Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-01-19 18:04

Geplaatst: 12-01-19 18:04

Misschien is het ook een soort uitproberen hoeveel ze aan je heeft? 't Is niet niks voor zo'n hummeltje :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-01-19 18:16

Geplaatst door de TopicStarter : 12-01-19 18:16

amber15 schreef:
Misschien is het ook een soort uitproberen hoeveel ze aan je heeft? 't Is niet niks voor zo'n hummeltje

Ik troost haar wel meteen als ik haar zoiets hoor zeggen of merk dat ze verdrietig is, dan vraag ik meestal of we een boekje zullen lezen, even samen spelen of ik iets lekkers voor haar moet maken en een filmpje te kijken. Meestal is ze dan snel weer blij, maar om zo echt uitgebreid met haar dingen te gaan doen heb ik helaas nu geen tijd voor. -O-

**Geplaatst**: 12-01-19 18:50

Geplaatst: 12-01-19 18:50

Snap ik hoor, dat is ook jouw taak niet. Het is al heel fijn voor haar dat ze positieve aandacht krijgt van je!

Hoe zijn je examens gegaan?

**Geplaatst**: 12-01-19 20:29

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 12-01-19 20:29

Huh, hoezo is het niet je broer z'n eigen kind?

**Geplaatst**: 12-01-19 20:55

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 12-01-19 20:55

Maakt toch verder helemaal niet uit?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-01-19 10:43

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-19 10:43

Maakt inderdaad verder niet uit, het kind is wettelijk en officieel helemaal van hem.

Examens gingen goed tot nu toe

zit op de helft. Morgen de volgende!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-01-19 19:07

Geplaatst door de TopicStarter : 29-01-19 19:07

Na even niet gereageerd te hebben...
Het gaat er niet beter op. Integendeel.

Mijn examens gingen gelukkig allemaal goed. Sinds een week klaar nu. Ik heb 3 weken vakantie, dus ik heb al mijn taken al terug op mezelf genomen. Het eten-probleem is helemaal opgelost, ik heb mijn kamer terug, dus niets om over te klagen, toch?

Ja niet dus. Ik probeer elke steek, elk argument, elke clash te relativeren maar vandaag is het mij weer helemaal te veel geworden. Met mijn broer botst het echt gewoon te hard, hij palmt alles is en doet dan zijn zegje, ik ben het beu, mijn zus is het beu en zelfs mijn moeder is het een beetje beu (maar die zegt er nog altijd geen hol op)
Stiekem binnen roken, eisen dat we babysitten en kind van school gaan halen, GB's internet er door knallen dat de rest zonder internet zit, heel de living en tv inpalmen omdat zijn dochter heel de dag naar tv 'moet' kijken zodat hij haar niet moet entertainen, dingen niet opruimen (waar ik nog steeds vaak de schuld van krijg). Vandaag dan om een wederdienst gevraagd om me even af te zetten aan het station omdat ik anders mijn trein ging missen naar mijn paard, kreeg ik de deur in mijn gezicht. Naar het station geracet en dus mijn trein gemist, terug huiswaarts gekeerd om dan op de meest arrogante toon te horen te krijgen "Trein gemist?"
Ja, ik ben gewoon helemaal in tranen uitgebarsten omdat ik zulke dingen gewoon niet kan relativeren, terwijl mijn moeder en ik wel van alle dingen voor hem doen.
Het zijn constant kleine argumenten, kleine steken, kleine botsingen, die dan weer de emmer doen overlopen.

Zijn dochter had vorige week onze hond geschopt, ben toen even heel boos geworden aangezien dit niet de eerste keer was, en ze ook al mijn moeder en mij heeft proberen slaan. Als mijn broer dit ziet zegt hij er namelijk niet veel op, pas als ik er iets van zeg schiet hij wakker. Kindje is constant over haar toeren, super wispelturig en verdrietig. Ik heb al meerdere keren tegen mijn broer gezegd dat dit niet de juiste manier is en zij echt meer structuur nodig heeft dan gewoon om de paar dagen naar her en der getrokken te worden, niet wetend wanneer ze mama of papa gaat zien. Soms slaapt ze eens een nacht bij ons, dan weer 3 dagen en dan plots weer 5, ligt het aan mij of is dit gewoon echt niet goed voor een kind?

