Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
shirleyp
Blogger

Berichten: 2927
Geregistreerd: 24-04-03
Woonplaats: Hengelo

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-12-18 21:00

Vervelend dat jullie nu (nog) in deze situatie zitten... Ik wil(de) ook geen kinderen en heb dit al vroeg in onze relatie kenbaar gemaakt, net als jij. We zijn nu 13 jaar samen en inmiddels allebei halverwege de 30, maar er is nog steeds geen kinderwens. Mocht mijn vriend dit wel krijgen, moet ik hem laten gaan, daar ben ik me altijd heel bewust van geweest. Ik wil hem hier niet in belemmeren, maar ik ga ook zeker niet mijn eigen gevoel opzij zetten. Een kind is een te ingrijpende keuze om toch maar ‘even te doen’, dus luister naar jezelf. Even een adempauze nemen is misschien een goede optie... Veel wijsheid en liefde gewenst voor jullie!

Shaggy09

Berichten: 8110
Geregistreerd: 24-08-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-12-18 22:25

Ik moet nu denken aan een scène uit gooische vrouwen :') Man wilt geen kids vrouw wel dus man laat zich stiekem steriliseren := Not done natuurlijk.

Nee even zonder gein, TS ik ga nogmaals mijn vraag stellen: Stel je zou met een andere man zijn die je (in tegenstelling tot je huidige relatie) gelukkig maakt, zou je dan wel een kindje overwegen of ook absoluut niet?

Misschien kun je jezelf dan beter peilen hoe je er in staat. Het kan natuurlijk zo zijn dat je gewoon nooit kinderen wilt. Maar het kan ook iets dieper gegrond zitten.

Shadow0

Berichten: 45039
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-12-18 22:35

Volgens mij is het in de kern niet zo ingewikkeld. TS wil geen kinderen, en haar partner wel, en dat is nu een breekpunt aan het worden.
Dat is heel verdrietig, maar niet veel anders dan dat. De partner had niet eerder de knoop hoeven doorhakken: dit is blijkbaar het moment dat het voor hem echt belangrijk was. Eerder was er de hoop dat een van beide misschien toch een ander gevoel zou krijgen - en dat kan. Dat is niet erg, niemand heeft daarover gelogen, de verschillen waren duidelijk, maar NU maakt het voor de vriend uit, en dus ook voor TS, want de balans die ze hadden (allebei hopen dat het anders gaat) loopt blijkbaar op z'n einde.

Dan is dat wat het is. Zonder verwijt, zonder elkaar onder druk zetten, en wat mij betreft van buitenaf ook zonder oordeel. Jullie hebben andere wensen, die niet met elkaar te verenigen zijn. Jullie hebben 10 jaar een relatie gehad, en wellicht splitsen dan nu de wegen en kan hij iemand zoeken met wie hij kinderen kan krijgen en jij iemand met wie het verder goed zit zonder kinderen.

BigOne
Berichten: 42892
Geregistreerd: 03-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 00:08

Nogmaals , ts geeft aan dat ze best wel eens over kinderen heeft gedacht maar met haar huidige partner heeft ze er geen vertrouwen in. Hij zegt alleen maar dat het wel goed komt maar laat uit niets blijken dat hij voor haar en haar behoeftes klaar staat wanneer de situatie er om vraagt. En of dat met haar paard, hond of weet ik veel is , dit is inderdaad een hele goede reden om met hem geen kinderen te krijgen.

Lein_

Berichten: 2999
Geregistreerd: 05-08-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 01:23

Maar even terug naar de kern.

Jij wilt geen kinderen en je vriend wel.
Hoe kan hij nou in- en na die 10 jaar nou denken dat jij nog bijdraait als jij dit destijds -en indertijd- zo duidelijk hebt aangegeven?

Ik zou dus (weer?) serieus met hém dit gesprek aangaan en niet met bokt.
Wil hij serieus met jou verder dan is het in deze setting en niet anders.
Als dit niet is wat hij zoekt... Zou ik dus geen offers gaan brengen en ook vragen niet van hem!
Als hij echt het huisje/boompje/beestje (die mss dan niet) voor zich ziet.... Dan zoekt hij iets anders dan jij in de toekomst en gaat ‘m dit gewoon niet worden...

daantjuhhh

Berichten: 28688
Geregistreerd: 23-11-04
Woonplaats: The Netherlands

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 01:28

Ik heb ook vanaf klein meisje altijd gezegd geen kinderen te willen.
Tot mijn 30ste was ik daar ook echt 100% van overtuigd. Maar ineens ging de knop om.

