Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-09-11 16:31

Re: help schoonouders

Geplaatst: 09-09-11 16:31

Zulke dingen blijven lastig, maar ik zou geen vriend/man kunnen hebben die niet los kan komen door zijn ouders (of dat nou aan hem ligt of aan ouders maakt niet uit).
Ik ben van mening dat je vanaf je geboorte een rol hebt en dat die naar mate je ouder wordt veranderd.
Je wordt in de meeste gevallen geboren als kind, wordt daarna partner, dan moeder/vader en dan partner.
Dat zijn de hoofdrollen die je kunt hebben als jij als moeder eigenlijk nog steeds het meest dochter bent van je ouders zul je nooit een goeie moeder zijn.
Zelfde dat je als partner nooit een goeie partner zult zijn als je nog steeds zoon ben van je ouders.
Je moet een rol grotendeels loslaten om je goed te focussen op een andere rol.

**Geplaatst**: 09-09-11 16:43

Re: help schoonouders

Geplaatst: 09-09-11 16:43

Misschien mag je ook wel blij zijn met zulke schoonouders?? Het is misschien jammer dat het op zo'n manier gaat. Maar jeetje, ze doen wel heel veel voor jullie!!

**Geplaatst**: 09-09-11 16:58

Geplaatst: 09-09-11 16:58

Ik denk dat je het netjes hebt opgelost. Je mag er inderdaad heel blij mee zijn dat zijn ouders zoveel voor je doen, maar ik snap ook heel goed dat het JOUW huis moet worden. Nu heb je een paar ergernissen eruit kunnen gooien en hebben zij toch het gevoel dat je ze waardeerd.
Ik weet uit ervaring dat het heel moeilijk is om tussen zoon en zijn ouders te zitten. Ik ben thuis opgevoed met het idee dat ik altijd voor advies en hulp bij mijn ouders aan kan kloppen en ze altijd voor me klaarstaan, maar dat ik het wel eerst zelf moet proberen. Bij mijn vriend thuis gaat dat er ook heel anders aan toe. Pa en ma staan al klaar met advies en hulp zonder dat hij iets heeft gedaan. Wij hebben hun bedrijf overgenomen en zij staan regelmatig klaar om te 'helpen'. Ik weet ook heel goed dat ze het echt goed bedoelen en echt willen helpen, maar ik vind het nogal onproffessioneel overkomen als schoonmoeder ONZE klanten gaat bellen om iets te regelen. Dat wil ik zelf doen, het is ons bedrijf, het zijn onze klanten.....Vriendlief snap dat niet. "ze bedoelen het toch goed' en 'is het is toch makkelijk dat zij dat doen" Dus ik probeer maar af en toe tot 10 te tellen en tegen mezelf te zeggen dat het allemaal goed bedoeld is, maar soms............................

**Geplaatst**: 12-09-11 16:20

Geplaatst: 12-09-11 16:20

liesjecryos schreef:
@marlou91 wen er maar aan want een boerenbedrijf staat nooit stil,dus op zondasg vroeg eruit voor de dieren is heel normaal ook het feit dat ie volop mee werkt want waarschijnlijk zitten ze in een vof of maatschap.
Voor de rest dat de ouders hem zo hard claimen en overal teleurgesteld zijn is een beetje bedroefend.
TS Had de rest wel gezegd dat lucht het beste op en gaat niet broeien.
Als het op den duur echt niet lukt probeer dan eens een mediator in te schakelen,dat kan best goed werken.

Ja kijk dat kan ik me voorstellen! Beesten gaan voor en daar heb ik helemaal geen moeite mee.. Dat wist ik van tevoren. Waar ik idd wel moeite mee heb is het geclaim van paps en mams. De varkens komen op plek 1: prima dat heb ik geaccepteerd, daar wordt het brood mee verdient en t zijn levende beesten.. Maar pap en mam verwachten daar dat zij altijd op plek 2 komen, want meneer krijgt de stal en daarom moet hij altijd maar voor hun klaar staan als zij dat willen.. En daar heb ik wel af en toe moeite mee.

**Geplaatst**: 12-09-11 16:30

Re: help schoonouders

Geplaatst: 12-09-11 16:30

Laat niet over je heen lopen! Zeg wat je wilt.
Denk niet, over een paar jaar wordt het vanzelf minder.
Heb ook zo gedacht. Mijn schoonvader deed ook alles samen met zijn zoon.
Ik had niets in te brengen.
Heb er nu mega spijt van, dat ik toen niet voor mezelf ben opgekomen.

