de kinderen van mijn man...

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Kipje39
Berichten: 3868
Geregistreerd: 03-02-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:40

Yontheke schreef:
Ayasha schreef:
Het verbaast me echt hoeveel bokkers vinden dat kinderen die uitwonend zijn nog iets te zeggen hebben over met wie hun vader gaat samenwonen. :=


Of die nog inwonend zijn. Je kiest je partner nog altijd zelf...


Als de klik er niet was geweest tussen mijn vriend en m'n zoon, dan is het heel banketstaaf maar het geluk van m'n kind gaat voor mijn geluk.

AustriaTrick

Berichten: 2300
Geregistreerd: 21-11-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:41

Ik heb je verhaal gelezen, de reacties niet ,ik heb zelf ook in een soort gelijke situatie gezeten. Maar het verhaal heeft altijd 2 kanten. het zal nou eenmaal nooit gaan zoals jij het allemaal wilt hebben. Dat is het nadeel als je zoveel jonger bent ( bijna van hun eigen leeftijd) en dat er niet goed overlegd is in het begin. Als de kids dan ook nog wat verwaand zijn, moet je dat bij hun vader leggen, niet bij hun. Als paps stop zegt op het geld geven dan groeien hun ook wel op. Ik raad je aan om naar een psycholoog te gaan die samen gaat kijken naar oplossingen.

Yontheke

Berichten: 4526
Geregistreerd: 14-12-09
Woonplaats: Retie

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:46

Doanique schreef:
Yontheke schreef:

Of die nog inwonend zijn. Je kiest je partner nog altijd zelf...


Vinden jullie dat dit niet besproken mag/kan worden dan? Als mijn vader een of andere heks in huis haalt die mij van alles wilt verbieden (lees even mijn bovenstaande post voor voorbeelden) dan ga ik echt wel naar mijn vader toe of hij alsjeblieft even met haar wilt praten, want dat HIJ haar aardig vindt betekent niet dat IK haar aardig vind.

Zij komt wel in ONS leven he, ik vraag niet om een wildvreemde vrouw die even alles in 'mijn' huis wel gaat regelen. Zij 'neemt mij er wel bij', zeg maar. Ik ben haar dochter dan wel niet, ik woon wel onder hetzelfde dak en ik heb daar ook mijn levenswijze en ben daar ook volgens regels opgevoed. Als zij die regels niet goed vindt dan moet ze dat lekker met mijn vader bespreken maar kleine kans dat ik me na 17 jaar ineens helemaal ga veranderen (zo hoef ik bijvoorbeeld 's ochtends mijn bed niet op te maken, er komt toch niemand in die kamer en als zij zich er aan ergert houdt ze ook lekker de deur dicht. Wat doet zij dan überhaupt in mijn kamer vraag ik me af?)

Ik hoef ook de tafel niet te dekken/af te ruimen in huis, kan iemand anders heel asociaal of raar vinden maar zo ben ik opgevoed. Als zij mij vraagt om de tafel te dekken/af te ruimen of iets in de vaatwasser te zetten; uiteraard! Maar ik ben niet gewend om dit uit mijzelf te doen dus als zij thuiskomt en de vaatwasser is nog vol dan moet ze niet boos op mij worden (bijvoorbeeld).

En zoals ik dus zei; ik wil me graag een beetje aanpassen maar zolang zij in 'mijn' huis komt wonen, waar ik al 17 jaar onder mijn vaders (en moeders, maar die is er dan niet meer) regels leef ga ik niet ineens haar regels opvolgen.

Dan moet ze lekker in haar eigen huis gaan wonen en mijn vader daar heen meenemen maar dan ben ik weg, dan ga ik wel bij mijn moeder wonen. :evaw:


Ik heb niet gezegd dat er niet over gecommuniceerd mag en kan worden maar uiteindelijk kiest je ouder nog wel steeds zelf zijn partner en kan je je daar bij neerleggen of jezelf het leven heel zuur maken. Toen mijn moeder hertrouwde mocht ik op mijn 19 jaar opeens minder dan ik op mijn 15 al mocht.
We verhuisde naar een nieuw huis dan hun beide gekocht hadden en dan was het ook zijn huis en had ik ook zijn regels te volgen. Leuk? Nee, maar ik gunde mijn moeder haar geluk ook en ben uiteindelijk op mijn 21 het huis uit getrokken.

