Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-16 08:24

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-16 08:24

Dat lijkt me ook een hele lastige relatie op die manier. Mocht dit ooit uitgaan dan ook nooit meer voor mij.

Maar... Ik heb zo mijn dipjes, hij is pas 3 dagen weg, maar ondanks mijn dipjes doe ik gewoon de dagelijkse dingen die ik altijd al deed. Hoe moeilijk ik het ook vind en hoe erg ik hem ook mis, ik hou onwijs veel van deze jongen en wil er nog steeds voor de volle 100% voor gaan.

**Geplaatst**: 12-06-16 14:29

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 12-06-16 14:29

Het gaat er niet om dat het ons niet intereseerd het gaat er om dat je de veiligheid van de jongens etc in gevaar brengt.

Ik had een tshirt gekregen met daar op de tekst

Trotse partner van een soltdaat en ik kreeg zelfs het advies die niet in openbaar te dragen.
Simpel omdat ik dan te volgen ben en daaruit mijn vriend etc etc.

Je kan dus best zeggen

Mijn vriend gaat binnen kort voor 6maanden op uitzending.

Maar je moet dan gewoon de details achterwegen laten.
Dus waar hij heen gaat.
Hoe wanneer en wanneer terug.

Verder kan ik me heel goed vinden in dat je het moeilijk vind.
Het is even wennen dat hij weg is en je moet even je draai vinden maar jullie komen en vast strerker uit waardoor een volgende keer soepeler verloopt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-16 16:08

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-16 16:08

Om nog even terug te komen op het delen van informatie op internet, het schip waar hij op zit heeft zelf een fb pagina en deelt bijna alle details met hoe wat en waar ze zijn en wat ze doen.
Maar goed dat ter zijde, ik zelf zal het niet meer zeggen

Komende week (eind vd week) komt me vriend weer terug. Het zijn lastige weken geweest maar als hij terug is en bepaalde dingen zeker zijn en vast staat, zal ik jullie ff op de hoogte stellen. We zijn nog steeds gelukkig samen hoor

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-06-16 16:32

Geplaatst door de TopicStarter : 29-06-16 16:32

Weer even een update omdat er best veel gebeurd is sinds hij begin deze maand is gaan varen.

Na zn 5 dagen op het schip te zitten en te varen begon mijn vriend opeens heel erg te twijfelen of hij dit wel wilde. Hij begon alles te missen (wat niet gek is als je nog nooit lang van huis bent geweest). Maar hij werd gewoon half gek, mijn vriend heeft altijd hele erge waarde gehecht aan zijn vrijheid, kunnen staan en gaan waar hij wilde. Op het schip kon dit niet natuurlijk en is hij zichzelf heel erg tegen gekomen. Daarbij gebeurde er dingen op het schip (omtrent het drank gebruik) waar mijn vriend totaal niet tegen kan. Hij is daar niet het type mens voor gaf ie aan. Ook de werkzaamheden bevielen hem niet. Hij was meer niks aan het doen dan aan het werk omdat er gewoon bar weinig werkzaamheden waren en als er werkzaamheden waren was hij er zo mee klaar of was het niet iets op technisch gebied (waar hij de opleiding voor gedaan heeft).

Toen hij er mee kwam dat hij aan het twijfel was heb ik hem een schop onder zijn kont gegeven, hij zat er tenslotte pas 5 dagen. Gezegd dat als ie zo twijfel hij er heel goed over na moest gaan denken wat ie echt wilde. Ik heb de keuze geheel aan hem over gelaten en ben niet zielig gaan doen met kom maar thuis want ik heb je zo nodig.

Kortom, vriendlief heeft de keuze zelf gemaakt om zijn ontslag in te dienen. Hij moest de reis wel afmaken en heeft dit met moeite gedaan. Maandag heeft hij zijn eind gesprek gehad, gisteren de eindkeuring en vandaag is hij alweer aan het werk op zijn nieuwe (oude) werk (zijn oude baan waar hij helaas weg moest een jaar geleden i.v.m. vast contract en geen plek). Zijn oude baan (waar hij nu dus weer werk) is altijd zijn plekkie geweest, hij heeft veel banen gehad maar nog nooit zo fijn gehad als waar hij nu weer werkt.

Nog even voor de duidelijkheid, ik heb geen inspraak gehad op zijn keuze. Dit heb ik hem geheel zelf laten doen. Ik ben niet zielig gaan doen bij hem. Maar ergens had ik al een klein vermoeden dat dit niks voor hem was. Hij hecht zoveel waarde aan zijn eigen dingen die hij daar niet had.

Ik hoop nu dat hij het opnieuw heel fijn gaat krijgen op zijn nieuwe werk. Hij heeft gelukkig wel veel geleerd dit half jaar en heeft een mooie tijd gehad (toen ze niet aan het varen waren, op de kazerne).

**Geplaatst**: 29-06-16 16:54

Geplaatst: 29-06-16 16:54

korbakimmy8 schreef:
Hoi lieve bokkers,

Ik moet even wat dingen van me af schrijven want heb het even behoorlijk moeilijk.