Voor iedereen is dit anders. De een krijgt nooit last van klapperende eierstokken. De ander heeft er al op haar 18de last van. En bij mij begon het op mijn 30ste.

bulck

Berichten: 4503
Geregistreerd: 08-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 10:07

Lein_ schreef:
Maar even terug naar de kern.

Jij wilt geen kinderen en je vriend wel.
Hoe kan hij nou in- en na die 10 jaar nou denken dat jij nog bijdraait als jij dit destijds -en indertijd- zo duidelijk hebt aangegeven?

Ik zou dus (weer?) serieus met hém dit gesprek aangaan en niet met bokt.
Wil hij serieus met jou verder dan is het in deze setting en niet anders.
Als dit niet is wat hij zoekt... Zou ik dus geen offers gaan brengen en ook vragen niet van hem!
Als hij echt het huisje/boompje/beestje (die mss dan niet) voor zich ziet.... Dan zoekt hij iets anders dan jij in de toekomst en gaat ‘m dit gewoon niet worden...


Echt weer een vrouwen-topic, dat geldt toch evenhard voor TS?
We kennen enkel het verhaal van TS en vooralsnog komt dat bij mij redelijk immatuur over. Een kind in verhouding stellen tot een paard... Zij de goede hij de slechte (daarom dat je na 10 jaar nog samen bent?) Dus laat de drama gewoon achterwege en wat blijft er dan over, idd twee mensen die moeten gaan kiezen over het verdere verloop van hun relatie. Op basis van wat ik lees, denk ik dat TS best gewoon de relatie beëindigt. Geen verwijten, geen gedoe, maar gewoon heel sec waar het opstaat. TS wilt geen kinderen met hem, 10 jaar geleden niet, nu niet en allicht ook niet in de komende 10 jaren. Gemakkelijk zal dat zeker niet zijn, maar wel het eerlijkste en meest oprechte.

Dit is toch weer een voorbeeld waarbij mensen niet kunnen praten. Ik kan er niet bij dat je 10 jaar in een soort impasse kunt leven. Want dit is toch een beetje een traditioneel onderwerp in een heteroseksuele relatie. Waarmee ik niet willen zeggen dat het een must is, maar toch best een dingentje dat zich vroeg of laat aanbiedt. En zeker ook een struikelblok, als blijkt dat de wensen niet met elkaar te verbinden zijn. Het heeft zelf niets met graag zien te maken, maar gewoon oprecht blijven aan je eigen ik.

VogeltjeM

Berichten: 4180
Geregistreerd: 31-12-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 10:28

Over een kinderwens zijn geen compromissen te sluiten. Hier kan ik me goed in vinden:

Shadow0 schreef:
Volgens mij is het in de kern niet zo ingewikkeld. TS wil geen kinderen, en haar partner wel, en dat is nu een breekpunt aan het worden.
Dat is heel verdrietig, maar niet veel anders dan dat. De partner had niet eerder de knoop hoeven doorhakken: dit is blijkbaar het moment dat het voor hem echt belangrijk was. Eerder was er de hoop dat een van beide misschien toch een ander gevoel zou krijgen - en dat kan. Dat is niet erg, niemand heeft daarover gelogen, de verschillen waren duidelijk, maar NU maakt het voor de vriend uit, en dus ook voor TS, want de balans die ze hadden (allebei hopen dat het anders gaat) loopt blijkbaar op z'n einde.

Dan is dat wat het is. Zonder verwijt, zonder elkaar onder druk zetten, en wat mij betreft van buitenaf ook zonder oordeel. Jullie hebben andere wensen, die niet met elkaar te verenigen zijn. Jullie hebben 10 jaar een relatie gehad, en wellicht splitsen dan nu de wegen en kan hij iemand zoeken met wie hij kinderen kan krijgen en jij iemand met wie het verder goed zit zonder kinderen.


Wat ik alleen nog wel denk en wat het mogelijk complexer maakt is je opmerking over dat je je niet genoeg geholpen voelt door hem. 10 jaar geleden liet je dat ook al doorschemeren (hij wil steeds weg, beseft de verantwoordelijkheid niet etc). De vraag is of jij écht nog steeds de verantwoordelijke bent, de karrentrekker, en zo ja of je je dan überhaupt wel goed/fijn voelt in deze relatie op de lange termijn. En zo nee, als jij objectief gezien niet meer (alleen) de karrentrekker bent, hoe komt het dan dat je dat nog wel zo voelt?