Kijk, jij zegt dat je zoiets dan niet uit jezelf doet maar het dus wel doet als zij het aan je vraagt. Dat vind ik ook knap en getuigt tenminste van respect.

Yontheke

Berichten: 4526
Geregistreerd: 14-12-09
Woonplaats: Retie

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:49

Kipje39 schreef:
Yontheke schreef:

Of die nog inwonend zijn. Je kiest je partner nog altijd zelf...


Als de klik er niet was geweest tussen mijn vriend en m'n zoon, dan is het heel banketstaaf maar het geluk van m'n kind gaat voor mijn geluk.


Knap van jou. Maar je moet niet verwachten dat iedereen zo denkt. Je leeft zelf ook maar 1 keer en hebt ook recht op geluk.

Geryon

Berichten: 19307
Geregistreerd: 11-12-08

Re: de kinderen van mijn man...

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:51

Mijn moeder en meerdere moeders die ik ken denken ook op die manier. Zou zelf ook zo denken. Vind het eerder logisch dan dat het knap is..

Kipje39
Berichten: 3868
Geregistreerd: 03-02-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:53

Dat verwacht ik ook niet :)
Ik had zelf gewoon geen zin in zo'n situatie.

Kind die met tegenzin thuis komt, omdat ik zelf verliefd ben.

Mijn kind gaat nou eenmaal voor alles, dus ook voor mijn liefdes..

Bhriseis

Berichten: 6869
Geregistreerd: 22-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:54

Niet banketstaaf bedoeld, maar ben je als ouder niet gelukkig als je kinderen alvast gelukkig zijn?
Je hebt toch zelf de verantwoordelijkheid van het feit dat het kind er gekomen is. Onredelijke eisen zijn nu ook weer niet gepast van die kinderen uit, maar mocht het écht niet klikken tussen de nieuwe partner en het kind, lijkt het mij ook maar logisch dat je als ouder dan voor je kinderen kiest.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:56

Dankjewel Yontheke :)

Ik vind het trouwens wel een verschil als je moeder of vader met iemand gaat samenwonen die jou een paar plichten of regels oplegt, of iemand die je het leven zuur maakt omdat zijn geluk voor dat van jou gaat, in plaats van het 'even' te houden. Van die stiefmonsters die dan iets met je vader/moeder wilt maar niet kan accepteren dat daar ook nog een kind aan vast zit. Van welke leeftijd dan ook (nogmaals; ik zeg niet dat TS dit doet of zegt, gewoon in het algemeen).

Als ik bij iemand zou moeten gaan inwonen omdat dat de liefde van mijn vaders/moeders leven is en diegene zegt tegen mij; in dit huishouden doen we om de beurt de was/afwas/tafel dekken/stofzuigen; prima. Niet boos worden als ik dan per ongeluk de gekleurde was bij de witte was doe uiteraard :+ Als je me dan ook nog wilt uitleggen hoe jouw wasmachine werkt etc; helemaal top. Niet boos worden als ik het eens vergeet.

Ga je mij allemaal regels opleggen die ik dus nog nooit heb gehad (op mijn 17e om 10 uur thuis zijn, verplicht iedere zondag naar de kerk, 'oh je had verwacht dat je mee mocht uit eten? Oh, maar ik had alleen je moeder gevraagd hoor!' en vervolgens niets voor mij regelen/geld achterlaten zodat ik voor mezelf wat eten kan halen...) Dan ga ik er dus niet mee akkoord en ga ik ook in protest.

Ik denk dat dat wel duidelijk is maar deze post is meer om uit te leggen dat ik echt me wel wil aanpassen als 17 jarige :=

Ik kan me in Kipje39 ook wel inzien, je neemt geen kind om ongelukkig te maken lijkt me. Er zijn meer vissen in de zee en het is niet zo dat je zelf nooit meer gelukkig kan zijn als je iemand die niet met jouw waardevolste 'bezit' (het lijkt me toch dat je kind dat is?) om kan gaan. Je kan moeilijk dat kind de deur wijzen (voor z'n 18e) :=

pmarena

Berichten: 52777
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:57

Bhriseis schreef:
Niet banketstaaf bedoeld, maar ben je als ouder niet gelukkig als je kinderen alvast gelukkig zijn?
Je hebt toch zelf de verantwoordelijkheid van het feit dat het kind er gekomen is. Onredelijke eisen zijn nu ook weer niet gepast van die kinderen uit, maar mocht het écht niet klikken tussen de nieuwe partner en het kind, lijkt het mij ook maar logisch dat je als ouder dan voor je kinderen kiest.


