Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-02-14 17:00

Geplaatst: 05-02-14 17:00

Oh wauw mamamier, wat goed dat jij je kids dat mee geeft, vind ik een goede. Die ga ik onthouden voor mijn uk!

**Geplaatst**: 05-02-14 17:02

Geplaatst: 05-02-14 17:02

mamamier schreef:
Had ik ook niet aan begonnen toen de oudste drie nog klein waren hoor. Whaha, tropenjaren, 3 kids binnen 2 jaar en 4 mnd. Pfff, zou het niet graag over doen.

Hier 5 binnen 6,5 jaar waarvan de oudste 3 binnen 33 maanden.

maar met kinderen met autisme is het ook gewoon echt geen doen om sociaal vrijwilligerswerk te doen, daar zou ik me heel veel ellende mee op de hals halen

**Geplaatst**: 05-02-14 17:09

Geplaatst: 05-02-14 17:09

Sophie2013 schreef:
Oh wauw mamamier, wat goed dat jij je kids dat mee geeft, vind ik een goede. Die ga ik onthouden voor mijn uk!

Moet ze toch ook iets goeds meegeven he, haha. Van de huishoudelijke genen moeten ze het al niet hebben. Ah nee hoor, ik vind dat gewoon belangrijk. Zo hebben ze pas tijdens het opruimen van de spellenkast (er kwam serieus een hele kofferbak vol aan, soms nog nieuw in het cellofaan, spellen en puzzels uit wat niet gebruikt wordt...) gezamenlijk besloten dat alles werd weggegeven aan de voedselbank. Voor gezinnen die geen sint of kerstcadeaus kunnen betalen.
Dan ben ik echt zoooo trots op ze! Ze hadden het ook op marktplaats kunnen zetten om er vervolgens zelf iets nieuws voor te kopen.

De oudste (zwaar aan het puberen) vraagt ook regelmatig aan een gescheiden vriendin van mij of haar kids het leuk vinden om pony te komen rijden. Niet dat ze dat zo leuk vindt, maar omdat ze weet hoeveel zoiets betekent voor die kinderen. Soms moet je gewoon je eigen belangen opzij kunnen zetten en ik geloof dat ik ze dat aardig bij heb kunnen brengen.

**Geplaatst**: 05-02-14 17:13

Geplaatst: 05-02-14 17:13

Rowdine schreef:
Oef ik zou daar helemaal kriegel van worden! Sorry, te weinig intellectuele uitdaging.
Wat bespreek je ook in hemelsnaam met je man als je alleen maar thuis bezig bent met de honden en de kinderen?

Aan de andere kant.. 90% van de banen heeft nauwelijks intellectuele uitdaging. :Y)

Is ook niet erg, als je plezier hebt in je baan in het ook goed. In het begin is in elk baantje wel uitdaging te vinden, maar na 5 jaar draai je volgens mij als cassiere of receptionist toch behoorlijk op de automatische piloot. Ik haal in ieder geval veel meer uitdaging uit het feit dat ik tijd heb om me te verdiepen in attachment parenting en alles wat er ook maar enigzins meeverbonden is, dan dat ik 8 uur op kantoor zou hebben gezeten. Ik heb tijd voor internationale contacten met andere thuisblijfmoeders, ben altijd volledig bij met het nieuws en heb de tijd om me ook volledig in te lezen in onderwerpen die mij boeien en waardoor ik ingewikkelde kwesties van het werk van mijn man beter begrijp, ik zet tijdens het strijken regelmatig een tweedekamerdebat aan.

Intellectuele uitdaging en werk kan toevallig verbonden zijn, maar het een is zeker geen vereiste voor het ander.

**Geplaatst**: 05-02-14 17:14

Geplaatst: 05-02-14 17:14

_Nadia_ schreef:
mamamier schreef:
Had ik ook niet aan begonnen toen de oudste drie nog klein waren hoor. Whaha, tropenjaren, 3 kids binnen 2 jaar en 4 mnd. Pfff, zou het niet graag over doen.

Hier 5 binnen 6,5 jaar waarvan de oudste 3 binnen 33 maanden.

maar met kinderen met autisme is het ook gewoon echt geen doen om sociaal vrijwilligerswerk te doen, daar zou ik me heel veel ellende mee op de hals halen

Ik werk met lvg jongeren, ook veel autisme. We doen nu met een aantal vrijwilligerswerk op een kinderboederij, man man, wat een ellende soms haha.