En zou het testen/evt bijstellen van de overtuiging "het zal allemaal op mij neerkomen en hij steunt me niet genoeg" leiden tot een verandering in je kinderwens? Of wil je het gewoon echt zélf, intrinsiek, pertinent niet?

Dat je vriend niet actief meehelpt met je paard hoeft natuurlijk niet te betekenen dat hij er voor jullie kind niet zou zijn. :) Steunt hij je op andere gebieden wel, laat hij zien zich in jou te kunnen verplaatsen?

Ik hoop dat je je niet laat opfokken door sarcastische of erg stellige berichten hier. Dit is een levenskeuze, het is heel begrijpelijk dat je hierover twijfelt en óók dat jullie dit de afgelopen 10 jaar geparkeerd hebben. De kans dat 1 van jullie van mening zou veranderen was immers zo groot.

Zonnetje81
Berichten: 21259
Geregistreerd: 15-08-01
Woonplaats: Noord-Brabant

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 11:18

Ik snap jou helemaal en zou ook zo denken. Wat als jij van alles niet kan...neemt hij het dan wel over?

En al je beredeneringen over het kind krijgen heb ik ook. Je kan het niet terug stoppen of verkopen. Om nog maar niet over de bevalling te praten.

Lous

Berichten: 24374
Geregistreerd: 01-08-04
Woonplaats: 040

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 13:22

TS,

Ik heb in precies dezelfde situatie gezeten als jij. Twee jaar geleden heb ik er dan ook na 9 jaar samen te zijn geweest een punt achter gezet.
En toen ging de dikke plaat voor mijn kop langzaam weg. De plaat die zich in de afgelopen jaren had gevormd.
Ik werd eindelijk langzaam ook weer mijn oude leuke zelf. Die was ik kwijtgeraakt.
De uitdrukking ‘Liefde maakt blind’ is voor mij persoonlijk gewoon kloppend.

Hij wilde kinderen, ik niet. Ik woonde samen met een ‘kind’. Heb hem zovaak gezegd dat ik meer medewerking van hem nodig had in en rond het huis, omdat ik op deze manier met kind zeker in een Postnatale Depressie zou belanden.
Als hij zo graag een kind wilde moest hij maar eens laten zien dat hij dat kon.

De laatste maanden dat we samen waren kreeg ik het weer aan mijn rug. Inclusief helse pijnen en medicatie. Autorijden/fietsen was dus onmogelijk.
In huis kreeg ik nog hulp, maar mij naar mijn pony’s brengen was bijvoorbeeld al teveel.
De boel ontplofte helemaal toen hij mij naar mijn ouders weigerde te rijden. Ik zou een weekendje bij hen doorbrengen, even tot rust komen. Daar had ik echt naar uitgekeken.
Mijn broer zou zijn kant opkomen voor een gezellig mannenweekend.
Helaas ging mijn vader door zijn rug en niet zo’n beetje ook.
Nee hij kon mij niet wegbrengen, dat koste hem weer benzine, hij moest mij al overal naartoe brengen, nee ik blijf wel bij je thuis...
Ik was zo kwaad, verdrietig...
Ook mijn ouders hadden het gewoon gehad met hem.

Dus bij deze...
Ik sta helaas/gelukkig niet aan de zijlijn van jou leven, dus ik kan niet meekijken.
Maar meid, ik zou gewoon voor mezelf gaan kiezen.
Zeker nu je er al zolang tegenaan zit te hikken.

bulck

Berichten: 4503
Geregistreerd: 08-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 14:38

Lous schreef:
TS,

Ik heb in precies dezelfde situatie gezeten als jij. Twee jaar geleden heb ik er dan ook na 9 jaar samen te zijn geweest een punt achter gezet.
En toen ging de dikke plaat voor mijn kop langzaam weg. De plaat die zich in de afgelopen jaren had gevormd.
Ik werd eindelijk langzaam ook weer mijn oude leuke zelf. Die was ik kwijtgeraakt.
De uitdrukking ‘Liefde maakt blind’ is voor mij persoonlijk gewoon kloppend.

Hij wilde kinderen, ik niet. Ik woonde samen met een ‘kind’. Heb hem zovaak gezegd dat ik meer medewerking van hem nodig had in en rond het huis, omdat ik op deze manier met kind zeker in een Postnatale Depressie zou belanden.
Als hij zo graag een kind wilde moest hij maar eens laten zien dat hij dat kon.

