Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-08-21 21:20

Geplaatst door de TopicStarter : 05-08-21 21:20

Femke_Tweety schreef:
carika schreef:
TS is waarschijnlijk aan het bedenken hoe ze de boodschap dat het geen oxy is het beste kan brengen bij haar vriend

Kans zit erin

Wel een euhhh, mmmm, euh unieke tatoeage zeg maar...

Ik vrees dat het wel zo iets gaat worden inderdaad :')

**Geplaatst**: 05-08-21 21:22

Geplaatst: 05-08-21 21:22

Grainey schreef:
Misschien is je vriend gewoon een groot fan van de omega loop en wilde hij een tattoo van de allereerste laboratorisch gesynthetiseerde omega loop? Dan heb je met dit molecuul in ieder geval de jackpot inderdaad

Unieke tattoo verzekerd!

(of de eerste auteur van het artikel moest zo trots geweest zijn op zijn werk…)

**Geplaatst**: 05-08-21 21:27

Geplaatst: 05-08-21 21:27

Mijn 2 voor een proefwerk scheikunde op de middelbare school komt ineens weer boven… :Y)

Voor mij is het allemaal abracadabra, maar ik vind het een heerlijk topic! Complimenten aan alle scheikundige en andere speurneuzen +:)+

Ben heel benieuwd naar het verhaal erachter!

**Geplaatst**: 05-08-21 21:28

Geplaatst: 05-08-21 21:28

FirebirdM schreef:
Het is een heel klein stukje interleukine dat uit zichzelf niet rechtop kan staan dus hebben ze het in een korset gehesen, in de hoop dat je lijf het verschil niet ziet. Zoiets maar dat werkte helaas niet.

$_/-\o_$

**Geplaatst**: 05-08-21 21:39

Geplaatst: 05-08-21 21:39

-Namiro- schreef:
Mijn 2 voor een proefwerk scheikunde op de middelbare school komt ineens weer boven…

Voor mij is het allemaal abracadabra, maar ik vind het een heerlijk topic! Complimenten aan alle scheikundige en andere speurneuzen
Ben heel benieuwd naar het verhaal erachter!

Ik moet vooral terugdenken aan het moment waarop we een practicum deden, mijn leraar vertelde dat hij was afgestudeerd op redox (waar ik echt zó slecht in was - ik begreep er niks van), waarop ik prompt reageerde met: "Echt waar?! Da's ook zielig." :')

De beste man is een paar jaar geleden helaas overleden aan een hartstilstand. $:\$ Zo sneu, hij was zo'n held!

**Geplaatst**: 05-08-21 21:49

Re: Welke scheikundige stof is dit?

Geplaatst: 05-08-21 21:49

Onze scheikundeleraar had een glazen oog en dat stond echt uit de richting, wanneer hij proeven voordeed doken wij soms al onder onze tafel. Was ook echt een soort mislukte wetenschapper want uitleggen kon hij niet. Wel zat er regelmatig wat tegen het plafond.

**Geplaatst**: 05-08-21 21:52

Re: Welke scheikundige stof is dit?

Geplaatst: 05-08-21 21:52

Wij deden nauwelijks proefjes.. bijna alleen theorielessen. Die vond ik vreselijk saai. En we hadden ook nog een vreselijk strenge leraar die heel saai vertelde, dat hielp ook niet :')

**Geplaatst**: 05-08-21 21:58

Geplaatst: 05-08-21 21:58

Mijn leraar had dus een suuuuuuuper monotone stem, maar toch kon hij heel levendig en met zoveel humor vertellen dat iedereen echt aan z'n lippen hing.

**Geplaatst**: 05-08-21 22:02

Re: Welke scheikundige stof is dit?

Geplaatst: 05-08-21 22:02

Scheikunde bij mij op de middelbare was echt heel leuk. Hebben een hand in brand gestoken en onze docent vond het leuk om steekvlammen te maken. Nu ik zo terug denk vraag ik me eigenlijk af of hij geen pyromaan was ofso... _O-

**Geplaatst**: 05-08-21 22:06

Re: Welke scheikundige stof is dit?

