Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
IngridB schreef:Maar juist jou moeder zou dus wél met jou hierover moeten praten. Ik snap wel dat het voor haar
ook heel moeilijk is, maar zij staat het dichts bij jou en zij heeft deze ellende ook moeten
doorstaan (dochter die naar therapeut moet en wat er gebeurt is vroeger) en voor jou zou het denk ik wel een stapje verder in de goede richting kunnen zijn door met je moeder hier goed over te praten.
Gaat jou moeder ook mee naar de therapeut?
Wat ik me wel afvraag, de persoon die dit heeft
gedaan bij jou, is deze nog in beeld? Heb jij of je moeder nog contact met deze persoon?
Als je het liever niet wilt vertellen is dat ook prima hoor, dat snap ik heel goed.
)
(weet niet hoe je er uit ziet, maar heb het over hoe je van binnen bent) pvdbosch schreef:probeer of je ergens behandeld kan worden met de EMDR (tiktak) methode.
daar worden echt fantastische resultaten mee geboekt,
zie hun website:
http://www.emdr.nl/
(zelfs in berichtjes kan je positieve dingen lezen/zien)afraid schreef:Ik heb geen idee waar ik moet beginnen. Ik hou me groot voor alles en iedereen. Zeg dat het beter gaat maar eigenlijk gaat het helemaal niet beter. Voel een brok in me keel vol met tranen.
Het niet huilen als ik in bed lig is gelukkig voor bij. Al denk ik nog teveel na.

afraid schreef:Probeer mijn verhaal bij mensen te doen. Maar die snappen mij niet en daardoor klap ik dicht.
Dan is het, het komt wel weer goed. Dat wil ik niet horen, dat moet ik eerst zien.
Paard waar ik op rijd maakt me blij, daar haal ik me energie weer uit. Maar dat is niet vaker dan 1x in de week.
want je kunt ze allemaal gebruiken. Als je wilt staat mijn pb-box wagenwijd voor je open.
afraid schreef:Het ging even beter. Maar nu heb ik het gevoel alsof ik ieder moment in tranen uit kan barsten.
EskeGirl schreef:Ach meissie toch
Huilen mag best even, dat lucht gewoon op.
Nogmaals veel sterkte!
IngridB schreef:Laat je tranen lekker even de vrije loop. Opkroppen werkt niet meid, het zal eruit moeten.
Dat zal vast een heel stuk opluchten.
Heb je geen goede vriendin waar je even lekker mag uithuilen? Misschien iemand die er vanaf weet en verder
geen vragen gaat stellen maar gewoon die schouder even aan je geeft?
Sterkte meis
Alleen me paard geeft me rust. En ik ben eigenlijk alleen maar daar.
En daar wil zij wat aan gaan veranderen.