Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-09-14 15:24

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 11-09-14 15:24

Ik denk Evelienepien, dat ze daar nou net te oud voor zijn. Een 16-jarige kan je misschien nog afleiden met dit soort initiatieven, maar 20 icm met een oudere zus?

**Geplaatst**: 11-09-14 15:29

Geplaatst: 11-09-14 15:29

Evelienepien schreef:
Nou, vaderlief heeft best opties om aandacht te geven, die ze misschien best leuk vinden.
Maak op dezelfde dag 2 afspraken met dochters ( dus allebei benaderen masr afspraak niet op zelfde dag laten plaatsvinden) en vragen wat ze leuk vinden om te doen.
- lunchen
- winkelen
- bioscoop oid
Dus met ieders apart een afspraak zodat er oprechte interesse kan ontstaan.
Zal in begin wel onwennig zijn maar kan een begin zijn.
Maar
Dat mot vaders wel willen?!
Ik kan me voorstellen dat dat ook een puntje kan zijn !

Gezien het gedrag van de meiden, en hoe boos ze zijn, denk ik dat dat niet gaat werken. Als J de bruiloft van haar eigen vader doemt te verpesten, alleen uit afkeer voor TS, denk ik dat die boosheid zo erg is dat ze ook echt geen zin gaan hebben in een gezellig middagje shoppen.

**Geplaatst**: 11-09-14 15:32

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 11-09-14 15:32

Het verbaast me echt hoeveel bokkers vinden dat kinderen die uitwonend zijn nog iets te zeggen hebben over met wie hun vader gaat samenwonen.

**Geplaatst**: 11-09-14 15:35

Geplaatst: 11-09-14 15:35

Ik denk, Ayasha, dat veel bokkers nog niet de leeftijd/levenservaring/kennis hebben bereikt om hun jeugdtrauma te ontgroeien... misschien wel zo nuttig voor TS om het gedrag van de dochters te begrijpen!

**Geplaatst**: 11-09-14 15:37

Geplaatst: 11-09-14 15:37

Zitten er thans een hoop tussen die ouder zijn dan ik.

zó oud ben ik nu ook weer niet. :')

**Geplaatst**: 11-09-14 15:38

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 11-09-14 15:38

Daarom heb ik leeftijd gecombineerd met wat andere termen... leeftijd maakt niet alles goed ;-)

**Geplaatst**: 11-09-14 16:35

Geplaatst: 11-09-14 16:35

Dat vind ik ook Ayasha en ik vraag me toch ook af waar de moeder in dit verhaal is. Ik kan er overheen gelezen hebben maar als ik zo lees wat die meiden allemaal flikken en zeggen zegt dat toch ook wel,wat over de opvoeding, spijt me dat ikmdat zeg.
Ik ben een van de oudere bokkers maar zou zoiets never nooit pikken, gescheiden of niet.
De vader moet stelling nemen, wel praten maar ook stelling nemen en zich niet, denk ik door schuldgevoel, van het kastje naar de muur laten sturen door twee volwassen kleuters en ze aan het "verstand" peuteren dat hij geen wandelende pinautomaat is.

**Geplaatst**: 11-09-14 16:49

Geplaatst: 11-09-14 16:49

wiebke schreef:
mijn man gaat heel bewust om met de financiën, als het echt niet gaat zegt hij ook nee. Maar nogmaals: ik heb er geen moeite mee als ze geld nodig hebben voor zaken die echt nodig zijn, maar niet voor een jas terwijl er 2 in de kast hangen en een fotoshoot met een vriendinnetje

ik zal het volgens mij vooral los moeten laten... maar hoe doe je dat?

de empatische wiebke denkt: ik snap de kinderen, het is allemaal niet makkelijk, ze zijn het zo gewend, ik houdt mijn mond en speel mooi weer

de nuchtere wiebke denkt: ze zijn volwassen en willen ook dat ze zo behandeld worden, maar gedragen zichzelf totaal niet volwassen. Vader chanteren als hij niet meewerkt vind ik echt niet kunnen, een grote mond hebben tegen wie dan ook vind ik niet kunnen.
En hoe erg is het als ze in huis zijn, ik niet eens mezelf kan zijn? Ieder woord en iedere blik op een weegschaal moet leggen omdat er anders de pleuris uitbreekt? Op eieren lopen? Kan toch ook niet...

