Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Qerty schreef:Shaggy09 schreef:Hoe doe je dat dan met belangrijke zaken zoals werk, of een zkh of tandarts afspraak?
Ik kom geregeld te laat en haal zelden de geplande trein. Ook bij belangrijkere afspraken. Dan kan het dus gebeuren dat ik een uur langer in de wachtkamer zit omdat er andere afspraken zijn voorgelaten en het is me weleens gebeurd dat ik een dat ik een nieuw ticket moest kopen omdat ik mijn vliegtuig had gemist.
Dat vind ik terecht, niet de hele wereld hoeft zich aan te passen aan mijn beperkingen.
Misschien is er weleens een vriendschap door gesneuveld. Maar tegenover mijn gebrek aan stiptheid staat een heleboel spontaniteit, impulsiviteit en flexibeliteit. Mijn hechte (ook de stipte) vrienden kunnen dit blijkbaar goed waarderen. Want ik krijg geregeld opmerkingen over mijn chaos en te laat komen, maar eigenlijk nooit een verwijt.
Nu ben ik ook niet iemand die een uur te laat komt bij een afspraak op locatie. Wel geregeld 5-15 minuten.
Dat heeft niets te maken met hoeveel een vriendschap voor mij betekent, sterker nog, hoe liever iemand mij is, hoe meer ik bij hem of haar mijn niet zo punctuele zelf durf te zijn.
Ceffyl schreef:Ik snap dat mensen geen tijdsbesef hebben, maar dan zou je toch net zo vaak te vroeg ergens moeten zijn? Het ontbrekende tijdsbesef is blijkbaar altijd in het nadeel van anderen en in het eigen voordeel.
Ook grappig hoe heftig irritant laatkomers mensen vinden die te vroeg zijn. Nou, stel je dat dan eens voor: wanneer je afspreekt staat die ander altijd eerder aan de deur, meestal zo’n 10 minuutjes (met de laconieke opmerking: wat maken die paar minuten nou uitik heb geen zin om te wachten/ik let niet op de tijd/ik heb geen tijdsbesef/mijn jas aantrekken ging veel sneller dan ik geschat had), maar soms wel 2 uur te vroeg
mega irritant hè? Nou, zo voelt dat te laat komen dus voor mij.
. Ik functioneer beter als ik haast heb. Als ik een half uur eerder opsta kom ik juist te laat. DuoPenotti schreef:Qerty schreef:
Ik kom geregeld te laat en haal zelden de geplande trein. Ook bij belangrijkere afspraken. Dan kan het dus gebeuren dat ik een uur langer in de wachtkamer zit omdat er andere afspraken zijn voorgelaten en het is me weleens gebeurd dat ik een dat ik een nieuw ticket moest kopen omdat ik mijn vliegtuig had gemist.
Dat vind ik terecht, niet de hele wereld hoeft zich aan te passen aan mijn beperkingen.
Misschien is er weleens een vriendschap door gesneuveld. Maar tegenover mijn gebrek aan stiptheid staat een heleboel spontaniteit, impulsiviteit en flexibeliteit. Mijn hechte (ook de stipte) vrienden kunnen dit blijkbaar goed waarderen. Want ik krijg geregeld opmerkingen over mijn chaos en te laat komen, maar eigenlijk nooit een verwijt.
Nu ben ik ook niet iemand die een uur te laat komt bij een afspraak op locatie. Wel geregeld 5-15 minuten.
Dat heeft niets te maken met hoeveel een vriendschap voor mij betekent, sterker nog, hoe liever iemand mij is, hoe meer ik bij hem of haar mijn niet zo punctuele zelf durf te zijn.
Als ik jou bericht lees, lees ik dat jij bij alles vaak te laat bent, zoals bijvoorbeeld het vliegtuig.
En om de een of andere reden heb ik dan zoiets, jij kunt het echt niet.
Daar zou ik dan minder moeite mee hebben als je bij mij ook te laat zou komen.
Maar bij andere die wel belangrijke afspraken op tijd kunnen halen, maar bij vrienden niet, dan bekruipt mij het gevoel (wellicht onterecht) dat vrienden dan niet belangrijk genoeg zijn om de best te doen om ook op tijd te zijn.

ben inmiddels bijna 41 en het is al die tijd al een gevecht met mezelf en het fenomeen tijd 
Badeendje schreef:Ik snap eigenlijk niet dat mensen die stipt op tijd zijn vinden dat mensen met wie ze omgaan zo extreem veel moeite zouden moeten doen om exact op tijd te komen. Je kunt ook van tevoren bedenken dat degene met wie je wat gaat doen standaard een paar minuten later is, dus zet je de koffiepot 5 minuten later pas aan. Is dat nou zo moeilijk? Je kunt een ander wel willen veranderen, maar dat gaat je toch niet lukken. Die ander doet het niet expres, en het is geen persoonlijke aanval op jou. Je kunt beter je eigen attitude ten opzichte van het probleem veranderen, dat scheelt een hele hoop frustratie voor beide partijen.
