Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-05-08 20:11

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 17-05-08 20:11

Ik vind het niet eng maar heb er niet echt behoefte aan...maar ik vind eigenlijk wel dat ik weer moet gaan...heb ook geen idee hoe het graf erbij ligt...qua beplanting enzo...

**Geplaatst**: 17-05-08 21:12

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 17-05-08 21:12

Wij moeten alleen nog een steen hebben op het graf.
Alleen we moeten het helemaal aanvragen hoe het allemaal moet..
De begraafplaats wilt het namelijk weer naar de oude style doen de graven.!

**Geplaatst**: 17-05-08 21:17

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 17-05-08 21:17

En hoe moet ik mij dat voorstellen dan?

**Geplaatst**: 17-05-08 21:19

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 17-05-08 21:19

hey ik heb niet alle 14 paginas gelezen maar ik weet precies hoe je je voelt. hoewel ik wel al volwassen was toen mijn vader overleed.
hij was 54 toen hij overleed. het was ook geheel onverwacht, hij zat lekker in zijn stoel tv te kijken, nam een slokje sinas en weg was ie, hartaanval.
ik lijk ook in veel dingen op mijn vader en simpele gezegdes zoals : "je leeft voort in je kinderen" krijgen dan ineens een heel andere betekenis voor je.
en ik las pas ergens een mooi gezegde dat daarop dan wel weer toepasselijk is:
"tussen mijn tranen door glimlach ik, want missen is ook herinneren"

**Geplaatst**: 17-05-08 21:25

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 17-05-08 21:25

Bij al jullie verhalen bedenk ik mij steeds meer hoeveel geluk ik heb gehad dat mijn vader net op tijd in het ziekenhuis was... 10 minuten later en hij was dood geweest. (hartinfarct). Al mijn ooms van mijn vaderskant hebben hart en vaatziekten en gaan voor hun 50ste dood... mijn vader is de eerste die 65 is geworden, terwijl hij niet eens de oudste was. (4 broers dood).
Mijn mama is gezond gelukkig.
Maar ik heb altijd nog ergens de angst dat het wél een keer mis in met pa en dat ik er niet bij ben om hem te helpen.
Hoewel hij het overleefd heeft, heeft het zo'n extreme inpact gehad op mij omdat ik alleen met pa was toen alles gebeurde... mama arriveerde pas in het ziekenhuis toen hij al was gedotterd.

Ik hoop dat ik mijn ouders nog lang bij me mag hebben.

Enige wat ik tegen jullie kan zeggen dat ik het vreselijk vind wat jullie is overkomen. Maar dat ik het ontzettend goed vind dat jullie er toch over praten (want bij ons thuis is de dood vrij beladen... ik loop ook altijd weg als er weer gehuild wordt om de zoveelste overledene)

**Geplaatst**: 17-05-08 21:28

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 17-05-08 21:28

Bellatrix schreef:
Ik vind het niet eng maar heb er niet echt behoefte aan...maar ik vind eigenlijk wel dat ik weer moet gaan...heb ook geen idee hoe het graf erbij ligt...qua beplanting enzo...

Ik had er dus eerst ook nooit behoefte aan, vorige zomer heb ik met mijn zus en tante het hele graf opgeknapt. Hebben we ook van die kaarshouders gekocht en ook alelmaal nieuwe plantjes en doosje met kaarsen enzo. Elke keer als ik er nu ben brand ik even 2 kaarsjes voor mn moeder Haha!

**Geplaatst**: 17-05-08 22:52

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 17-05-08 22:52

Het is vandaag precies vijf maanden geleden. Wat gaat de tijd snel!

**Geplaatst**: 18-05-08 05:13

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 05:13

De tijd gaat supersnel...het is voor mij al 14 jaar geleden.

**Geplaatst**: 18-05-08 07:19

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 07:19

Inderdaad. De tijd gaat veel snel...
Ik ga sporadisch naarde uitrstrooiplaats van mijn vader. Ben er toch al twee maal geweest. Maar als ik dan zijn naamplaatje op de gedenksteen zie hangen, dan vloeien de tranen met ovevloed...

**Geplaatst**: 18-05-08 07:27

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 07:27

Ik ben dan wel niet heel jong mn ouders verloren, was 28 toen mn moeder overleed en 34 toen mn vader overleed, laatste overleed dit jaar op 2e paasdag.
Er gaat geen dag voorbij of ik denk wel even aan ze, als je je ouders kwijt bent ben jezelf ook kind af, is een erg raar gevoel.
Ik ga wel regelmatig naar het graf, mn ouders hebben een familiegraf, al is het maar even, gewoon even gedag zeggen en laten zien dat ik nog steeds aan ze denk.