Dan vorige week ook een botsing gehad met mijn moeder waarbij ik ook helemaal in tranen ben uitgebarsten. Mijn moeder is overwerkt, mijn broer 'eist' (ja het is eerder eisen, niet echt vragen, eerder van 'welke dagen haal jij en pas jij op de kleine deze week') waardoor ze dus nog minder tijd heeft, maar dat kwam dan weer op mij terecht. Er waren een paar dingen niet opgeruimd (waaronder ook grotendeels van mijn broer) dus ik kreeg het hele gezeik over me heen incl. dat ze dus nooit tijd heeft. Ja ik ben mijn zelfbeheersing helemaal verloren, ben super verdrietig en boos geworden en toen is er plots wel een belletje gaan rinkelen bij mijn moeder die plots zag dat ze inderdaad niet eerlijk was.

Ik ben eind september nog geopereerd aan mijn keel, dus ik apprecieer rokers echt niet in mijn buurt en sinds de operatie al terug twee ontstekingen gehad heb, zit meneer even wat stiekem binnen te roken. Gewoonweg smerig en respectloos, heb dit al meerdere keren gezegd, mijn moeder ook, maar van zodra wij even weg zijn heeft hij het weer geflikt.

Ik moest dit even écht van me af schrijven. Ik zit nu ook gewoon weer helemaal met de tranen in mijn ogen, ik kan hier gewoon helemaal niet aan wennen ook al probeer ik echt te communiceren, het wordt gewoon langst alle kanten genegeerd en van zodra de bende thuis is sluit ik me gewoon op in mijn kamer.

**Geplaatst**: 29-01-19 19:11

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 29-01-19 19:11

Moeilijk maar alleen je moeder kan hier een einde aan maken door te eisen dat je broer een ander onderkomen zoekt, in het begin had je veel medelijden met je broer want het was erg wat hem was overkomen maar dat geeft hem zeker niet het recht om zich zo te gedragen. Indien dit mijn gezin was en mijn zoon dan had hij zich aan te passen of kon hij gaan. Laat maar aan je mam lezen!!! Je kunt niet je gezin kapot laten maken omdat eentje denkt dat iedereen maar rekening met hem moet houden.

**Geplaatst**: 29-01-19 19:13

Geplaatst: 29-01-19 19:13

Pff TS, wat onwijs naar!
Je moet toch gewoon fijn in je eigen huis kunnen wonen.
Het lijkt me heel lastig oplossen, zeker als je broer niet echt luistert..
Maar snap helemaal dat je er klaar mee bent!

Kan je misschien gewoon niet meer op je nichtje passen? Al denk ik dat dat maar een heel klein onderdeeltje is.. Ik hoop dat je moeder hem goed opz 'n plek zet, of in elk geval jouw kant kiest, om het maar zo te zeggen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-01-19 19:19

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst door de TopicStarter : 29-01-19 19:19

Heb nu al een paar keer subtiel laten vallen dat ik liever op kamers wil maar ik weet ook dat dit financieel in combinatie met een paard niet mogelijk is, ik betaal mijn paard al deels zelf dus zou een kamer al helemaal niet kunnen betalen, tenzij ik echt parttime ga werken en studeren, maar dit is alles behalve simpel.

Opzich vind ik het oppassen (nu ik geen examens meer heb) helemaal niet erg. Het is eerder dan als ik om een wederdienst vraag om 15min de tijd te nemen om me even af te zetten, hij dit dan niet wil doen. Dat zijn zo van die dingen dat ik echt heel grof vind, en die vandaag dus de bom hebben doen ontploffen voor mij...