Nouja, het zal er ook een beetje aan liggen waarom het niet klikt... blijkt je kind ineens een vervelende blaag te zijn terwijl de nieuwe partner echt heel lief en redelijk is en een hele goede invloed op het kind zou kunnen hebben als die blaag niet zo idioot zou doen... dan zou dat kind toch mooi even normaal kunnen gaan doen hoor :=

Zou toch fraai zijn als een ouder een hele fijne levenspartner misloopt door vervelend snertgedrag van een kind dat de bokkenpruik op heeft.

dromertje2
Berichten: 7541
Geregistreerd: 25-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:58

Ook als de kinderen 25.30, 40 jaar zijn? Dus liever je ouder ongelukkig alleen, maar dat jijzelf je zin hebt? Vrij egoïstische gedachte.

En wat heeft dit eigenlijk nog met ts te maken? Ts wordt hier afgeschilderd alsof zij een monster is naar die volwassen kinderen?

Bhriseis

Berichten: 6869
Geregistreerd: 22-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 18:59

Dat klopt helemaal pmarena... Vandaar dat ik ook zeg: geen onredelijke eisen van het kind uit. En ik kan me voorstellen dat het ook wel even duurt voor je er als kind aan went dat er plots een nieuwe partner is; aan zoiets moet gewerkt worden.

Persoonlijk kan ik meespreken van een situatie waarin mijn moeder haar eigen geluk boven dat van haar kinderen koos. Inmiddels zijn we vier jaar verder, en zijn mijn broertje en zusje (nog meer dan ik) er elke dag de dupe van, en daar kan ik nog steeds niet goed bij :n

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 19:01

chanel1985 schreef:
Ook als de kinderen 25.30, 40 jaar zijn? Dus liever je ouder ongelukkig alleen, maar dat jijzelf je zin hebt? Vrij egoïstische gedachte.

En wat heeft dit eigenlijk nog met ts te maken? Ts wordt hier afgeschilderd alsof zij een monster is naar die volwassen kinderen?

Ik denk dat het meer gaat om kinderen die nog in huis wonen. Als jij op je 40e nog bij je moeder in huis woont dan gaat er (in mijn ogen) of iets mis, of je moet je er overheen zetten en je eigen volwassen leven gaat leiden.

Als ik op mezelf woon en mijn vader neemt een of andere heks als vriendin (bijvoorbeeld) dan heb ik niks te zeggen, maar zolang ik het huis met haar moet delen en iedere dag verdrietig/chagrijnig thuis kom omdat ik nog geen hallo kan krijgen (bij wijze van) dan vind ik wel dat 'liever je ouder alleen, maar ikzelf gelukkig'

Het gaat in die situatie niet om ongelukkig alleen of je zin krijgen namelijk maar over geluk en veiligheid in je eigen omgeving.

Ik denk ook dat de discussie een andere wending heeft genomen en dat dit niks meer met TS te maken heeft maar die reageert er ook niet in dus ik denk niet dat we haar tot last zijn(?)


Om nog even terug te komen op dat 'geluk boven je kinderen kiezen', ik vind het vele malen erger dat mijn moeder (in het geval van bovenstaande voorbeelden etc.) haar eigen geluk kiest over mijn veilige situatie als ik nergens anders heb om heen te gaan (en dus verplicht bij het stiefmonster in huis moet wonen en moet socializen) dan wanneer ik een goede band heb met mijn vader en daar ook nog zou kunnen gaan wonen, of een fijne pleegfamilie waar ik toch al vaak over de vloer kwam etc.

Dan heb je nog iets/iemand om op terug te vallen en een plek om naar toe te vluchten als het te veel wordt.
Laatst bijgewerkt door Anoniem op 11-09-14 19:02, in het totaal 1 keer bewerkt

Kipje39
Berichten: 3868
Geregistreerd: 03-02-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 19:02

pmarena schreef:
Bhriseis schreef:
Niet banketstaaf bedoeld, maar ben je als ouder niet gelukkig als je kinderen alvast gelukkig zijn?
Je hebt toch zelf de verantwoordelijkheid van het feit dat het kind er gekomen is. Onredelijke eisen zijn nu ook weer niet gepast van die kinderen uit, maar mocht het écht niet klikken tussen de nieuwe partner en het kind, lijkt het mij ook maar logisch dat je als ouder dan voor je kinderen kiest.


