Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-08-13 14:24

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 16-08-13 14:24

OsMo, daarom zei ik ook geldt niet altijd voor iedereen, en het blijft een gezegde/spreekwoord hoe je het wilt noemen maar letterlijk nemen moet je het dus niet. Meer de gedachte er achter. Maar ik ben het wel met je eens, mensen kunnen veranderen maar dan moet het wel uit zichzelf zijn. Je kan iemand steunen, adviseren, maar niet dwingen.

Echter geloof ik niet dat mensen totaal kunnen veranderen. Je blijft wie je bent. Maar goed dat is toch iets wat je niet in getallen kunt uitdrukkken hoeveel iemand veranderd is. Het blijft relatief.

TS, ik vind het knap van je dat je kunt wachten om naar S toe te gaan. Zelfs wanneer je zo dicht bij bent. Ben benieuwd naar het vervolg van jouw levensverhaal

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-08-13 17:13

Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-13 17:13

Hoi, nog even een update.

Ik ben net terug uit Engeland en heb een fantastische vakantie gehad. Allereerst ben ik op woensdag naar mijn ex geweest om afscheid te nemen van de dieren. Gigantische ruzie gehad. Net toen ik dus dacht dat ik van de emotionele rollercoaster af was, kwam alles terug op mij af. Hij maakte mij zo veel verwijten. Ik had hem uiteraard verteld dat ik naar Engeland ging dus hij stelde de vraag of ik S. dan ging zien. Ik had toen beter moeten weten en er niet moeten op ingaan maar ik zei dus dat we elkaar niet zouden zien. Zoals vele andere mensen reageren in mijn omgeving was zijn reactie: zie je wel dat die kerel niet echt is, hij wil je zelf niet zien, ben je dan daarvoor bij mij weggegaan etc. Zucht… daarna ging het over de dieren. Mijn ex heeft een vriend die zeer regelmatig bij hem langskomt. en mijn ex zei dus: ja dus morgen komt V. en dan gaan we nog wat truukjes doen met de paarden en dan kan hij er ook nog ff mee rijden. Excuseer???? Dus toen ik zei dat ik dat niet wou, kreeg ik het verwijt dat ik wel diegene was die was weggegaan, dus dat ik nu niet moeilijk moest doen. Enfin, terug naar huis al huilend, bericht gestuurd naar S. (wat ik ook niet had moeten doen eigenlijk maar wou gewoon ff mn ei kwijt). Zijn reactie: probeer hem te vergeten, het is een eikel. Was echt de eerste keer dat hij zoiets zei…

Volgende dag naar Londen vertrokken. Daar tot zaterdag gebleven en dan de bus genomen naar de stad waar S. woont. Hoewel we dus hadden afgesproken hadden om elkaar niet te zien, hoopte ik echt ieder moment dat hij van gedacht zou veranderen. Hij was weg met zijn kinderen maar liet me weten waar de leuke plekjes zijn, waar zijn favoriete pub was, hoe ik bij de jeugdherberg moest geraken etc. in de jeugdherberg leuke mensen leren kennen om ’s avonds weg te gaan. Dat wou ik wel, had geen zin om mezelf op te sluiten en treurig te zijn. S. heeft 4 keer op het punt gestaan om mij toch te ontmoeten maar deed het niet. Ik voelde dat ik het hiermee lastig had dus besloot gewoon mn telefoon af te zetten en te genieten van de avond.

De volgende ochtend: 3 uur geslapen en een kater met als het gevolg dat ik nogal emo was. Bericht gestuurd dat naar hier komen het domste was wat ik ooit heb gedaan, dat ik hem niet begreep, want hij was toch single? Het enige wat ik terug kreeg was: Im sorry F. I’m really sorry for upsetting you. Zucht…. Toen dacht ik echt, verdorie, wat doe ik hier toch? Wat een stom kalf ben ik toch? Maar dan zit je 5 u op de bus terug en begin je na te denken. Wat ik toen gedaan heb : ik heb alles vanuit zijn standpunt bekeken. Stel, je bent gescheiden en voelt je enorm schuldig tegenover je twee kinderen die je hun stabiel leven ontneemt. Je ex heeft de ene nieuwe vriend achter de andere. Jijzelf wil je dit kinderen niet aandoen, dus blijf je bewust single en ben jij diegene die ze overal mee naartoe neemt. Dan leer je iemand kennen uit een ander land, die nota bene getrouwd is. Je probeert beiden de gevoelens tegen te houden maar het is sterker dan jezelf. Je legt je er bij neer dat je die vrouw nooit kan krijgen, hoe graag je het ook wil. Na een paar maanden verlaat die vrouw haar man. Ze zegt wel dat jij de reden niet bent, maar toch voel je je extreem schuldig. Heb ik dan echt dit huwelijk kapot gemaakt? Je wil het wel proberen met haar, maar het heeft tijd nodig. Misschien maar even geen contact houden. Maar je doet het toch want jullie voelen zich verbonden met elkaar. Na nog geen twee maanden krijgt die vrouw het in haar hoofd om naar jouw stad te komen. Je wilt tijd, want het is voor beiden niet goed om nu al in een nieuwe relatie te springen. Je wil haar wel ontmoeten, maar dit is echt veel te vroeg. Je piekert zelf ook over je toekomst. Hoe leg je dit uit aan de kinderen? Hoe leg je hen uit dat papa dan niet meer enkel tijd heeft voor hen, maar misschien wel regelmatig naar het buitenland gaat?

