Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-10-12 12:33

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 11-10-12 12:33

ook hier de ervaring dat grappen heel goed gesnapt worden, maar om 'kinderachtige' grappen wordt niet gelachen

Alle kinderen zijn inderdaad anders. Maar we moeten denk ik ook niet vergeten dat het verschil in IQ ook onder de hoogbegaafden een groot verschil kan maken. Daar waar bij andere kinderen een verschil in IQ een rol speelt is dat bij hoogbegaafden niet anders. Kinderen met een IQ van 130 hoeven soms minder aanpassingen te doen dan een kind met een IQ van 150 of hoger. Op zich niet vreemd als je nagaat dat het bij andere kinderen ook een enorm verschil kan maken. Iemand met een IQ van 70 denkt en doet ook anders dan en kind met een IQ van 90...laat staan als het nog meer uit de pas loopt.

**Geplaatst**: 11-10-12 12:53

Geplaatst: 11-10-12 12:53

mirim schreef:
ook hier de ervaring dat grappen heel goed gesnapt worden, maar om 'kinderachtige' grappen wordt niet gelachen
Alle kinderen zijn inderdaad anders. Maar we moeten denk ik ook niet vergeten dat het verschil in IQ ook onder de hoogbegaafden een groot verschil kan maken. Daar waar bij andere kinderen een verschil in IQ een rol speelt is dat bij hoogbegaafden niet anders. Kinderen met een IQ van 130 hoeven soms minder aanpassingen te doen dan een kind met een IQ van 150 of hoger. Op zich niet vreemd als je nagaat dat het bij andere kinderen ook een enorm verschil kan maken. Iemand met een IQ van 70 denkt en doet ook anders dan en kind met een IQ van 90...laat staan als het nog meer uit de pas loopt.

Of dat aan het iq ligt weet ik echt niet.
Vergeet ook niet dat dat maar gewoon een test is die niet heel betrouwbaar is.
Mijn dochter scoort altijd heel hoog op testen in het algemeen, maar degene die haar testen zeggen altijd dat het heel moeilijk is haar te testen..

Ze gaat bijv. tijdens een test beginnen over de mooie ketting van de tester en bla bla bla..

Wij snappen zelf niet dat ze toch hoog scoort want ze is heel chaotisch..
Wel weet ik dat het aan elk persoonlijk karakter ligt dat ook hoogbegaafden verschillend zijn.
Lijkt me ook logisch.
Dus dat valt ook allemaal niet over één kam te scheren.
Waar het (mij) meer om gaat is juist de overeenkomsten te herkennen, de problemen die je hebt en de valkuilen waar je op kunt letten, want dat ze slim zijn weten we allemaal wel.
Maar het is best fijn om zoveel dingen te herkennen!
Het is juist interessant om te weten wat de vooroordelen zijn, hoe andere kinderen/mensen er mee omgaan en wat er speelt.

**Geplaatst**: 11-10-12 13:03

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 11-10-12 13:03

Mijn ervaring is dat het label 'hoogbegaafd' vooral in de afgelopen tien/vijftien jaar iets te snel op een kind werd geplakt en dat er nogal wat van die kinderen niet kunnen voldoen aan dit beeld en uiteindelijk niet hoogbegaafd blijken te zijn. Dat is eigenlijk een andere discussie als die je in de OP bedoeld. Maar wie weet voegt het toch iets toe.

Ik vraag me af of de tests om op hoogbegaafdheid te testen in algemene zin nog voldoende valide zijn en merk dat de opkomst van het internet in de laatste twee decennia ervoor zorgt dat mensen in het algemeen en kinderen in het bijzonder al een veel grotere schat aan algemene kennis hebben dan de generaties van 20/30 jaar geleden en daarvoor. Ik denk dat onderwijs in het algemeen daarop aangepast zou moeten worden. Tot het wetenschappelijk onderwijs aan toe. Ik denk dat het inzicht in allerlei aspecten, zowel taalkundig als cijfermatig als ook in algemene zin om verbanden tussen gebeurtenissen te kunnen uitdenken, veel meer zouden moeten meewegen in allerlei tests (en dan zie ik het afnemen van schoolonderzoeken, repetities, projectverslagen en examens ook allemaal als 'tests').

Ik zou dan ook zelf erg voorzichtig zijn met een speciale benadering van hoogbegaafde kinderen en in eerste instantie proberen juist zo normaal mogelijk met alles mee te laten doen. Als dit echt niet gaat, dan is er uiteraard bijzondere scholing met ingewikkelder opdrachten etc. nodig.

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat ouders het vaak zelf nogal een eer vinden om te kunnen vertellen dat hun kind hoogbegaafd is en ik vraag mij af of het kind hier altijd mee gebaat is.