Nouja, het zal er ook een beetje aan liggen waarom het niet klikt... blijkt je kind ineens een vervelende blaag te zijn terwijl de nieuwe partner echt heel lief en redelijk is en een hele goede invloed op het kind zou kunnen hebben als die blaag niet zo idioot zou doen... dan zou dat kind toch mooi even normaal kunnen gaan doen hoor :=

Zou toch fraai zijn als een ouder een hele fijne levenspartner misloopt door vervelend snertgedrag van een kind dat de bokkenpruik op heeft.


Maar waarom veranderd het kind ineens in een blaag? Daar moet een reden voor zijn. En ja dan kies ik idd voor mijn kind.
Je relatie wordt er ook niet beter op als er dagelijks zulke irritaties zijn!



Ook na zijn 18de zal ik hem nooit de deur wijzen.

Mijn kind is m'n waardevolste bezit!
Zelfs voor de baby in m'n buik heb ik al onvoorwaardelijke liefde.

In mijn ogen is dat idd niet meer dan normaal.



chanel1985 schreef:
Ook als de kinderen 25.30, 40 jaar zijn? Dus liever je ouder ongelukkig alleen, maar dat jijzelf je zin hebt? Vrij egoïstische gedachte.

En wat heeft dit eigenlijk nog met ts te maken? Ts wordt hier afgeschilderd alsof zij een monster is naar die volwassen kinderen?



Een 'kind' van 30-40 woont normaal gesproken niet meer thuis!

enjoy86
Berichten: 841
Geregistreerd: 04-04-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 19:03

Ayasha schreef:
Het verbaast me echt hoeveel bokkers vinden dat kinderen die uitwonend zijn nog iets te zeggen hebben over met wie hun vader gaat samenwonen. :=


Of die nog inwonend zijn. Je kiest je partner nog altijd zelf...[/quote]

Als de klik er niet was geweest tussen mijn vriend en m'n zoon, dan is het heel banketstaaf maar het geluk van m'n kind gaat voor mijn geluk.[/quote]

En zo hoort het, vind ik!

bir

Berichten: 1150
Geregistreerd: 02-08-10
Woonplaats: Sinderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 19:03

Wat heftig!
Zo'n gedrag zal je bij jongere kinderen eerder verwachten.
Je zult denken dat ze toch oud en verstandig genoeg zijn maar is het niet ook de opvoeding...?
Moeilijke situatie... ik wens je veel sterkte!

Bhriseis

Berichten: 6869
Geregistreerd: 22-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 19:04

Ik denk dat al dit gepalaver er gewoon ook weer toe leidt dat het uiteindelijk aan de vader is om de situatie aan te pakken. Hoewel ik vind dat de TS persoonlijk ook de aanzet kan nemen, rust sowieso de verplichting bij haar partner, maar die lijkt het allemaal te laten gebeuren onder het motto 'niet communicatief vaardig'. Wat erg jammer is.

Geryon

Berichten: 19307
Geregistreerd: 11-12-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 19:08

chanel1985 schreef:
Ook als de kinderen 25.30, 40 jaar zijn? Dus liever je ouder ongelukkig alleen, maar dat jijzelf je zin hebt? Vrij egoïstische gedachte.

En wat heeft dit eigenlijk nog met ts te maken? Ts wordt hier afgeschilderd alsof zij een monster is naar die volwassen kinderen?