Ik deed, naast 2 dagen werken (wat écht een vakantie was voor me) helemaal niks ernaast toen de oudsten klein waren. Dat was echt niet mogelijk. Die tweeling ging nog wel, maar die dwarse peuter die erboven zat....
Ik zeg ook niet dat iedereen vrijwilligerswerk moet doen hoor (of eigenlijk vind ik dat wel, maar het moet wel haalbaar zijn). Het gaat mij om de luxe van kiezen als ik niet zou werken. Dan kan ik dus kiezen wat ik ga doen elke dag. En aangezien ze bij mij bijna allemaal op school zitten, zou ik in dat geval veel vrijwilligerswerk gaan doen. Heerlijk lijkt me dat, wetend dat je voor het geld niet hoeft te werken maar je wel nuttig maken!

**Geplaatst**: 05-02-14 17:37

Geplaatst: 05-02-14 17:37

mamamier schreef:
Moet ze toch ook iets goeds meegeven he, haha. Van de huishoudelijke genen moeten ze het al niet hebben. Ah nee hoor, ik vind dat gewoon belangrijk. Zo hebben ze pas tijdens het opruimen van de spellenkast (er kwam serieus een hele kofferbak vol aan, soms nog nieuw in het cellofaan, spellen en puzzels uit wat niet gebruikt wordt...) gezamenlijk besloten dat alles werd weggegeven aan de voedselbank. Voor gezinnen die geen sint of kerstcadeaus kunnen betalen.
Dan ben ik echt zoooo trots op ze! Ze hadden het ook op marktplaats kunnen zetten om er vervolgens zelf iets nieuws voor te kopen.

De oudste (zwaar aan het puberen) vraagt ook regelmatig aan een gescheiden vriendin van mij of haar kids het leuk vinden om pony te komen rijden. Niet dat ze dat zo leuk vindt, maar omdat ze weet hoeveel zoiets betekent voor die kinderen. Soms moet je gewoon je eigen belangen opzij kunnen zetten en ik geloof dat ik ze dat aardig bij heb kunnen brengen.

Zit met open mond te lezen, ik vind het écht prachtig!
Heb je mooi gedaan

$_/-\o_$

Zouden meer ouders een voorbeeld aan kunnen nemen in deze ik-maatschappij

Ik ben zelf ook niet altijd even belangeloos hoor, maar vind het wel een mooi streven om er bewust van te zijn en er ook zo mogelijk iets mee te doen

Weer wat geleerd

**Geplaatst**: 05-02-14 17:59

Geplaatst: 05-02-14 17:59

Als jij zelf het doet en je inzet voor de maatschappij (of het nou mens, milieu of dier is) dan geef je dat al mee aan je kinderen. Het was voor mij ook al gewoon vanzelfsprekend om vrijwilligerswerk te doen en doe het nog, ondanks werk en huishouden (en paarden, maar dat is hobby, kan ik van werk en huishouden niet zeggen :')

). En ja, ook als er kinderen komen zal ik dat blijven doen

Natuurlijk wel minder dan toen ik geen werk had, want doordeweeks werk ik gewoon en kan het niet. Maar geen probleem om af en toe op een zaterdag of zondag een paar uur erin te steken.

Mamamier:

super!

**Geplaatst**: 05-02-14 18:35

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 05-02-14 18:35

Het is ook gewoon erg leuk hoor. Voordat ik kinderen had was ik vrijwilliger in het jongerencentrum. Geweldige tijd gehad. Organiseren van activiteiten, feesten enzo voor kinderen en tieners maar ook het eetcafé voor licht verstandelijk gehandicapten die (al dan niet begeleid) zelfstandig wonen. Ik was er dagelijks mee bezig naast mijn werk. Zat ook in de beleidsraad. Ik moest ermee stoppen toen de tweeling geboren werd (na de oudste was het al geminderd) maar toen was het ook wel tijd om het stokje door te geven. Ik sta er eigenlijk nooit zo bij stil, ik vind het leuk en ook wel heel normaal eigenlijk om wat voor een ander te betekenen.

**Geplaatst**: 05-02-14 19:01

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 05-02-14 19:01

Vrijwilligerswerk doe ik niet, ik geef wel vrij veel weg op fb-platforms waar de armere mensen dingen gratis kunnen afhalen en ik zal ook overal waar ik kan gewoon vrijwillig een handje toesteken maar ik wil me daar niet op vastleggen. Dat leidt alleen maar tot teleurstellingen ben ik bang

**Geplaatst**: 05-02-14 19:04

Geplaatst: 05-02-14 19:04

mamamier schreef:
Laat ik het anders zeggen. Als ik fulltime thuis zou komen te zitten zou ik vrijwilligers werk doen, veel gaan sporten en Veel meer tijd aan mezelf besteden. Lekker shoppen af en toe, paardrijden weer oppakken, dat soort dingen. Ik zie dat jullie eigenlijk allemaal alleen maar hard in huis werken en met de kids bezig zijn. Dat laatste vind ik ook heerlijk naar dat hard werken in huis zou me snel tegen staan. Ik ben nou eenmaal geen goede huisvrouw. Kortom, het lijkt mij luxe om fulltime thuis te zijn en ik zou het er echt van nemen. Doen jullie dat niet?