Zoals gevraagd door TS heb ik geen enkele reactie gelezen en primair gereageerd, ik hoop hiermee niemand te beledigen.

**Geplaatst**: 11-10-12 13:18

Geplaatst: 11-10-12 13:18

Hoi mirim

Nou heb ik nog steeds niet alles doorgelezen maar ik wil toch wel graag reageren.
Mirim zegt het heel goed over het verschil in IQ.

Wij werken op school met een plusgroep vanaf groep 4, daarvoor vinden we het nog te ingewikkeld wat betreft organisatie en we denken dat we kinderen in groep 3 nog genoeg te bieden hebben.
wij werken op school met levelboxen http://www.cedin.nl/home/hoogbegaafdhei ... lwerk.html

Kinderen die hoogbegaafd zijn willen vaak graag heel veel leren/weten/kunnen. Ze denken vaak op een andere manier. (ik spreek even generaliserend ondanks de verschillen tussen kinderen)
Voor veel andere kinderen is school niet zo makkelijk. Zij moeten veel moeite doen om bepaalde dingen te leren en lopen daar steeds tegen hun grenzen aan. Door die "frustraties" leren ze hoe ze moeten leren, de een is daar succesvoller in dan de ander.

De kunst is eigenlijk als leerkracht om alle kinderen handvatten te geven hoe ze met deze frustraties om moeten gaan. Kinderen moeten nou eenmaal leren rekenen en lezen ook al is dat voor sommigen een ramp.
Als je deze kinderen laat doen wat ze willen worden ze heel goed in waar hun interesse ligt maar leren lezen doen ze niet.
Dit even als voorbeeld.

Hoogbegaafde kinderen hoeven geen moeite te doen voor hun "leerwerk" dat doen ze al moeiteloos en ze doen het vaak ook het liefste. Nog meer kennis, heerlijk.
Wij moeten als leerkracht op zoek naar werkpunten voor deze leerlingen. Zij moeten ook de kans krijgen om tegen frustratie aan te lopen en ze moeten leren ergens moeite voor te doen.
Ze moeten ook leren hoe je moet leren.

Als leerkracht probeer ik bij ieder kind wat bij mij in de klas zit de beste aanpak te vinden. Ik kan in mijn eentje geen 25 kinderen individueel begeleiden daarom worden kinderen toch in groepen gedeeld.
Je kunt drie groepen max goed begeleiden
ik heb dus een instructiegroep, een basisgroep en een "meer" groep.
De kinderen die daar nog buiten vallen worden zo goed mogelijk begeleid dmv extra RT, dat kan zijn voor kinderen die het moeilijk vinden maar ook voor de pluskinderen.

Ik heb nu twee kinderen in de groep die een klas hebben overgeslagen en op dit moment goed meekomen maar ook tegen dingen aanlopen die ze niet kunnen. Zij zitten dus goed.
We hebben ook wel kinderen voor wie het pluswerk ook niet genoeg is die kunnen (zolang dat nog bestaat) twee middagen of helemaal naar een Leonardoschool.

Ik merk niet dat de hoog/meerbegaafde kinderen gepest worden. De ouders van onze kinderen zijn allemaal redelijk hoog opgeleid.
De school staat in een nieuwbouwwijk in een redelijk groot dorp.

Ik kijk niet anders naar hoogbegaafde kinderen, ik wil voor alle kids een goede juf zijn.

**Geplaatst**: 11-10-12 13:27

Geplaatst: 11-10-12 13:27

justkid schreef:
Hoi mirim
Nou heb ik nog steeds niet alles doorgelezen maar ik wil toch wel graag reageren.
Mirim zegt het heel goed over het verschil in IQ.

Wij werken op school met een plusgroep vanaf groep 4, daarvoor vinden we het nog te ingewikkeld wat betreft organisatie en we denken dat we kinderen in groep 3 nog genoeg te bieden hebben.
wij werken op school met levelboxen http://www.cedin.nl/home/hoogbegaafdhei ... lwerk.html

Maar is dat niet een denkfout? Ik heb in groep 3 echt uit mijn neus lopen vreten, want wat leer je daar? Beginselen rekenen en lezen. Terwijl veel hoogbegaafde kinderen dat al kunnen in groep 1. Ik had groep 3 beter over kunnen slaan, maar daar deed de school niet aan, vervolgens werd ik luier en luier en heb pas weer mijn best moeten doen in het eerste jaar van mijn studie.