De laatste maanden dat we samen waren kreeg ik het weer aan mijn rug. Inclusief helse pijnen en medicatie. Autorijden/fietsen was dus onmogelijk.
In huis kreeg ik nog hulp, maar mij naar mijn pony’s brengen was bijvoorbeeld al teveel.
De boel ontplofte helemaal toen hij mij naar mijn ouders weigerde te rijden. Ik zou een weekendje bij hen doorbrengen, even tot rust komen. Daar had ik echt naar uitgekeken.
Mijn broer zou zijn kant opkomen voor een gezellig mannenweekend.
Helaas ging mijn vader door zijn rug en niet zo’n beetje ook.
Nee hij kon mij niet wegbrengen, dat koste hem weer benzine, hij moest mij al overal naartoe brengen, nee ik blijf wel bij je thuis...
Ik was zo kwaad, verdrietig...
Ook mijn ouders hadden het gewoon gehad met hem.

Dus bij deze...
Ik sta helaas/gelukkig niet aan de zijlijn van jou leven, dus ik kan niet meekijken.
Maar meid, ik zou gewoon voor mezelf gaan kiezen.
Zeker nu je er al zolang tegenaan zit te hikken.


Met alle respect, maar jouw verhaal is toch nooit het verhaal van iemand anders? In een relatie ben je altijd met twee, dus je hebt allebei aandeel. Ik heb het dan ook altijd moeilijk met mensen die dan lopen af te geven op de andere eens het gedaan is. Zeker op fora waar je dan ook altijd maar 1 versie hebt en dat vanuit een gekleurde visie, en waarbij je dan hoopt ergens troost/aanhang te vinden. Zoals jij je verhaal nu doet over jouw ex-vriend, zo zal die wss ook wel zijn kant van de feiten hebben op die gebeurtenis(sen). Dat is ook logisch. Uit jouw verhaal komt ook veel het 'ik' naar voren (ik dit, dus hij moet dat dat dat...) veronderstellen dat jij in een postnatale depressie zou belanden (kennelijk kan je dat kiezen, nog voor er spraken is van een zwangerschap:roll:) is toch eerder emo-chantage dan wat anders? Wat alle discussie (heb ik zelf ook hoor) gemeen hebben, is dat als je de drama achterwege laat, de essentie vaak niet zo moeilijk is. In dit geval dus gewoon eerlijk en oprecht blijven aan jezelf en naar je partner toe. Al de rest is ruis en gaat dan vaak eerder over een strijd willen "winnen". Ok, je kan kiezen geen kinderen te willen (met een bepaalde partner), dat is je recht. Maar wees dan gewoon duidelijk en dat is vaak een groot probleem. Verplaatsing, projectie, ontkenning etc, zie je in veel van dergelijke topics terug, logisch want dat zijn afweermechanismen waarachter we ons verschuilen en die we dus uitspelen. Vaak wordt dat een spel, eerder dan die gevoelens en emoties aan te pakken, laat staat te identificeren en uit te te spreken.(wat ook niet altijd gemakkelijk zal zijn, want daarvoor moet je mss soms professionele hulp inschakelen)

Het is zeker geen gemakkelijk onderwerp, juist door het sociale aspect. De maatschappelijke druk, relationele vlak, de eigen-ik, etc.

Lous

Berichten: 24374
Geregistreerd: 01-08-04
Woonplaats: 040

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 14:57

Nee het is ook niet van iemand anders, misschien had ik het iets anders kunnen verwoorden. Maar ik zie wel veel raakvlakken.
Ik heb het er regelmatig met hem over gehad over onze toekomst, over het leven. En nee ik ben ook niet heilig geweest.
En we hebben het ook leuk en goed gehkad.
Maar je dient elkaar wel serieus te nemen in een relatie en als je iets wilt aan elkaar kunnen laten zien hoe graag je het wilt en dat het gaat lukken samen.Gelijk staan in een relatie.
En het ook met elkaar kunnen bespreken als er irritaties zijn en dat uitspreken.

