Bokt.nl

lady62 schreef:

Dus je man vind het zo wel best.
Denkt dat het probleem vanzelf wel weggaat.
Het komt op mij over dat hij heel makkelijk is en sorry wat er niet in zit komt er ook niet uit.
Heel triest voor jou maar zo blijf je met het probleem zitten.
Niet gezegd dat je man lui is maar z'n schouders er onder zetten doet hij dus ook niet.
Dat houd dus in geen dingen voor hem te gaan regelen want dat kan zich ook tegen je keren als het fout gaat.

Bhriseis schreef:

Sakkia, dat klopt, maar het zit er duidelijk niet aan te komen dat manlief het zelf regelt. En soms kan het dan handig zijn dat je je vrouwelijk organiseertalent daarvoor aanspreekt TS is getrouwd, de hele situatie is een probleem van hen beiden (niet alleen van de vader), dus kan ze hem ook even aanzetten om het op te lossen.

Bhriseis schreef:

Maar de dochters zullen het toch wel waarderen van de TS dat zij dit regelt? Dan zien ze toch ook in dat ze van goede wil is? En eens de stap gezet is, kunnen ze het onderling met elkaar regelen, en hoeft de TS het niet meer te doen.
Of zie ik het nu verkeerd volgens jullie?

Bhriseis schreef:

Maar de dochters zullen het toch wel waarderen van de TS dat zij dit regelt? Dan zien ze toch ook in dat ze van goede wil is? En eens de stap gezet is, kunnen ze het onderling met elkaar regelen, en hoeft de TS het niet meer te doen.
Of zie ik het nu verkeerd volgens jullie?

chelle_dora schreef:

TS, ik heb echt behoorlijk met je te doen.

Want,even alles op een rijtje gezet;

je kent je inmiddels-man al 7 jaar, je hebt hem leren kennen toen hij al lang en breed gescheiden was, dus van 'afpakken' en 'huwelijk stukmaken' is hier geen sprake.

Tevens zet je in je OP al dit:

Citaat:

Zo vinden ze mijn kinderwens namelijk onacceptabel, ik smeer hun vader een kind aan en snuffelen ze door mijn spullen op zoek naar zwangerschapstesten. Ook een leuke is: ' Oh ja? en hoe ga je voor dat jong betalen dan? Je onderhoudt je eigen kinderen niet eens!'

Sorry, maar dan heb je in mijn ogen als ouders zijnde (zowel je man als de moeder van deze kinderen) toch echt behoorlijk de plank misgeslagen wat betreft de opvoeding...

Ik denk alleen niet dat het alleen aan die kinderen ligt, aan de vader of aan jou.. Ik heb het vermoeden dat moeder van deze ' lieve dochters' ook wel een flinke rol speelt. K bedoel, met co-ouderschap vermoed ik dat de ouders wel een beetje op de hoogte zijn van elkaar; dus dat d'r moeder ook echt wel had geweten dat dochterlief op tijd d'r prinsessenbed uit moest om klaar te staan voor het geluk van d'r vader. Als d'r moeder dan zo nonchalant zegt 'oh, maar die ligt nog in bed hoor', dan gaan bij mij de belletjes wel rinkelen dat de dochters misschien wel een niet al te best voorbeeld doen volgen van de moeder..


En of je nou 80 of 40 bent, dat moet geen hol uitmaken voor die dochters, want als hun moeder met een nieuwe lover thuis was gekomen van hun leeftijd en een beetje leuk lichaam was er waarschijnlijk niks aan de hand geweest.

En ja, als je ouders scheiden is het hartstikke poedersuiker. Maar met 20 of 24 moet je als kind zijnde toch ook in staat zijn om in te zien dat geluk niet alleen in mooie jassen te vinden is, maar je moet ook inzien dat het leven door gaat; ook zonder dat je ouders weer bij elkaar komen.

TS, heel veel sterkte, rust en wijsheid gewenst. Geniet in ieder geval van je man, je hebt een hele fijne man aan de haak geslagen zo te lezen, alleen familie kan je nooit uitkiezen natuurlijk maar mag je ook je geluk niet in de weg laten staan.

Voor degene die begon over pedofilie; ga inderdaad heel gauw je mond spoelen.

wiebke schreef:

mijn man gaat heel bewust om met de financiën, als het echt niet gaat zegt hij ook nee. Maar nogmaals: ik heb er geen moeite mee als ze geld nodig hebben voor zaken die echt nodig zijn, maar niet voor een jas terwijl er 2 in de kast hangen en een fotoshoot met een vriendinnetje

ik zal het volgens mij vooral los moeten laten... maar hoe doe je dat?

de empatische wiebke denkt: ik snap de kinderen, het is allemaal niet makkelijk, ze zijn het zo gewend, ik houdt mijn mond en speel mooi weer

de nuchtere wiebke denkt: ze zijn volwassen en willen ook dat ze zo behandeld worden, maar gedragen zichzelf totaal niet volwassen. Vader chanteren als hij niet meewerkt vind ik echt niet kunnen, een grote mond hebben tegen wie dan ook vind ik niet kunnen.
En hoe erg is het als ze in huis zijn, ik niet eens mezelf kan zijn? Ieder woord en iedere blik op een weegschaal moet leggen omdat er anders de pleuris uitbreekt? Op eieren lopen? Kan toch ook niet...


ik zou best wat familie afspraken willen regelen, maar niet vertellen dat ik erachter zit en het mijn (of eigenlijk jullie) idee is.

zo heb ik vader ook geattendeerd dat dochter gewoon recht heeft op zorgtoeslag, want dat had ze ook niet. Is toch weer €72 per maand voor haar

Mioux schreef:

@sakkia daarom raadde ik ook ergens in t begin ook aan, zoek een mediator. Ook al vind de man dat geen goed idee misschien, als je rust en vrede onder elkaar wilt is dit wel verstandig. Zo iemand is onafhankelijk, en zal alles objectief bekijken. Als hij ieder aanhoort, kan hij misschien tot 1 of 2 oplossingen komen. Misschien toch even harder pushen omdat je toch graag normaal met ze alle wil omgaan. Misschien ben jij als stiefmoeder t probleem helemaal niet, misschien is er woede omdat de ouders uit elkaar gegaan zijn er nog ? Of is het de hoop van... Er kan van alles zijn,maar zoals het nu gaat word er duidelijk niets tot weinig opgelost.

wiebke schreef:

mediation zie ik hem niet doen... zijn plannen zijn volgens mij beter opletten en doorvragen als ze iets vragen, heb je het echt nodig? Heeft dit prioriteit? Kun je ervoor sparen?

en verder.. probeer ik hem echt meer tijd met zijn dochters te laten doorbrengen, ga nog een keer praten, maak afspraken met je meiden.. maar hier zit niet echt schot in. Ik kan hem niet verplichten om naar zijn kinderen te gaan lijkt mij..