Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-04-16 20:56

Geplaatst: 24-04-16 20:56

Ja, dat is ook heel apart.. Maar toen die van ons nog geen 1 was, wilde ik zo graag weer! Toen was ik binnen 4 maanden zwanger: tijdens de zwangerschap wist ik ook dat het niet bij deze twee bleef!

Na de 3e, heb ik dus wel gezegd:"nu even rustig aan, als ze allemaal op school zitten kijken we wel verder.." Toen ze op school zaten, ging het dan niet zo snel met een vierde, maar die bleef welkom.

Nu ik zwanger ben, voelt het eigelijk wel als de laatste. Denk dat het hierna dus ook wel echt klaar is..

**Geplaatst**: 24-04-16 20:57

Geplaatst: 24-04-16 20:57

simongek schreef:
Mensen zeggen altijd dat een tweede zo meedraait en dat het weinig impact heeft. Daar ben ik het totaal niet mee eens.

Met de eerste was alles prima te doen.

De tweede sliep pas na 1.5 jaar langer als 5 uur achter elkaar. Ik was echt kapot. Heeft een totaal ander karakter als de oudste. Kan om alles janken. Vraagt veel aandacht etc.

Ik zeg wel eens als we deze als eerste hadden gehad

Tja, ik ken dus mensen die zo een als eerste hadden... kind huilde zelfs echt een paar jaar lang
's nachts... dat werd dus "ploegendienst", dus de ene nacht ging pa er uit, en de volgende nacht ma... anders was het helemaal geen doen geweest.
Bij die ene is het toen inderdaad gebleven.

**Geplaatst**: 24-04-16 21:03

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 24-04-16 21:03

Mijn eetste sliep meteen door. Nr 2nu nu al 2.5 jaar niet. 1 kindje is makkelijker maar ik wilde graag een broertje of zusje voor nr 1. Nu nog meer plannen en met uit eten (zeldzaam) gaan wij zonder kids anders kun je echt niet ontspannen

**Geplaatst**: 24-04-16 21:15

Geplaatst: 24-04-16 21:15

Bij ons vroeger thuis was ik volgens mij wel een stuk makkelijker dan mijn broer die 3 jaar jonger is. Dat was een echte driftkikker. Maar of dat nu speciaal ermee te maken heeft dat hij nr. 2 was weet ik niet. Wij maakten best vaak ruzie, maar dat was vooral omdat ik het zo leuk vond als hij boos werd

Ik vond dit wel grappig, volgens mij klopt het aardig: https://www.gezondheidsnet.nl/geest/pla ... e-karakter

**Geplaatst**: 24-04-16 21:19

Geplaatst: 24-04-16 21:19

Ik denk dat het idd per persoon verschilt hoe je er in staat.

Ik heb altijd 2 kinderen gewild. De eerste is op zich een makkelijk kind. Maar eerste half jaar was best zwaar. Ze is 6 weken te vroeg geboren en heeft 4 weken in het ziekenhuis gelegen en heeft heel veel last van krampjes.
Maar heb nooit groot leeftijd verschil er tussen gewild. Wou ongeveer 2 jaar.
Speelt nu ook mijn leeftijd mee woord dit jaar 36.

Zijn voor de 2de gegaan toen ze 1 jaar was. Ze is in april 2 geworden en ben nu 26 weken zwanger.

Ben heel benieuwd hoe het gaat. De kleine meid is nu heel behulpzaam en zorgt nu al voor de baby door via mijn navel eten en drinken te geven en pas zelfs de luier om te doen.

Ik heb zelf een zusje die 3 jaar jonger is waarmee ik ben opgegroeid. We hebben veel elkaar gehad. In de puberteit ook veel ruzie gehad maar nu hebben we samen dezelfde hobby en dat is paarden. Allebei een eigen pony die op dezelfde stal staan en helpen elkaar. Ik ben heel blij met mij zusje en wou daarom wou ik dat ook voor onze kleine. Tuurlijl is het altijd afwachten hoe het gaat.

**Geplaatst**: 24-04-16 22:03

Geplaatst: 24-04-16 22:03

Zoolgangster schreef:
simongek schreef:
Mensen zeggen altijd dat een tweede zo meedraait en dat het weinig impact heeft. Daar ben ik het totaal niet mee eens.

Met de eerste was alles prima te doen.