Maar het kan blijken dat jullie toch allebei anders in het leven staan. En dan moet je toch een eerlijke beslissing nemen. Of inschikken.

bulck

Berichten: 4503
Geregistreerd: 08-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 15:28

Lous schreef:
Nee het is ook niet van iemand anders, misschien had ik het iets anders kunnen verwoorden. Maar ik zie wel veel raakvlakken.
Ik heb het er regelmatig met hem over gehad over onze toekomst, over het leven. En nee ik ben ook niet heilig geweest.
En we hebben het ook leuk en goed gehad.
Maar je dient elkaar wel serieus te nemen in een relatie en als je iets wilt aan elkaar kunnen laten zien hoe graag je het wilt en dat het gaat lukken samen.Gelijk staan in een relatie.
En het ook met elkaar kunnen bespreken als er irritaties zijn en dat uitspreken.


Maar dat gelijk staan impliceert al een competitie en dat is al een strijd. En in die strijd gaan mensen al afweermechanismen gebruiken. De ene al meer dan de andere uiteraard en ook het onderwerp zal al meer bepalend zijn.
Wel dien je respect te hebben voor elkaar, maar wederom emoties en drama (afweermechanismen) nemen het dan vaak over. Want dat gelijk staan, is vaak ook synoniem aan je gelijk willen halen.
Dat maakt dit onderwerp juist zo moeilijk. Emoties, falen, angst, onzekerheid,verdriet, mening, verleden, heden, toekomst, het zijn slechts een paar woorden, maar iedereen zal die anders invullen en ook vaak helemaal anders op reageren. Sommigen bewust, andere mss onbewust en veelal een combi van beiden.

Mandy_89
Berichten: 1372
Geregistreerd: 23-06-07

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 26-12-18 16:20

We zullen binnenkort nog wel weer erover gaan praten.
Met deze dagen weinig tijd voor of niet het juiste moment.

Vraag mij ook wel af hoe serieus hij het nou bedoelde, of dat het vooral de reactie was omdat ik weer aan de pil zat.
Net eergisteren weer een stel kennisen uit elkaar, hebben een baby van 1 jaar oud. Weer zo'n voorbeeld hoe het mis kan gaan.

Joltsje

Berichten: 9699
Geregistreerd: 10-03-06
Woonplaats: in mijn huis

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 16:35

Lieve ts.

Ik denk dat je het eerst voor jezelf duidelijk moet hebben. Weet je zeker dat je geen kids wilt? En waarom niet? Is dit om de juiste reden?
Foute redenen zijn onder andere: bang voor het onduidelijke, man neemt te weinig verantwoordelijkheid, omdat je het vroeger niet wou etc).

Als je twijfelt moet je uitzoeken waarom en hoe je er in staat. Mocht het neigen naar ja moet je kijken welke voorwaarden er nog voor nadog zijn

Mocht het nee zijn. Wees dan nog 1x duidelijk naar je vriend. Zeker geen kinderen krijgen omdat hij het wil.

Ten alle tijden zal het invloed op je relatie hebben. Maar ik denk dat je eerst voor jezelf duidelijk moet hebben wat je wil.

Verder erg leuk alle verhalen hier. Maar iedereen is anders. Kies je eigen pad.

Succes met het uitzoeken en de keuzes die je moet maken

Zonnetje81
Berichten: 21259
Geregistreerd: 15-08-01
Woonplaats: Noord-Brabant

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 21:38

De reden doet er toch niet toe? Nee is nee.

Avalanche

Berichten: 16329
Geregistreerd: 28-04-16
Woonplaats: Zuid, Zuider Zuidst

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 21:40

I'm sorry, maar man neemt te weinig verantwoordelijkheid vind ik een heel goede reden.

En de reden doet er idd niet toe.

Zonnetje81
Berichten: 21259
Geregistreerd: 15-08-01
Woonplaats: Noord-Brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 22:19

Avalanche81 schreef:
I'm sorry, maar man neemt te weinig verantwoordelijkheid vind ik een heel goede reden.

En de reden doet er idd niet toe.


Ik doelde op de reactie boven me dat ze moet uitzoeken waarom ze niet. Lijkt me niet zo relevant omdat inderdaad alle redenen genoeg zijn.

Joltsje

Berichten: 9699
Geregistreerd: 10-03-06
Woonplaats: in mijn huis

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 22:24

Zonnetje81 schreef:
De reden doet er toch niet toe? Nee is nee.


Hmm ik lees het dat TS twijfels heeft. Dus is nee wel nee?

Als dat zo is,prima. Dan kan ze haard vriend laten kiezen

Shadow0

Berichten: 45039
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 22:29

Twijfels zijn ook een nee, totdat het een echte ja wordt.

zigranta
Berichten: 3267
Geregistreerd: 22-02-05

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-12-18 23:59

Denk dat ts wel kinderen wil, maar niet met deze partner. Hoop dat je het duidelijk krijgt voor jezelf.

