Hoe is het toch mogelijk dat je keer op keer een topic volledig kan overnemen om er een compleet andere draai aan te geven.? Rete irritant.
Urbanus
Berichten: 45426
Geregistreerd: 05-02-08
Woonplaats: Tollembeek
Geplaatst: 31-01-19 09:31
Tem of foei
Ontopic: ts in België is er toch een vredesrechter die dit regelt? Is dat een optie? En misschien kan je moeder hem een ultimatum geven als de huisregels te moeilijk voor hem zijn.
Balte
Berichten: 3577
Geregistreerd: 10-05-01
Woonplaats: provincie Antwerpen
Geplaatst: 31-01-19 14:07
Bij een EOT (echtscheiding met onderlinge toestemming) wordt er een overeenkomst opgemaakt die uit verschillende delen bestaat, één ervan zijn de afspraken over de kinderen. Deze kan je zelf opstellen in onderling overleg of via een bemiddelaar of via een advocaat. Als het document klaar is, moet dat via de notaris getekend worden en dan gaat het naar de rechtbank.
Tegen beide ouders van het nichtje van TS zou ik zeggen, get your act together. Ook al stort de wereld rond je in elkaar, je moet er wel staan voor het kind en zorgen dat dat goed en in het belang van het kind loopt.
Wij zijn eind april thuisgekomen van China, een maand later wist mijn ex te vertellen dat hij al een half jaar iemand anders had en dat hij ging vertrekken. Daar stond ik dan met een pas geadopteerd ventje dat nog veel zorg een aandacht nodig had terwijl de fundamenten waarop ik mijn leven opgebouwd had, in elkaar leken te storten. Ik heb toen één ding voor mezelf gezworen en dat is dat ik er moest en zou staan voor mijn zoontje. Als je leest dat de mama van het nichtje thuis is en depressief is en het kind niet eens wil gaan ophalen van school en dat papalief niet constant tv moet zitten kijken. Terug gaan bedplassen, hond pijn doen kunnen duidelijke symptomen van zich niet goed voelen zijn. Trouwens als je over je limiet zit bij telenet en je krijgt trager internet, kan je dat verhelpen door bij te betalen. Je broer weet dus wat hem te doen staat
De discussie over het wel of niet nemen van een niet-biologisch kind vind ik ronduit absurt, als je al 4 jaar voor een kind zorgt, die jou papa noemt en al die jaren voor hebt gezorgt is het niet echt ethisch om te zeggen dat je je handen er dan vanaf trekt. Als je een kind adopteerd dan zorg je er ook voor, punt. Kinderen kan je niet dumpen.
Gelukkig zijn ze niet getrouwd, wel wettelijk samenwonend. Heb gisteren gezegd tegen mijn broer dat hij nu even niet egoïstisch mag zijn en hoe moeilijk en kinderachtig zijn ex ook is, hij aan het kind moet denken. Maar natuurlijk is hij heel boos op zijn ex en loopt die communicatie ook niet zoals gewenst, zijn ex is duidelijk wel degene die alles veel moeilijker maakt. Ik snap ook dat deze situatie hartverscheurend is, hoewel zijn ex zich wss wel goed kon voorbereiden voor deze break up, kon mijn broer dat niet en valt dit allemaal uit de lucht, maar dat mag geen uitvlucht zijn. Volgende week wordt het contract over het huis geregeld en laat hij zijn naam schrappen. Hoe ze het gaan regelen met de meubels is nog een vraagteken. Regeling met het kind gaan ze denk ik voorlopig niet op papier zetten maar onderling afspreken. Mijn broer is van plan om vanaf juni/juli te verhuizen, hij wil nu nog wat sparen. Ik vind dit wel heel lang, maar ja, mijn moeder is akkoord dus ja dan heb ik weinig te zeggen denk ik.
Het kindje is de laatste 2 dagen wel weer heel flink en goed gezind, juist naar de hond haalt ze soms nog uit. Morgenavond gaat ze weer naar haar mama. Mijn broer heeft het internet idd bij Telenet gisteren ook geregeld, thank god.
Poeh dat is een lange tunnel maar gelukkig kun je het lichtje zien schijnen, straks in de zomer bijkomen van deze episode. Het is ook verschrikkelijk naar voor je broer, maar alsnog mag hij inderdaad best rekening met jou houden.
Ik vind het knap dat je broer een verantwoordelijkheid heeft opgenomen toen hij ook kon kiezen om dat niet te doen, daar verdient hij credits voor. Opvoeden is echter meer dan alleen de tijd overbruggen met je kind tot het weer naar de moeder kan.
Ik zag dat eerder iemand het aanhaalde: spreek een wekelijks moment af om met z'n drieën rond de tafel te gaan zitten en afspraken te maken/te evalueren. Als jullie structuur in jullie samenleven kunnen brengen, gaat het kind er ook alleen baat bij hebben.
Gisteren/vandaag weer een bom ontploft, deze keer zit ik er voor niets tussen maar het is een beetje te gevoelig om hier openbaar te posten, dus degene die geïnteresseerd zijn/advies kunnen geven, zouden jullie mij een pb willen doen?