Met een klein kind shoppen is geen succes

Mijn ervaring:
Als baby zit je met slaapjes en voedingen (borstvoeding en kolven in openbaar is geen succes, snel boodschapje tussendoor lukte nog net) Mijn dochter moest ik na elke voeding 45 minuten rechtop houden want als ik haar neerlegde spuugde ze alles er meteen weer uit...

Als ze iets groter zijn en in de kinderwagen zitten of net gaan lopen willen ze er niet zo lang in zitten. Wandelen gaat nog maar als je tussen de rekken wilt sneupen verveelt het snel en vaak zijn winkels niet berekend op kinderwagens.

Als ze tussen de 2 en 4 zijn wordt het iets beter, maar heb wel in de winkel iets staan passen en toen ging mijn dochter rennend onder en tussen de rekken door en moest ik haar steeds in de gaten houden of ze niet de deur uit liep. Dat was 1 keer en nooit weer.

Dus...
Als je lekker wilt shoppen moet je voor je kind oppas regelen (betaald vaak, want de rest van familie en vrienden werkt meestal en manlief werkt ook gewoon overdag. Dat kost je het volle pond per uur *geen belastingteruggave), dus shoppen wordt ineens minimaal 5 euro per uur duurder...

Afspreken met vriendinnen... Welke vriendinnen? De meeste werken toch? In elk geval part-time en als ze zelf nog jonge kinderen hebben zijn ze vaak ook aan tijden gebonden. En ze hebben nog hun eigen huishouden en hobby's, en ik de paarden die tussendoor verzorgd moeten worden.
Dan ben je dus beperkt tot even op de thee of koffie gaan tussen de voedingen en slaapjes door. Dat deed ik dan wel af en toe, net als even naar de buren of de buren even bij ons met de kinderen, aangezien beide meiden ongeveer even oud zijn en zo een uurtje (of 2) samen konden spelen.

Als je alleen schoolgaande kinderen hebt en dan nog volledig thuis bent dan heb je je handen meer vrij tijdens de schooltijden, maar dat zijn ook maar korte momenten, tenzij de school een continue rooster heeft of je de kinderen laat overblijven waardoor je ze van 8:15 tot 14:30/15:30 aan 1 stuk "kwijt" bent.

Dan heb je in die tussentijd tijd om met je paard ergens te gaan lessen of buiten te rijden, te gaan winkelen of langer af te spreken, (lunchen?) met vriendinnen, naast alle andere dingen die je thuis en met huishouden moet doen...

De avonden zul je in overleg met partner moeten afspreken wie oppast/thuisblijft en wie weg gaat. En als echtgenoot de hele dag heeft gewerkt, dan zal die ook graag 's avonds tijd voor zichzelf willen hebben... Dan kun je maar het beste je hobby's aan huis hebben allebei zodat je met een babyfoon een hoop op kunt lossen. (zolang ze lief gaan slapen begin van de avond en ook rustig doorslapen uiteraard)

**Geplaatst**: 05-02-14 19:19

Geplaatst: 05-02-14 19:19

joyce B schreef:
mamamier schreef:
Laat ik het anders zeggen. Als ik fulltime thuis zou komen te zitten zou ik vrijwilligers werk doen, veel gaan sporten en Veel meer tijd aan mezelf besteden. Lekker shoppen af en toe, paardrijden weer oppakken, dat soort dingen. Ik zie dat jullie eigenlijk allemaal alleen maar hard in huis werken en met de kids bezig zijn. Dat laatste vind ik ook heerlijk naar dat hard werken in huis zou me snel tegen staan. Ik ben nou eenmaal geen goede huisvrouw. Kortom, het lijkt mij luxe om fulltime thuis te zijn en ik zou het er echt van nemen. Doen jullie dat niet?

Met een klein kind shoppen is geen succes
Mijn ervaring:
Als baby zit je met slaapjes en voedingen (borstvoeding en kolven in openbaar is geen succes, snel boodschapje tussendoor lukte nog net) Mijn dochter moest ik na elke voeding 45 minuten rechtop houden want als ik haar neerlegde spuugde ze alles er meteen weer uit...

Als ze iets groter zijn en in de kinderwagen zitten of net gaan lopen willen ze er niet zo lang in zitten. Wandelen gaat nog maar als je tussen de rekken wilt sneupen verveelt het snel en vaak zijn winkels niet berekend op kinderwagens.