**Geplaatst**: 18-05-08 08:25

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 08:25

Wat een verhalen iedereen weer.

Over moeder dromen doe ik eigenlijk nooit, maar kan nog wel komen. Nu alles nog zo vers.

Gister had ik wedstrijd, en viel ik van 1 van mn paarden af, behoorlijk hard dus mocht niet bewegen tot ehbo er was. Mensen erbij vroegen toen overal waar mn ouders waren, en al snel was mn vader er. Had toen zooo graag gewild dat mijn moeder er was, die zou als eerste er zijn geweest, precies weten wat er gebeurd was, wat ze moest doen, enz. Heb daarna echt hard lopen huilen, zo onwerkelijk weer dat nu niet meer kon vluchten naar mn moeder. Gisteravond ook echt hele avond weer beetje zitten staren, en vannacht slecht geslapen.
Was vrijdag 2 weken geleden dat ze overleden is, krijg nu pas echt idee dat ze niet meer terugkomt.

**Geplaatst**: 18-05-08 09:30

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 09:30

Ach Haike, kan me voorstellen dat dat ontzettend moeilijk was. Echt zo'n moment dat je er keihard mee geconfronteerd wordt. *knuf*

De tijd gaat idd veel te snel, aan de ene kant fijn omdat je toch verder moet en ik wil dat ook wel (niet blijven hangen in verdriet zeg maar). Maar aan de andere kant ben ik bang dat hij zo sneller 'vergeten' wordt. Niet door mij, absoluut niet, maar door de omgeving.
En 'de maatschappij', het dagelijkse leven verwacht dat je er op een gegeven moment wel overheen bent... Scheve mond

**Geplaatst**: 18-05-08 12:55

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 12:55

Toen mijn vader net overleden was, kwam ik in een winkel waar ik de verkoopster redelijk goed kende. Ik vertelde haar, dat mijn vader een paar dagen ervoor was overleden. Zij barstte in tranen uit, want haar vader was negen maanden ervoor overleden. Ik weet nog dat ik dacht: maar het is bij jou al negen maanden geleden en je huilt nog?!?!. Het is bij mij nu 1 1/2 jaar geleden en ik denk, dat als ik iemand tegenkomt wiens ouder ook net is overleden, ik misschien ook nog een portie meeblèr. De tijd gaat zo snel, maar het gemis verandert niet zo snel. De omgeving denkt van wel, maar zo werkt het toch niet.

Laatst bijgewerkt door Nikka op 18-05-08 13:07, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-05-08 12:58

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 12:58

Ik kan ook makkelijk meehuilen hoor, ook al is het voor mij al 14 jaar geleden. Ik kan er wel normaal over praten na al die jaren maar toch kan ik heel makkelijk erover huilen.

**Geplaatst**: 18-05-08 13:06

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 13:06

Ik heb gelukkig mn ouders nog. Ja ik zou ze vreselijk missen, en iedere dag dag aan ze denken.

Bij deze; iedereen die het wel meemaakt, heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 18-05-08 15:18

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 15:18

Ik meld me ook maar eens, helaas. Heb nog niet eerder het lef gehad om hier te reageren, volg dit topic wel al vanaf het begin Bloos

Maar het is fijn om dit topic zo mee te kijken en veel dingen zijn zó herkenbaar, dus nu toch maar moed verzameld om zelf ook te posten.

Mijn vader is gisteren 3 weken geleden overleden, complicaties na een zware hartoperatie. Tweede operatie (7 jaar geleden een zelfde operatie met weinig overlevingskans wel overleefd), anderhalf jaar geleden gaven ze hem nog maximaal een aantal jaar en nu was het zo ver verslechterd dat ze toch nog als laatste redmiddel een andere zware operatie zijn gaan doen. De operatie heeft hij wel overleefd en was 100% geslaagd, maar hij is na de operatie niet meer bij kennis geweest en eigenlijk wisten ze binnen 24 uur al dat hij het waarschijnlijk niet ging redden. We hebben het dus al met al heel lang zien aankomen, maar toch kun je op zoiets echt niet voorbereid zijn... Het meest cru was nog dat ondanks dat ik er stiekem geen snars van geloofde dat het goed ging komen, we als gevolg van de geslaagde operatie te horen hebben gekregen dat als hij door de nasleep ging komen hij in principe een normale levensspan nog zou hebben, dat dat hij nog maar een paar jaar zou hebben óók van de baan zou zijn. Zó heb je je papa helemaal terug, nog meer dan je ooit nog had durven hopen, en niet veel later word hij je compleet afgenomen...