**Geplaatst**: 11-10-12 13:32

Geplaatst: 11-10-12 13:32

justkid schreef:
Hoi mirim

Kinderen die hoogbegaafd zijn willen vaak graag heel veel leren/weten/kunnen. Ze denken vaak op een andere manier. (ik spreek even generaliserend ondanks de verschillen tussen kinderen)

Hoogbegaafde kinderen hoeven geen moeite te doen voor hun "leerwerk" dat doen ze al moeiteloos en ze doen het vaak ook het liefste. Nog meer kennis, heerlijk.
Wij moeten als leerkracht op zoek naar werkpunten voor deze leerlingen. Zij moeten ook de kans krijgen om tegen frustratie aan te lopen en ze moeten leren ergens moeite voor te doen.
Ze moeten ook leren hoe je moet leren.

Hier herken ik mijne dus niet in, die wil helemaal niet zo graag leren op school.
Ze leert wel makkelijk, maar doet dat zeker niet het allerliefste!
Ze gaat liever tekenen bijv. en heeft hele specifieke dingen waar ze geïnteresseerd in is, dat zijn meestal geen gewone schoolvakken.

Smickey2011 schreef:
Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat ouders het vaak zelf nogal een eer vinden om te kunnen vertellen dat hun kind hoogbegaafd is en ik vraag mij af of het kind hier altijd mee gebaat is.

Ja, daar heb ik mij heel erg over verbaast en vaker gelezen in dit topic.
Dat is iets wat wij (en nog meer mensen hier)helemaal niet hebben, niemand in onze omgeving weet het en zij ook niet, ze is "gewoon slim."
Zelf vind ik het etiketje niet fijn en zal daar zeker niet mee te koop lopen.
Wij maken ons meer druk om de vervelende kanten, zoals soms niet begrepen worden en anders zijn..zo leuk hoeft het namelijk niet te zijn als je hoogbegaafd bent.

**Geplaatst**: 11-10-12 13:36

Geplaatst: 11-10-12 13:36

Kinderen die bij ons in groep 3 al kunnen lezen gaan gewoon verder op hun eigen niveau

zij hoeven echt niet alles nog een keertje aan te horen.

Wat deze jonge kinderen nog wel missen is zelfstandigheid, dat moeten ze echt nog leren in groep 3.
De zelfredzaamheid die wordt vereist bij het pluswerk zoals wij dat doen hebben ze nog niet.
Dat wil niet zeggen dat we niks voor deze kinderen doen. Ze krijgen echt wel meer/verrijkingswerk.

In de ideale situatie zou je het misschien anders kunnen organiseren maar we willen onze aandacht zo eerlijk mogelijk verdelen over alle kinderen.

**Geplaatst**: 11-10-12 14:51

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 11-10-12 14:51

Hey Justkid

Ons kind kon ook al goed lezen voordat hij in groep 3 kwam ( zichzelf aangeleerd...wij hebben eerst gedacht dat hij een fotografisch geheugen had en woorden gewoon wist te plaatsen) Als 4 jarige is hij naar groep drie gegaan en daar heeft hij zitten ploeteren om te leren lezen zoals ze dat in de klas deden. Hij las thuis de moeilijkste woorden, maar bleef hangen bij het woord 'is' bijvoorbeeld. Voor mij onbegrijpelijk maar het was zo. Hij is in groep drie gaan 'hakken en plakken', maar was de lol van lezen wel kwijt.
Ik geloofde zoals eerder gezegd niet dat hij kon lezen, maar toen hij aan mij vroeg ( op drie-jarige leeftijd) "waarom zeg je sjieraf ( giraffe) en garaasje ( garage)? het zijn toch allemaal dezelfde g's?" kon ik er niet meer onder uit.
Het valt voor leerkrachten echt niet mee om iedereen dezefde aandacht te geven. Het omgaan met hoogbegaafden wordt ook niet helemaal goed begeleid en geleerd op de Pabo. Ik heb ooit op een vergadering een leraar ( pas afgestudeerd en 'speciaal onderlegd op gebied van HB') horen zeggen: "je hebt 3 soorten hoogbegaafde kinderen" Tja toen gingen mijn nekharen al overeind.
Over het testen: de testen zijn speciaal voor hoogbegaafde kinderen ontwikkeld en op een juiste manier door de juiste persoon uitgevoerd geeft het zeker een goed beeld. Er komt uit of het kind gewoon slim of hoogbegaafd is, of het kind op alle terreinen hoog scoort of nog aandachtspunten heeft. De leeftijd van het kind is wel belangrijk, te jong testen heeft niet veel nut. Dus helaas zijn kinderen die naar groep drie gaan eigenlijk nog niet te testen. Met als mogelijk gevolg dat de zin in school daar al verdwijnt.

