Bokt.nl

Nouka schreef:

Qua links rijden niet, want ik reed met mijn Nederlandse auto ook wel hier. Maar schakelen met je andere hand is wel even wennen ja

Jess_vH schreef:

Goof hoe is het er nu? Veel schade ed?

Amethyst_ schreef:

Leuk Jetske!

Ha, ik ben nu echt euforisch. Een mankement in het registreren bij de organisatie die de communicatie voor zijn facility verzorgt is opgelost. Dit betekent EMAILEN! En nog belangrijker; videobellen!!! Mijn dag kan echt niet meer stuk. Suf eigenlijk he, zo blij om mailen en skypen

Rosa__ schreef:

Mijn vriend (net 25 geworden) is Italiaans en woont ook in Italië, we hebben dus een lange-afstandsrelatie. We streven er zo veel mogelijk naar om ten minste eens in de drie maanden af te spreken. We zijn dan gelukkig wel zo'n twee weken 24/7 samen. De reis stelt niet eens veel voor, met een vlucht van 1 uur en 40 minuten zijn we al bij elkaar (hij woont in het noorden). Wat betreft zouden we elkaar wel vaker kunnen zien, maar de kosten voor vliegtickets lopen dan toch te veel op. Zo'n vliegreis maak je niet voor een weekendje, dat is gewoon zonde. Dan liever dagen 'opsparen' zodat we echt twee weken vrij zijn met elkaar.
Het missen blijft lastig hoor, er zijn zo veel momenten in een dag die ik zou wel delen met hem. Maar er is iets dat ik eigenlijk nog vervelender vind... Mijn vriend en ik hebben allebei de wens om uit huis te gaan, samen te wonen en zo een leven op te bouwen (ws in Italië!). Dat hoeft allemaal niet binnen vier maanden of zo, maar het zou wel fijn zijn als we een béétje perspectief hadden. Bijvoorbeeld een jaar van nu, dat we daar min of meer op kunnen rekenen. Dat voelt voor hem overigens net zo. Het punt is dat we allebei hebben gekozen om voor ons zelf te werken, via de computer. We moeten allemaal nog maar zien hoe het financieel gaat lopen. Hij krijgt er misschien nog werk bij, maar dat weten we allemaal pas over een paar maanden. Uit huis gaan betekent zo veel nieuwe vormen van kosten. We kunnen absoluut niets zeggen wanneer we er financieel klaar voor zijn en dat voelt heel vervelend. Het kan in theorie vijf jaar zijn en daar voel ik me best machteloos over. Kan m'n draai namelijk echt niet vinden hier met m'n uit elkaar gevallen familie, ik heb echt de behoefte om wat nieuws op te bouwen. Ach ja, ik moet me ook niet blindstaren op die termijn. Het is namelijk zo dat ik pas net deze switch heb gemaakt, dus misschien gaat het allemaal wel veel sneller!
Ik ben al heeel erg blij met mijn vriend zelf. We hebben echt een superdiepe band en zijn de liefde van elkaars leven. Hoeveel is dat waard?! Het voelt op alle fronten in balans. Naast de liefde is er ook echt vriendschap aanwezig.

Het is hier sowieso nogal apart! Van mijn ouders (uit elkaar) heeft mijn moeder nu een Marokkaanse vriend (woont wel in NL), mijn vader een Duitse vriendin (woont in het midden van DL) en mijn zusje van 17 heeft al twee jaar een Duits-Russisch vriendje (woont in het westen van DL).
Het contact is zeker leuk wanneer ik hen ook zie, maar het is behoorlijk pijnlijk als iedereen van je gezin met z'n partner is en ik zit lekker geïsoleerd thuis... Gelukkig heeft mijn vriend net zoals ik geen drukbezet leven, hij is dus in principe altijd online beschikbaar en dat geeft wel veel steun!

Cultuurverschillen merken wij niet, maar nu is het ook wel zo dat ik geen voorbeeld ben van een gemiddelde Nederlander en hij is geen voorbeeld van een gemiddelde Italiaan. We hebben eigenlijk gewoon dezelfde normen, waarden, visies, meningen, voorkeuren, zelfs gewoonten... Het voelt niet alsof er een 'grens' is. En dat is niet saai hoor! We noemen onszelf zielsverwanten, maar het is niet zo dat onze karakters nou 100% identiek zijn, zoiets is ook niet mogelijk.

Gelukkig zijn wij allebei erg goed met Engels. Ik hoef niet bang te zijn dat ik me i.v.m. de taal anders uitdruk dan in het Nederlands. Ik zou het denk ik wel moeilijk vinden als ik of hij niet zo goed was in Engels, omdat ik duidelijke communicatie superbelangrijk vind. Ondanks dat Engels voor ons geen beperkingen oplevert, ben ik wel bezig met het leren van Italiaans en dat gaat best goed! Ik vind het al heel wat dat ik basisgesprekken kan hebben met zijn ouders.
Hij zou zelf wel meer willen weten van Nederlands, maar tot nu toe gaat het niet verder dan 'lekker' (eten), 'kusjes', etc.