Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Muze schreef:Vraag me wel eens af of notoire telaatkomers dit ook doen bij ziekenhuizen, tandarts, huisarts...
.Muze schreef:Maar als het daar wel lukt, is het dan ook niet enigzins een kwestie van prioriteiten stellen?
MarlindeRooz schreef:Muze schreef:Maar als het daar wel lukt, is het dan ook niet enigzins een kwestie van prioriteiten stellen?
Dit is toch al 10x beantwoord in dit topic? Even teruglezen moet lukken.
Wat er al gezegd is samengevat:
- Zijn dan veel en veel te vroeg met stress
- Zijn dan de hele dag bezig met op tijd moeten komen is heel stressvol
- Komen alsnog te laat bij dit soort afspraken
- Bij sociale / niet verplichte afspraken is het niet fijn om die "stress" te hebben om per se op tijd te moeten komen die je hele dag(deel) kan beheersen. Daarvoor zijn vriendschappen niet bedoeld toch, om stress te geven? Daarom laat men het in dat soort situaties wat meer los.

MarlindeRooz schreef:Prima toch? Ik heb meer dan genoeg vrienden.
Ik ben dus nooit meer dan 5-10 minuten te laat. Vind je dat niet oké? Dan probeer ik daar rekening mee te houden maar dat lukt niet altijd. Kan je daar niet mee leven? Dan niet.
VogeltjeM schreef:Mensen die zich ergeren aan vroegkomers: hebben jullie dat ook bij goede vrienden etc? Mij maakt het over het algemeen weinig uit als ze mijn huis rommelig zien, ze kennen me toch en weten dat het de ene keer netjes is en er de andere keer een bom is ontploft. En als ze te vroeg zijn dan pakken ze gewoon alvast wat te drinken en/of spelen met de kleine als ik nog moet aankleden.
Ik vind het wel prettig om een richtlijn te hebben, zodat ik bij wijze van spreken niet in m'n blote kont stamaar verder...
Ibbel schreef:Ik zet zelden wekkers. Ik heb een soort ingebouwde klok.
Als ik eten kook en een timer heb ingesteld, dan ben ik 9 van de 10 keer 30 seconden voor de timer afgaat in de keuken. En dan maakt het niet uit of ik 8 minuten of 15 minuten of 25 minuten heb ingesteld, ergens gaat er min of meer op de juiste tijd een intern belletje af voordat het echte belletje afgaat.
Ik kook niet zonder timer, just in case, maar het overkomt me echt zelden dat die timer volledig onverwacht af gaat.
Maar ik begrijp ook wel dat niet iedereen zo in elkaar zit. Alleen, dan is het dus wel handig wél een externe timer te hebben. Anders is je eten óf niet gaar, óf geblakerd
Muze schreef:Vraag me wel eens af of notoire telaatkomers dit ook doen bij ziekenhuizen, tandarts, huisarts...
Josien_ schreef:Als je altijd aan de late kant bent, dan is het wel irritant als iemand te vroeg is ja. Want dan ben je er nog niet klaar voor. Dat is hetzelfde dat als je altijd ruim op tijd bent, het irritant is dat mensen te laat zijn.
Het een is niet erger dan het andere, het is maar net hoe je er naar kijkt.
Mjelleke schreef:Ik kom al mijn hele leven vaak te laat, en baal daar verschrikkelijk van. Ik heb geen tijdsbesef, en loop vast met planning en organisatie bij simpele dingen zoals je spullen pakken en op tijd de deur uit gaan. Bij mij hangt dat samen met slechtere executieve functies.
Het is wel veel beter geworden gelukkig, ondertussen ben ik meestal wel op tijd en als ik te laat ben dan is het meestal 5 tot 10 minuten. Maar ik ben echt vaak te laat geweest, bij vrienden, op school, op mijn werk, bij doktersafspraken, veel treinen gemist, een keer zelfs een sollicitatiegesprek gemist, en een training die ik moest geven. Echt niet alleen bij sociale afspraken, zoiets werkt in alles door. Ook wel eens meer dan een uur te laat op een eetafspraak, dat was een combinatie van uitlopen op het werk (moest nog iets afmaken en dacht dat het wel kon), compleet in de stress schieten en blokkeren omdat ik laat was, half uur vertraging in het verkeer, en ook nog verkeerd rijden.
Ik heb echt van alles geprobeerd, o.a. tig wekkers zetten, stappenplannen maken met alle tussenstapjes (op de minuut nauwkeurig 7.17 tandenpoetsen 7.21 plassen 7.25 jas aan, etc). Klok een kwartier voor laten lopen. Extra marges inplannen, zoals treinen/bussen eerder nemen en extra overstaptijd rekenen. En toch blijft het nog steeds lastig. Toen ik een eigen bedrijf had plande ik voor 11 uur geen afspraken, ook al zat ik meestal om 9 uur wel op kantoor, zo wist ik tenminste zeker dat ik het altijd kon halen.
Ik vind het daarom heel fijn als ik geen precieze tijd hoef af te spreken, een range werkt echt zo veel makkelijker (tussen half 11 en 11, in plaats van om 10.45). En met sommigen heb ik de afspraak dat ik app zodra ik in de auto stap, dat haalt een hoop stress weg. Als dat niet kan en het moet echt een vast tijdstip zijn, dan lukt dat tegenwoordig meestal ook wel (maar dat is dus wel anders geweest). Ik ben nu ook regelmatig veel te vroeg (geen tijdsbesef werkt 2 kanten op) maar dan ga ik wel een rondje wandelen of even internetten of wat lezen.
Ik ben er echt niet trots op, heb echt vaak mensen laten wachten en snap ook heel goed dat ze daar dan pissig om waren. Ik heb ook wel even getwijfeld of ik dit hier wel neer zou zetten, sommige reacties zijn heel veroordelend en kort door de bocht. Maar ik wilde toch ook even deze kant laten horen, dat het soms écht niet zo makkelijk is als het lijkt.
cissy schreef:De mensen die steevast te laat ergens komen, hebben die dan wel het besef dat diegene die op jou zit te wachten dan na jullie afspraak óók weer op hún volgende afspraak te laat komt? Dat alles dus opschuift?
Of denken jullie daar dan ook niet over na? Og juist wel en maak je jouw afspraak dan korter om tijd in te halen. Hoe werkt dat ik jullie brein?