ik zou best wat familie afspraken willen regelen, maar niet vertellen dat ik erachter zit en het mijn (of eigenlijk jullie) idee is.

zo heb ik vader ook geattendeerd dat dochter gewoon recht heeft op zorgtoeslag, want dat had ze ook niet. Is toch weer €72 per maand voor haar

Maar TS, je zegt zelf; je wilt niet tussen je man en zijn kinderen instaan, je wilt je niet/zo min mogelijk bemoeien met het opvoeden en je vindt vooral dat die kinderen je mans verantwoording zijn.

Maar dan ga je wel klagen als je man akkoord gaat met die fotoshoot als zijn dochter dat vraagt? Ze dwingt hem toch niet, zij vraagt of ze een jas mag kopen en of ze die fotoshoot mag doen van zijn geld en hij zegt ja. Sorry, maar je bent inderdaad hun moeder niet... Als die kinderen zo zijn opgevoed... Misschien zijn er wel afspraken gemaakt met zolang je het nodig hebt/graag wilt betalen wij alles, misschien zijn er wel afspraken gemaakt met ik vind het leuk om jullie te financieren dus dan doe ik dat...

Zoals je zegt; je man brengt de kosten in huis en jij doet het huishouden. Dan vind ik niet dat jij je man mag verbieden wat hij met zijn eigen verdiende geld doet. Dat hij het ook aan jou besteed is jouw geluk, dat hij met jou wilt trouwen is jullie geluk maar dat hij geld uit wilt geven aan zijn dochters dat is zijn eigen keuze...

Als mijn vader thuis zou komen met een nieuwe vriendin, of zij nou van mijn leeftijd is of niet, en zij gaat mijn vader ineens vertellen dat ik niet meer op zijn kosten mag paardrijden/naar de bioscoop mag/dit weekend naar het Tikibad ga (want dit doe ik namelijk van mijn vaders geld) dan had ze echt een dikke vinger kunnen krijgen... Dat ik HAAR geld niet mag gebruiken dat kan ik me heel goed voorstellen maar mijn bloedeigen vader die tegen mij zegt dat het wel mag, en dan een of andere vrouw die dat komt verstieren? Daar zou ik als dochter echt niet op zitten wachten...

Moet ik er wel bij vertellen dat ik 17 ben (dus financieel afhankelijk) en dat ik geen zakgeld etc. krijg, maar dan nog. Zou mooi zijn, als mijn vader naar me toe kwam: Danique, ik heb een nieuwe vrouw. Je moet nu ook naar haar luisteren in ons eigen huis.

Ik wil me best een beetje aanpassen en ik wil ook best mijn best doen om aardig tegen haar te zijn maar ze is inderdaad mijn moeder niet en als ik opgevoed zou willen worden door een vrouw dan ga ik dus wel bij mijn moeder wonen. Dat zij mijn vader gelukkig wil maken en dat ze verliefd is op mijn vader; van harte gefeliciteerd en ik hoop dat ze het super hebben samen maar ik ben niet meteen haar kind omdat ze mijn vaders nieuwe vrouw is.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 11-09-14 16:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-09-14 16:51

Geplaatst: 11-09-14 16:51

Ayasha schreef:
Het verbaast me echt hoeveel bokkers vinden dat kinderen die uitwonend zijn nog iets te zeggen hebben over met wie hun vader gaat samenwonen.

Of die nog inwonend zijn. Je kiest je partner nog altijd zelf...

**Geplaatst**: 11-09-14 16:54

Geplaatst: 11-09-14 16:54

Yontheke schreef:
Ayasha schreef:
Het verbaast me echt hoeveel bokkers vinden dat kinderen die uitwonend zijn nog iets te zeggen hebben over met wie hun vader gaat samenwonen.

Of die nog inwonend zijn. Je kiest je partner nog altijd zelf...

Vinden jullie dat dit niet besproken mag/kan worden dan? Als mijn vader een of andere heks in huis haalt die mij van alles wilt verbieden (lees even mijn bovenstaande post voor voorbeelden) dan ga ik echt wel naar mijn vader toe of hij alsjeblieft even met haar wilt praten, want dat HIJ haar aardig vindt betekent niet dat IK haar aardig vind.