De tweede sliep pas na 1.5 jaar langer als 5 uur achter elkaar. Ik was echt kapot. Heeft een totaal ander karakter als de oudste. Kan om alles janken. Vraagt veel aandacht etc.

Ik zeg wel eens als we deze als eerste hadden gehad

Tja, ik ken dus mensen die zo een als eerste hadden... kind huilde zelfs echt een paar jaar lang
's nachts... dat werd dus "ploegendienst", dus de ene nacht ging pa er uit, en de volgende nacht ma... anders was het helemaal geen doen geweest.
Bij die ene is het toen inderdaad gebleven.

Hier helaas vaak alleen. Papa is veel weg en ook s nachts. In de weekenden wel thuis maar meneer weigerde een fles dus kon niemand het even overnemen.

Hij is nu 2 en heeft nog nooit ergens anders geslapen. Ja op vakantie met mij mee

**Geplaatst**: 24-04-16 22:35

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 24-04-16 22:35

Hier slaapt mijne ook nog niet door. Al ben ik soms zelf de oorzaak ook ben ik bang. Ik heb een slaapstoornis en wil nog wel eens gillen en raar doen. Word hij soms wakker van. Of speen kwijt. Behalve als hij gaat logeren dan slaapt hij wel goed. Dat is ook de reden dat ik het soms pittig vind. Als we slechte nacht hebben gehad en niet veel puf heb, moet je toch voor de energiebal staan. Ik heb een heel druk kind dat slecht zelf speelt, momenteel heel snel driftig word. Maar ach gaat vanzelf wel goed komen dat slapen. En er zijn ook zat mooie momenten.

**Geplaatst**: 24-04-16 22:39

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 24-04-16 22:39

Ik zal even gemeen zijn.
Wij hebben maar 8 weken onderbroken nachten gehad en na 12 weken sliep ze klokje rond.
Met uitzondering van ziekte hebben wij nog nooit een slechte nacht gehad

Ik ben ontzettend blij want ik heb zelf erg veel slaap nodig. Dat was ook echt mijn grootste angst.

**Geplaatst**: 24-04-16 22:50

Geplaatst: 24-04-16 22:50

Hier moesten we ukje wakker maken in de kraamweek voor zijn voedingen, en eerste tijd was echt bizar vermoeiend met veel en erg langdurige voedingen. Dronk erg langzaam en moest nog een tijd rechtop na laatste slok i.v.m. reflux, dus tegen de tijd dat je hem weg legde had je zelf nog maar een uurtje ofzo om te slapen voordat je weer aan de bak moest...

Da's echt slopend.

Na een paar maanden heeft hij een tijd lang eigenlijk heerlijk geslapen, dat je hem 's avonds om een uur of half 8 op bed legde en eigenlijk zeker wist dat hij tot ruim na middernacht sliep +:)+

Dan meestal 2x een voeding per nacht, maar dus wel dat je steeds een fijn blokje slaap had tussen het pieperen door +:)+

Toen kwam echter het 8 maanden sprongetje...wat een drama werd dat met slapen en eten zeg, pffffft!
Ging ook naadloos over in het 11 maanden sprongetje...èrg pittige maanden met steeds 's nachts spoken en hele slechte nachten dus weer knap moe allebei. Alhoewel het lang niet zo erg was als die eerste tijd want dat sloeg echt alles

Maar leuk was anders.

Nu ging het godzijdank weer een paar weken heel aardig, met meestal zo rond 2 uur een fles en dan weer rond een uur of half 8, dat is echt prima vol te houden, die nachtfles vind ik geen enkel probleem als het er bij 1 blijft en het lekker soepeltjes gaat zodat ik een uur nadat ik wakker werd weer lekker lig te ronken +:)+

Maar nu lijkt het er op dat het volgende sprongetje weer begonnen is.... weer raar slapen en meuterig overdag

Tot nu toe valt het mee en ik bn echt heel blij dat we een paar redelijke weekjes gehad hebben tussendoor zodat je weet dat het wel gewoon nprmaal kan gaan en je kind geen notoire zeikerd is zeg maar

Maar ik ben toch altijd blij als er weer een week voorbij is en hij weer even oma en opa gaat entertainen zodat ik even bij kan slapen zonder baby-dienst

Het is een super leuk ventje maar je bent er zo druk mee, al dat gedoe met zo'n uk die nog overal hulp bij nodig heeft..... heerlijk om even "uit" te kunnen staan i.p.v. 24-7 standby staan en alles paraat moeten hebben constant

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-04-16 23:06

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst door de TopicStarter : 24-04-16 23:06

K moet eerlijk bekennen dat ik geen één keer gemerkt heb dat hij in een sprongetje zat. Buiten het feit dat hij heel slecht sliep rond zijn 8 maanden maar dat had denk ik een andere oorzaak.