Dit heeft mij echt doen nadenken. We hebben op zondagavond nog uren gepraat en ik kan nu pas zeggen dat ik begrijp waarom hij het aanvoelde dat ik hem pushte. Hij zei: I have my boys to think about, not only myself. En dat is ook waar. En ik moet ook nog helemaal door die scheiding. Ik ken zelf iemand die zich enorm in de problemen heeft gewerkt door aan te pappen met een nog getrouwde man. Dit wil ik niet.

Zoals ik al zei komt S. binnen een paar maanden naar hier. Het is wel moeilijk want ik wil hem echt zien, aanraken, ruiken, voelen,.. Ik heb voor mezelf nu wel een enorme rust gevonden want hoewel ik hem dus niet gezien heb, heb ik wel het gevoel dat ik mijn hoofd heb kunnen ordenen, ik weet waar ik aan toe ben en ik voel me gelukkig nu. Ik trek me niks aan van anderen hun reacties. Maar ik ga mezelf ook geen jaar kwellen. Als ik hem binnen die aantal maanden niet zie, dan stopt het voor mij ook.
Wat betreft mn ex, ik word er een beetje lastig van dat hij blijft proberen om mijn leven te controleren. Vooral tegenover gemeenschappelijke vrienden dan. Het is moeilijk om geen ruzie te maken.

Tot zo ver mijn gigantisch lange update

**Geplaatst**: 20-08-13 19:08

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 20-08-13 19:08

Goed dat je het bent gaan bekijken van zijn kant. Hij heeft kinderen waar ie aan moet denken. dat is heel belangrijk.
Ze krijgen dan toch een nieuwe 'stiefmoeder' he.
Maar goed, hoe zit het met de dieren die nog bij je ex zijn dan? Neem aan dat er ook een aantal dieren van jou zijn? of die je gewoon mee wilt nemen.

hoe gaat dat geregeld worden?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-08-13 11:55

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst door de TopicStarter : 21-08-13 11:55

Mja de dieren zijn nogal moeilijk. Officieel staan de hond, twee katten en mn paard en pony op mijn naam. Maar we hebben ze wel altijd als van ons beide beschouwd. In de praktijk deed ik wel meer voor de dieren (eten geven, wandelen met de hond, rijden, stal uitmesten,..) Maar nu ik weg ben, gaat hij met de hond wandelen en geeft hij de paarden 's morgens en 's avonds water en hooi. Dat is ook wat hij mij verwijt, dat hij er voor zorgt, dus dat hij er dan ook mee kan rijden. (mijn ex kan niet paardrijden, had hier nooit interesse voor, dus heb ik liever dat hij dat niet doet, al is het maar om zijn eigen veiligheid). Ik ga er wel 3 keer per week naar toe om de mest te ruimen en wat te rijden (paarden staan constant op het land met open stal, dus valt wel mee in onderhoud)

Ik betaal iedere maand een bedrag voor het eten van de hond en katten en het dierenartsbezoek hebben we door twee gedeeld. Hooi hebben we aangekocht maar wanneer er opnieuw moet worden aangekocht zal ik dit wel bekostigen. Vinden jullie dat ik mijn ex moet betalen omdat hij ze 's morgens en 's avonds hooi en water geeft?

Ik mis mijn hond en katten enorm maar ik woon nu op een kleine studio dus ja...