Zij komt wel in ONS leven he, ik vraag niet om een wildvreemde vrouw die even alles in 'mijn' huis wel gaat regelen. Zij 'neemt mij er wel bij', zeg maar. Ik ben haar dochter dan wel niet, ik woon wel onder hetzelfde dak en ik heb daar ook mijn levenswijze en ben daar ook volgens regels opgevoed. Als zij die regels niet goed vindt dan moet ze dat lekker met mijn vader bespreken maar kleine kans dat ik me na 17 jaar ineens helemaal ga veranderen (zo hoef ik bijvoorbeeld 's ochtends mijn bed niet op te maken, er komt toch niemand in die kamer en als zij zich er aan ergert houdt ze ook lekker de deur dicht. Wat doet zij dan überhaupt in mijn kamer vraag ik me af?)

Ik hoef ook de tafel niet te dekken/af te ruimen in huis, kan iemand anders heel asociaal of raar vinden maar zo ben ik opgevoed. Als zij mij vraagt om de tafel te dekken/af te ruimen of iets in de vaatwasser te zetten; uiteraard! Maar ik ben niet gewend om dit uit mijzelf te doen dus als zij thuiskomt en de vaatwasser is nog vol dan moet ze niet boos op mij worden (bijvoorbeeld).

En zoals ik dus zei; ik wil me graag een beetje aanpassen maar zolang zij in 'mijn' huis komt wonen, waar ik al 17 jaar onder mijn vaders (en moeders, maar die is er dan niet meer) regels leef ga ik niet ineens haar regels opvolgen.

Dan moet ze lekker in haar eigen huis gaan wonen en mijn vader daar heen meenemen maar dan ben ik weg, dan ga ik wel bij mijn moeder wonen. :evaw:

**Geplaatst**: 11-09-14 17:01

Geplaatst: 11-09-14 17:01

Ayasha schreef:
Het verbaast me echt hoeveel bokkers vinden dat kinderen die uitwonend zijn nog iets te zeggen hebben over met wie hun vader gaat samenwonen.

Het probleem is nog voordat ze volwassen waren... en volwassen is niet altijd een leeftijd - in dit geval vind ik ze als kinderen gedragen. Maar niet alleen zij....er zijn aan beide kanten wat fouten gemaakt (logisch)

Dan kun je vinden dat dat niet goed is, maar daar los je imo niks mee op.

Denk ook dat het te maken heeft met je opvoeding Hoe je veel dingen ziet en ervaart

**Geplaatst**: 11-09-14 17:05

Geplaatst: 11-09-14 17:05

Ayasha schreef:
Het verbaast me echt hoeveel bokkers vinden dat kinderen die uitwonend zijn nog iets te zeggen hebben over met wie hun vader gaat samenwonen.

Nee natuurlijk niet.
Maar TS kan best "begrijpen" waarom het contact zo loopt.

Mijn stiefmoeder heeft er ook voor gezorgd dat het contact met mijn vader slecht (of er eigenlijk niet) is.
Natuurlijk mogen zij beide hun eigen regels bepalen, maar ik merk dat een vrouw meer de regels in huis bepaald dan de man en helemaal als het "bij"kinderen betreft.

Helaas hebben mijn kinderen dus ook geen/weinig contact met hun opa.

**Geplaatst**: 11-09-14 17:12

Geplaatst: 11-09-14 17:12

Doanique, wat mij betreft zit het in zo'n situatie als volgt:

Op zich is je vader de baas in huis, ook als je er alleen maar samen woont

Uiteraard is het handig om een beetje in overleg "huisregels" af te spreken met respect en begrip voor elkaars behoeftes en standpunten, maar puntje bij paaltje is het zijn huis, hij betaalt ervoor, en dus ook zijn regels waar je je aan moet houden in ruil voor de kost en inwoning zeg maar, even suf gezegd

Kiest je vader er voor om weer een vrouw in zijn leven te willen en met haar verder te gaan, wil hij dat zij in zijn huis komt wonen samen met hem, dan wordt het op dat moment ook het huis van die vrouw. Die moet zich daar ook thuis kunnen voelen.