Je draait het om.. Het gaat erom dat een moeder voor haar kind kiest, niet het kind voor zichzelf.

pmarena

Berichten: 52777
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 19:10

Kipje: 'tuurlijk zal daar een reden voor zijn, dat het kind een blaag wordt :j

Maar dat kan ook gewoon heel simpel zijn dat het kind schandalig verwend is, zo'n typetje dat als het iets niet zint, het vervelend gaat lopen doen en gaat lopen dreinen. Of dat het kind het simpelweg niet goed overziet. (wat dan aan de ouder(s) is om het kind wel een goed gevoel erbij te geven)

Onvoorwaardelijk houden van je kind staat wat mij betreft los van alles maar accepteren :)

Je kan heel goed heel veel van iemand houden, maar daar hoort ook bij dat diegene zeer zeker niet altijd zijn / haar zin krijgt.... JUIST uit liefde omdat je wilt dat hij / zij goed terechtkomt en goed leert te functioneren enzo :)

reina

Berichten: 650
Geregistreerd: 03-06-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 19:11

Is er íemand in het verhaal die die 'kinderen' leuk of aardig vindt, of ze op z'n minst positief probeert te stimuleren? De discussie zoemt eindeloos in de gevolgen van iets dat volgens mij al veel eerder is ontstaan.

De rol van hun vader daarin lijkt me de echte kern van de discussie. Als je je kinderen geen aandacht geeft en ze niet bevestigt, hoe kan je dan verwachten dat ze ineens leuke, innemende volwassenen zijn?

Ik persoonlijk zou als ik TS was, mijn man als opvoeder en vader niet los kunnen zien van mijn relatie met hem. Zijn houding naar zijn kinderen zegt toch ook heel veel over hem? Daar wil je toch van kunnen genieten? (In plaats van 'je er jaren niet meer bemoeien').

En je stiefdochter aan haar haren trekken. Oh man, ik hoop dat mij nooit gebeurt. Ik zou me kapotschamen.

sallandval
Berichten: 6056
Geregistreerd: 21-09-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 20:06

Soooww wat een boel reacties, pittig onderwerp blijkbaar.

Een aantal dingen vallen me op. Zo zie ik echt maar weinig communicatie tussen de man in dit verhaal en de vrouwen.

Man laat vrouw de telefoontjes doen (maw schuift de de communicatie met zíjn kinderen op haar af), man zegt geen mediator te willen, ex geeft aan dat man kortaf is en TS geeft aan dat ze in 7 jaar nooit ruzie hebben gehad. Nou kun je dat brengen als iets positiefs TS, maar in mijn ogen is het dat niet.

7 jaar een relatie en voor de dochters komt het als een verrassing dat je bij hem intrekt? Heeft hij je al die tijd verzwegen dan? Het klinkt alsof hij overal ja en amen op zegt, maar als hij dat tegen jou doet doet hij dat tegen hen ook.... waarna hij dan zegt dat er een klaagzang over jou ontstond en zo ben jij weer degene die er mee zit.

Volgens mij heeft hij behoorlijke last van conflictvermijding en jij ook TS. Het zou me niks verbazen als dat ook in zijn vorige relatie zo was. Jullie maken geen ruzie maar er zijn wel degelijk een heleboel conflicten, hij trekt zich terug en daarmee legt hij alles bij (onder andere) jou neer. Hij probeert iedereen naar de mond te praten maar dat gaat niet.

Aan alle kanten wordt er over jouw grenzen gegaan, en hij accepteert dat? Jij accepteert dat, je laat het gebeuren en maakt er geen ruzie over? Niemand kan zo over zich heen laten lopen en niets uiteindelijk ontploffen. Stoom afblazen op een forum help maar heel even. Als ik jou was zou ik dat moment van ontploffing voor zijn door middel van goede relatietherapie.

Kipje39
Berichten: 3868
Geregistreerd: 03-02-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 21:22

pmarena schreef:
Kipje: 'tuurlijk zal daar een reden voor zijn, dat het kind een blaag wordt :j

Maar dat kan ook gewoon heel simpel zijn dat het kind schandalig verwend is, zo'n typetje dat als het iets niet zint, het vervelend gaat lopen doen en gaat lopen dreinen. Of dat het kind het simpelweg niet goed overziet. (wat dan aan de ouder(s) is om het kind wel een goed gevoel erbij te geven)

Onvoorwaardelijk houden van je kind staat wat mij betreft los van alles maar accepteren :)

Je kan heel goed heel veel van iemand houden, maar daar hoort ook bij dat diegene zeer zeker niet altijd zijn / haar zin krijgt.... JUIST uit liefde omdat je wilt dat hij / zij goed terechtkomt en goed leert te functioneren enzo :)


Ohhh maar ik accepteer zeker niet alles van mijn zoon hoor!