Als ze tussen de 2 en 4 zijn wordt het iets beter, maar heb wel in de winkel iets staan passen en toen ging mijn dochter rennend onder en tussen de rekken door en moest ik haar steeds in de gaten houden of ze niet de deur uit liep. Dat was 1 keer en nooit weer.

Dus...
Als je lekker wilt shoppen moet je voor je kind oppas regelen (betaald vaak, want de rest van familie en vrienden werkt meestal en manlief werkt ook gewoon overdag. Dat kost je het volle pond per uur *geen belastingteruggave), dus shoppen wordt ineens minimaal 5 euro per uur duurder...

Afspreken met vriendinnen... Welke vriendinnen? De meeste werken toch? In elk geval part-time en als ze zelf nog jonge kinderen hebben zijn ze vaak ook aan tijden gebonden. En ze hebben nog hun eigen huishouden en hobby's, en ik de paarden die tussendoor verzorgd moeten worden.
Dan ben je dus beperkt tot even op de thee of koffie gaan tussen de voedingen en slaapjes door. Dat deed ik dan wel af en toe, net als even naar de buren of de buren even bij ons met de kinderen, aangezien beide meiden ongeveer even oud zijn en zo een uurtje (of 2) samen konden spelen.

Als je alleen schoolgaande kinderen hebt en dan nog volledig thuis bent dan heb je je handen meer vrij tijdens de schooltijden, maar dat zijn ook maar korte momenten, tenzij de school een continue rooster heeft of je de kinderen laat overblijven waardoor je ze van 8:15 tot 14:30/15:30 aan 1 stuk "kwijt" bent.

Dan heb je in die tussentijd tijd om met je paard ergens te gaan lessen of buiten te rijden, te gaan winkelen of langer af te spreken, (lunchen?) met vriendinnen, naast alle andere dingen die je thuis en met huishouden moet doen...

De avonden zul je in overleg met partner moeten afspreken wie oppast/thuisblijft en wie weg gaat. En als echtgenoot de hele dag heeft gewerkt, dan zal die ook graag 's avonds tijd voor zichzelf willen hebben... Dan kun je maar het beste je hobby's aan huis hebben allebei zodat je met een babyfoon een hoop op kunt lossen. (zolang ze lief gaan slapen begin van de avond en ook rustig doorslapen uiteraard)

Been there, done that. Alleen met een heel andere ervaring.
Misschien heb ik heel makkelijke kinderen hoor maar die van mij gaan (gingen) overal mee naar toe. Lang in de buggy, geen probleem, slapen in de buggy, geen probleem. Slapen bij een ander als we op visite gingen? Idem. Winkelen deed ik jarenlang met een brede duowagen, zitjes naast elkaar en ik heb weinig problemen ondervonden in winkels.
Borstvoeding was voor mij juist zo ideaal omdat ik dan altijd weg kon wanneer ik wilde en altijd kant en klaar voeding bij me had. Ook voeden op andere plaatsen dan thuis was geen probleem. Ook de tweeling heeft 5 maanden bv gehad. Naar stal gingen ze mee. Maxi cosi in de kruiwagen hoppa, haha.
Ik heb nu nog 1 kleintje thuis, zij is helemaal de makkelijkste van allemaal. Gaat overal mee naar toe. Zelfs als ik bv een half uur bij de fysio op tafel moet liggen.

Zoals jij het schetst, maakt het voor mij niet aantrekkelijk om tbm te worden. Het komt op mij best wel negatief over. Doe je dan écht geen leuke dingen of lekker wat voor jezelf?
Maar goed, dat heeft niet eens zozeer te maken met werkende of thuisblijfmoeders. Dat is meer het verschil in karakter van kinderen en hoe je daarmee omgaat denk ik.

**Geplaatst**: 05-02-14 19:21

Geplaatst: 05-02-14 19:21

joyce B: Eh ik kan prima shoppen met mijn twee kinderen hoor. Draagzak mee om mijn middel en gaan mijn kids sliepen ook gewoon bij mij in de draagzak.
En ik heb borstvoeding gegeven ging prima allemaal, kolven wat is dat ik voedde altijd en overal gewoon live en dus ook in het openbaar. Mij kon het niks schelen als men naar me zou kijken als ik mijn kind liep te voeden in het openbaar, en als men er wel problemen mee heeft dan ben ik ook gewoon hard en zeg ik waar het op staat dat ze dan maar hun koppen de andere kant uit moeten draaien.
Als mijn kind honger had ging ik niet ff snel gauw terug naar huis of naar de auto o.i.d. nee dan voedde ik direct.