Mijn broertje en ik zijn bij zijn overlijden geweest, op een hele vreemde manier was dat enorm fijn om dat voor hem te kunnen doen. Door de manier waarop het gegaan is weet ik ook zeker dat mijn vader het fijn heeft gevonden dat wij er waren. Ik heb vóór de operatie een heel fijn gesprek met zijn tweetjes gehad, en heb toen alles misging daarna alles voor hem gedaan wat ik had kunnen doen en ook het idee dat ik hem "geholpen" heb met gaan...ik denk er gek genoeg ook aan terug met een fijn gevoel, ondanks dat het natuurlijk wel verschrikkelijk naar was Bloos

Ik moet er ook niet aan denken dat ik dat niet had kunnen doen, de mensen hier waarbij ouders zo plotseling zijn overleden lijkt me echt vreselijk Scheve mond

Voor mij is het geleefd worden nog steeds nu, er moet namelijk veel meer geregeld worden dan normaal en dat gaat de eerste maanden allemaal nog niet opgelost zijn. Vrijdag voor het eerst sinds de dag dat mijn papa overleed een beetje erbij stil kunnen staan, ben toen in het ziekenhuis geweest (ik studeer in de universiteit die aan het ziekenhuis ligt, heb dus heel veel tijd bij mijn vader daar doorgebracht in die weken wat hij daar gelegen heeft). Ik had zó de neiging om op zijn kamer te gaan kijken of hij daar ook echt niet meer was Scheve mond

Heb ook een tijdje onderaan de trap naar de afdeling staan twijfelen of ik er niet heen zou lopen, maar dat kun je natuurlijk niet maken voor de persoon die nu in dat bed ligt. Maar heel apart, ik ben echt continu bewust/onbewust naar hem op zoek ondanks dat ik 100% weet dat hij er niet meer is en er ook nooit meer gaat zijn. Maar voor de rest is eigenlijk nergens tijd voor, met alles wat nog geregeld moet worden en werk en afstuderen (ik móet voor 31 juli klaar zijn met studeren....), dus zo veel mogelijk living in denial Scheve mond

Met regelmatig een knauw wanneer je weer onverwacht iets tegenkomt wat je eraan herinnert. Maar wanneer je er eens tijd voor hebt om je zielig te voelen enzo, dan kan je het niet Koe

Voor de rest weet ik nog niet wat ik hier nou precies wil zeggen met deze post, gewoon even mijn verhaal doen en dat ik met iedereen meeleef en meelees denk ik, en dat ik in ieder geval heel veel heb aan wat iedereen hier vertelt Lachen

**Geplaatst**: 18-05-08 15:27

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 15:27

heel veel sterkte vientje! Ik herken het wel een beetje. Mijn vader is ook overleden in het ziekenhuis. Paar weken terug was ik voor mijn broer in het zelfde ziekenhuis hij had een neusoperatie gehad. Lag percies aan de overkant van de afdeling van me vader. Heel raar was dat. Heb ook nog een paar keer de afdeling in gekeken vanaf een afstandje maar heb me ook niet ertoe gezet erheen te lopen. Toch hoop je inderdaad stiekem dat hij opeens zn hoofd om de hoek steekt Lachen

**Geplaatst**: 18-05-08 15:40

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 15:40

Bellatrix schreef:
En hoe moet ik mij dat voorstellen dan?

Plat en niet gladde steen ofzoiets!
Dat had ik begrepen van m'n pa.

**Geplaatst**: 18-05-08 15:42

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 18-05-08 15:42

Sterkte Vientje. dat geleefd worden en veel moeten regelen dat herken ik helemaal. ik heb toen ook de notaris geregeld voor de verklaring van erfrecht en heb mijn zussen beiden gevraagd bij leven van mijn moeder afstand te doen van hun erfdeel (we vielen toen nog onder het oude erfrecht) en de successiebelasting aangifte gedaan enz enz..
je staat er versteld van wat er allemaal bij komt kijken, ook nog maanden achteraf, dan kregen we ineens weer een brief geadresseerd aan mijn vader en moest hij ook daar weer als overleden worden gemeld enz enz. hij had het keurig achtergelaten, maar zelfs dan is het nog een hoop gedoe en geregel, waar je eigenlijk niet op zich te wachten omdat je je domweg ook wel eens gewoon verdrietig wil voelen.