Geplaatst: 05-08-21 22:06

Onze docent natuur / scheikunde sprayde je met dat gedemineraliseerde water in je gezicht als je niet oplette. Daarbij was ze extreem groot en dik en dreigde ze altijd om op je te zitten als je een grote mond had. _O-

**Geplaatst**: 05-08-21 22:09

Geplaatst: 05-08-21 22:09

Onze scheikunde leraar liep huilend de klas uit

Maar buiten dat om heeft mijn intresse nooit echt bij dat vak gelegen en is daarom net als wiskunde vrij weinig blijven hangen :')

wij hadden toen echt in een verschrikkelijke K%* klas.

**Geplaatst**: 05-08-21 22:09

Geplaatst: 05-08-21 22:09

Mkango schreef:
Mijn leraar had dus een suuuuuuuper monotone stem, maar toch kon hij heel levendig en met zoveel humor vertellen dat iedereen echt aan z'n lippen hing.

Stille meelezer in het topic hier… maar volgens mij zou het wel eens kunnen dat wij dezelfde scheikundedocent gehad hebben

**Geplaatst**: 05-08-21 22:12

Re: Welke scheikundige stof is dit?

Geplaatst: 05-08-21 22:12

Mijn scheikundeleraar docent ging met pensioen na onze klas, maar deed altijd proeven met "tegenwoordig mag je dit eigenlijk niet meer doen van de veiligheidsdiensten, maar ik heb het al dertig jaar gedaan, dus voor deze keer kan het wel" :')

Gouden man was dat

**Geplaatst**: 05-08-21 22:13

Geplaatst: 05-08-21 22:13

Rytir schreef:
Eerder werd een link gelegd met gelukkig makende drugs... serotonine, dopamine of endorfine?

Edit; of juist het tegenovergestelde zoals adrenaline?

Ja klopt, dat gaf ik inderdaad aan... zeker ivm overwinnen depressie.
Maar dan niet een losse, maar allemaal aan elkaar?
Of de kunstmatige variant/boosters als medicatie.

(Of de krab met de pils waar een shotje hormonen in zit :')

)

**Geplaatst**: 05-08-21 22:18

Geplaatst: 05-08-21 22:18

Ik kon het niet laten om 15 pagina's door te lezen.
Hulde aan degenen die hun vak verstaan en het begrijpelijk kunnen maken voor mensen die er weinig van begrijpen $_/-\o_$

Scheikunde was ook niet mijn ding. Dat "mijn" docent net van school kwam en (nog) geen ster in lesgeven was, hielp ook niet echt.
Maar ik kan volgen wat de vakmensen uitleggen. Dat was al boeiend genoeg om te blijven lezen.

Ik hoop dan maar mee met iedereen dat de vriend van TS hier bewust voor gekozen heeft en niet met iets rond loopt wat het niet is.

**Geplaatst**: 05-08-21 22:19

Geplaatst: 05-08-21 22:19

Scheikunde was dikke pret. Bizarre proefjes mogen doen. Soms ging het oepsie fout en moest het lokaal ontruimd worden wegens teveel stank, of brandlucht enz.

Leuke materie, later in de niet metalen doorgestroomd kwa kennis.

Maar ik ben echt benieuwd of wat gevonden is ook bedoeld is

**Geplaatst**: 05-08-21 22:26

Re: Welke scheikundige stof is dit?

Geplaatst: 05-08-21 22:26

Is nu definitief al bekend wat het volgens de vriend van TS is?

**Geplaatst**: 05-08-21 22:26

Geplaatst: 05-08-21 22:26

NienkeThella schreef:
Wauw wat goed gevonden zeg! Echt een leuk artikel. Ik ben zelf een medicinal chemist, dus dit ligt echt helemaal in mijn straatje.