**Geplaatst**: 12-09-11 16:47

Geplaatst: 12-09-11 16:47

Ohoh, wat herkenbaar allemaal... Tenminste, met mate dan. Ik woon naast mijn schoonouders en bij ons gaat het wel heel goed, maar ik heb dan ook het geluk dat zowel mijn vriend als mijn schoonouders zich in mij kunnen verplaatsen. Mijn schoonouders hebben ook de neiging om graag te willen helpen, en het valt me trouwens op dat heeel veel ouders dat hebben. Hoeveel ouders er niet dagen/weken druk zijn omdat kindlief gaat verhuizen en het vanzelfsprekend is dat zij dus helpen. Voor mij is dat niet vanzelfsprekend en ik heb net als TS dat ik alles zelluf wil doen

. Dat was dus wel even wennen voor mijn schoonouders denk ik, zeker omdat we in het huis naast hun (en bovendien het ouderlijk huis van mijn schoonvader) aan het klussen waren.
Volgens mij is het een voorwaarde als je dichtbij elkaar woont (of zelfs op 25 km...) dat je duidelijk afspraken maakt en dat je allebei afstand kunt bewaren. Zeker vanuit de ouders is dat soms lastig, maar mijn schoonouders doen het wel heel bewust, omdat ze uit eigen ervaring weten hoe belangrijk het is om je eigen leven te hebben. Met zoiets als een verbouwing is het wat mij betreft zo dat ze alleen helpen als ze er om gevraagd worden, of als je het afspreekt in ieder geval. Eigenlijk geldt dat voor alles, in het begin had mijn schoonmoeder nog wel de neiging om onze planten water te geven als ik het vergat, of de was af te halen als die al lang droog was, maar nu weet ze dat ik dat liever niet heb. Het is natuurlijk heel aardig en behulpzaam en ik kan me voorstellen dat sommigen het heel ondankbaar vinden als je je daar aan ergert, maar ik wil soms ook gewoon wat fout kunnen doen, of wat laten versloffen omdat ik er niet aan toe kom, zonder dat dat betekent dat iemand anders het voor je doet. Ik denk dat dat ook een beetje is wat TS heeft.
Als ik TS was zou ik dus goed blijven afspreken wanneer ze komen helpen en vooral ook wat ze dan doen. Het moet toch jouw huis zijn en ik kan me heeeel goed voorstellen dat dat nu niet zo voelt. Aan de andere kant moet je soms ook wat los kunnen laten en wat slikken van je schoonouders. Soms is het ook best fijn als de was wordt binnen gehaald als het gaat regenen, of de hond uitgelaten als we later thuis zijn dan verwacht...

@Marlou91: grappig, mijn vriend heeft ook een varkensbedrijf met zijn ouders. Ik denk dat dat de relatie schoondochter/schoonouders altijd nog iets lastiger maakt, omdat je vriend nou eenmaal op twee manieren met zijn ouders verbonden is. Mijn vriend is de hele dag met zijn vader in de stal en drinkt bij zijn ouders koffie en als hij dan 's avonds weer die kant oploopt om iets te bespreken gaan mijn haren daar best eens van overeind staan. Maar ja, ze hebben nou eenmaal een bedrijf samen en tja, dat gaat voor. Wen er maar aan klinkt banketstaaf, maar zo is het wel een beetje. Mijn vriend heeft bijvoorbeeld ook gauw dat hij zich schuldig voelt als hij aan het niks doen is en zijn vader wel hard aan het werk is en dat snap ik ook wel. Het is bij jullie natuurlijk nog lastiger omdat zijn moeder je vriend niet los kan laten en ze dus gaan claimen, dat is wel lastig. En ik vind het trouwens, zowel van je vriend als van zijn ouders, niet terecht dat ze vinden dat hij heel dankbaar moet zijn dat hij het bedrijf over mag nemen. Vaak is het andersom, dat de ouders maar moeten hopen dat er iemand is die het voort wil zetten. Natuurlijk is het voor je vriend ook een kans, maar zijn ouders zouden toch juist heel blij moeten zijn dat hij het wil? Bovendien, zo'n geweldige kans is een varkensbedrijf op het moment ook niet, financieel gezien

.

**Geplaatst**: 14-09-11 12:01

Geplaatst: 14-09-11 12:01

@ Margje!: idd erg grappig, herken echt heel veel in je verhaal. Mijn vriend werkt ook de hele dag thuis met papa, drinkt koffie en eet tussen de middag een uur warm met pap en mam en 's avonds brood, en dan nog heb ik regelmatig dat ik 's avonds bij hun kom en dat er nog een hoop besproken moet worden (dierenarts die gemaild heeft, voervertegenwoordiger die langs is geweest, weet ik t allemaal