**Geplaatst**: 21-08-13 12:20

Geplaatst: 21-08-13 12:20

Je zult hier denk ik gewoon iets voor af moeten spreken. Wat wij vinden maakt niet zo uit. Jouw ex zorgt voor jouw dieren. Dus het is aan hem hoe dat gaat verlopen. Hij kan als hij dat wil ook zeggen dat ze morgen van het erf af moeten zijn.

Je kunt er dus een soort van pension-regeling voor maken, dat is waar het nu het meeste op lijkt. En dan kom je inderdaad uit op je ex betalen en dat hij niet mag rijden want het blijven jouw beesten. Dus jouw wensen tellen.
Of je kunt als vrienden een regeling treffen met duidelijke afspraken. Hij voert ze dan en dan en krijgt daarmee bepaalde rechten.

Hoe dan ook zul je duidelijke afspraken moeten maken over hoe (lang) jullie dit willen laten verlopen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-08-13 14:31

Geplaatst door de TopicStarter : 21-08-13 14:31

Sassol schreef:
Hij kan als hij dat wil ook zeggen dat ze morgen van het erf af moeten zijn.

Dat kan niet, want zolang wij beiden eigenaar zijn van het huis, is het ook mijn grond toch? hij kan wel zeggen dat hij ze geen eten meer gaat geven ofzo

**Geplaatst**: 21-08-13 16:20

Geplaatst: 21-08-13 16:20

Oh sorry, ging er even vanuit dat het op zijn naam stond. (Gezien jij weg bent gegaan bij jouw dieren)

Dan kan hij dat niet zomaar zeggen nee. Zaak blijft wel dat je gewoon duidelijke afspraken zult moeten maken. Je kunt uiteraard niet verwachten dat hij wel de lasten maar niet de lusten krijgt.

**Geplaatst**: 21-08-13 20:07

Re: Kan ik hiermee verder of kies ik voor mezelf?

Geplaatst: 21-08-13 20:07

Vergeet niet je hebt hem nooit gezien. Irl kan hij zooooooooo tegenvallen. Misschien stinkt hij wel, is hij niet zo netjes als je zou willen, horkerig gedrag etccccccc.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-09-13 10:43

Geplaatst door de TopicStarter : 27-09-13 10:43

Hoi, Nog ff een update van mijn kant.
Deze namiddag gaan mijn ex en ik naar de notaris om wat informatie te vragen over hoe alles nu moet geregeld worden. Eventueel kunnen we ook een scheidingsbemiddelaar inhuren, maar ik denk niet dat het nodig zal zijn.

We hebben ondertussen al een lijst gemaakt van de inboedel en de verdeling ervan. Ook over de dieren hebben we beslissingen genomen.
Ik ga iets zoeken met een tuintje zodat er co-ouderschap mogelijk is met de hond. Dierenarts kosten worden gedeeld, eten kopen we elk afzonderlijk
De paarden staan op mijn naam maar blijven voorlopig bij mijn ex staan en ik betaal hem huur voor de wei en voor het voeren van hooi. De kosten voor hooi, dierenarts, krachtvoer e.d. zijn voor mij
De schapen zijn voor hem
De katten zijn ook voor hem

Hij blijft ook in het huis wonen, dus vanaf volgende november of oktober kan ik stoppen met de helft van de kosten af te betalen en kan ik dus een degelijk appartement of huisje huren.

We hebben dus nog goed contact al voelt het wel een beetje raar... We kwamen echt wel goed overeen, maar niet als partners. Houden van iemand is nog anders als samen leven met iemand denk ik. En ik zie gewoon echt geen toekomst meer met hem. Ik voel me opgelucht. Heel mn familie heb ik ondertussen al gesproken en iedereen was natuurlijk wel geshoqueerd, maar allemaal zeiden ze dat ik er zo gelukkig uitzag :-)

Ook mijn vader lijkt bij te draaien. Hoewel over het emotionele niet zoveel gepraat wordt, merk ik dat hij me toch wil helpen.

Met S. heb ik nog steeds een goed contact. Ik merkte dat hij toch wel heel belangrijk voor me is want vorige week lag zijn zoontje na een accident in het ziekenhuis en het was verdomd moeilijk dat we dan niet bij elkaar konden zijn. Maar des te meer besef ik dat zijn kinderen steeds voor gaan.. We zien wel wat er van komt. Eigenlijk is het niet zo slecht dat we elkaar nog niet ontmoet hebben. Ik voel dat ik toch nog niet klaar ben voor een nieuwe relatie hoor! Eerst nog een beetje van het vrijgezellenleven profiteren :-)

Nomineer dit bericht ×