Sinds juli heb ik een onwijs lieve vriend. Toen hij 20 was is hij gestart met de opleiding bij de marine. Hier is hij na de opleiding mee gestopt omdat hij het nog niet aan kon zo lang van huis te zijn. Toen ik net met hem ging heeft de marine contact op genomen met hem en hij kreeg een ''laatste'' kans om het nogmaals te proberen bij de marine. Omdat het zijn laatste kans zou zijn heeft hij er voor gekozen om opnieuw te beginnen aan de opleiding en daarna ook echt te werken bij de marine.
Vanmorgen was het zo ver, ik heb hem naar het station gebracht en uitgezwaaid. Hij gaat vanaf woensdag op bivak en mag/kan geen enkel contact met familie (of mij) hebben. Over 2 weken komt hij weer thuis.
Ik ben iemand die graag bij iemand is van wie ik hou. Als ik lang zonder iemand moet lukt dit aardig zolang ik maar contact kan blijven houden. Elke dag even een berichtje krijgen of elke dag even een kort telefoon gesprek. Nu ik dus helemaal niks van hem te horen krijg heb ik het er toch enorm moeilijk mee. Vanaf dat ik hem weg gebracht heb ben ik alleen maar aan het janken... Ik voel me gewoon kl*ote door de hele situatie.
Ik zeg tegen iedereen die er om vraagt dat ik het wel ga redden als hij straks echt uitgezonden word en 4 maanden weg blijft. Maar diep van binnen weet ik eigenlijk niet of ik dat trek. Ik ben een enorme binnen vetter en vertel niet snel waar ik mee zit. Zet een lach op terwijl ik van binnen kapot ga.

Nu zullen er vast mensen zijn die denken ''jezus het is maar 2 weken''. Maar voor mij is dit gewoon erg lastig. Zeker omdat ik dus helemaal niks van hem te horen zal krijgen. Ik hoop door dat ik hier het een en het ander van me af kan schrijven in de hoop dat da wat verlichting geeft.

Bedankt voor het lezen!

Hee,

Ik las je topic en ik dacht ik pb je even! Ik zit een beetje in een soortgelijke situatie. Dan geen vriend/vriendin bij de marine, maar mijn vriendin gaat wel op stage voor 5 maanden...

Ik heb er ook moeite mee om iemand te missen waar ik van hou

Nu denk je misschien, 5 maanden, maar je kunt nog wel contact houden... Helaas... Ze gaat naar Peru naar de Amazone waar geen xontact mogelijkheden zijn, geen internet, geen bereik, geen post... Alleen als ze even aanwezig is in het stadje om wat onderzoeksresultaten te verwerken is er mogelijkheid tot contact... Ze is in het midden van de stage waarschijnlijk 2 maanden in ieder geval in het Amazonegebied.

Nu gaat zei een keer voor 5 maanden, maar jou vriend gaat natuurlijk vaker, omdat het zijn werk is...

Dus ik snap je situatie echt heel erg goed! Wij gaan voor elke week een brief schrijven die we dan mogen openen, ik weet niet of jullie zoeits wat vinden? Meer oplossingen dan dat hebben wij helaas ook niet:(

De enige kans die ik dan eventueel nog kan hebben is om langs te gaan, maar die is klein.

Ik hoop dat het je lukt om misschien iets van oude hobby's oid op te pakken als hij van huis is, maar ik snap dat het een hele moeilijke situatie is... Persoonlijk zou ik het niet kunnen, als ik al zie hoeveel stress ik nu al heb van die 5 maanden die eraan zitten te komen...

Lijkt me extreem lastige situatie, heel erg veel sterkte :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-06-16 18:03

Geplaatst door de TopicStarter : 29-06-16 18:03

MusicIsLife schreef:
korbakimmy8 schreef:
Hoi lieve bokkers,

Ik moet even wat dingen van me af schrijven want heb het even behoorlijk moeilijk.

Sinds juli heb ik een onwijs lieve vriend. Toen hij 20 was is hij gestart met de opleiding bij de marine. Hier is hij na de opleiding mee gestopt omdat hij het nog niet aan kon zo lang van huis te zijn. Toen ik net met hem ging heeft de marine contact op genomen met hem en hij kreeg een ''laatste'' kans om het nogmaals te proberen bij de marine. Omdat het zijn laatste kans zou zijn heeft hij er voor gekozen om opnieuw te beginnen aan de opleiding en daarna ook echt te werken bij de marine.
Vanmorgen was het zo ver, ik heb hem naar het station gebracht en uitgezwaaid. Hij gaat vanaf woensdag op bivak en mag/kan geen enkel contact met familie (of mij) hebben. Over 2 weken komt hij weer thuis.
Ik ben iemand die graag bij iemand is van wie ik hou. Als ik lang zonder iemand moet lukt dit aardig zolang ik maar contact kan blijven houden. Elke dag even een berichtje krijgen of elke dag even een kort telefoon gesprek. Nu ik dus helemaal niks van hem te horen krijg heb ik het er toch enorm moeilijk mee. Vanaf dat ik hem weg gebracht heb ben ik alleen maar aan het janken... Ik voel me gewoon kl*ote door de hele situatie.
Ik zeg tegen iedereen die er om vraagt dat ik het wel ga redden als hij straks echt uitgezonden word en 4 maanden weg blijft. Maar diep van binnen weet ik eigenlijk niet of ik dat trek. Ik ben een enorme binnen vetter en vertel niet snel waar ik mee zit. Zet een lach op terwijl ik van binnen kapot ga.