Rennie89
Berichten: 37782
Geregistreerd: 18-07-08
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-18 00:10

zigranta schreef:
Denk dat ts wel kinderen wil, maar niet met deze partner. Hoop dat je het duidelijk krijgt voor jezelf.

En dan moet je dot of bespreekbaar maken zodat de partner er aan kan werken dat de nee toch een ja word of de relatie verbreken zodat beide verder kunnen gaan met alles.

Ts realiseer je wel dat vaak mensen pas het licht zien als de baby geboren is betreft verantwoordelijkheid. Ze realiseren zich dan pas wat een ouder zijn echt betekent...

mairead

Berichten: 3247
Geregistreerd: 08-09-08
Woonplaats: Op de grens tussen Noord- en Zuid-Holland.

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-18 10:19

zigranta schreef:
Denk dat ts wel kinderen wil, maar niet met deze partner. Hoop dat je het duidelijk krijgt voor jezelf.

Dat is ook een aanname. Mss wil TS überhaupt helemaal geen kinderen met welke man dan ook. Dat is ook prima.
Hoe dan ook lijkt het erop dat het breekpunt van deze huidige relatie is bereikt. Dit is nu eenmaal geen onderwerp waar je een compromis over kunt sluiten.

Joltsje

Berichten: 9699
Geregistreerd: 10-03-06
Woonplaats: in mijn huis

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-18 10:37

mairead schreef:
zigranta schreef:
Denk dat ts wel kinderen wil, maar niet met deze partner. Hoop dat je het duidelijk krijgt voor jezelf.

Dat is ook een aanname. Mss wil TS überhaupt helemaal geen kinderen met welke man dan ook. Dat is ook prima.
Hoe dan ook lijkt het erop dat het breekpunt van deze huidige relatie is bereikt. Dit is nu eenmaal geen onderwerp waar je een compromis over kunt sluiten.



Alles wat we hier doen zijn aannames. Daarom mijn advies voor ts. Zoek uit wat jij echt wilt. Zonder invloed van iemand anders en praat dan met je vriend

pmarena

Berichten: 52740
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-18 10:52

Allemaal leuk en aardig, maar TS is ook maar een mens en weet ook niet of ze over 1-5-10 jaar misschien wèl ineens rammelende eierstokken krijgt...net zoals ontzettend veel vrouwen haar voor zijn gegaan die er nog veel erger van overtuigd waren dat ze geen kinderen wilden :)

In dat licht is het gewoon heel begrijpelijk dat ze beiden niet direct de relatie verbroken hebben tot nu toe, omdat niemand immers weet wat de toekomst precies brengt :)*

Stel dat de partner van TS nu zegt dat hij binnen X tijd wil beginnen met proberen pappa te worden, en dat hij anders de relatie liever verbreekt omdat hij dan beter op zoek kan naar een ander. Hoe rot hij dat ook vindt. Dan vind ik dat ook geen chantage of iets, maar gewoon heel eerlijk dat hij het wil weten hoe de TS er nu in staat zodat hij elders zijn levenswens na kan proberen te jagen.

Ze kunnen dan nog een gesprek hebben over de redenen waarom TS het nu niet aandurft om zwanger te worden, nog los van de niet rammelende eierstokken.....die ook niet snel zullen gaan rammelen als er zoveel obstakels op de weg liggen.

Dan kan vriend nog zijn best doen om te laten zien dat hij goed pappa-materiaal is, en kunnen ze het nog 2 jaar geven ofzo, als ze dat willen, om te kijken of TS dan toch ineens een kinderwens krijgt. Of het blijkt dat hij helemaal geen zin heeft om TS zodanig te ondersteunen en gerust te stellen dat hij haar beren op de weg zal verwijderen voor haar, en dan is het meteen duidelijk dat dit hem niet gaat worden :(:)

Want ook al zou TS ineens gaan klapperen, dan nog zou ze het zoals het nu is, met haar verstand niet willen omdat ze niet op haar partner kan vertrouwen dat die daadwerkelijk heel veel zorg van haar over zal nemen.

Dus het lijkt mij zaak om dat eerst eens duidelijk te krijgen: HOE ziet hij het nu precies voor zich? Wat gaat hij doen om TS te ondersteunen? Blijkt dat hij wat dat betreft niet thuis geeft dan kan je net zo goed meteen de stekker uit de relatie trekken want dan gaat het hem sowieso niet worden.