MelisWess schreef:Nou, bijv. dat hij zich hier niet goed kon aanpassen. En dat alles hier in NL niet goed of leuk was.. hij deed wel gewoon alles, maar vaak met te klagen..
En meneer doet verder helemaal niets, terwijl ik hardstikke druk ben, en dan zou hij ook niet eventjes gaan schoonmaken of koken, maar nee hoor, dat is een *vrouwen werkje* om te doen...
enz. enz.
Jammer dat het uit is.
Maar deze puntjes herken ik wel een beetje, niet dat mijn vriend niets doet ofzo maar ik vind dat ie wel eens van die ouderwetse ideeën heeft.
Zal wel zuid-Europees zijn. Hij vind bijvoorbeeld dat hij moet stofzuigen, dweilen en het vuilnis buitenzetten, omdat dat 'lichamelijk zwaardere taken' zijn.
En de vrouw moet koken en afwassen enzo. Maarja, dat doen we dus niet zo in het echt. 
Mijn vriend vind Nederland trouwens geweldig, dat scheelt.
Hij vind het eten alleen niet lekker, behalve patat en ander frituur eten.
En ook al is dit geen 'Relatie over de grens-verhaal'. Toch heb ik er af en toe wel moeite mee, omdat het ook ver is. Niet moeite qua goede beslissing genomen, maar moeite qua afscheid nemen. En niet even 1,2,3 bij elkaar langs kunnen door de week. Ik reis zo'n 1.5 uur / 2 uur met de trein richting hem, en terug het zelfde verhaal. We doen 2 weekenden bij mij, 1 weekend bij hem, 2 bij mij, 1 bij hem... Etc. Mede doordat hij een auto heeft, dus hij makkelijker vervoer heeft. En voor mij is trein soms gewoon onhandig. Toch vind ik een lange afstandrelatie wel leuk, ook met dit geldt. Je komt in een veel andere omgeving (provincie) terecht, en dat is weer een hele nieuwe uitdaging. Het gaat echt super tussen ons, de klik alles.. Dus ik ben zeer benieuwt waar ik later kom te wonen. Ons maakt het beide niet zo veel uit. Het afscheid wordt wel met de week moeilijker, je gaat echt een band krijgen. En het is zo moeilijk om elkaar los te laten. Gelukkig bellen we 2 keer per week, en W'appen we sowieso standaard elke dag.
