Ondanks dat ik het eerst een ramp vond dat mijn zusje eerder uit huis ging dan ik (zo'n twee maand geleden trok ze bij haar vriend in, mijn loon is niet hoog genoeg om zelf iets te ondernemen helaas, daarom ben ik op zoek naar een andere baan), vind ik het nu heerlijk. Veel van mijn spullen zet ik nu op haar kamer, zodat ik meer ruimte heb. En het mag. En het mooiste van alles... Ik krijg ALLE aandacht van mijn ouders... I love it!!!
En stiekem vind ik het veel gezelliger thuis omdat ik totaal niet met haar overweg kan.
Ik kan er gewoon niet tegen dat er geen gesprek met iemand te voeren is. Dat ze 's ochtends altijd chagarijnig is en mij voor de voeten loopt. Meteen nog een confession, ik had stiekem nog liever dat ik wel met haar overweg kon. Zodat ik dezelfde dingen als andere meiden kan met hun zussen...