**Geplaatst**: 29-01-19 19:25

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 29-01-19 19:25

ik denk dat het helemaal niet erg is dat de bom even ontploft. Misschien moet je moeder dat eens doen naar je broer toe.

het is heel vervelend dat zijn relatie over is, het is zeer vervelend dat hij bij zijn moeder i woont, maar hij heeft wel respect te hebben voor de regels die daar gelden. Ik hoef dit niet te flikken als ik weer thuis zou komen

**Geplaatst**: 29-01-19 19:58

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 29-01-19 19:58

Als iemand mijn hond zou schoppen dan zou het voor mij afgelopen zijn.Of het nu een kind is of een volwassene die het doet.

**Geplaatst**: 29-01-19 19:59

Geplaatst: 29-01-19 19:59

Nog los van hoe hij naar jou is(wat ik absoluut niet netjes vind!) Ben ik echt verbaasd over hoe onbeschoft hij is naar je moeder en de regels over haar huis. En hoewel ik heel goed kan begrijpen dat het lastig is het aan te kaarten, ben ik ook een beetje verbaasd dat hij er mee weg komt.

Ik denk toch echt dat je de oplossing gedeeltelijk bij je moeder moet zoeken. Uiteindelijk bepaald zij de regels in haar huis. Weet je waarom ze het lastig vind deze zaken met je broer te bespreken? Misschien dat je haar daarbij kunt helpen.

**Geplaatst**: 29-01-19 20:06

Geplaatst: 29-01-19 20:06

anjali schreef:
Als iemand mijn hond zou schoppen dan zou het voor mij afgelopen zijn.Of het nu een kind is of een volwassene die het doet.

Had je aan mij ook een goeie hoor...

Ronduit onbeschoft hoe je broer zich opstelt.
Hij krijgt alle ondersteuning, en gedraagt zich dan zo naar de mensen die hem helpen?
Ik zou in deze situatie echt geen minuut meer oppassen, zou ik helemaal klaar mee zijn!

Dat zet hem, en anders hopelijk je moeder misschien eens aan het denken.

**Geplaatst**: 29-01-19 20:59

Geplaatst: 29-01-19 20:59

Mavelle schreef:
Alleen je moeder kan dit oplossen. Maar vergeet niet dat je broer ook haar zoon is. Als het je kind betreft zie je dingen toch vaak net even anders. Daarnaast lijkt het me ook heel goed mogelijk dat je moeder meer weet heeft van de problemen (mentaal en praktisch gezien) waar je broer mee worstelt dan jij en daar ook rekening mee houdt zonder dat jij dat weet. Daarnaast, voor jou is het lastig op kamers te gaan, maar voor je broer om een betaalbare woning te vinden die geschikt is voor ouder en kind is ook niet heel makkelijk.

Laat het opvoeden van het kindje toch gewoon aan je broer over, het is niet aan jou om te bepalen of dat wel of niet goed is. Tegen ophalen/oppassen kun je gewoon nee zeggen lijkt me. Tot dusver laat je je blijkbaar toch steeds overhalen? Zorg dat je nee ook echt nee is.

Misschien ben ik nu wel te bot, maar imo probeer jij in zekere zin dingen net zo goed naar je hand te zetten. Je helpt veel, maar je wil ook bepalen wat acceptabel is in huis en wat niet. Het is aan je moeder om die grenzen te bepalen en aan te geven. Die hoeft natuurlijk niet automatisch jouw grenzen te kopiëren. Jij kan alleen je eigen grenzen aangeven (bijvoorbeeld wat betreft oppassen).

Ik wil overigens niet per se zeggen dat je ongelijk hebt wat betreft je broer, maar het is wel voornamelijk een zaak tussen hem en je moeder, en jouw enige opties zijn eigenlijk er mee te dealen of zelf iets anders te zoeken.
Als je moeder “eigenlijk wel” vind dat je gelijk hebt, maar ze handelt er niet naar zegt dat toch wat anders. En als ze er niet naar handelt omdat ze niet tegen je broer is opgewassen blijven jouw opties botweg hetzelfde: take it of leave it. Je kan gewoon heel weinig doen in jouw situatie.

