Ik ben wel blij dat ik niet jong aan kinderen ben begonnen, dan had ik nu een serieus probleem aangezien mijn ex met reden mijn ex is geworden .
Daarnaast zeggen ze wel dat het nooit het juiste moment is voor kinderen, maar toch als ik mijn situatie nu bekijk met enkele jaren terug kan ik toch zeggen dat ik nu in een tien keer betere positie zit om vanaf het begin voor een stabiel leven te kunnen zorgen.
En misschien dat je fysiek steeds minder werk hebt als ze ouder worden, maar zorgen zijn het des te meer vaak. Ik weet dat zowel ik als mijn zus mijn ouders de vreselijkst en meest slapeloze nachten heb bezorgd toen we beide ruim in de 20 waren. En nog steeds zullen er dingen komen waarover ze zich ook zorgen gaan maken, omdat ze nog altijd willen dat we een goed en zorgeloos leven kunnen hebben. Dus in dat opzicht vind ik het juist wel fijn dat ik nu toch op dat gebied zorgeloze jaren heb, dat kunnen ze me al niet weer wegnemen. Plus ik voel ook veel meer levenservaring, relativeringsvermogen, verstand dan toen ik nog maar 21 jaar was.
Maargoed, ik ben nu ook maar kindloos en stel dat ze ooit komen dan ga ik misschien wel denken was ik maar jong moeder geweest .