**Geplaatst**: 20-05-08 15:55

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 20-05-08 15:55

ik mis mijn vader deze dagen echt heel erg, ik word morgen 16 en wou graag dat die daar bij had kunnen zijn. En deze week is de trouwdag van mijn ouders. Voelde me vandaag echt super rot maakt mijn vriend het ook nog is uit, soms word het allemaal echt even teveel

**Geplaatst**: 20-05-08 16:11

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 20-05-08 16:11

Sterkte vientje Ach gut

Citaat:
hebben het dus al met al heel lang zien aankomen, maar toch kun je op zoiets echt niet voorbereid zijn...

Bij een kennis van mij stond op het kaartje
"lang veracht maar plotseling heel snel."

Ik denk dat het zo wel is, je kunt je niet voorstellen hoe het is zonder.
Dat lukt eigenlijk niet eensdirect daarna, maar pas als je wat uit de roes komt.

**Geplaatst**: 20-05-08 16:47

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 20-05-08 16:47

runningkawa schreef:
Sterkte vientje

Citaat:
hebben het dus al met al heel lang zien aankomen, maar toch kun je op zoiets echt niet voorbereid zijn...

Bij een kennis van mij stond op het kaartje
"lang veracht maar plotseling heel snel."

Ik denk dat het zo wel is, je kunt je niet voorstellen hoe het is zonder.
Dat lukt eigenlijk niet eensdirect daarna, maar pas als je wat uit de roes komt.

En je blijft ook altijd hopen op een of ander wonder, tenminste dat hadden wij.
Wat het bij mij moeilijk maakte en nog steeds maakt is dat mijn vader nog totaal niet wou,
hij hield hoop terwijl die hoop er allang niet meer was maar hij bleef volhouden.
We zouden eindelijk een echte familie kunnen gaan vormen, maar daar is het nooit van gekomen.

Mijn vader is op 4 april uit het ziekenhuis gehaald en naar huis gebracht, dat moment vergeet ik nooit meer want dat zijn de laatste minuten dat hij nog echt bij is geweest daarna heeft hij alleen nog maar geslapen. Hij werd in het ziekenbed door de tuin gereden, en die blik zei gewoon meer dan 1000 woorden. De dag erna is hij gestorven, de hele familie zat erbij behalve ik want ik was heel even naar boven gelopen. Blijkbaar heeft hij ookal van te voren gezegd dat hij niet wou dat ik er bij was, omdat hij me er te jong voor vond. Ik heb wel een vinger afdruk op een gouden hartje van hem en draag die dagelijks bij me.

**Geplaatst**: 20-05-08 17:11

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 20-05-08 17:11

die vinger afdruk op een hartje vind ik een vreselijk mooi gebaar! Nog nooit gehoord dat iemand dat had.

**Geplaatst**: 20-05-08 17:42

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 20-05-08 17:42

brittje88 schreef:
die vinger afdruk op een hartje vind ik een vreselijk mooi gebaar! Nog nooit gehoord dat iemand dat had.

Dat wil ik straks ook heel erg graag hebben, mss zelfs nog met een beetje as erin.

Ben nu echt in moeilijke periode aangekomen, deze week pas weer echt (vorige week beetje rondgelopen alleen) op school begonnen en wil nu zoveel dingen met ons mam delen. Was altijd geintereseerd in wat we deden, welke bedrijven we geweest zijn, enz enz. Was net in de auto helemaal enthousiast, maar kan dan thuis verhaal niet zo goed kwijt, echt heel erg moeilijk..... Huilen

**Geplaatst**: 20-05-08 17:46

Re: Je overleden vader/moeder missen..

Geplaatst: 20-05-08 17:46

brittje88 schreef:
die vinger afdruk op een hartje vind ik een vreselijk mooi gebaar! Nog nooit gehoord dat iemand dat had.

Kon gemaakt worden bij het mortorarium waar mijn vader lag opgebaard, ik ben er ook echt blij mee als ik me soms niet fijn voel pak ik ongemerkt altijd het hartje vast en dan gaat het al beter

Ik begrijp wat je bedoelt Haike, die situaties kom ik nu nog altijd tegen en dan weet je pas wat je echt mist.. Verdrietig

Nomineer dit bericht ×