Stel dat je parttime werkt en studeert, uit ervaring weet ik dat dat best zwaar is, maar niet onhaalbaar. En het brengt ook veel leuke nieuwe dingen met zich mee. Je zou liever vasthouden aan de oude situatie (in rust en vrede thuis wonen), maar dat lijkt nu niet haalbaar.. misschien is het dan toch tijd om andere oplossingen te verkennen. Je kan er zelfs voor kiezen om tijdelijk op kamers te gaan en als je broer weer weg is terug te verhuizen.

Helemaal mee eens.

Ik begrijp dat het moeilijk is voor je TS, je had een bepaalde manier van leven met je moeder en dat beviel jou heel goed en voor jouw gevoel verpest je broer dat nu. Maar het is niet jouw huis en jij bent niet degene/de enige die beslist. Je zult het samen moeten doen en je moeder is de enige die echt bepaalt. Je kunt wel met alle macht proberen haar te veranderen maar de kans dat dat gaat lukken is zo te lezen niet erg groot want je moeder gedraagt zich zoals ze dat altijd al heeft gedaan.

Dus dat jij nu steeds naar je kamer gaat als het je beneden niet bevalt lijkt me een verstandige beslissing en ik zou er maar vanuit gaan dat dat voorlopig ook zo blijft. Richt het lekker in zodat je je er fijn voelt en regel zelf voldoende GB's voor internet (via je mobiel abonnement). Hoe vervelend ook: je kunt blijkbaar niet bij je broer terecht dus verwacht daarin ook niets van hem en hou daar rekening mee als je kiest om op te passen (dat je dus geen wederdienst verwacht).

Het is schakelen, maar ga zoveel mogelijk je eigen leven leiden, op eigen benen.

**Geplaatst**: 29-01-19 21:35

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 29-01-19 21:35

Misschien heel kinderachtig maar ik zou dus gewoon niet meer oppassen... besteed die tijd maar lekker aan je paard... wat je moeder doet moet zij weten maar jij hebt geen enkele verplichting naar je broer...dat je je klusjes in huis doet is logisch... Verder niks.

**Geplaatst**: 29-01-19 21:50

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 29-01-19 21:50

Je hebt niet zo heel veel mogelijkheden in hoe jouw moeder met je broer omgaat, of hoe de opvoeding verloopt (al denk ik dat je het scherp genoeg ziet) maar wat het babysitten betreft zou ik het zoveel mogelijk uit de weg gaan door vooral niet in de buurt te zijn als hij het vraagt of zeggen 'nee, sorry, ik moet nog even [iets] doen' en dan vooral ook opstaan en weggaan (desnoods de deur uit, een boodschap doen, langs een vriendin, misschien de bieb of een koffiehuis of waar je ook maar een tijdje warm en droog kunt zitten.)

Als jij er niet bent is het voor hem een stuk moeilijker om zijn dochter achter te laten. Dat jaagt je wel tijdelijk uit huis, maar als hij een tijdje merkt dat jij je niet voor zijn karretje laat spannen, dan is het daarna misschien minder nodig.

Verder kun je misschien een bord ophangen met een weekplanning, waarop hij kan aangeven wanneer zijn dochter er is, en als jij wel een keer wilt oppassen (als het ruim vooraf afgesproken is en geheel uit vrije wil) kan het daar ook opgezet worden. En misschien dat je moeder daar ook wat houvast aan heeft als zij dat ziet? Maar dat is uiteindelijk aan haar.

**Geplaatst**: 29-01-19 21:51

Geplaatst: 29-01-19 21:51

IHN schreef:
Misschien heel kinderachtig maar ik zou dus gewoon niet meer oppassen... besteed die tijd maar lekker aan je paard... wat je moeder doet moet zij weten maar jij hebt geen enkele verplichting naar je broer...dat je je klusjes in huis doet is logisch... Verder niks.