Interleukines zijn bepaalde stofjes (cytokines) die door immuuncellen van het lichaam worden uitgescheiden. De interleukines uit de familie interleukin-1 zetten een reactie in gang zodra ze binden aan hun bijbehorende receptoren, waarbij het immuunsysteem wordt geactiveerd, bijvoorbeeld om een ontstekingsreactie in gang te zetten. Voor de medische wereld is het dus heel interessant om die receptoren waarop interleukines binden te kunnen blokkeren (met een antagonist), om ervoor te zorgen dat die ontstekingsreactie niet in gang wordt gezet. Denk bijvoorbeeld aan het verhelpen van chronische ontstekingen. Zo wordt ook een verhoogde expressie van Interleukin-1beta in borstkanker geassocieerd met agressieve tumoren.

Om antagonisten (stofjes die een receptor blokkeren) te ontwikkelen proberen onderzoekers vaak de structuur van de oorspronkelijke stof (in dit geval interleukine-1alfa) na te bootsen, maar wel iets aan te passen, zodat het niet de receptor activeert. Omdat interleukines vaak erg grote stoffen zijn (groot voor de scheikundige wereld, denk aan zeker 50 keer zo groot als de structuur in de tatoeage), is het lastig om hier een medicijn van te maken. Daarom hebben onderzoekers dus geprobeerd om kleine stukjes (met een aantal amino zuren) van de interleukine-1 te maken waarbij ze een stukje hebben genomen van het lineaire deel van interleukine. Helaas heeft dat nog niet gewerkt.

Dit artikel probeert een antagonist te maken, waarbij ze ook een stukje van de interleukine-1alfa nemen (een aantal amino zuren). Maar in tegenstelling tot wat hiervoor is genoemd nemen ze geen stukje van het lineaire deel, maar van een deel van de interleukine wat een lus, een zogenaamde loop, vormt. Ze kiezen voor die loop omdat dat deel van de interleukine-1alfa verantwoordelijk is voor de herkenning van de receptor waaraan het moet binden.

Daarnaast wilden ze dus deze peptide (ketting van amino zuren) cyclisch maken door de uiteinden te verbinden. Maar als je de twee uiteinden van dit stukje met amino zuren gewoon met elkaar verbindt met behulp van een koolstof keten (alleen CH2's) is die loop veel te flexibel in vergelijking tot de originele loop in interleukine-1alfa. Daarom hebben ze dus die naftaleen groep geïntroduceerd om te zorgen dat die loop zowel de goede conformatie in de ruimte heeft, als ook wat meer rigide is. De conformatie die de loop dus krijgt, wat wordt beïnvloed door de aanwezigheid van de linker met de spacer (naftaleen) zou dus op de oorspronkelijke loop in de interleukine-1alfa moeten lijken. Het artikel vertelt het hele proces van het ontwikkelen van die loop, waarbij ze het dus vergelijken met de originele loop in interleukine-1alfa.

Naar mijn weet is er uiteindelijk geen medicijn van gemaakt. Gezien het artikel uit 1993 vermoed ik ook niet dat die nu in clinical trials zitten.

Ik hoop dat ik het zo een beetje goed heb uitgelegd voor de mensen die misschien het artikel niet kunnen of willen lezen

Bedankt voor de uitleg +:)+

En ook alle andere bokkers met relevante kennis die dit raadsel mee hebben opgelost $_/-\o_$

Als ik dan een vervolgvraag mag stellen: hoe werkt dit praktisch gezien? Dus het knip/plakwerk van de gedeeltes van het molecuul, het aan elkaar knopen etc. Hoe doen ze dat? En is dat van te voren te bedenken hoe je een extra stukje op de juiste plek in kan voegen?

**Geplaatst**: 05-08-21 22:27

Geplaatst: 05-08-21 22:27

Hutcherson schreef:
Is nu definitief al bekend wat het volgens de vriend van TS is?

Nee morgen is de ontknoping geloof ik.

**Geplaatst**: 05-08-21 22:30

Re: Welke scheikundige stof is dit?

Geplaatst: 05-08-21 22:30

Ik zat helemaal door de paginas te zoeken naar het antwoord. Dacht dat ik hem helemaal had gemist hoewel ik paar keer per dag even kijk

. Ben zo benieuwd.