**Geplaatst**: 11-10-12 15:01

Geplaatst: 11-10-12 15:01

mirim schreef:
Hey Justkid
Ons kind kon ook al goed lezen voordat hij in groep 3 kwam ( zichzelf aangeleerd...wij hebben eerst gedacht dat hij een fotografisch geheugen had en woorden gewoon wist te plaatsen) Als 4 jarige is hij naar groep drie gegaan en daar heeft hij zitten ploeteren om te leren lezen zoals ze dat in de klas deden. Hij las thuis de moeilijkste woorden, maar bleef hangen bij het woord 'is' bijvoorbeeld. Voor mij onbegrijpelijk maar het was zo. Hij is in groep drie gaan 'hakken en plakken', maar was de lol van lezen wel kwijt.
Ik geloofde zoals eerder gezegd niet dat hij kon lezen, maar toen hij aan mij vroeg ( op drie-jarige leeftijd) "waarom zeg je sjieraf ( giraffe) en garaasje ( garage)? het zijn toch allemaal dezelfde g's?" kon ik er niet meer onder uit.
Het valt voor leerkrachten echt niet mee om iedereen dezefde aandacht te geven. Het omgaan met hoogbegaafden wordt ook niet helemaal goed begeleid en geleerd op de Pabo. Ik heb ooit op een vergadering een leraar ( pas afgestudeerd en 'speciaal onderlegd op gebied van HB') horen zeggen: "je hebt 3 soorten hoogbegaafde kinderen" Tja toen gingen mijn nekharen al overeind.
Over het testen: de testen zijn speciaal voor hoogbegaafde kinderen ontwikkeld en op een juiste manier door de juiste persoon uitgevoerd geeft het zeker een goed beeld. Er komt uit of het kind gewoon slim of hoogbegaafd is, of het kind op alle terreinen hoog scoort of nog aandachtspunten heeft. De leeftijd van het kind is wel belangrijk, te jong testen heeft niet veel nut. Dus helaas zijn kinderen die naar groep drie gaan eigenlijk nog niet te testen. Met als mogelijk gevolg dat de zin in school daar al verdwijnt.

Dit komt me zeer bekend voor van het lezen, haha, de moeilijkste woorden gaan makkelijk en eenvoudige schieten niet op..
Ik denk ook wel dat het testen een goed beeld geeft, tenminste bij de onze, maar ik vind het wel een momentopname.

**Geplaatst**: 11-10-12 15:09

Geplaatst: 11-10-12 15:09

Wat jij schrijft is heel herkenbaar voor (heel) hoogbegaafde kinderen.
Ik kreeg als voorbeeld bij mijn HBbijspijkercursus

Een kleuter die voor het eerst op school komt ziet een ander kind tekenen/krabbelen. De juf zegt tegen dat kind wat heb jij een mooie tekening gemaakt. De hoogbegaafde kleuter denkt dan O dus dat is een mooie tekening en gaat op school ook krabbelen want dat hoort op school

Het is dus slim als een school bij de intake/aanmelding al vraagt om een tekening of het kind dan al wat laat tekenen. En dan maar hopen dat dit kind ook op de BSO nog niet heeft gezien/gehoord hoe er op andere tekeningen wordt gereageerd.

Moeilijk is de "onderpresteerders" eruit te vissen.

Ik heb een vriendin met een kind dat heel hoog begaafd is, ik geloof dat de intelligentie niet te meten was (kan dat? het is alweer een aantal jaar geleden ik weet het niet meer precies)
Zij vond het eerder een handicap dan een zegen.
Het meisje heeft twee klassen over geslagen maar kon na een paar maanden eigenlijk alweer verder.
Inmiddels is ze rond de 20 en kleinkunstenares geworden, zij vond aansluiting en een uitlaatklep bij musicalklas.

Voor een reguliere basischool was zij eigenlijk niet geschikt, misschien was een Leonardoschool voor haar wel wat geweest maar dat bestond toen nog niet.

Er is zeker al veel meer aandacht voor dan een aantal jaar geleden maar of je voor deze kinderen ook echt precies de goede begeleiding kunt vinden weet ik niet, het blijft toch schipperen met je tijd.

**Geplaatst**: 11-10-12 15:20

Geplaatst: 11-10-12 15:20

justkid schreef:
Wat jij schrijft is heel herkenbaar voor (heel) hoogbegaafde kinderen.
Ik kreeg als voorbeeld bij mijn HBbijspijkercursus
Een kleuter die voor het eerst op school komt ziet een ander kind tekenen/krabbelen. De juf zegt tegen dat kind wat heb jij een mooie tekening gemaakt. De hoogbegaafde kleuter denkt dan O dus dat is een mooie tekening en gaat op school ook krabbelen want dat hoort op school

Het is dus slim als een school bij de intake/aanmelding al vraagt om een tekening of het kind dan al wat laat tekenen. En dan maar hopen dat dit kind ook op de BSO nog niet heeft gezien/gehoord hoe er op andere tekeningen wordt gereageerd.

Moeilijk is de "onderpresteerders" eruit te vissen.

