Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Amandavd schreef:Fred_Kroket schreef:Kijk mijn stiefkinderen zijn veel jonger maar jij bent geen klein kind meer. Ik kan niet verwachten dat ze mij gaan vertellen wat ze in mij zoeken of nodig hebben.
Dus praat tegen haar en zeg dat je het leuk zou vinden om, op wat voor manier dan ook, meer aandacht te krijgen dan ze je nu geeft.
En inderdaad, ik heb een relatie met mijn vriend en niet met zijn kinderen. Ik zorg voor ze en ik ben er voor ze als ze mij nodig hebben maar ik ben niet hun moeder. Want die kan, en wil, ik niet vervangen.
Je hebt een relatie met je vriend maar zijn kinderen zouden het allerbelangrijkst voor hem moeten zijn, dus zal jij ook je allerbeste beentje met ze moeten voorzetten. Jij wil hun moeder niet vervangen maar je zal er wel verdomd dicht in de buurt moeten zitten, jij hebt altijd nog invloed op hoe ze uiteindelijk worden.
Fred_Kroket schreef:In een relatie ben je zelf het belangrijkst. Dan je partner en dan de kinderen. Hij komt uit een relatie waarin de kinderen het belangrijkst waren. Kinderen, zowel je eigen als stief, zijn niet het belangrijkst. Als je kinderen op nummer 1 gaat zetten worden het narcisten.
Fred_Kroket schreef:Amandavd schreef:
Je hebt een relatie met je vriend maar zijn kinderen zouden het allerbelangrijkst voor hem moeten zijn, dus zal jij ook je allerbeste beentje met ze moeten voorzetten. Jij wil hun moeder niet vervangen maar je zal er wel verdomd dicht in de buurt moeten zitten, jij hebt altijd nog invloed op hoe ze uiteindelijk worden.
In een relatie ben je zelf het belangrijkst. Dan je partner en dan de kinderen. Hij komt uit een relatie waarin de kinderen het belangrijkst waren. Kinderen, zowel je eigen als stief, zijn niet het belangrijkst. Als je kinderen op nummer 1 gaat zetten worden het narcisten.
En geloof me, ik denk dat er weinig vrouwen zoveel doen als ik voor mijn stiefkinderen. Ik voed ze namelijk op, ik troost ze ik verzorg ze en ik laat de ruimte voor ze om zichzelf te kunnen zijn, ik leer ze van alles en geef ze een stukje van mezelf en geef ruimte voor hun vader om ook zijn deel op te pakken. Maar geloof me er valt weinig te doen als ze om de 12 dagen ongeveer 72 uur er zijn en halve vakanties. Tegen de tijd dat je denkt ze te gaan missen zitten ze alweer aan de andere kant van Nederland. Ook voor eigen bescherming houd ik daarom wat meer afstand. Wij hebben er samen weinig aan als we beide gaan lopen jammeren dat we ze missen. Dat veranderd niets aan de situatie.
Maar je kunt van niemand verwachten dat ze kunnen ruiken dat TS meer nodig heeft dan ze nu krijgt. Dus ik zou zeggen TS stop met jammeren maar ga wat doen, maar reageert tot nu toe alleen maar op "aaien over je bol" schrijf je brief en ga niet miepen dat je niet word geknuffeld op straat meer je vader wel arm in arm loopt en dat je moeder daar verbaasd over gaat zijn. Dat zegt niets over je stiefmoeder en jouw relatie met haar.
Ayasha schreef:Dat eigen plekje gaat ze toch krijgen.
Yenni schreef:Ja een eigenplek ga ik krijgen voor het slapen alleen. En toch gaan we op zaterdag,zondag en donderdag naar A. Niet erg maar ik kan mn ding niet doen. Ik kan niet ff weg naar de pony.. dit ga ik met papa bespreken.
A komt nooit bij ons omdat het ze het dan zo een gesleep vind met de dekbedden en haar eigen spullen ben ik achtergekomen.