Ja dit!
Ik zou ook niks voor me broer doen maar wel dingen voor je moeder wat je voor ( toen je broer bij jullie kwam wonen) ook deed.En voor de rest je nergens niks van aantrekken en lekker je eigen ding doen.

**Geplaatst**: 29-01-19 22:27

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 29-01-19 22:27

Inderdaad, lekker je eigen ding doen.
Ik zou wel met je moeder afspraken blijven maken over het huishouden enzo, jullie moeten tenslotte samen wonen.
Maar je broer zou wat mij betreft lekker mogen ervaren hoe het is om zelf voor zijn kind te zorgen.
Hij maakt ook niet jou huiswerk en verzorgt jou paard toch ook niet?
Ieder zijn ding.

**Geplaatst**: 29-01-19 22:36

Geplaatst: 29-01-19 22:36

Zo hé, je hond schoppen? Een draai om d'r oren kon ze krijgen.
Ik voel je frustratie door je berichten en hoop echt dat je moeder hier snel korte metten mee maakt.

**Geplaatst**: 29-01-19 23:02

Geplaatst: 29-01-19 23:02

En wat raakt iedereen hier over de zeik van een driejarige die een hond schopt >;)

Tuurlijk mag dat niet, maar “een draai om de oren” en “einde verhaal”? Alsjeblieft zeg..

**Geplaatst**: 29-01-19 23:16

Geplaatst: 29-01-19 23:16

wow, dit is allemaal wel heel erg zeg.
Wordt toch eens tijd dat hem heel erg duidelijk gemaakt wordt dat zijn frustraties afreageren op jullie wel heel snel afgelopen moet zijn.
Dat zijn ex hem als een sloofje behandeld heeft geeft hem niet het recht om nu jullie als sloofjes te behandelen.
Met dat je niet even naar het station willen brengen; man ik was zo klaar geweest met hem, dat ik gelijk hem toegesnauwd zou hebben dat hij met die weigering z'n gratis kinderopvang/oppas kwijt is.

Ik zou toch eens serieus met je moeder om de tafel gaan zitten (eerst maar even zonder je broer erbij) en dr gewoon echt duidelijk maken dat dit zo niet kan. Dit is gewoon asociaal gedrag wat je broer nu vertoont. Probeer haar ogen te openen dat er nu echt eens een hartig woordje met hem gesproken moet worden en consequenties gaan stellen aan het overtreden van regels; als hij zich zo graag wil gedragen als een verwend kind, dan zal hij ook behandeld worden als een kind.
En hem heel snel duidelijk maken dat het gedrag van zijn dochter al helemaal niet getolereerd wordt(hond schoppen, mensen slaan)
Zorg dat het voor je moeder duidelijk is dat jij achter haar staat als zij je broer wil aanpakken en dat ze niet alleen staat; wie weet durft ze dan ook gelijk beter op haar strepen te staan.

Want uiteindelijk is het je moeder die dit kan doorbreken door op dr strepen te staan; HAAR huis, HAAR regels..en daar houd hij zich aan of anders ga je maar naar de daklozenopvang als hij zich niet weet te gedragen als een beschaafd, welopgevoed persoon. Lijkt wel een beetje dat hij zich voorgenomen heeft zich niet meer tot sloofje te laten bombarderen door een vrouw, maar hij slaat te ver door en reageert dit besluit af op jullie door jullie maar lekker onbeschoft te behandelen....en tja; zo werkt dat niet natuurlijk en zulk soort holbewonersgedrag moet maar eens afgelopen zijn.
Maar is aan je moeder om daar een eind aan te maken, dus ga met dr om de tafel, neem de tijd en houd je pleidooi...en hopelijk ziet je moeder dan in dat ze nu toch echt actie moet ondernemen (neem dr desnoods mee uit lunchen of zoiets in een rustig tentje als thuis praten niet wil door aanwezigheid van je broer)

**Geplaatst**: 29-01-19 23:41

Geplaatst: 29-01-19 23:41

Mavelle schreef:
En wat raakt iedereen hier over de zeik van een driejarige die een hond schopt Tuurlijk mag dat niet, maar “een draai om de oren” en “einde verhaal”? Alsjeblieft zeg..