Ik heb een vriendin met een kind dat heel hoog begaafd is, ik geloof dat de intelligentie niet te meten was (kan dat? het is alweer een aantal jaar geleden ik weet het niet meer precies)
Zij vond het eerder een handicap dan een zegen.
Het meisje heeft twee klassen over geslagen maar kon na een paar maanden eigenlijk alweer verder.
Inmiddels is ze rond de 20 en kleinkunstenares geworden, zij vond aansluiting en een uitlaatklep bij musicalklas.
Voor een reguliere basischool was zij eigenlijk niet geschikt, misschien was een Leonardoschool voor haar wel wat geweest maar dat bestond toen nog niet.

Er is zeker al veel meer aandacht voor dan een aantal jaar geleden maar of je voor deze kinderen ook echt precies de goede begeleiding kunt vinden weet ik niet, het blijft toch schipperen met je tijd.

Het zal me niks verbazen als mijn dochter later ook iets in de kunst wil of met zingen! (dat doet ze nu al heel graag!)
Haar tekeningen vielen heel erg op tussen leeftijdsgenoten, heel gedetailleerd.
En ik vind het ook altijd fijn om te lezen dat er meer ouders zijn die het geen zegen vinden..haar leven zou een stuk makkelijker zijn als ze 'gewoner' was..
Maarja, het is al fijn dat pappa precies weet hoe ze zich voelt.
En dat je het als ouder gewoon beter kan begeleiden.
Wij hebben zelf de basisschool achter het huis, het prettige daaraan is dat de vrienden/vriendinnen allemaal dichtbij wonen, (al is het soms moeizaam) als je naar een school verder weg gaat krijgen ze zo weinig sociale contacten.

**Geplaatst**: 11-10-12 16:21

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 11-10-12 16:21

Ons kind was al klaar met de basisschool toen hij acht was en had geen normale schoolweek achter de rug..in die zin dat ik hem meestal een deel van de week ziek thuis had. Nee heel hoogbegaafd zijn is wat dat betreft zeker geen zegen.
Het geeft enorm veel stress, zowel voor het kind zelf als voor de leerkrachten.
En inderdaad ze vinden wel een andere uitlaatklep. Ik ken veel HB-ers die iets kunstzinnigs doen. Geweldig toch als je je daar in kwijt kan? Leren en presteren is vaak voor de kinderen waarbij het IQ niet te meten is allang niet meer interessant. En logisch............
1)Als je ergens goed in ben krijg je minder complimenten als een kind wat zijn stinkende best moet doen om tot goede resultaten te komen, dus waar sloof jij je voor uit?
2)Als je je werk snel af hebt mag je nog extra werk gaan doen, wat vaak meer van hetzelfde is en zelden een uitdaging. En wat je meestal nog in je uppie moet doen ook, omdat de leerkracht aandacht moet besteden aan de andere kinderen. In sommige gevallen is het zo dat het extra werk niet eens beoordeeld wordt.
3)Je hebt fantasie genoeg om je met heel veel andere dingen bezig te houden i.p.v. leren
4)Motiveren met het oog op de toekomst heeft voor een kind meestal geen nut. Daarbij weten ze dat als ze echt iets willen ze het toch wel bereiken.

**Geplaatst**: 11-10-12 18:08

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 11-10-12 18:08

Punt 2 is echt een valkuil inderdaad. Deze kinderen moet je eerder minder geven, herhaling hebben ze niet nodig.

**Geplaatst**: 11-10-12 18:44

Geplaatst: 11-10-12 18:44

mirim schreef:
Over het testen: de testen zijn speciaal voor hoogbegaafde kinderen ontwikkeld en op een juiste manier door de juiste persoon uitgevoerd geeft het zeker een goed beeld. Er komt uit of het kind gewoon slim of hoogbegaafd is, of het kind op alle terreinen hoog scoort of nog aandachtspunten heeft. De leeftijd van het kind is wel belangrijk, te jong testen heeft niet veel nut. Dus helaas zijn kinderen die naar groep drie gaan eigenlijk nog niet te testen. Met als mogelijk gevolg dat de zin in school daar al verdwijnt.

Uiteraard zijn die testen daar speciaal voor ontwikkeld, zou me helemaal wat worden als dat niet het geval was

Maar het enkele feit dat die testen daar speciaal voor ontwikkeld zijn en een - wat tot nu toe aangenomen wordt - goed beeld geven, wil niet zeggen dat je er niet wat kritisch tegenover kunt staan en je afvragen of de testen nog altijd even valide zijn. Ik zie echt wel meerdere kinderen met het label hoogbegaafd waar ik mijn twijfels bij heb en waarvan ik me afvraag of ze zich beter zullen ontwikkelen in een speciaal HB programma.

