Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
)


dwaallicht schreef:Als ik hier sommige berichtjes lees snap je inderdaad niet dat mensen zichzelf nog willen voortplanten... :p het leest alsof het krijgen van een kind de hel op aarde is en je leven voorbij!
Gelukkig heb ik een heel lief eigenwijs nichtje als voorbeeld dat kinderen krijgen ook leuk kan zijn haha
Zelf 6 maanden zwanger en ik merk vanzelf wel of die van mij een vreselijke huilbaby wordt of toch stiekem wel leuk
idd een lief nichtje
wemkelover schreef:Lieve nichtjes kun je terug geven als ze niet meer lief zijn![]()
Mijn familie riep ook ja maar hij is zo lief, vrolijk en rustig. Totdat ze zagen dat ook hij driftig over de grond kan rollen, met speelgoed smijten, en krijssen alsof we hem wat aandeden. Leuk peutergedrag.
. Dwaallicht schreef:Gelukkig heb ik een heel lief eigenwijs nichtje als voorbeeld dat kinderen krijgen ook leuk kan zijn haha
wemkelover schreef:Lieve nichtjes kun je terug geven als ze niet meer lief zijn![]()
Mijn familie riep ook ja maar hij is zo lief, vrolijk en rustig. Totdat ze zagen dat ook hij driftig over de grond kan rollen, met speelgoed smijten, en krijssen alsof we hem wat aandeden. Leuk peutergedrag.
omdat dat erbij hoort zeg maar.

). Maar ik moet eerlijk zeggen, op de eerste pittige maanden na (in die fase dat je elkaar moet leren kennen en probeert te snappen wat die uk wil) en soms als ons manneke een baaldag heeft, valt het mij echt mee. De verantwoordelijkheid is groot en het valt soms best tegen om, moe uit het werk (hoewel ik het heerlijk vind om te werken, even geen mama) gelijk weer aan de bak te moeten met zo'n kleintje. Maar zodra manneke een enorme grijns op z'n gezicht tovert zodra ie me ziet of ineens een nieuw kunstje kan, dan barst ik haast uit elkaar van trots en liefde
Moederschap doet rare dingen met je, dat is dus het 'maar je krijgt er zoveel voor terug', althans, voor mij
) en niet meer alles op dezelfde manier kunnen doen als we deden. We zijn echt van dagjes op stap, rondjes rijden in de omgeving, naar een stadje, spontaan naar vrienden... En dat kost meer planning, moeite en ook afzeggen, want we vinden ook allebei dat we niet voor een kind hebben gekozen om het vervolgens steeds weg te brengen. En aangezien ons manneke steeds minder makkelijk slaapt als we op sjouw zijn, moeten we ook concessies doen in activiteiten. Maar omdat we zeker niet de enige zijn met kinderen in de omgeving en ik nu, itt tot voor onze ozon, activiteiten met kids wel kan waarderen, vinden we daar onze weg ook wel in.
Ben wel meer een weekdier geworden ja, betrek veel meer op nieuwsgebied ed op ons gezin en dan komt het wel meer binnen... Lynn_Nikita schreef:tita schreef:@piezze heb jij eigenlijk wel kinderen?
Een eerste heeft veel meer impact op je leven als een 2e je weet inmiddels hoe het gaat reilt en zeilt.
En jij hebt er 1. Hoe kun je zeggen dat een tweede minder impact heeft? Ik vind het juist erg lastig. Van geen naar 1 was makkelijker . Ja de praktische dingen zoals luiers verschonen ken je dan maar dingen regelen en doen met 2 is lastiger dan met 1