Alleen La place in Zwolle heeft een hekel aan vrouwen die borstvoeding geven in het openbaar, ook al zit je als moeder met je kind helemaal in afgelegen hoekje. Ik werd gewoon het restaurant uit geknikkerd omdat ik mijn kind voedde daar.

**Geplaatst**: 05-02-14 20:00

Geplaatst: 05-02-14 20:00

Wow Joyce B ik ervaar het hier ook heel anders. Mijn dochter van 9 maanden gaat overal mee naar toe, al vanaf de geboorte trouwens. Ik heb geen BV gegeven dus ik zat ook nog eens aan tijden voor voedingen vast en moet alles er tussendoor plannen en vergeet de magnetron of flessenwarmer of thermosfles niet. Je kan dan niet even je tiet er bij pakken en klaar

Maar ik ben gewoon echt vanaf de geboorte af aan al gewoon continue met haar weg geweest, lekker de buitenlucht in, shoppen (weliswaar niet passen, dat deed ik dan wel thuis en breng het wel terug als het niks is), naar familie, naar vrienden etc.

Oh en mijn vriendinnen werken niet fulltime, dus altijd wel een dame die ergens in de week zin en tijd heeft om lekker ergens te lunchen oid. De kids slepen we gewoon mee en we kiezen gewoon een plaats met plenty of space voor de kinderwagens of we sjouwen ze mee in de draagzak.

En mijn man past op haar of neemt het 's avonds vaak over zodat ik ook een beetje wat tijd voor mezelf en de hondenclub heb. Hij is immers ook haar vader dus dit

Citaat:
De avonden zul je in overleg met partner moeten afspreken wie oppast/thuisblijft en wie weg gaat. En als echtgenoot de hele dag heeft gewerkt, dan zal die ook graag 's avonds tijd voor zichzelf willen hebben...

vind ik persoonlijk een beetje 'onzin', wanneer heeft een TBM dan tijd voor zichzelf? Hij werkt misschien wel, maar wat doe ik dan? Dat is geen werk omdat ik niet betaald krijg? Oh wacht, in mijn 'vrije' uren werk ik wel, betaald ook nog eens...

En hoe doe je dat dan als je beiden werkt? Wie heeft en dan recht op tijd voor zichzelf na een werk dag?

Onze dame is gelukkig een hele makkelijke, slaapt 's avonds goed door dus wij hebben de hele avond voor onszelf dus dat is hier absoluut geen probleem. Als ik een avond weg wil past hij op, en andersom.
Als hij een dag vrij heeft doet hij meer dingen met onze dochter zodat we beiden even veel in huis doen en beiden ook even veel rust hebben. En uiteraard vooral omdat hij haar al zo veel moet missen als hij werkt. Maar als hij een dag vol afspraken heeft op zijn vrije dag is dat natuurlijk ook geen probleem en doe ik gewoon hetzelfde als iedere andere dag.

Hij gaat ook wel eens weekendjes weg, en ik net zo goed, maar minder vaak want ik kan m'n kind niet te lang missen haha

**Geplaatst**: 05-02-14 20:05

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 05-02-14 20:05

Inderdaad sophie alsof jij geen recht op eigen tijd hebt. Wanneer zou hij zijn kind zien als hij iets anders wil na zijn werk.

**Geplaatst**: 05-02-14 20:14

Geplaatst: 05-02-14 20:14

Sophie2013 schreef:
mamamier schreef:
Mijn jongste gaat over een paar maanden naar school en de rest zit al of gaat bijna naar het voortgezet onderwijs. Dus dat is inderdaad anders. Niet aan gedacht.

Dat klinkt voor mij als muziek in de oren weet je dat dan heb ik idd wat meer tijd voor mezelf, een parttime baantje of studie etc. haha nog maar 4 jaar

Ik zat ook op die grens, we twijfelden of we de kans op een tweede zouden uitsluiten toen ik weer zwanger werd. Was aan het oriënteren op bijscholing/nascholing en als mijn dochter naar school zou gaan zou ik aanbieden ondersteunend (vakgericht) vrijwilligerswerk te doen een aantal uur in de week. Om er weer in te komen en een plek te hebben voor eventuele opdrachten vanuit cursussen etc..

Toen in februari vorig jaar het mis ging met 19 weken en met 20,5 week ons kindje overleed door allerlei complicaties was het weer dubben wat we zouden doen... was al 36 en het is maar de vraag of en hoe snel je weer zwanger raakt, en dan de hele zwangerschap nog... Tja en voor de knoop doorgehakt werd was ik spontaan al weer zwanger. Dus dan gaan alle plannen weer in de koelkast en is het nog 4 jaar doorbikkelen voor er weer ruimte komt voor mijzelf.
Als dit kindje wel gezond en levend op de wereld komt. Want we hebben de afgelopen jaren wel geleerd dat dat ook anders kan gaan...