**Geplaatst**: 11-10-12 18:55

Geplaatst: 11-10-12 18:55

idd, mijn dochtertje moest op haar oude (reguliere) basisschool dingen wel 10 keer herhalen terwijl na twee keer al wel duidelijk was dat ze de stof onder de knie had. De juf herhaalde dingen (voor mijn dochtertje) ook veel te vaak. Ze werd er letterlijk ziek van!

Op haar huidige school mag ze verder als na twee keer blijkt dat ze het onder de knie heeft. Omdat iedereen in het Montessori-onderwijs met andere leerstof bezig is (verschillende groepen/leeftijden door elkaar) valt het ook niet op. Dit was op haar oude school met klasikaal onderwijs wel zo. Zij kwam echt buiten de groep te staan. Ze kreeg dan wel extra moeilijk rekenwerk, ze kreeg Spaanse les en bridge-les, maar ze was wel de enige in de klas.

Wij hebben bewust niet voor Leonardoschool gekozen omdat dit toch een soort van speciaal onderwijs is. In de maatschappij treffen ze ook niet alleen maar hoogbegaafden dus wij vinden het belangrijk dat ze met iedereen en alle nivo's zal leren omgaan. De Leonardo-afdeling bij ons in het schoolgebouw zonderen zich ook erg af van de rest van school, aparte tijden pauze, langere pauzes, andere buitenschoolse activiteiten. Dit versterkt het gevoel van "anders" zijn in onze ogen en hier zijn we geen voorstander van.

**Geplaatst**: 11-10-12 19:08

Geplaatst: 11-10-12 19:08

Toch hoeft het gevoel van anders zijn juist in aparte groepen niet aanwezig te zijn. Juist in de aparte groepen voelen ze zich ' hetzelfde', in een gewone klas voelen ze zich vaak anders. Juist binnen het groepje plussers zijn ze eindelijk onder gelijken.
We kunnen nu wel heel graag willen dat ze geaccepteerd worden en hetzelfde zijn als anderen, maar dat is toch vaak niet het geval. Als het kind zelf als gelijke van de anderen wil zijn, om maar niet op te vallen en ' papa en mama willen ook zo graag dat ik veel vriendjes heb' kost dat vreselijk veel energie ( en worden ze ziek) terwijl het tussen gelijken zomaar zo kan zijn dat het kind zich prima voelt.
Dat is de omgekeerde wereld van ouders die het kind pushen en op een voetstuk zetten zoals velen zullen denken. Juist je kind de kans geven om speciaal onderwijs te genieten kan voor het kind veel fijner zijn.
Heel cru gesteld: niemand zal verwachten van een kind met een IQ van 60 zich volledig kan aanpassen aan een groep kinderen van dezelfde leeftijd met een IQ van 100. Is het dan zo logisch te verwachten van een kind met een IQ van 140 aan een groep kinderen met een IQ van 100....het verschil is in principe even groot. De vermoeidheid en frustratie is ook even groot.

**Geplaatst**: 11-10-12 19:17

Geplaatst: 11-10-12 19:17

mirim schreef:
Toch hoeft het gevoel van anders zijn juist in aparte groepen niet aanwezig te zijn. Juist in de aparte groepen voelen ze zich ' hetzelfde', in een gewone klas voelen ze zich vaak anders. Juist binnen het groepje plussers zijn ze eindelijk onder gelijken.
We kunnen nu wel heel graag willen dat ze geaccepteerd worden en hetzelfde zijn als anderen, maar dat is toch vaak niet het geval. Als het kind zelf als gelijke van de anderen wil zijn, om maar niet op te vallen en ' papa en mama willen ook zo graag dat ik veel vriendjes heb' kost dat vreselijk veel energie ( en worden ze ziek) terwijl het tussen gelijken zomaar zo kan zijn dat het kind zich prima voelt.
Dat is de omgekeerde wereld van ouders die het kind pushen en op een voetstuk zetten zoals velen zullen denken. Juist je kind de kans geven om speciaal onderwijs te genieten kan voor het kind veel fijner zijn.
Heel cru gesteld: niemand zal verwachten van een kind met een IQ van 60 zich volledig kan aanpassen aan een groep kinderen van dezelfde leeftijd met een IQ van 100. Is het dan zo logisch te verwachten van een kind met een IQ van 140 aan een groep kinderen met een IQ van 100....het verschil is in principe even groot. De vermoeidheid en frustratie is ook even groot.

Nou, het hangt er wel een beetje van af hoe erg dat verschil is.
Mijn dochter is ook 'anders' maar zo lopen er nog genoeg rond.
Zolang dat geen grote proporties aanneemt blijft ze gewoon lekker op haar vertrouwde schooltje.
En pappa en mamma die willen dat ze veel vrienden hebben?