). Dan denk ik ook wel ooit: kan dat niet overdag, je zit overdag al zo'n 2,5 uur bij elkaar! Of vraag ik ooit: en? hoe is het bij de varkens, krijg ik als antwoord: jaa rustig! Maar moet er 's avonds nog een hoop gedaan worden.
Idd wen d'r maar aan.. maar in mijn ogen is het zo moeilijk om in hun plaatje te passen als 'gewoon' burgermeisje uit de straat. Ik ben opgevoed in een erg 'warm nest' en er is altijd tegen mij gezegd: Genieten en jijzelf komt op de eerste plek! Heel raar om nu in een gezin terecht te komen met een levensvisie die daar lijnrecht tegenover staat: Werken (het bedrijf) komt op de eerste plek! Probeer er begrip voor te hebben, maar af en toe botst dat wel eens flink.. Vooral omdat ik dus aan de ene kant iets vind of wil, zijn ouders vaak helemaal iets anders en mijn vriend dus tussen twee vuren in staat. Van de ene kant vind ik het heel sneu voor hem, maar van de andere kant heb ik ook zoiets: ik laat niet ALTIJD door zijn ouders over mij en over 'ons' heen lopen, daar wordt ik zelf ook niet gelukkig van. Aan de andere kant ben ik van mening dat je elkaar zo ook weer aanvult.

Over dat schuldig voelen, dat heeft mijn vriend ook heel erg! Pap gaat vaak 's avonds nog ff naar de stal of op zondag middag om wat te doen (met als gevolg dat er doordeweeks vaak werk te kort is voor de 3 mensen die er werken), maar dan denk ik: daar kiest hij toch zelf voor.. in princiepe is het werk wat er dan nog ligt meestal klaar of kan dat de volgende dag ook weer gedaan worden. Ook met die zondag morgen: dan vraag ik me af: waarom spreek je niet af dat de een 's ochtens werkt en de ander 's avonds voert, of dat de een om de week werkt en de ander de andere week... Je bent op zondag hooguit 3 uurtjes bezig en dan is je zondag tenminste niet altijd naar de kloten.

Idd zijn moeder is een lastig verhaal.. ze bedoelt het allemaal goed! Maar ik vind de varkens ook super leuk en ik vind het ook heel leuk als ik af en toe mee mag helpen. Zij mag van mijn vriend z'n vader eigenlijk nooit meehelpen op stal, terwijl ze dat wel graag zou willen, dus eigenlijk best sneu. Ga ik ooit mee iets doen of bijvoorbeeld mee biggen halen dan kijkt ze me gewoon serieus twee dagen niet aan, omdat zij dat liever had willen doen. Verder is het echt een super lief mens, maar ze kan haar zoon gewoon echt niet loslaten en gunt mij niks daar in het bedrijf.

Ik vind ook dat zijn ouders ergens ook wel blij mogen zijn met een zoon die verder wil met hun bedrijf. Zou dat zelf denk ik ook hardstikke leuk vinden, mochten mijn kinderen later ook iets in de varkens gaan doen. Maarja blijkbaar kijken zij daar toch anders tegenaan. Vriend moet zijn ouders oneindig dankbaar zijn voor de stal die hij krijgt! (ofja krijgt, hij moet er in mijn ogen ook gewoon kei hard voor werken)

En idd daar heb je een heel goed punt: Je moet je in elkaar kunnen verplaatsen.. dat is vaak het lastigste denk ik..

Laatst bijgewerkt door Marlou91 op 14-09-11 12:10, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-09-11 12:07

Geplaatst: 14-09-11 12:07

Karnaval schreef:
Misschien mag je ook wel blij zijn met zulke schoonouders?? Het is misschien jammer dat het op zo'n manier gaat. Maar jeetje, ze doen wel heel veel voor jullie!!

ongevraagd en dat zou van mij ook niet hoeven

misschien lief bedoeld van ze (vast wel) maar ik zou er ook niet tegen kunnen hoor !

ik heb gelukkig een vent die voor mij kiest en de fouten van zijn ouders ook ziet, een 'mamma's kindje' zou ik niet mee kunnen leven.

**Geplaatst**: 14-09-11 12:17

Geplaatst: 14-09-11 12:17

liesjecryos schreef:
@marlou91 wen er maar aan want een boerenbedrijf staat nooit stil,dus op zondasg vroeg eruit voor de dieren is heel normaal ook het feit dat ie volop mee werkt want waarschijnlijk zitten ze in een vof of maatschap.
Voor de rest dat de ouders hem zo hard claimen en overal teleurgesteld zijn is een beetje bedroefend.
TS Had de rest wel gezegd dat lucht het beste op en gaat niet broeien.
Als het op den duur echt niet lukt probeer dan eens een mediator in te schakelen,dat kan best goed werken.

Wat heeft dat er mee te maken als zoonlief nog niet in het bedrijf zit dan?

Nomineer dit bericht ×