**Geplaatst**: 05-08-21 22:34

Re: Welke scheikundige stof is dit?

Geplaatst: 05-08-21 22:34

Echt top die uitleg in Jip-en-Janneketaal trouwens, NienkeThella! _O_

**Geplaatst**: 05-08-21 22:53

Geplaatst: 05-08-21 22:53

Oooh wat top dat 'ie gevonden is. En dank aan iedereen voor de heldere uitleg! Ben benieuwd wat het verhaal erachter is.

**Geplaatst**: 05-08-21 22:57

Geplaatst: 05-08-21 22:57

Jullie zijn zo slim! Ik kijk met nieuwe ogen naar Bokt.

Als ultraleek vind ik het vooral gaaf dat dat interleukine(achtige) ding ook nog eens op een dronken krab lijkt.

**Geplaatst**: 05-08-21 23:32

Geplaatst: 05-08-21 23:32

Bedankt allemaal :):)

gemske schreef:
NienkeThella schreef:
Wauw wat goed gevonden zeg! Echt een leuk artikel. Ik ben zelf een medicinal chemist, dus dit ligt echt helemaal in mijn straatje.

Interleukines zijn bepaalde stofjes (cytokines) die door immuuncellen van het lichaam worden uitgescheiden. De interleukines uit de familie interleukin-1 zetten een reactie in gang zodra ze binden aan hun bijbehorende receptoren, waarbij het immuunsysteem wordt geactiveerd, bijvoorbeeld om een ontstekingsreactie in gang te zetten. Voor de medische wereld is het dus heel interessant om die receptoren waarop interleukines binden te kunnen blokkeren (met een antagonist), om ervoor te zorgen dat die ontstekingsreactie niet in gang wordt gezet. Denk bijvoorbeeld aan het verhelpen van chronische ontstekingen. Zo wordt ook een verhoogde expressie van Interleukin-1beta in borstkanker geassocieerd met agressieve tumoren.

Om antagonisten (stofjes die een receptor blokkeren) te ontwikkelen proberen onderzoekers vaak de structuur van de oorspronkelijke stof (in dit geval interleukine-1alfa) na te bootsen, maar wel iets aan te passen, zodat het niet de receptor activeert. Omdat interleukines vaak erg grote stoffen zijn (groot voor de scheikundige wereld, denk aan zeker 50 keer zo groot als de structuur in de tatoeage), is het lastig om hier een medicijn van te maken. Daarom hebben onderzoekers dus geprobeerd om kleine stukjes (met een aantal amino zuren) van de interleukine-1 te maken waarbij ze een stukje hebben genomen van het lineaire deel van interleukine. Helaas heeft dat nog niet gewerkt.

Dit artikel probeert een antagonist te maken, waarbij ze ook een stukje van de interleukine-1alfa nemen (een aantal amino zuren). Maar in tegenstelling tot wat hiervoor is genoemd nemen ze geen stukje van het lineaire deel, maar van een deel van de interleukine wat een lus, een zogenaamde loop, vormt. Ze kiezen voor die loop omdat dat deel van de interleukine-1alfa verantwoordelijk is voor de herkenning van de receptor waaraan het moet binden.

Daarnaast wilden ze dus deze peptide (ketting van amino zuren) cyclisch maken door de uiteinden te verbinden. Maar als je de twee uiteinden van dit stukje met amino zuren gewoon met elkaar verbindt met behulp van een koolstof keten (alleen CH2's) is die loop veel te flexibel in vergelijking tot de originele loop in interleukine-1alfa. Daarom hebben ze dus die naftaleen groep geïntroduceerd om te zorgen dat die loop zowel de goede conformatie in de ruimte heeft, als ook wat meer rigide is. De conformatie die de loop dus krijgt, wat wordt beïnvloed door de aanwezigheid van de linker met de spacer (naftaleen) zou dus op de oorspronkelijke loop in de interleukine-1alfa moeten lijken. Het artikel vertelt het hele proces van het ontwikkelen van die loop, waarbij ze het dus vergelijken met de originele loop in interleukine-1alfa.