. Een half uur tot 2 uur te laat zonder reden, is dat wel. Badeendje schreef:DuoPenotti schreef:Omdat het niet thuis om de koffiepot gaat, maar bijvoorbeeld bij een afspraak met high thee.
Maar ook dan. Ga vast naar binnen, maak jezelf comfortabel, pak een tijdschrift, kijk om je heen, de tijd is toch zo voorbij?
Badeendje schreef:DuoPenotti schreef:Omdat het niet thuis om de koffiepot gaat, maar bijvoorbeeld bij een afspraak met high thee.
Maar ook dan. Ga vast naar binnen, maak jezelf comfortabel, pak een tijdschrift, kijk om je heen, de tijd is toch zo voorbij?
Badeendje schreef:DuoPenotti schreef:Omdat het niet thuis om de koffiepot gaat, maar bijvoorbeeld bij een afspraak met high thee.
Maar ook dan. Ga vast naar binnen, maak jezelf comfortabel, pak een tijdschrift, kijk om je heen, de tijd is toch zo voorbij?
Dat het mijne.mag schreef:Ceffyl schreef:Ik snap dat mensen geen tijdsbesef hebben, maar dan zou je toch net zo vaak te vroeg ergens moeten zijn? Het ontbrekende tijdsbesef is blijkbaar altijd in het nadeel van anderen en in het eigen voordeel.
Ook grappig hoe heftig irritant laatkomers mensen vinden die te vroeg zijn. Nou, stel je dat dan eens voor: wanneer je afspreekt staat die ander altijd eerder aan de deur, meestal zo’n 10 minuutjes (met de laconieke opmerking: wat maken die paar minuten nou uitik heb geen zin om te wachten/ik let niet op de tijd/ik heb geen tijdsbesef/mijn jas aantrekken ging veel sneller dan ik geschat had), maar soms wel 2 uur te vroeg
mega irritant hè? Nou, zo voelt dat te laat komen dus voor mij.
Maar als ik dus te vroeg klaar ben ga ik nog even iets anders doen omdat ik het vervelend vind om te vroeg te komen, en dan gaat het dus juist mis. Ik functioneer beter als ik haast heb. Als ik een half uur eerder opsta kom ik juist te laat.
In mijn werk heb ik te maken met deadlines heerlijk. Ik heb denk ik die druk/adrenaline nodig.
DuoPenotti schreef:Badeendje schreef:Maar ook dan. Ga vast naar binnen, maak jezelf comfortabel, pak een tijdschrift, kijk om je heen, de tijd is toch zo voorbij?
Nee, bij mij niet.
Ik voel me dan heel ongemakkelijk. TE ongemakkelijk.
Dat kan wel voor hooguit 5 minuutjes.
Dan ga ik me druk maken of er niets is gebeurt.
En daarna word ik verdrietig omdat ik daar moederziel alleen zit.
Dat zou iemand me niet voor 2 keer moeten flikken want dat spreek ik er niet meer mee af.
Zoals een ander blijkbaar niet op tijd kan komen, kan ik niet dealen met daar wat zitten te zitten.
Iedere gek zijn gebrekDat het mijne.
Dat zou voor mij anders zijn als je met 10 mensen bent, de rest er dus wel is en die ander dus te laat aan komt zetten.
Badeendje schreef:DuoPenotti schreef:Omdat het niet thuis om de koffiepot gaat, maar bijvoorbeeld bij een afspraak met high thee.
Maar ook dan. Ga vast naar binnen, maak jezelf comfortabel, pak een tijdschrift, kijk om je heen, de tijd is toch zo voorbij?
Badeendje schreef:Ik vind het heel verhelderend om dit te lezen, het is voor mij een leerzaam topic. Ik ben zelf een enorme einzelgänger en vermaak me heel goed alleen, waardoor ik me nu best schuldig voel dat ik mogelijk vrienden/vriendinnen in deze situatie heb geplaatst. Ik heb er oprecht nooit bij stilgestaan dat dit voor een ander zo vervelend kan zijn. Nu ben ik geen mega te laat komer zoals de uren die hier worden besproken, maar toch, leuk om het van andermans perspectief te lezen! Als ik weer eens wat afspreek met vrienden dan ga ik het aan ze vragen!