Als de kinderen op school zitten ga ik weer meer voor mijzelf en mijn eigen ontwikkeling kiezen.
Cursussen volgen of een post hbo of wo opleiding afhankelijk van motivatie en rust/ruimte en het paardrijden weer serieuzer oppakken met een goed en gezond paard en goede lessen nemen. En afhankelijk van wat voor cursus/opleiding en hoe het bedrijf van mijn man loopt (ivm financiën) al dan niet in combinatie met vrijwilligerswerk of part-time baan.

Mijn eigen dingen zet ik nu aan de kant in het belang van rust en regelmaat en stabiliteit voor ons gezin. Dat gehaast en gevlieg en gestress is niet goed voor mijzelf en niet goed voor kinderen. En gezien de hoeveelheid werk hier, slecht doorslapende dochter die vaak ziek is geweest de afgelopen jaren (astma en glutenallergie die pas laat ontdekt werd omdat men niet verder zocht tot ik aan de noodklok trok) geeft het mijn man ook rust als thuis alles geregeld wordt zodat hij zich op zijn werk en de grote klussen kan richten en ook nog wat vrije tijd heeft voor ons en zichzelf.

Balans vind ik erg belangrijk in het leven. Sinds ik dat beter in acht neem ben ik veel minder vaak ziek.

**Geplaatst**: 05-02-14 20:23

Geplaatst: 05-02-14 20:23

Sophie2013: Mijn eerste heb ik ruim 10 maanden zelf live gevoed, zoonlief vond het toen wel weer genoeg geweest. Maar die 10 maanden lang volledig borstvoeding was echt wel een heel heftige periode, dit komt doordat zoonlief telkens na 30 min a uur alweer kwam om te drinken. Veel, heel veel mensen verklaarden mij voor gek dat ik er toen mee door bleef gaan maar ik ben niet iemand die snel op geeft. Ik gaf me er volledig aan over en tsja dan was het maar zo dat ik zowat heel de dag met hem lag te voeden, het huishouden sloop er toen wel flink in maar dat kon me dan ook niet zo heel veel schelen. Mijn kind stond toen echt op de nummer 1.
Mijn jongste heb ik in mijn kraamtijd + extra kraamzorg uren de BV nog een kans gegeven maar dat liep uit op weer dat zelfde als toentertijd met mijn oudste, toen kon ik het tegen mijn oudste gewoon weg niet maken om heel de dag met beeb op schoot constant te voeden. Mijn oudste verdiend en wilt ook zo zijn aandacht, dus toen overgegaan naar H.A van nutrilon hoe moeilijk het ook voor me was. Maar ik had dus ook echt helemaal niks met de klok en dus vaste tijden

, voedde zowel met borstvoeding als ook met flesvoeding volledig op verzoek.

**Geplaatst**: 05-02-14 20:30

Geplaatst: 05-02-14 20:30

@Joyce B, Dat is heftig, jullie hebben flink wat voor de kiezen gehad zo te lezen.

Ik snap je keuze wat betreft je eigen dingen in de koelkast en de vrije tijd voor je man daarom ook wel, maar ik zou er zelf niet voor kiezen.

Wij hebben ook een verdomd rot jaar achter de rug, weliswaar bij lange na niet zo ernstig als het verliezen van een kleintje zoals in jullie geval dus vrijwel niet te vergelijken.

Maar door ons jaar vinden wij beiden het wel heel belangrijk dat wij beiden de dingen kunnen blijven doen die we leuk vinden, ondanks het hele leven er om heen, zoals een kind, het huishouden en werk. Zo mag ik iedere zaterdag uitslapen na een vrijdag nacht flink gamen. Dat is al jaren iets wat ik met vrienden doe en dat is iets waarvan ik het mezelf gun, en mijn man me dat ook gunt.

Mijn man speelt ook graag spellen op de xbox en gaat graag naar zijn broers de hele avond voor ??? geen idee... dat is iets tussen hun haha. Ook iets wat onveranderd blijft.

Tuurlijk is rust en regelmaat en stabiliteit belangrijk, men ik kan niet zonder hoor

maar jezelf blijven en jezelf iets gunnen ook!! En je partner kan je daarmee helpen door af en toe wat van je over te nemen, ook al is dat maar 1 x per week! Je bent ook nog jezelf, naast dat je een moeder en een vrouw bent.