En ook zij zou gewoon een fijn plekje er aan moeten hebben. Ze staat niet onder de dochter die er al woont, dat kan niet

Beetje wederzijds respect en begrip en elkaar wat gunnen is wel nodig.

Maar als puntje bij paaltje je vader bepaalt (waardoor dan ook) dat bepaalde regels veranderen (met of zonder nieuwe vrouw in huis) dan is hij toch echt de baas.

Leuk of niet, maar dan komt het "mijn huis, mijn regels" naar boven en dan moet je als "kind" maar hopen dat de "volwassenen" een beetje redelijk en begripvol zijn voor jouw behoeftes

En heb je het niet naar je zin dan kan je daarover proberen te praten, maar wil men niet aanpassen dan zal je toch een plekje voor jezelf moeten gaan zoeken waar je alles wel naar je eigen zin kan maken

Wanneer er een "hoofdbewoner" bij komt in huis, zal niet alleen "de nieuwe" zich aan moeten passen, maar de rest ook

**Geplaatst**: 11-09-14 17:28

Geplaatst: 11-09-14 17:28

Doanique;
Het probleem is denk ik niet zo zeer dat ze geld krijgen op zich, het probleem is dat zeker J gestopt is met haar studie EN niet werkt maar daarnaast wel even geld komt vangen voor vanalles en nog wat.
Daarnaast zit er een ontzettend groot verschil tussen 17 zijn of 20 zijn. En ondanks dat ik ook "maar" 20 ben, als ik terug kijk naar mijn leven toen ik 17 ben zit er een ontzettend groot verschil in oa studie/werk/uitgaven (zeker ivm zorgverzekering etc), maar ook je sociale leven an sich en het al dan niet nog puber zijn/je zo gedragen.

Ik krijg ook nog steeds wel eens geld of kleding van mn moeder (vader heb ik al jaren weinig contact mee en ondanks dat we nog steeds recht hebben op alimentatie krijgen we dat al jaren niet meer. Maar weinig behoefte aan contact had ie toch echt te danken aan zichzelf en de dingen die hij zei, zn nieuwe toenmalige vriendin kon ik prima mee overweg), maar ik werk wel al full time sinds ik 19 ben (en heb havo en mbo afgerond) en toen ik zonder werk zat probeerde ik zo min mogelijk uit te geven van het geld dat ik opgespaard had.

Ik ben mijn moeder ook nog behoorlijk wat geld schuldig voor oa mijn rijbewijs en mijn trip naar Canada maar zit momenteel ook in een heel onstabiele situatie en gelukkig kan alles wachten tot dingen stabieler zijn zelfs als dit nog een paar jaar kan duren. Maar hierbij geldt wel dat ik nooit om geld heb lopen krijsen (mn moeder ziet me al aankomen haha :')

) en hard werk om mn dromen waar te kunnen maken.

En dat is imo ook precies wat er vanuit TS haar verhaal lijkt te ontbreken bij J. Geen studie, geen werk, rijbewijs niet afgemaakt (duur grapje), telefoon en zorgverzekering wordt betaald, mijn inziens heeft die ook zeker wel een trap onder dr kont nodig. Wil je geld voor leuke dingen op die leeftijd? Ga er voor werken en dingen van papa en mama zijn leuke extra's. Imo ben je op die leeftijd toch wel volwassen genoeg je eigen leven financieel in handen te nemen, zéker als je momenteel niet (meer) naar school gaat.

**Geplaatst**: 11-09-14 17:41

Geplaatst: 11-09-14 17:41

Pmarena; uiteraard, maar in mijn situatie zouden de regels niet veranderen naar hoe ze al zijn (heb het hier wel eens over met mijn vader namelijk omdat ik nu al weet dat ik bij hem zou gaan wonen. Mijn ouders zijn bij elkaar en hebben ook geen reden tot scheiden maar stel dat.)

Dan zou ik er echt niet van gediend zijn als mijn vader tegen mij zegt (al 17 jaar) 'hoeft niet, doe ik wel, verandert niet, blijft zo' en ''zij'' komt even binnen die gaat mij maar vertellen dat ik de vaatwasser moet uitruimen/mijn kamer op moet ruimen/noem maar op.