Nu zullen er vast mensen zijn die denken ''jezus het is maar 2 weken''. Maar voor mij is dit gewoon erg lastig. Zeker omdat ik dus helemaal niks van hem te horen zal krijgen. Ik hoop door dat ik hier het een en het ander van me af kan schrijven in de hoop dat da wat verlichting geeft.

Bedankt voor het lezen!

Hee,

Ik las je topic en ik dacht ik pb je even! Ik zit een beetje in een soortgelijke situatie. Dan geen vriend/vriendin bij de marine, maar mijn vriendin gaat wel op stage voor 5 maanden...

Ik heb er ook moeite mee om iemand te missen waar ik van hou

Nu denk je misschien, 5 maanden, maar je kunt nog wel contact houden... Helaas... Ze gaat naar Peru naar de Amazone waar geen xontact mogelijkheden zijn, geen internet, geen bereik, geen post... Alleen als ze even aanwezig is in het stadje om wat onderzoeksresultaten te verwerken is er mogelijkheid tot contact... Ze is in het midden van de stage waarschijnlijk 2 maanden in ieder geval in het Amazonegebied.

Nu gaat zei een keer voor 5 maanden, maar jou vriend gaat natuurlijk vaker, omdat het zijn werk is...

Dus ik snap je situatie echt heel erg goed! Wij gaan voor elke week een brief schrijven die we dan mogen openen, ik weet niet of jullie zoeits wat vinden? Meer oplossingen dan dat hebben wij helaas ook niet:(

De enige kans die ik dan eventueel nog kan hebben is om langs te gaan, maar die is klein.

Ik hoop dat het je lukt om misschien iets van oude hobby's oid op te pakken als hij van huis is, maar ik snap dat het een hele moeilijke situatie is... Persoonlijk zou ik het niet kunnen, als ik al zie hoeveel stress ik nu al heb van die 5 maanden die eraan zitten te komen...

Lijkt me extreem lastige situatie, heel erg veel sterkte

Bedankt voor je bericht, Jij ook heel veel sterkte als ze straks weg is. Dat elke week een brief schijven die je dan open kan maken is wel een goed idee zeg!!

Lees even mijn boven staande bericht, dat is mijn laatste update.

**Geplaatst**: 29-06-16 18:58

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 29-06-16 18:58

Dat is jammer, dat hij er nou alweer klaar mee is. Fijn dat ie bij z'n oude werk weer terecht kon.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-02-17 21:21

Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-17 21:21

Hallo allemaal!!

Even een update. Hoewel de toppic vrijwel stil ligt wil ik toch even laten weten hoe het gaat.

Sinds oktober wonen mijn vriend en ik samen. We hebben ons eerste eigen huis gekocht.
Ook heeft me vriend sinds november een nieuwe vaste baan. En ben ik in januari ook begonnen aan een nieuwe baan. Het zelfde werk wat ik al deed alleen nieuwe werkgever en meer uren.

Ook ben ik volgende week 5 maanden zwanger van ons eerste kindje.

Het stoppen van zijn werk bij defensie heeft dus veel mooie dingen opgeleverd en hij heeft er absoluut geen spijt van gelukkig.

**Geplaatst**: 22-02-17 21:37

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 22-02-17 21:37

Kijk fijne update! Heel veel geluk samen !

**Geplaatst**: 22-02-17 23:04

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 22-02-17 23:04

Ik zie dat ik helemaal vergeten ben terug te reageren! Wat fijn dat het zo goed gaat!!:D

Wat een goed nieuws, veel geluk samen!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-09-17 15:28

Geplaatst door de TopicStarter : 19-09-17 15:28

Weer even een kleine update.

Er is weer heel veel gebeurd de afgelopen 4 maanden.
In de vorige update plaatste ik dat ik 5 maanden zwanger was.
26 mei is onze dochter 8 weken te vroeg geboren.
Ondertussen is ze thuis en is ze vrijdag alweer 4 maanden!
Tussen mij en mijn vriend gaat het nog steeds super.
Na de bevalling even wat moeite gehad met elkaar.
Maar we hadden beide onwijs veel mee gemaakt in zeer korte tijd.
Alles liep dus een beetje hoog op.
Gelukkig was dit heel snel uit te praten en gaat alles nu super goed.
Onze dochter is het mooiste wat ons is overkomen.

**Geplaatst**: 19-09-17 19:16

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 19-09-17 19:16

Kijk fijn te horen, ik herken die strubbelingen net na de geboorte wel. Hier 1 kindje wat 1 maand te vroeg geboren was maar waardoor ik wel een poos in het ziekenhuis heb gelegen. Je relatie veranderd en dat is wennen voor beide partijen.

Nomineer dit bericht ×