Yontheke schreef:
Of die nog inwonend zijn. Je kiest je partner nog altijd zelf...
Vinden jullie dat dit niet besproken mag/kan worden dan? Als mijn vader een of andere heks in huis haalt die mij van alles wilt verbieden (lees even mijn bovenstaande post voor voorbeelden) dan ga ik echt wel naar mijn vader toe of hij alsjeblieft even met haar wilt praten, want dat HIJ haar aardig vindt betekent niet dat IK haar aardig vind.
Zij komt wel in ONS leven he, ik vraag niet om een wildvreemde vrouw die even alles in 'mijn' huis wel gaat regelen. Zij 'neemt mij er wel bij', zeg maar. Ik ben haar dochter dan wel niet, ik woon wel onder hetzelfde dak en ik heb daar ook mijn levenswijze en ben daar ook volgens regels opgevoed. Als zij die regels niet goed vindt dan moet ze dat lekker met mijn vader bespreken maar kleine kans dat ik me na 17 jaar ineens helemaal ga veranderen (zo hoef ik bijvoorbeeld 's ochtends mijn bed niet op te maken, er komt toch niemand in die kamer en als zij zich er aan ergert houdt ze ook lekker de deur dicht. Wat doet zij dan überhaupt in mijn kamer vraag ik me af?)
Ik hoef ook de tafel niet te dekken/af te ruimen in huis, kan iemand anders heel asociaal of raar vinden maar zo ben ik opgevoed. Als zij mij vraagt om de tafel te dekken/af te ruimen of iets in de vaatwasser te zetten; uiteraard! Maar ik ben niet gewend om dit uit mijzelf te doen dus als zij thuiskomt en de vaatwasser is nog vol dan moet ze niet boos op mij worden (bijvoorbeeld).
En zoals ik dus zei; ik wil me graag een beetje aanpassen maar zolang zij in 'mijn' huis komt wonen, waar ik al 17 jaar onder mijn vaders (en moeders, maar die is er dan niet meer) regels leef ga ik niet ineens haar regels opvolgen.
Dan moet ze lekker in haar eigen huis gaan wonen en mijn vader daar heen meenemen maar dan ben ik weg, dan ga ik wel bij mijn moeder wonen.
