderen, en dat ik best wel over een paar jaar moeder wil worden. Maar rammelende eierstokken, nee, daar heb ik nog geen last van O:)

EDIT: oh ja, ik wilde ook het liefst pas samenwonen na mijn 30e, maar ondertussen woon ik al bij hem in. Heb nog wel mijn eigen appartement maar ik kom er nooit meer

dus binnenkort wordt het de huur opzeggen.

**Geplaatst**: 24-04-13 08:16

Geplaatst: 24-04-13 08:16

Ojajoh schreef:
een kind is fantastisch, maar tamelijk loeizwaar (vind ik)

meen je dat? blijkbaar mag ik echt wel van geluk spreken met die schat van een dochter dat ik dan heb

**Geplaatst**: 24-04-13 08:18

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 24-04-13 08:18

Ik heb het precies andersom.

Ik wilde als tiener altijd kinderen en nu zeg ik juist, laat maar.

**Geplaatst**: 24-04-13 08:33

Geplaatst: 24-04-13 08:33

WilmaBoy schreef:
Ojajoh schreef:
een kind is fantastisch, maar tamelijk loeizwaar (vind ik)

meen je dat? blijkbaar mag ik echt wel van geluk spreken met die schat van een dochter dat ik dan heb

Ja maar die van jou is dan ook echt een schatje

**Geplaatst**: 24-04-13 08:51

Geplaatst: 24-04-13 08:51

Ik wilde er nooit geen en ben in principe fysiek niet in staat een zwangerschap te voldragen (pas nadien ontdekt) en toch op de valreep (39jr) moeder geworden.
Het blijft heel dubbel gezien de klapperende eierstokken niet aanwezig waren, maar het lot beschikt heeft.

En nu kan ik enkel maar blij zijn met mijn medische onmogelijkheid, ze is mijn wonderkindje, uniek en onvervangbaar.

**Geplaatst**: 24-04-13 08:57

Re: Kinderjeuk

Geplaatst: 24-04-13 08:57

Ontzettend onherkenbaar :')

Nomineer dit bericht ×