Kweet niet hoor, of er zulke ouders zijn, maar zelf denk ik toch heel anders...

**Geplaatst**: 11-10-12 19:24

Geplaatst: 11-10-12 19:24

Uiteindelijk wil iedereen graag ergens bij horen.
Ik denk dat hoe hoger het IQ hoe moeilijker het wordt om zo'n groepje te vinden, ik denk dat mirim dat uit eigen ervaring kan vertellen. Dan lijkt me het echt heel fijn als je die mogelijkheid hebt.
Ik kan me ook goed voorstellen dat het niet je eerste keus is maar dat het meer de enige mogelijkheid wordt als de rest niet werkt.

Wij proberen bij ons op school de kinderen zoveel mogelijk bij elkaar te houden, iedereen is uniek, de een heeft hulp nodig bij rekenen de ander bij extra uitdaging.
Ik denk dat we een heel eind komen maar net zo als we sommige kinderen niet kunnen houden omdat we ze echt niet kunnen helpen vanwege een erg laag IQ of andere stoornissen, zijn kinderen zoals die van mirim en mijn vriendin eigenlijk ook beter op hun plek op een andere school dan een "gewone" basisschool.
Het is erg jammer dat daar niet meer in wordt geinvesteerd. Wat zouden zulke intelligente mensen niet voor onze maatschappij kunnen betekenen.

**Geplaatst**: 11-10-12 19:30

Geplaatst: 11-10-12 19:30

justkid schreef:
Uiteindelijk wil iedereen graag ergens bij horen.
Ik denk dat hoe hoger het IQ hoe moeilijker het wordt om zo'n groepje te vinden, ik denk dat mirim dat uit eigen ervaring kan vertellen. Dan lijkt me het echt heel fijn als je die mogelijkheid hebt.
Ik kan me ook goed voorstellen dat het niet je eerste keus is maar dat het meer de enige mogelijkheid wordt als de rest niet werkt.

Wij proberen bij ons op school de kinderen zoveel mogelijk bij elkaar te houden, iedereen is uniek, de een heeft hulp nodig bij rekenen de ander bij extra uitdaging.
Ik denk dat we een heel eind komen maar net zo als we sommige kinderen niet kunnen houden omdat we ze echt niet kunnen helpen vanwege een erg laag IQ of andere stoornissen, zijn kinderen zoals die van mirim en mijn vriendin eigenlijk ook beter op hun plek op een andere school dan een "gewone" basisschool.
Het is erg jammer dat daar niet meer in wordt geinvesteerd. Wat zouden zulke intelligente mensen niet voor onze maatschappij kunnen betekenen.

Maar wie zegt dat ze dat willen?
En of als je er in investeert dat dat betekend dat ze in de toekomst meer waard worden?
Doe mij maar gewoon een kind dat gelukkig is en blijft..welk iq er ook opzit.
Dat kan beteken een andere school, maar nooit vanuit dat oogpunt van investeren.

**Geplaatst**: 11-10-12 19:38

Geplaatst: 11-10-12 19:38

Smickey2011 schreef:
Ik vraag me af of de tests om op hoogbegaafdheid te testen in algemene zin nog voldoende valide zijn en merk dat de opkomst van het internet in de laatste twee decennia ervoor zorgt dat mensen in het algemeen en kinderen in het bijzonder al een veel grotere schat aan algemene kennis hebben dan de generaties van 20/30 jaar geleden en daarvoor.

Smickey, je aanname klopt deels. Mensen worden idd steeds "slimmer" omdat ze ook steeds meer toegang hebben tot allerlei kennis en informatiebronnen. De gemiddelde middeleeuwer zou waarschijnlijk helemaal overspannen worden in onze maatschappij! In testen wordt hiermee echter rekening gehouden, het zgn "Flynn effect". Dat betekend dat testen om de zoveel jaar opnieuw (lees: zwaarder) genormeerd worden. Anders zouden er steeds meer mensen HB scoren op een test.

Over Hoogbegaafde kinderen; ik begeleid spellenmiddagen voor HB kinderen. Dat zijn heel gewone kinderen hoor

Het enige verschil is dat als ik 25 stuks HB-kinderen heb rondlopen ik praktisch niet hoef bij te sturen en bij een groep gemiddelde kinderen loop ik dan politie-agentje te spelen. De HB-kinderen zijn sociaal vaak net een stuk verder en lossen dingen op met praten i.p.v. slaan, schoppen en schelden.

**Geplaatst**: 11-10-12 19:41

Geplaatst: 11-10-12 19:41

estja schreef:
De HB-kinderen zijn sociaal vaak net een stuk verder en lossen dingen op met praten i.p.v. slaan, schoppen en schelden.