Straks zal wellicht een keer de dooddoener komen dat hij tegen mijn vriend zegt, waar bemoei jij je mee je bent mijn vader niet.
En dan zal ik hem zeker in zijn lurven grijpen dat mijn vriend wel degene is die al die jaren voor hem heeft gezorgd en heeft klaar gestaan.

Maar mijn kind was geen blaag toen mijn vriend in beeld kwam, als hij dus zou veranderen in een rot kind dan is daar een reden voor.

Maar als je in het begin ziet dat er geen klik is, en dat deze ook niet gaan komen kies ik wel voor mijn kind!

Mijn vriend en ik zijn ondertussen 5 jr samen, en kwam bij ons toen m'n zoontje nog een klein hummeltje was dus wij functioneren ondertussen als gezin in de vorm van vader zoon relatie.

En daardoor vind ik het ook goed dat mijn vriend zich bemoeit met de opvoeding.

En ja ik ben heel eerlijk, dat als mijn kind straks uit huis is en er ontstaat een situatie waardoor hij niet meer thuis wil komen vanwege mijn vriend.. Dan denk ik dat ik alsnog voor mijn kind zou kiezen..

Het lijkt mij vreselijk om gepasseerd te worden door eigen kind vanwege een partner..

Ik zou er alles aan doen om het probleem op te lossen, maar mocht dit niet lukken zou ik niet met het idee kunnen leven dat ik m'n kind niet meer zou zien.

SaraViavia

Berichten: 1891
Geregistreerd: 13-02-11
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 21:42

lando2 schreef:
Wat heeft leeftijd nu te maken met hoe je met elkaar omgaat? ..


Precies dat

XFiemoX
Berichten: 4555
Geregistreerd: 26-09-04

Re: de kinderen van mijn man...

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 21:59

Wij voeden onze kinderen puur natuur (O.O = Onvoorwaardelijk Ouderschap) op. Soms best wel is lastig, vooral het milieu waar ik uit voort kom maar ik/wij komen er wel.

simodi

Berichten: 8610
Geregistreerd: 21-04-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-09-14 23:23

Ik denk dat een groot deel van het probleem tussen TS en de dochters ligt in het feit dat TS in dezelfde leeftijd zit als die dochters! Oudste en TS schelen maar een paar jaar.

Bij de dochters zal dat extra gevoelig liggen, dat je vader een vrouw heeft die even oud is als zij zelf.

Leeftijdsverschil in een relatie kan best en is een eigen keuze, maar nu 'kiest' de vader een vrouw die hun leeftijd heeft. Dat is natuurlijk ook heel vreemd voor hen!
Het zou gewoon apart zijn als ze dat wel klakkeloos zouden accepteren.

De verhoudingen moeten wel heel moeilijk liggen, oudste dochter studeert waarschijnlijk, TS is ook student, ik denk dat zo'n gecompliceerde 'gezinssituatie' zeker begeleiding en therapie nodig heeft.

Want bijzonder is het wel, en ik begrijp dat de dochters vanuit hun positie gezien daar enorm veel moeite mee hebben.

Het feit dat het al zo geescaleerd is als nu met een scheld- en vechtpartij betekent dat jullie al erg ver heen zijn en echt op zoek moeten naar gespecialiseerde hulp.

Nikass

Berichten: 16733
Geregistreerd: 27-04-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-09-14 17:23

Ik vind het vreemd dat de kinderen niet ruim van te voren op de hoogte gebracht zijn van het samenwonen. Denk dat daar iets is misgegaan. Dan had er rustig van te voren gesproken kunnen worden over wat daar de consequenties mogelijk van zouden zijn voor alle partijen. Maar goed, is niet gebeurd. Dan vind ik het vervolgens getuigen van onvolwassen en onfatsoenlijk gedrag dat die dochters na twee jaar nog niet geaccepteerd hebben dat hun vader een vriendin heeft. Komen idd op mij over als een stel verwende nesten. Ik moet de vriendin van mijn vader ook niet dus ik zal het contact niet zoeken, maar op feestjes ed waar we elkaar tegen komen doe ik wel normaal tegen haar. Ik vind het heel vervelend voor ts en krijg het gevoel dat haar man niet overtuigend achter haar gaat staan. Ik vind kleine kinderen die nog thuis wonen een heel ander verhaal. Maar volwassenen die niet meer in hetzelfde huis wonen hoeven niet jouw leven te bepalen.