[naam] sliep van zijn 7 weken door, van een uur of 11 tot de volgende morgend 9u/10u. Daarna zelfs van een uur of 9 s avonds.

Nu slaap hij rond 8u s avonds en is hij sinds kort "vroeg" wakker voor zijn doen namelijk tussen 7u en 8u.
Hij is nu wel bovenaan 4 tanden tegelijkertijd aan het krijgen, wat vrij pijnlijk is, dus nu wordt hij wel is wakker van de pijn.

**Geplaatst**: 25-04-16 06:55

Geplaatst: 25-04-16 06:55

Sprongetjes hebben wij echt wel gemerkt in de baby en peutertijd. En nu soms nog hoor met bepaalde periodes, dan heb ik mijn emmertje geduld hard nodig. Ik vond de nachtvoedingen wel pittig in het begin, was zeker 1,5 uur tijd mee kwijt met voeden en haar daarna weer rustig krijgen. Daarna was ik zo wakker dat ik niet meer kon slapen. Maar toen we eenmaal doorhadden waar het probleem (spugen) vandaan kwam en het voeden zelf ook soepeler ging waren de nachtvoedingen binnen een minuutje of 10/20 klaar. Met een maandje of 9 sliep ze door.

Mijn nachtrust/slaap is me ook heilig. Daarom vind ik het wel jammer dat ze net als haar vader een echt ochtendmens is, gemiddeld genomen is ze rond 6.00/6.30 wakker ook in de vakantie. Weer terug naar bed heeft echt geen zin, ook timer (zo laat mag er uit) hebben we geprobeerd en werkt niet. Nu dan maar tv laten kijken, kan ik me nog even omdraaien.

**Geplaatst**: 25-04-16 09:32

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 25-04-16 09:32

Dat zijn heerlijke nachten Chanel +:)+

Ik vind die nachten met rond 2 uur een fles echt dikke prima, zo even een half uurtje luiertje verversen / en vlotjes 210 wegdrinken, nog even lekker tegen me aan kroelen en weer op bed, dat is prima te hebben en best gezellig

Maar vannacht weer dat typische manische sprongetjes-gedoe dat het 2 uur duurde voordat hij weer lag te slapen, het is dan echt net een kip zonder kop die maar blijft gaan

Hier met 5 maanden al de eerste tanden dus dat ging ook lekker door zal ik maar zeggen

Mja dat is ook vroeg zat Susan! Maargoed als het zo dan werkt en ze is verder wel gezellig de rest van de dag, dan maar zo toch

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-04-16 11:01

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst door de TopicStarter : 25-04-16 11:01

[naam] had pas op zijn 9 maanden zijn eerste tandjes, maar dan wel 2 tegelijkertijd, en nu 4 tegelijkertijd, dus hij is het aan het in halen

Maar hij is met alles later, dus verschiet er niet van. Kan nu goed zitten en rollen, maar rollen of op de benen staan zit er nog niet in. Gaan wel naar de kinesist oor zijn schouder en dan word de algemene motoriek ook meegenomen, dus dat zal wel in orde komen.

Mentaal is hem nu ook een grot e sprong vooruit gegaan, terwijl een maand geleden alles nog goed was, begint hij nu zijn willetje goed door te drijven en kan hij flink boos worden.

**Geplaatst**: 25-04-16 11:41

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 25-04-16 11:41

Grappig overzicht, al herken ik lang niet alles terug. Maar dat is natuurlijk ook kind afhankelijk.