Als ik niet een beetje wat voor mezelf kan hebben ben ik geen gelukkig mens, geen ontspannen mens en dus ook geen goede moeder. Als je niet lekker in je vel zit straal je dat ook uit over je kind.

Kan voor jou heel anders werken, daar kan ik niet over oordelen en ga ik ook niet doen, maar ik vind wel dat jij ook een beetje me-time verdient

@ XFiemoX, jemig wat rot! Dikke respect voor jou meid! Ik ken alleen maar mooie verhalen over BV vanuit mijn vriendinnen en die hadden het een stuk relaxter dan dat ik het had met mijn schema's maar wat jij omschrijft is wel weer het andere uiterste. Grappig ook dat je dat met FV ook zo hebt gedaan, wist niet dat dat kon maar ik heb dan ook nooit BV gegeven dus vanaf de geboorte kreeg ik meteen een schema in mijn schoot geworpen haha. Je bent een bikkel!!!

**Geplaatst**: 05-02-14 20:53

Geplaatst: 05-02-14 20:53

Tja, ik heb gewoon pech gehad.
Bij geboorte moest dochter gelijk weg vanwege lage glucose en werd bijgevoed met fles. Pas na 4! uur mocht ik er heen. Drinken lukte niet (na paar pogingen probeerde ze niet meer) dus meteen kolven wat heel moeizaam op gang kwam en ook in die 4 maanden nooit meer is geweest dan 50cc voor 40! minuten kolven (beide borsten 20 minuten) met allerlei hulpmiddelen kon ze dan wel aan de borst drinken maar het was nooit genoeg. Dus 15 minuten ene borst, viel ze in slaap, 15 minuten andere borst, en dan nog een flesje er achteraan. Vervolgens had ze reflux (ook met nutriton etc. in de fles) dus dan zat ik thuis nog een uur met haar rechtop voor ik haar weg kon leggen.
Na 4 maanden ging ze borst weigeren en hield het op. Het spugen bleef. Kinderarts had geen oplossing.

Nachten sliep ze niet door het eerste jaar, uren met haar rondgelopen of op de bank gehangen vanwege darmkrampjes/buikpijn, en toen ze eindelijk een paar maanden wel door sliep werd ze steeds vaker ziek met luchtweginfecties, waardoor ze daardoor weer hele nachten wakker was. ging ze steeds slechter warm eten en ze kwam niet meer aan in gewicht. 's nachts dan maar een fles want als je 's avonds te weinig eet wordt je wakker met honger en slaap je niet meer...
Op een gegeven moment, na ondertussen ruim een jaar aanmodderen, waren we zo kapot, vooral ik, want mijn man stuurde ik maar naar beneden naar logeerkamer om te slapen want die werd er echt boos en gefrustreerd van dat gedoe 's nachts, en hij moest 6 uur op naar werk, dat ik huilend bij de huisarts zat en aangaf dat ik nu wilde dat ze verder gingen kijken waarom ze zo vaak ziek was. Van elke maand was ze twee weken ziek/verkouden/benauwd. Elk virus nam ze over van iedereen!
We konden met ruim een week bij een andere kinderarts terecht in ander ziekenhuis (eigen ziekenhuis 4 weken wachtlijst) en toen hadden we een jonge co-assistente die na ons verhaal kwam met 2 opties voor haar darmproblemen. Peuter diarree of... coeliakie...
De kinderarts die er toen bij werd geroepen hield het op peuterdiarree, luchtwegen ging hij niet echt op in maar om coeliakie uit te sluiten toch een bloedtest.

14 dagen later zouden we de uitslag krijgen.
Die week weer 2 nachten haar bij mij in bed gelegd omdat ze weer zo ziek en benauwd was. Na een enorm lange huilbui 's ochtends waarbij ze niet te troosten was naar huisarts die ons na puffen, direct doorstuurde naar ziekenhuis vanwege longontsteking/benauwdheid met verwijt warom we niet eerder waren gekomen... Tja, als je steeds weer naar huis wordt gestuurd omdat het niet zo erg zou zijn...
Daar dus aan de inhalatiemedicijnen elke paar uur, longfoto's antibiotica en blijven. De volgende dag kwam de kinderarts langs met de uitslag en ze bleek enorm hoog aantal antistoffen te hebben. Dus wel coeliakie. Toen gelijk glutenvrij dieet en daarna knapte ze enorm op. In twee weken groeide ze van 10 naar 12 kg en ze bruisde weer van energie...

De luchtwegen zijn wel altijd een probleem gebleven, maar gelukkig minder heftig en minder vaak.
Pas dit laatste jaar hebben we meer lucht!