Amen. Wat krijgt dat peutermeisje een verwachtingen om de oren geslingerd zeg. En wat mag zij verwachten van al die verstandige ontwikkelde volwassenen?

Kinderachtig gedrag. Wijzen naar elkaar. Steeds een schuldige aanwijzen. Als jij niet dit, dan ik niet dat. Tjongejonge. Jullie zullen met elkáár moeten samenleven. Leren je grenzen aan te geven, als gróte mensen.

Misschien is het een idee om ieders geklaag over de ander - je moeder een keuze laten maken tussen hij of ik - eens te laten voor wat het is. Ga wekelijks met elkaar (!) om de tafel. Hou een 'gezinsvergadering'. Daarin kun je de agenda doornemen, maar ook wensen en noden. Luister naar elkaar, hoor elkaar, wat kun je doen om de ander écht te helpen? Wat heb jij nodig waar een ander jou bij kan helpen. Neem beslissingen met elkaar ipv over elkaar: is er een compromis mogelijk waar iedereen oprecht oke mee is.

Kortom: grow up! Je puberteit is geweest.

**Geplaatst**: 30-01-19 00:14

Geplaatst: 30-01-19 00:14

mwa ts past regelmatig op het meisje...dan is een keer iets kleins terug vragen niet te veel gevraagd. Blijkbaar denkt haar broer daar anders over. Persoonlijk zou ik er dan echt klaar mee zijn en dit ook direct melden. Is echt niet dat iedere keer dat ik wat doe voor een ander dat ik dat in gelijke mate terug verwacht, maar ALS ik dan eens een keer een gunst terug vraag dan verwacht ik niet afgesnauwd te worden of zelfs nog een steek onder water erbij als ik terug kwam van mn gemistte trein zoals bij ts gebeurde. Dat is wel even van een andere orde dan het 'als jij niet dit, dan ik niet dat'.

Ben wel met je eens dat een aantal wel heel erg hard reageert op wat het meisje heeft gedaan. Zal ongetwijfeld te maken hebben met de situatie waarmee ze moet dealen, dus dingen als gelijk een draai om de oren is wel erg overdreven....maar is wel iets waar gelijk op in moet worden gesprongen door dr duidelijk te maken dat schoppen en slaan pijn doet en dat die hond niet begrijpt (nog minder dan zijzelf) in wat voor situatie ze ineens is. En paps in heel wat strengere bewoordingen duidelijk maken dat hij haar daarop streng aanspreekt (en eventuele consequenties er aan verbindt) als ze uit frustratie mensen of dieren slaat of schopt en niet net doen alsof er niks gebeurd.

**Geplaatst**: 30-01-19 00:28

Re: Privacy kwijt en helemaal overprikkeld

Geplaatst: 30-01-19 00:28

Slaan of schoppen van een hond mag zeker niet. Maar om dat nou te bestraffen met een goed doordachte tik, dat is toch niet te verantwoorden? Volwassenen kunnen zich amper beheersen, deze peuter krijgt ook niet echt een lekker voorbeeld mee, maar háár hersenen functioneren echt nog niet zodanig dat ze zelfbeheersing onder de knie hebben...

Wij horen hier het verhaal van ts. Eenzijdig. Mijns inziens nogal onvolwassen en weinig inlevend of zelfkritisch. Misschien had broer wel iets heel anders te doen op het moment dat ts een lift nodig had. Of had ts net lopen zuchten en zagen over broer. Dat is nou net wat ik poog te zeggen; wordt volwassen, voel zachtheid over je huisgenoten en pas dan zal er ruimte komen voor fijn samenleven.

Nomineer dit bericht ×