geweldig topic dit.
Ik was dan best wel braaf
Ik weet er zo nog twee
Ik had wandelende takken maar ik was ze stiekem een beetje zat dus heb ik ze op een mooie middag losgelaten in het gras.
En 's avonds in bed spijt natuurlijk, ik huilend naar mijn moeder
en ja in het donker zoeken naar een stuk of 6 wandelende takken in het gras, ging niet lukken

O en ik ging een keer fikkie stoken met mijn mooie witte nieuwe broek aan;
vlak bij een school in de bosjes anders zou iemand mij zien.
Nooit gedacht aan de rookwolken natuurlijk.
Stond ineens de wijkagent achter me.
Zo meisje wat ben jij aan het doen? Zeg ben jij er niet eentje van..
Iedereen kende mijn vader in dat stadje.
En toen had ik ook nog een gat in mijn mooie witte broek gebrand.
Ik durfde echt niet naar huis maar ja die @$@&*&^ wijkagent ging me natuurlijk toch verraden bij mijn vader dus moest ik het wel opbiechten.
Mijn moeder was niet eens boos

Jaren later vertelde ze me dat ze die broek heel stom vond.


Dus de juf van: hoe kan dat dan? Ja ze had hem uitgedaan en toen zijn we er mee gaan gooien en toen is hij over het hek gegaan en nu zijn ze hem aan het zoeken. Ze geloofde me ook nog, omdat ik altijd zo'n lief braaf meisje was haha
) heeft zich toen ontfermt over het katje en heeft beloofd niks tegen de juf te zeggen en heeft het katje volgens mij teruggebracht naar het kamp.

Een brood van 5 euro is ook zo ontzettend geloofwaardig! 