Haha, wij proberen onze dochter juist te leren meer 'primitief' problemen op te lossen, praten helpt meestal niet

**Geplaatst**: 11-10-12 19:42

Geplaatst: 11-10-12 19:42

Citaat:
Maar wie zegt dat ze dat willen?
En of als je er in investeert dat dat betekend dat ze in de toekomst meer waard worden?
Doe mij maar gewoon een kind dat gelukkig is en blijft..welk iq er ook opzit.
Dat kan beteken een andere school, maar nooit vanuit dat oogpunt van investeren.

Misschien druk ik me niet goed uit.
Als leerkracht wil je dat kinderen zich zo goed mogelijk ontwikkelen.
Ik denk dat wanneer er in een ideale wereld scholen zouden zijn die echt gespecialiseerd zijn om kinderen met een uitzonderlijk IQ zich ook zo goed mogelijk te laten ontwikkelen. Dat zou toch geweldig zijn?

Als je op een andere manier denkt en dat wordt dan verder ontwikkeld door leerkrachten die dat kunnen, dan kun je misschien ook ingewikkelde vraagstukken creatief en verassend oplossen.
Ik zeg niet dat het moet ik zeg dat het zou kunnen.
We investeren toch in onze kinderen. Je wilt dat ze gelukkig worden en dat ze hun mogelijkheden kunnen benutten.

**Geplaatst**: 11-10-12 19:47

Geplaatst: 11-10-12 19:47

estja schreef:
Over Hoogbegaafde kinderen; ik begeleid spellenmiddagen voor HB kinderen. Dat zijn heel gewone kinderen hoor Het enige verschil is dat als ik 25 stuks HB-kinderen heb rondlopen ik praktisch niet hoef bij te sturen en bij een groep gemiddelde kinderen loop ik dan politie-agentje te spelen. De HB-kinderen zijn sociaal vaak net een stuk verder en lossen dingen op met praten i.p.v. slaan, schoppen en schelden

Dat geloof ik graag

Het is niet dat HB-kinderen niet-sociaal zouden zijn, ze zijn ook anders-sociaal dan gewone kinderen. En dat maakt ook dat ze in een klas vaak net buiten de standaard omgangsvormen vallen.

**Geplaatst**: 11-10-12 19:49

Geplaatst: 11-10-12 19:49

MirandaFuego schreef:
estja schreef:
De HB-kinderen zijn sociaal vaak net een stuk verder en lossen dingen op met praten i.p.v. slaan, schoppen en schelden.

Haha, wij proberen onze dochter juist te leren meer 'primitief' problemen op te lossen, praten helpt meestal niet

Kuch, euh, tja

Dat hebben wij de laatste tijd dus ook een paar keer gedaan. Mijn hoogbegaafde zoon bleef te aardig. Nu weet ie dat hij niet als eerste mag beginnen maar als een ander hem schopt mag hij van mij een rotschop teruggeven

Maar daarom zijn die bijeenkomsten met HB kinderen ook zo'n verademing voor mijn zoon (en voor mij)

**Geplaatst**: 11-10-12 19:49

Geplaatst: 11-10-12 19:49

estja schreef:
Smickey2011 schreef:
Ik vraag me af of de tests om op hoogbegaafdheid te testen in algemene zin nog voldoende valide zijn en merk dat de opkomst van het internet in de laatste twee decennia ervoor zorgt dat mensen in het algemeen en kinderen in het bijzonder al een veel grotere schat aan algemene kennis hebben dan de generaties van 20/30 jaar geleden en daarvoor.

Smickey, je aanname klopt deels. Mensen worden idd steeds "slimmer" omdat ze ook steeds meer toegang hebben tot allerlei kennis en informatiebronnen. De gemiddelde middeleeuwer zou waarschijnlijk helemaal overspannen worden in onze maatschappij! In testen wordt hiermee echter rekening gehouden, het zgn "Flynn effect". Dat betekend dat testen om de zoveel jaar opnieuw (lees: zwaarder) genormeerd worden. Anders zouden er steeds meer mensen HB scoren op een test.

Over Hoogbegaafde kinderen; ik begeleid spellenmiddagen voor HB kinderen. Dat zijn heel gewone kinderen hoor Het enige verschil is dat als ik 25 stuks HB-kinderen heb rondlopen ik praktisch niet hoef bij te sturen en bij een groep gemiddelde kinderen loop ik dan politie-agentje te spelen. De HB-kinderen zijn sociaal vaak net een stuk verder en lossen dingen op met praten i.p.v. slaan, schoppen en schelden.

betekenT

En ik denk dat de normering nog een stuk zwaarder kan, vind het allemaal reuze meevallen met de enkele HB-er die ik zo her en der eens tegenkom. Tsja, shoot me

Nomineer dit bericht ×