Nanno_123 schreef:hehhh?? deze snap ik niet?

Wel positief bedoeld

Ik woon nu sinds begin dit jaar op mezelf , tijd vliegt heb 2 poezen en een gruwelijke bovenbuurman maarja dat terzijde haha. Ik woon in een blok met 8 woningen , onder het hoekje . Buurvrouw naast me en dan een jong stel en daarnaast weer een vrouw. Boven een man en nog een man en de derde geen idee en de 4de een vrouw. Naja onder ken ik alles

, buurman heeft weleens ingebroken toen ik me buitensloot en ze zeggen altijd hallo.
Nu is de buurvrouw hiernaast een schat, midden 55 gescheiden en geen kinderen. Christelijk en het voelde altijd of ze me bekeren wou (niet gemeen bedoeld , ik geloof nergens in misschien mezelf maar dat is het) maar valt mee nu na een poosje geen contact , ik pas weleens op de poezen van haar en regelmatig om een bakje thee. Ik heb de kast die hier oorspronkelijk stond gekregen en nu heeft ze vorige week de was opgevouwd , en me weer terug in het gareel gezet

. En nu kwam ze eens met het idee , van ja eens vergaderen zodat je huis afkomt.. Nu klapperde ik even met de oren , want ja huis komt niet af is woonbaar en voelt al goed. De gang moet nog , de plinten en wat deuren de slaapkamer muur strippen en nog wat meer. Nu zit ik gewoon ermee dat kost geld , dat is er gewoon niet maar ze zei ze kon wel schappelijk zijn

.
Vindt het ja nogal moeilijk , het is van mij mijn huisje en ik red me wel maar ze is zo aardig etc.. Voelt altijd alsof er nog iets achter zit , of dat ze werkelijk helpen wil of iets anders of ik kijk teveel films