As I said, ik wil best wat in huis doen hoor ik ben echt de beroerdste niet _O-

Ik heb een konijn die aardig wat zooi maakt dus als iemand zich er aan stoort wil ik daar best even de stofzuiger er doorheen trekken maar als een of ander 'vreemd wijf' om het zo maar even hard te noemen mij gaat vertellen dat ik mijn kamer op moet ruimen, het enige stukje huis dat volgens mijn ouders mijn verantwoording is en waar zij dus ook niet komen dan zeg ik nee bedankt.

Uiteraard, mijn kamer is ook deel van het huis maar het is ook mijn enige stukje privacy. Mijn ouders zeggen ook; wij komen daar niet dus als je iets gewassen wilt hebben van kleren moet je het zelf op de wasstapel leggen, anders blijft het vies. Als het helemaal onder de stof en t*ringzooi ligt; prima, maar da's jouw verantwoording en je loopt die stof niet mee de rest van het huis in. Daar om zei ik, als de nieuwe vriendin/vrouw regels wilt instellen, prima, maar ik ben met deze vader opgegroeid met deze regels en het is ook mijn stukje aarde waar ik me fijn moet voelen.

Blacky, ik begrijp dat 20, opleiding gestopt, geen baan heel anders is dan 17, volop bezig in de opleiding en geen baan. Dat had ik er ook bijgezet

Maar dan blijf ik er bij, TS mag zich daar aan ergeren maar als vader het hier mee eens is dan heeft zij niet echt een poot om op te staan.

De dochters accepteren haar overduidelijk niet als moeder (en da's ook te begrijpen) en TS mag best een opmerking maken dat zij het anders had gedaan maar zolang vader er mee akkoord gaat kan ze dochters niets verwijten. Dan moet ze met haar man rond de tafel en kijken of hij deze manier van leven na weet-ik-hoe-lang (ik ga er vanuit al het hele leven van de dochters) wilt veranderen en dus die dochters ook hun leven wilt veranderen.

Dat de nieuwe vriendin van pa in huis komt wonen is prima maar daar hoef 'ik' als voorbeeld, niets tot weinig mee te maken hebben. Uiteraard verandert 'mijn' (of de dochters van TS haar man) leven ook als zij er bij komt maar ik hoef niet mijn gewoontes/rituelen/tradities aan de kant te zetten omdat zij bij mijn vader wilt wonen. Daar kan een compromis gesloten worden, maar ik zou niet weten of ik dat nog wel zou willen als zij mij zo heeft aangevallen, fysiek.

Dat verslapen op die trouwdag etc. praat ik niet goed en daar ga ik ook niet op in, ik kijk nu even gewoon naar de situatie thuis en dat TS dus eigenlijk wel verwacht dat die meiden hun eigen leven 'spontaan' op de rails moeten krijgen en dat ze geen geld meer van pa moeten krijgen terwijl ze dit wel ALTIJD hebben gehad. Wie is zij dan...?

Wat ik dus wil zeggen is dat TS hier verwijten heeft naar de dochters van haar man (zie de topic titel) maar zolang haar man hier niks aan verandert heeft zij helemaal niks over die meiden te zeggen.

Zou een mooi verhaal zijn, het is lekker makkelijk natuurlijk als ik alles van mijn vaders geld kan kopen, maar omdat zijn vriendin tegen mij zegt dat ze dat niet vindt kunnen ga ik tegen mijn vader zeggen dat het niet meer hoeft? Nee natuurlijk niet! De wereld draait nu eenmaal om geld (wat kun je nu nog doen zonder geld/opleiding/baan?) en dan ga ik toch niet uit mezelf zeggen dat ik geen geld meer hoef _O-

Helemaal niet als mijn vader het aan blijft bieden/de optie open houdt.

**Geplaatst**: 11-09-14 17:45

Geplaatst: 11-09-14 17:45

wiebke schreef:
de empatische wiebke denkt: ik snap de kinderen, het is allemaal niet makkelijk, ze zijn het zo gewend, ik houdt mijn mond en speel mooi weer

de nuchtere wiebke denkt: ze zijn volwassen en willen ook dat ze zo behandeld worden, maar gedragen zichzelf totaal niet volwassen. Vader chanteren als hij niet meewerkt vind ik echt niet kunnen, een grote mond hebben tegen wie dan ook vind ik niet kunnen.
En hoe erg is het als ze in huis zijn, ik niet eens mezelf kan zijn? Ieder woord en iedere blik op een weegschaal moet leggen omdat er anders de pleuris uitbreekt? Op eieren lopen? Kan toch ook niet...