Dus nee, ik had geen makkelijk kind dat je overal mee naar toe kon nemen en ze was heeeeel veel ziek en ik was echt meestal op van vermoeidheid door de gebroken nachten die ik alleen op moest vangen omdat ik thuis was en mijn man lange dagen maakte en vroeg op moest. Ik zou ook echt niet weten hoe ik die jaren had moeten combineren met mijn vak: leerkracht basisonderwijs. Dan kun je het je collega's en klas echt niet aandoen elke keer ziek/thuis te moeten blijven vanwege ziek kind en je kunt je werk niet goed doen als je halve nachten met een spokend kind wakker bent.

Geen roze wolk dus en we hebben echt lang getwijfeld of we een 2e aan durfden, maar wilden het ook niet helemaal uitsluiten. Tot de natuur voor ons besloot...
Ik zie op tegen het eerste jaar, maar kan nu wel een baby sneller en makkelijker uit handen geven omdat ik een goede gastouder heb gevonden die ik echt vertrouw. Ook zullen we eerder ingrijpen en ons niet weg laten sturen bij luchtwegproblemen en hebben we al besloten langer te wachten en eerst glutenvrij bij te voeden tot een (DNA)test heeft aangetoond dat de baby geen aanleg heeft.
Hopelijk wordt deze baby een makkelijke en tevreden baby

**Geplaatst**: 05-02-14 21:02

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 05-02-14 21:02

Joyce; $_/-\o_$ $_/-\o_$ $_/-\o_$

**Geplaatst**: 05-02-14 21:04

Geplaatst: 05-02-14 21:04

joyce B: Pfoe meis toch wat hebben jullie maar ook jullie dochter veel meegemaakt zeg, kan me voorstellen dat jullie dan geen echte roze wolk gehad hebben.
Mijn eerste was op zich best een tevreden kindje alleen het wilde gewoon te vaak en maar al te graag aan de tiet hihi..
Mijn jongste daar en tegen is echt een doerak en zo bijdehand pfoe.

**Geplaatst**: 05-02-14 21:22

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 05-02-14 21:22

Mijn oudste was braaf, kon overal mee naartoe, alleen ook minstens elk uur aan de (*) en rond een jaar vreselijke driftbuien.
De middelste was een medisch zorgenkind.
De jongste is een vreselijk braaf kereltje alleen haat hij vastgebonden zitten in de buggy. Zelf lopend of gedragen gaat het prima, in de buggy kwijkt hij alles bij elkaar.

**Geplaatst**: 05-02-14 22:24

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 05-02-14 22:24

Respect hoor Joyce, hoop dat jullie nu een roze/blauwe wolk van een kindje krijgen en des te harder kunnen genieten.

Rivka, lijkt me ook druk zo te lezen he?

**Geplaatst**: 05-02-14 22:38

Re: Jonge huisvrouwen of thuisblijfmoeders

Geplaatst: 05-02-14 22:38

Urielle: Hihi grappig om te lezen dat jullie jongste het ook zo haat om vast geketend te moeten zitten in zowel kinderstoel als buggy

. Onze jongste heeft er daar ook een enorme hekel aan.

**Geplaatst**: 05-02-14 22:43

Geplaatst: 05-02-14 22:43

XFiemoX schreef:
Urielle: Hihi grappig om te lezen dat jullie jongste het ook zo haat om vast geketend te moeten zitten in zowel kinderstoel als buggy . Onze jongste heeft er daar ook een enorme hekel aan.

mijn jongste is zo lui als vloeken. Buggy moet altijd mee. Liefst zelfs van de parkeerplaats naar de supermarkt Nog in de buggy. Echt erg. (Maar wel makkelijk soms.....)

**Geplaatst**: 05-02-14 22:46

Geplaatst: 05-02-14 22:46

Ach ja misschien kan je beter dan maar blij zijn met een ''lui'' kind die graag in de buggy zit, dan een bijdehand jongentje die ff de supermarkt op stelten zet. Je mag hem wel x lenen hoor als je boodschappen gaat doen

haha..
Mijn oudste wil het liefste nu ook nog steeds alleen maar gedragen worden dan dat ie zelf loopt enz. en mijn oudste is bijna 4.

mamamier schreef:
XFiemoX schreef:
Urielle: Hihi grappig om te lezen dat jullie jongste het ook zo haat om vast geketend te moeten zitten in zowel kinderstoel als buggy . Onze jongste heeft er daar ook een enorme hekel aan.

mijn jongste is zo lui als vloeken. Buggy moet altijd mee. Liefst zelfs van de parkeerplaats naar de supermarkt Nog in de buggy. Echt erg. (Maar wel makkelijk soms.....)

Nomineer dit bericht ×