Zo is onze oudste niet echt een perfectionist en hoeft nr 2 niet echt op te vallen. Nr 3 is heel klassiek volgens het overzicht (wil alles doen wat de anderen ook hebben/doen en owee hij hoort een “nee”) maar wordt echt niet persé vertroeteld. Maar ik moet dan ook wel zeggen dat ik de valkuilen bij mezelf niet herken. Al moet ik manlief af en toe wel zeggen dat nr 2 1,5 jaar jonger dan de oudste is (en dus een ander niveau heeft) maar het kan ook gewoon zijn dat het niet zo klikt tussen hun karakters (mannen he)

Ik wilde gewoon 2 kids en geen te groot leeftijdsverschil. Dus zodra ik groen licht kreeg na de 1e ks was het ook vrij vlug weer raak. Nr 3 was eigenwijs (toen al) en maakte gebruik van een fabrieksfoutje van de regenjas :Y)

Ik vond de stap naar 1 kind goed te doen. Ik was helemaal niet van de kinderen en moest veel leren, maar wij zijn geen vliegende kippen die continu van hot naar her gaan, dus hoefden ons wat dat betreft niet heel erg in te houden (en zijn beide vrij relax en nuchter). Ja, je moest rekeningen houden met een gup en de nachten waren gebroken (dronk elke 4 uur tot ca 10 maanden) maar het was goed te handelen. Nr 2 erbij was ook nog wel te doen. De oudste luisterde relatief goed en sliep goed door. Nr 2 kwam wel (tot ca 11 maanden) elke 3 uur voor het drinken, dat was wel pittig.

Ik vond de stap naar nr 3 het grootst… want je heb gewoon maar 2 handen/armen en dan zitten mijn kinderen allemaal 1,5 jaar van elkaar af, dus ook de oudste heeft dan nog sturing nodig.

Ik heb gister de twee broers uit elkaar gehaald en verwacht flink wat gevechten in de toekomst… geen van mijn kids heeft het karakter dat ze over zich heen laten lopen, ieder op zijn eigen manier (de 3 “vuur” sterrenbeelden; leeuw, ram en boogschutter) geloof er niet heel erg in, maar bepaalde eigenschappen komen toch wel heel erg overeen…

**Geplaatst**: 25-04-16 13:25

Geplaatst: 25-04-16 13:25

Bij ons was de keuze voor een tweede wel bewust, maar meer met het idee van 'we willen geen enigs kind, dus een kindje erbij'. Het was voor ons logisch, een tweede kindje (en gegund

).

De eerste jaren was qua nachten echt afzien. Toen de jongste geboren was, sliep de oudste nog niet super (toen was ze ruim 2,5 jaar). Ze heeft tot haar 4e veel lopen spoken 's nachts en de jongste sliep een beetje door toen hij bijna 3 was.
We hebben dus een lange periode gehad dat we er meerdere keren per nacht uit konden, voor hun beide. In die tijd ben ik dus ook gestopt met werken :')

We gingen er beide aan onderdoor. Mijn man had het beste salaris, dus hij bleef werken en ik deed de nachten en sliep overdag bij als de kinderen ook sliepen (of dochter op school).
Ze zijn ook wel eens door mijn ouders opgehaald, dan ging ik slapen. Ik had echt 0 sociaal leven, was de enigste met kinderen toen dus wel eens onbegrip vanuit mijn omgeving. Nu gaan die van mijn naar school en slapen door dus komen mijn vriendinnen bij mij miepen :Y)

En dan ben ik zo blij dat wij die fase gehad hebben.. $_/-\o_$

**Geplaatst**: 25-04-16 14:00

Geplaatst: 25-04-16 14:00

SusanH schreef:
Wat Sizzle zegt is voor ons ook 1 van de redenen om het bij 1 te laten. Als ik soms om me heen kinderen van anderen samen ruzie zie maken vind ik het heerlijk dat wij thuis zoveel rust hebben. Al kan ze in haar eentje ook best een hoop herrie maken

Nou ik ben blij dat er dus eentje bijmag komen , een is maar alleen!

mijn vader was enigste kind en die zij dat is niets, mijn broer is 7 jr ouder en ook dan heb je 2x een eenling omdat je elkaar pas gaat begrijpen als je volwassen bent.

Ik hoop dat onze kindjes ook steun aan elkaar hebben en lekker met elkaar kunnen spelen een derde komt er gezien onze leeftijd niet!

Laatst bijgewerkt door kwita op 25-04-16 14:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-04-16 14:08

Geplaatst: 25-04-16 14:08

kwita schreef:
SusanH schreef:
Wat Sizzle zegt is voor ons ook 1 van de redenen om het bij 1 te laten. Als ik soms om me heen kinderen van anderen samen ruzie zie maken vind ik het heerlijk dat wij thuis zoveel rust hebben. Al kan ze in haar eentje ook best een hoop herrie maken

Nou ik ben blij dat er dus eentje bijmag komen , een is maar alleen!

die mening heb ik ook !

Hier idem.

Ze slaan elkaar rustig af en toe de hersens in. Maar kunnen ook heerlijk samen spelen.