Ik ben het helemaal met je eens, ze zijn oud genoeg om zelf eens na te gaan denken, de andere kant is dat de behandeling er ook naar moet zijn.
Communiceren moet je leren, dat gaat niet zo snel, zeker als dat in het vorige gezinsleven toen de ouders nog bij elkaar waren nooit zo is gedaan. Dat is wennen maar zal zeker prettig zijn omdat een ieder weet waar die aan toe is!

Zolang hun vader maar goed laat blijken dat jij daar nu woont en dat het nu ook jouw huis is dan zullen ze dat moeten accepteren, in je eigen huis moet je je normaal kunnen gedragen en zeker niet op eieren lopen!

**Geplaatst**: 11-09-14 17:47

Geplaatst: 11-09-14 17:47

Misschien is een cursus Mindfulness wel wat voor je. Want als het zo door blijft gaan, ontplof je vanzelf nog wel een keer. En dat komt je relatie niet ten goede en loopt je huwelijk vroeg of laat erop stuk.

**Geplaatst**: 11-09-14 17:47

Geplaatst: 11-09-14 17:47

Wittepit en arc en riel:
Dat waren maar voorbeelden!
Het gaat er niet om wat ze gaan doen en leuk zal het echt niet in het begin zijn!
Het gaat erom dat beide dames afzonderlijk de kans krijgen om een nieuwe band te krijgen.
Dat ze hun ei kwijt kunnen, kunnen spuien oid maar het draait pm oprechte aandacht!
Want als ze zich gehoord voelen, zullen ze zich ook anders gaan gedragen wat voor ts weer fijner is!
Lukt uiteraard niet in 1 x maar is proberen waard!

**Geplaatst**: 11-09-14 17:49

Geplaatst: 11-09-14 17:49

Wel heel fijn doanique dat je zo uitgebreid reageert! Bijvoorbeeld je visie op van wie het huis is, ik dacht er op jouw leeftijd zeker ook zo over, nu ik zelf een hypotheek op mijn naam heb staan denk ik er toch anders over! Maar dat heeft een van mijn voorgangers al uitgelegd.
Ook hoe je naar nieuwe regels/gewoontes kijkt is ook een eyeopener voor hoe een kind/puber/jongvolwassene er tegenaan kijkt.

**Geplaatst**: 11-09-14 17:52

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 11-09-14 17:52

Het gaat ook niet om je letterlijke voorbeelden evelienepien, het gaat erom dat het nu niet uitmaakt wat vader voorstelt, ze toch zullen blijven mokken.

**Geplaatst**: 11-09-14 17:56

Geplaatst: 11-09-14 17:56

wittepit schreef:
Wel heel fijn doanique dat je zo uitgebreid reageert! Bijvoorbeeld je visie op van wie het huis is, ik dacht er op jouw leeftijd zeker ook zo over, nu ik zelf een hypotheek op mijn naam heb staan denk ik er toch anders over! Maar dat heeft een van mijn voorgangers al uitgelegd.
Ook hoe je naar nieuwe regels/gewoontes kijkt is ook een eyeopener voor hoe een kind/puber/jongvolwassene er tegenaan kijkt.

Begrijp uiteraard dat er in dit huis helemaal niks van mij is op de laptop die ik nu in mijn handen heb na (en die heb ik gekocht met het verjaardagsgeld dat mijn ouders me gegeven hebben dus moet je nagaan

), maar het is meer een 'gevoel' dat 'die vreemde vrouw die ik niet ken' ineens bij ons in huis intrekt. Ik heb persoonlijk nogal wat problemen met vertrouwen en nieuwe mensen in mijn persoonlijke ruimte (leer die nieuwe mevrouw dan liever op neutraal terrein kennen dan dat ze even op de koffie komt en ze niet meer weggaat) dus 'in mijn ogen' komt ze in mijn huis wonen.