Naar mijn weet is er uiteindelijk geen medicijn van gemaakt. Gezien het artikel uit 1993 vermoed ik ook niet dat die nu in clinical trials zitten.

Ik hoop dat ik het zo een beetje goed heb uitgelegd voor de mensen die misschien het artikel niet kunnen of willen lezen

Bedankt voor de uitleg
En ook alle andere bokkers met relevante kennis die dit raadsel mee hebben opgelost $_/-\o_$

Als ik dan een vervolgvraag mag stellen: hoe werkt dit praktisch gezien? Dus het knip/plakwerk van de gedeeltes van het molecuul, het aan elkaar knopen etc. Hoe doen ze dat? En is dat van te voren te bedenken hoe je een extra stukje op de juiste plek in kan voegen?

Dat heeft allemaal te maken met de synthese van het molecuul. Als je zo’n molecuul ontworpen hebt, dus je weet wat je eindproduct moet worden, maakt men vaak een retrosynthese, waarbij je als het ware het eindproduct (op papier) analyseert en gaat kijken met welke startmaterialen je het zou kunnen maken. Denkbeeldig knip je het eindproduct in stukjes, steeds kleiner, totdat je bij moleculen aankomt waar je makkelijk aan kan komen. Ofwel door ze te kopen, ofwel ze te maken uit andere stoffen. Dit kun je bijvoorbeeld voorstellen door het eindproduct als puzzel te zien, bestaande uit een aantal puzzelstukjes, waarbij je kijkt hoe veel puzzelstukjes het dan zijn en welke vorm ze dan hebben.
Het “knippen” van zo’n molecuul moet in een bepaalde volgorde gebeuren, omdat meerdere chemische groepen met elkaar kunnen reageren. Denk bijvoorbeeld aan dat twee verschillende puzzelstukjes op dezelfde plek passen.

Op het moment dat je retrosynthese in orde is, kun je vanaf de startmaterialen gaan redeneren richting het eindproduct (de synthese). Hier bedenk je wat voor stoffen je nodig hebt om de verschillende puzzelstukjes als het ware in elkaar te klikken.
Vaak is het wel bekend welke specifieke chemische groepen met elkaar reageren en tot welke resultaten dat leidt (bijvoorbeeld een (carbon)zuur met een amine wordt een amide). Die informatie haal je vaak uit de literatuur of weet je uit ervaring en gebruik je om je synthese te bedenken.

Als je synthese er op papier veelbelovend uitziet kun je in principe beginnen met het daadwerkelijk maken van het molecuul in praktijk! Ook hier kom je toch vaak wat hobbels tegen. Niet elke reactie zal zo goed werken als je misschien had gedacht. Maar soms kunnen reacties je ook positief verrassen.

Op het moment dat je dus inderdaad zo’n molecuul er in wil “plakken”, zul je helaas vaak (en nee, echt niet altijd) je synthese moeten herzien. Soms moet je echt de volgorde van je synthese helemaal moeten veranderen omdat je er een stukje tussen wil hebben. In sommige gevallen moet je een ander startmateriaal gebruiken.

Dit is natuurlijk redelijk “simpel” uitgelegd. In het echt ligt het iets gecompliceerder. Het kan jaren duren om één specifiek molecuul te maken. Het is vaak erg lastig omdat het in de praktijk niet altijd (lees: in mijn ervaring vaak niet) zo goed werkt als op papier.

Ik hoop dat dit je vraag heeft beantwoord

Ik vond het best lastig om niet veel te ingewikkeld uit te leggen.

**Geplaatst**: 06-08-21 06:37

Geplaatst: 06-08-21 06:37

bigone schreef:
Onze scheikundeleraar had een glazen oog en dat stond echt uit de richting, wanneer hij proeven voordeed doken wij soms al onder onze tafel. Was ook echt een soort mislukte wetenschapper want uitleggen kon hij niet. Wel zat er regelmatig wat tegen het plafond.

Mijne ook! Zat je toevallig in Amsterdam op school?

Nomineer dit bericht ×