**Geplaatst**: 25-04-16 14:44

Geplaatst: 25-04-16 14:44

Hier kindlief ook dol op haar (stief) broer. Ja, ze hebben ook wel eens slaande ruzie ja, maar vaker nog spelen ze samen. Ze is veel socialer sinds ze een broer heeft en ze zijn gek op elkaar!
Vind één kind ook maar alleen.

En ruzie maken en oplossen moet je ook leren

**Geplaatst**: 25-04-16 14:57

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 25-04-16 14:57

Hier een kind van 13 maanden wat al minstens 9 maanden minstens 4a5 nachten per week 2 tot 6 uur wakker is. Ik kan je vertellen, hihi mijn wallen hangen tot over mijn knieën, en ik vrees met grote regelmaat toch wel echt dat ons mannetje echt een slaapstoornis aan het ontwikkelen is, want soms functioneert hij ook gewoon niet meer en kan dan echt alleen nog maar huilen. Vooral op het kdv, daar zijn dan zoveel indrukken.

Ik denk dat als er hier een tweede bij komt, dat nog wel een jaar of 2/3 duurt :')

Ik vind de uitspraak 1 is maar alleen zo'n onzin

ik ben ook enigs kind, maar heb nooit een broer(tje) of zus(je) gemist hoor

**Geplaatst**: 25-04-16 15:00

Geplaatst: 25-04-16 15:00

Tsja mijn vriend en zijn broertje kunnen nog niks met elkaar. Gunnen elkaar niks, afgunst en heel veel ruzie. Denk dat als pa overleden is ze t elkaar niet meer zien.

**Geplaatst**: 25-04-16 15:13

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 25-04-16 15:13

Hier 2 tiener dochters.Ze blaasen nog net niet naar elkaar als katten.

**Geplaatst**: 25-04-16 15:42

Geplaatst: 25-04-16 15:42

Hier eentje. En ondanks ik altijd heb geroepen dat ik een groot gezin wilde, ziet het ernaar uit dat het hierbij zal blijven

**Geplaatst**: 25-04-16 15:44

Geplaatst: 25-04-16 15:44

__PSM__ schreef:
Hier een kind van 13 maanden wat al minstens 9 maanden minstens 4a5 nachten per week 2 tot 6 uur wakker is. Ik kan je vertellen, hihi mijn wallen hangen tot over mijn knieën, en ik vrees met grote regelmaat toch wel echt dat ons mannetje echt een slaapstoornis aan het ontwikkelen is, want soms functioneert hij ook gewoon niet meer en kan dan echt alleen nog maar huilen. Vooral op het kdv, daar zijn dan zoveel indrukken.

Ik denk dat als er hier een tweede bij komt, dat nog wel een jaar of 2/3 duurt

Ik vind de uitspraak 1 is maar alleen zo'n onzin ik ben ook enigs kind, maar heb nooit een broer(tje) of zus(je) gemist hoor

Hier ook al 2,5 jaar, morgen naar de kinderarts. Kan ook dat ze een tekort hebben, Dochter is al geprikt op suiker, schildklier en nog aantal dingen wat dit kan veroorzaken.

**Geplaatst**: 25-04-16 15:48

Geplaatst: 25-04-16 15:48

Ik heb jou even een pb gedaan

**Geplaatst**: 25-04-16 15:48

Geplaatst: 25-04-16 15:48

Ik zou graag een tweede kindje willen, omdat wij het willen. Niet omdat wij het voor onze zoon willen. Als ik kijk naar de buurtkindertjes, zoon is geïnteresseerd in ruig spel, dochter is een prinsesje dus die spelen echt niet samen. Eerder ruzie als ze samen spelen wat zij wil een eenhoorn in het spel, hij een zombie en dat botst :')

beide hebben gewoon vriendjes en vriendinnetjes.
Ook met ouder worden, mijn schoonvader had nooit een goede band met zijn broer. Nu bestaan ze niet voor elkaar... Tja.
Kan goed gaat, maar ook niet.ik ben te realistisch om een perfect plaatje voor mij te zien :')

1 is maar alleen, alsof de wereld uitgestorven is

Ruzie maken en oplossen kun je leren met vriendjes en vriendinnetjes, met ouders, neefjes, nichtjes etc. De wereld is 1 leerschool. Je leert niet exclusief van een broertje of zusje hebben

Nomineer dit bericht ×