Ik ga er vanuit dat ze zelf ook een huis heeft en als ze wilt dat het volledig volgens haar regeltjes en doen en laten gaat moet ze lekker daar gaan wonen, want als ik bij haar in huis op bezoek ben dan voel ik mij te gast (vooral in de eerste maanden, dat is allemaal wennen etc.) Als zij zich 'bij mij thuis' dan vogelvrij voelt en ze eist meteen de halve kledingkast en de keuken en noem-maar-op op, dan zou ik ook zo iets hebben van uhhh pardon?

Ik bedoel hier uiteraard niet mee dat TS zo is, maar ik neem dit even als voorbeeld.

Dat is hetzelfde als dat mijn ouders allebei een aparte rekening met geld hebben en dat ik van mijn vader met zijn geld een paar leesboeken mocht kopen. Dan heeft mijn moeder daar (in al onze ogen) vrij weinig over te zeggen. Ze betalen uiteraard wel een hoop samen (vakanties, vaste lasten, noem maar op) maar als ik van mijn vader, van zijn geld een boek mag kopen dan heeft mijn moeder daar weinig over te zeggen. Nu zullen mijn ouders me niet zo snel verbieden om een boek te kopen (liever een boek dan weer een spelcomputer toch) maar even bij wijze van

Dit is onze manier van opvoeden/leven/huisregels etc. dus als dat bij andere mensen anders is dan snap ik dat mijn posts verwarrend kunnen overkomen!

**Geplaatst**: 11-09-14 18:12

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 11-09-14 18:12

Ook niet vergeten dat de nieuwe partner geen enkele vorm van juridisch ouderlijk gezag heeft over de kinderen van haar man/vriend. Ouderlijk gezag komt enkel aan de ouders toe. (Tenzij dat volgens de Nederlandse wet anders geregeld wordt?)

**Geplaatst**: 11-09-14 18:22

Geplaatst: 11-09-14 18:22

Ach, aan de andere kant, als je vader voor jou van zijn geld geen boek maar sigaretten wil kopen ofzo...op zich heeft een moeder daar toch ook wel een zegje in of zij dat wel of niet goed vindt. Het blijft natuurlijk zo dat ze je vader dan moeilijk tegen kan houden, als hij het wil doen dan doet hij dat, maar zij kan daar natuurlijk wel een consequentie aan hangen

Bvb, een strafje voor je vader

en toch echt eisen dat er in (ook haar) huis in ieder geval niet gerookt wordt.

En dan is het aan vader om de regels te bepalen

**Geplaatst**: 11-09-14 18:29

Geplaatst: 11-09-14 18:29

pmarena schreef:
Ach, aan de andere kant, als je vader voor jou van zijn geld geen boek maar sigaretten wil kopen ofzo...op zich heeft een moeder daar toch ook wel een zegje in of zij dat wel of niet goed vindt. Het blijft natuurlijk zo dat ze je vader dan moeilijk tegen kan houden, als hij het wil doen dan doet hij dat, maar zij kan daar natuurlijk wel een consequentie aan hangen

Bvb, een strafje voor je vader en toch echt eisen dat er in (ook haar) huis in ieder geval niet gerookt wordt.

En dan is het aan vader om de regels te bepalen

Uiteraard, maar ik denk dat wij het er wel over eens kunnen worden dat boeken en sigaretten een iets andere regeling krijgen _O-

Tenzij ik sjekkies ga rollen van dat boek maar dat lijkt me sterk haha!

Ben het verder volkomen met je eens hoor, maar dan is het natuurlijk de 2e vraag, hoe goed is dat huwelijk/die relatie dan als je niet eens een compromis kan sluiten over wel of niet roken in huis. Maar dat heeft niks met dit topic te maken.

**Geplaatst**: 11-09-14 18:33

Geplaatst: 11-09-14 18:33

Maar dat zou vader dan toch moeten bespreken als in: "Jongens, mijn vriendin komt hier straks wonen. Zij vindt het vervelend als er binnen gerookt wordt. Hoe zouden we dat op kunnen lossen?"
En dan bijvoorbeeld een gezellig rookhok in de tuin bouwen.

Dan voel je je als kind gehoord en niet door de nieuwe vrouw aan de kant gezet. Maar dat vergt dus wel wat communicatieve skills van vader. Hij moet het conflict vooral vóór zijn.

Nomineer dit bericht ×