knabbelgirl schreef:TS je zegt bang te zijn om hem te kwetsen, dan speel ik even advocaat van de duvel. Maar dat doe je nu al, en veel erger dan er een punt achter zetten. Je laat hem namelijk constant in onzekerheid, hebt zijn moeder daar zelfs over verteld, hij weet heel duidelijk dat je eigenlijk niet verder wilt en bij hem blijft uit medelijden/omdat je denkt dat hij zichzelf niet red. Dus naast dat je het niet meer wilt, heb je ook geen hoge pet op van hem, dat kwetst veel meer
(Ik weet dat je gevoel wel wat subtieler is hoor! Ik zeg hem nu keihard in de hoop dat het je kan helpen)
Ben het hiermee eens. Ik begrijp heel goed dat de stap daadwerkelijk zetten lastig is, maar met deze onzekerheid help je niemand. Houd de eer aan jezelf en wacht niet tot hij het doet zodat jij het niet hoeft te doen.